Een pup/puber...best zwaar en druk...

[suusje78]

Even iets anders; ik heb om een uur of 6 kontakt gehad met haar vorige baasje en gevraagd of ze bij haar ook zo druk in huis was. Nee dus. Na de wandeling ging ze heerlijk slapen.
Het enige wat haar opviel, was dat ze rond een uur of 5 altijd hyper was, een gekkenuurtje. Precies de tijd dat ik dacht: Mijn hemel, wat is dit?!
Wat ik dus denk is het volgende:
Sowieso is het een wat drukker ras, maar daarnaast...
Ze is hier pas 2 weken en er is hier een klein kind wat ze niet gewend is.
Bovendien had ze bij haar vorige baasje een maatje, een 7 jarige DSK.
Ze deed alles wat hij deed, en nu is ze alleen en moet alles zelf doen.
Dat moet toch een behoorlijke ''klap'' voor haar zijn kan ik me zo voorstellen.
Zou het helpen als ik wat beter de rangorderegeltjes toepas, en wat meer regelmaat breng in het wandelen/rusten/spelen?
Zodat ze wat meer houvast heeft?
Misschien is het arme kind wel van slag....

[Natas]

Ik kan je jachthondenschool Almere echt aanraden! Ik train daar ook en het is zeker geen eliteclubje zoals jij beschrijft (ik ben diegene met die knalgele regenjas, haha). Het trainen vind ik er heel leuk en ik heb er al veel goede adviezen gekregen!

Het kan natuurlijk prima dat je hond gewoon een tijdje nodig heeft om te wennen en zich aan te passen. Daarnaast is gedrag altijd plaats- en persoonsafhankelijk, dus dat je hond in een heel andere situatie heel anders reageert is totaal niet verwonderlijk.

[Jaap*]

Maar oefeningetjes zoals volgen, zitten, balletje gooien, zoeken en terugbrengen en hier komen, en haar neus achterna gaan hier bij het water en in de natuur dat is toch ook geestelijke bezigheid?
Dan zou ze toch wel wat rustiger moeten worden na een wandeling??

Ja, maar kijk wel uit dat ze niet teveel vrijheid krijgt. Hou het leuk, maar geef wel grenzen aan.
De doorsnee duitse staande snapt in de regel niet zoveel van dwang en raakt er van in de war, maar is wel meestal wel ontvankelijk voor een uitnodiging tot een activiteit die ze leuk vind. En daarmee hou je zelf de regie in handen.
Haar zelf haar neus achterna laten gaan is wezenlijk iets anders dan haar iets op laten zoeken. Begrijp je?
Van beweging wordt ze niet meestal niet echt rustiger, een beroep doen op zelfbeheersing zet vaak meer zoden aan de dijk.
Je kunt bij wijze van spreken wel een halve dag gaan fietsen met je hond, en dan wil ze na 5 minuten rusten nog wel zo'n rondje. Maar als je haar 100 meter laat volgen slaapt ze misschien wel een gat in de volgende dag
Een rustige omgang is de beste remedie voor een erg drukke hond. Wat je ook doet, doe het rustig, beheerst en kalm.
Hou de touwtjes in handen, ook letterlijk. Als je hond gaat flippen bij bezoek kan je haar prima beperken in haar bewegingsvrijheid. Als je haar met beide handen aan weerszijden van haar halsband rustig maar doortastend met vier pootjes op de grond houdt heeft dat veel meer effect dan gesleur aan een lijn of tevergeefse commando's roepen
Op die manier zul je de grenzen moeten gaan aangeven denk ik.
Hou er rekening mee dat zo'n hond lang jong blijft en je nog vaak zult denken dat het allemaal niks helpt. Maar na verloop van tijd gaat het allemaal goed komen. Je hebt er alleen een lange adem voor nodig

[Jaap*]

Ohja. Succes en sterkte

[suusje78]

Hartelijk dank voor alle tips
Maar als ik dit allemaal zo lees lijkt me een zware taak te wachten.
Ik weet niet of ik dat allemaal wel kan, en maak me zorgen.
Misschien had ik beter voor een rustiger ras kunnen kiezen, ik dacht wel ervaring te hebben met jachthonden, maar deze dame vergt veel geduld.
En misschien beter kunnen wachten totdat mijn dochtertje wat ouder was.
Net was ik haar weer kwijt, dan zakt de moed me in mijn schoenen.
Ik denk dan dat ik het niet goed doe, en ze alles interessanter vindt dan dat ze mij vindt.....
Wel loopt ze keurig netjes naast de wagen sinds mijn flinke correctie. Af en toe corrigeer ik haar nog wel, maar ik kan echt lekker lopen nu. Het verbaast me dat ze dat zo snel in de gaten heeft.
Nu komt ze af en toe uit zichzelf netjes naast me lopen en kijkt me dan trots aan (dan krijgt ze natuurlijk een koekje en een braaaaaaaf! Dat vindt ze leuk) Ik denk dat ik er over een paar dagen het commando volg wel aan kan gaan koppelen misschien.
Dit weekend gaat mijn dochtertje naar mijn ex, en heb ik even rust.
Want ik ben de hele dag bezig 2 eigenwijze, drukke pubertjes te waarschuwen en dat begint me behoorlijk op mijn zenuwen te werken.

[Fin]

Even iets anders; ik heb om een uur of 6 kontakt gehad met haar vorige baasje en gevraagd of ze bij haar ook zo druk in huis was. Nee dus. Na de wandeling ging ze heerlijk slapen.
Het enige wat haar opviel, was dat ze rond een uur of 5 altijd hyper was, een gekkenuurtje. Precies de tijd dat ik dacht: Mijn hemel, wat is dit?!
Wat ik dus denk is het volgende:
Sowieso is het een wat drukker ras, maar daarnaast...
Ze is hier pas 2 weken en er is hier een klein kind wat ze niet gewend is.
Bovendien had ze bij haar vorige baasje een maatje, een 7 jarige DSK.
Ze deed alles wat hij deed, en nu is ze alleen en moet alles zelf doen.
Dat moet toch een behoorlijke ''klap'' voor haar zijn kan ik me zo voorstellen.
Zou het helpen als ik wat beter de rangorderegeltjes toepas, en wat meer regelmaat breng in het wandelen/rusten/spelen?
Zodat ze wat meer houvast heeft?
Misschien is het arme kind wel van slag....

Sorry, ik heb maar een dobermann (nou ja, twee) en dat is geen jachthond...

Maar ik denk dat je daar de spijker mee op zijn kop slaat. En daarbij heb ik met mijn opgroeiende honden destijds gemerkt dat er qua druk doen in huis wel degelijk een stukje rangorde zit. Dat wil zeggen, de roedelleider geeft het ritme van de roedelactiviteiten aan. En als de roedelleider gaat rusten, dan volgen de ranglageren zijn voorbeeld. Geen wet van Meden en Perzen, maar ik zou dus zelf inderdaad iets duidelijker leiding geven, meer regelmaat geven, en soms ook gewoon rust afdwingen. In de bench stoppen prima, maar ik zou daarnaast ook wel eens gewoon de hond een mand geven om in te liggen en af en toe het commando plaats. Dan is er even protest, maar op een gegeven moment leggen ze zich erbij neer.

En als jouw hond bij de vorige eigenaresse rustiger was - met een 7 jarige rustige ranghogere hond als voorbeeld - dan zou zo'n aanpak wel eens heel goed kunnen werken.

Daarnaast zou je voor de eerste twee weken in huis wel eens te veel kunnen doen met je hond, in plaats van te weinig. Ze moet nog wennen, en er is een stortvloed van nieuwe indrukken te verwerken. En een nieuwe baas om te leren kennen en te leren tevreden te stellen. En is ze nu aan het logeren of is dit haar nieuwe thuis?

Als ze eenmaal gewend is zou ik zeker wat gaan doen met de adviezen die je gekregen hebt, een hoog energieniveau hoort bij het type hond dat je hebt. Maar tot ze gewend is, zou ik het zelf wat rustiger aan doen.

[Emma]

misschien kun je iets meer structuur brengen in een dag. zodat je zelf ook aan wat rust toe komt.

hoe oud is je dochtertje? gaat ze naar school of dagverblijf of slaapt ze s`middags b.v? zodat je dat kan combineren met een vast tijdstip dat je hond ook in de bench gaat met iets lekkers. dan heb jij namelijk ook even rust. anders wordt het ook wel zwaar.

neem dan ook vaste tijden voor (liefst s`ochtends) een extra lange wandeling. misschien kan je dochter mee? waarbij je speelt met de hond en afwisselt met een paar oefeningetjes. best lastig met een kind, maar oefening baart kunst.

de drie R-en zijn best een houvast. Rust (reinheid in mindere mate) en regelmaat.

zorg dat je voor jezelf ook even een rustpunt in kan lassen.

als je hond een paar keer per dag de kans heeft om moe te worden, moet je je hond ook leren dat ze in huis rustig moet zijn. een uurtje in de bench is echt niet erg. geef hem b.v een rawhide kluif. ze mag best leren zichzelf even te vermaken.

succes.

[Fin]

Ik denk ook dat jouw hond rust hard nodig heeft om haar herplaatsing te verwerken. Met mate natuurlijk, maar wel met regelmaat en structuur. En vergeet niet dat jij de baas bent, en als jij rust wilt, dan neem je die rust, ook als dat betekent dat spuit-elfje in de mand of in de bench moet.

[suusje78]

Toen ik het gisteravond bedacht en opschreef, dacht ik daarna; maar ik HEB juist veel regelmaat.
's Ochtends om een uur of half 9 een klein rondje, met dochter in wagen.
Om ongeveer half 11 een lange wandeling, met dochter in wagen.
Dochtertje gaat 's middags slapen (ik ook tegenwoordig op de bank ) en de hond doe ik dan in de bench zodat zij ook even rust.
Voor het eten nog vaak een lange wandeling, met dochter.
Als dochter 's avonds naar bed is klein rondje alleen en voordat ik naar bed ga klein rondje.
Ik ben alleen dus als dochter slaapt kan ik niet te lang weg.
Verder eet ze pas als wij hebben gegeten.
Mag ze niet op de bank. En niet naar boven.
Heeft ze haar eigen speelgoed.
Krijgt ze altijd iets lekkers of een kong in bench mee.
En tussendoor speelt ze veel in de tuin.
Tijdens de wandelingen doe ik vaak oefeningetjes tegen het trekken, laat haar af en toe zitten etc.
Ik denk dat ze naast haar drukke karaktertje gewoon een beetje gestresst is doordat ze haar maatje en vorige baasje niet meer heeft.
Zo, en nu ga ik even op de bank liggen!
Tot later!

[Fin]

Zo, en nu ga ik even op de bank liggen!
Tot later!

[Ragyo]

ik denk ook best dat de hond voor een deel extra druk kan zijn omdat ze moet wennen, ze moet aan jou wennen en aan alle nieuwe regels en indrukken. ik kreeg Kiba hier toen hij 6 maanden was en die is na enkele weken beduidend rustiger geworden in huis. de eerste week vloog hij letterlijk over het meubilair heen en sjeesde het hele huis en tuin door. maar op een gegeven moment raak je wel op elkaar ingespeeld en weet je wat je aan elkaar hebt. een hond erbij brengt je huishouden gewoon eventjes uit balans, dat herstelt zich vanzelf, alleen dan iets anders dan voorheen. en als je verder de tips hier ter harte neemt zal het vast wel goedkomen

[korthaar]

De doorsnee duitse staande snapt in de regel niet zoveel van dwang en raakt er van in de war, maar is wel meestal wel ontvankelijk voor een uitnodiging tot een activiteit die ze leuk vind. En daarmee hou je zelf de regie in handen.

Knap, dat je dat zo in een paar zinnen even weg zet.

Jammer is, dat daar nog al eens anders over gedacht wordt.
Zo ben ik toch, -omdat Luna mijn eerste DS is - even zoekende geweest.

[suusje78]

Naaah, dit is echt bijna niet te doen hier.....
Zit er helemaal doorheen.
Ik zit op de bank, mijn dochtertje komt bij me op de bank, en de hond doet een poging er ook bij op de bank te springen.
Ik zeg nee, en duw de hond terug, waarop de hond voor de bank staat en mijn dochtertje in haar wang hapt en gauw wegloopt.
Mijn vriend zag het ook en schrok zich kapot. Ik schrok ook wel maar vond het er meer uit zien alsof de hond een uitdagende, speelse hap gaf dan dat het agressief overkwam, maar toch...
De hele dag maak ik mijn dochtertje duidelijk dat als de hond eet, ze even uit de buurt moet blijven, en omdat ze het erg leuk vindt om te kijken, pak ik haar op en zet haar een eindje verder van de etende hond vandaan. Keer op keer staat ze er weer met haar neus bovenop.
Net stond ze buiten de hond met een gietertje op haar hoofd te slaan en ze loopt haar wel vaker te meppen als de hond bijv. haar speelgoed afpakt.
Als de hond in de bench ligt, dan mag ze niet voor de bench gaan staan kijken en klieren. Continu doet ze het toch en gooit potloden door de tralies als ik even niet oplet....
Mijn dochtertje is sinds het hondje er is, strontvervelend en helemaal hyper, luistert nergens meer naar, de hond dus ook en ik ook!!!
Het is een wisselwerking hier waar ik niet goed van word.
Hele foute combinatie dit denk ik.....
En ik wil echt de hond niet de hele dag in haar bench opsluiten.

[smoekie]

Ik weet niet hoe oud je dochtertje is, maarre die van mij is 1,5 en bepaalde dingen herken ik er wel in. Ik kan haar keer op keer vertellen dat ze bij Nell in de bench moet laten als ze daar even in zit, maar toch gooit ze elke keer die bench open. Maak ik em dicht met een dichtbindertje van vuilniszakken kan het maar zo gebeuren dat ze haar koek aan haar geeft e.d. (en ja soms ook klein speelgoed)

Bij het eten idem dito. Vind ze hartstikke leuk om te zien, en Nell heeft er maling aan, maar toch wil ik het niet hebben. Je kan haar dan wel weg blijven pakken, maar ze blijft toch terug gaan. Beter kun je haar dan proberen af te leiden (blokken stapelen oid werkt hier goed)

Slaan doet ze gelukkig niet, ze is ontzettend zacht/lief voor Nell dus dat scheelt hier wel, maar daar moet je dus wel heel heel erg goed mee opletten.

Je zegt dat ze vaker “mept” als de hond wat afpakt. Probeer er voor te zorgen dat de hond sowieso van haar spullen afblijft. Zou mijn dochter de hond wel slaan krijgt ze (misschien pedagogisch niet verantwoord) toch een tik op haar vingers waarbij ik haar zou uitleggen dat dat niet mag. Je hebt wat dat betreft voor de kleine op een leuke leeftijd een hond aangeschaft, maar niet de beste leeftijd om ze beide dingen te leren. Kleuterpubertijd en 8 mnd is ook een leeftijd dat honden kunnen gaan “puberen”

Even terzijde gelaten dat ik persoonlijk geen dergelijke hond met die leeftijd in huis zou hebben genomen terwijl ik een kind heb van 1,5 zou ik me wel 3x achter de oren krabben als de hond om wat voor reden dan ook uithaalt (wang) naar de kleine. Nu is het goed afgelopen, maar ik zit hier echt met kippevel op mijn lijf dit stukje te tikken omdat ik gezien heb wat een dergelijke beet bij een kindje kan doen (rest van de leven verminkt door 1 enkele beet)
Ik hoop het wat dat betreft ook nooit mee te maken. Zo klein als ze is, maar ik denk niet dat mijn man voor zichzelf in zou staan als Nell naar haar gezicht zou happen

Persoonlijk heb ik echt het idee dat dit inderdaad een foute combinatie is. Of nee eigenlijk nog niet zozeer een foute combinatie, maar wel een beroerde timing voor wat betreft leeftijden van beide. Wat jij moet doen kan ik je niet vertellen, weet wel dat ik persoonlijk me toch zou gaan afvragen of de hond hier bij ons wel op zijn plaats zou zijn.
Succes meis

[Jaap*]

Je zult beslist iets aan de omgang van je kind met de hond moeten doen. Anders voorzie ik een lijdensweg met alleen maar verliezers ben ik bang.
Ga je hond niet straffen voor het gedrag naar je kind in ieder geval. Dat brengt je verder van huis en zal niet worden begrepen door de hond waardoor het sowieso nutteloos is, en de kans bestaat dat je hond de straf gaat linken aan het kind.
Misschien wordt, naar de mening van je kind, de aandacht wat onevenredig verdeeld op het moment?
Er zal beslist een rustige gezinssituatie moeten ontstaan vóórdat je een beetje een fatsoenlijke band met de hond kan gaan opbouwen.

[Natas]

Wat vervelend dat je er even helemaal doorheen zit. Ik denk toch dat je snel met de hond op cursus moet gaan, ook om hem bezig te houden maar ook om tips te krijgen over zijn gedrag.
Ik ben zelf ook wel fan van de dogtime-dvds, ken je die? http://dogtime.nl/kind-en-hond-filmpjes-kijken/
Ze hebben ook een kind en hond dvd, misschien is dat iets voor jou?

[suusje78]

Dankjewel voor je lieve reaktie.
Je wil niet weten hoe ik er de hele dag bovenop zit, mijn dochter en hond in de gaten houden, waarschuwen, afleiden, zorgen dat de hond geen speelgoed pakt etc. Maar soms heb je weleens een klein onbewaakt momentje....
Ik heb gewoon geen moment rust meer.
Ik vind dit zo jammer, ik doe zo mijn best om het mijn dochtertje allemaal duidelijk te maken, maar ze lijkt te klein om het te begrijpen en te onthouden, en daar heb ik me vreselijk in vergist.
Ik vind het heerlijk om met ze te wandelen en met de hond bezig te zijn, maar in combinatie met peuterpubertijd-dochter is het heel erg zwaar.
Maar goed....ik weet het ook even niet meer...

[suusje78]

Ik zit met haar op cursus en heb met onze vorige hond tig cursussen gedaan omdat dit niet de makkelijkste hond was, ook gedragstherapie etc.etc.etc.
Mijn zoon die nu met die hond bij mijn ex woont, was 3 toen we hem kregen en ik heb me destijds behoorlijk verdiept in de kind-hond situatie.
Het is niet dat ik het allemaal niet weet, het is gewoon bijna niet te doen momenteel met die 2.

De hond komt bij een broodfokker vandaan, geen kinderen gewend etc. ook niet bij haar vorige baasje.
En mijn dochter is ontzettend vervelend sinds de hond er is.

[Jaap*]

Het is niet mijn bedoeling om bot te zijn hoor, ik tracht alleen te benoemen welke ingredienten er zo'n beetje nodig zijn om tot een eventueel succes te komen
Vooral omdat ik heel goed denk te begrijpen wat voor soort hond je hebt.

[suusje78]

Ja dat begrijp ik en stel ik ook heel erg op prijs, misschien reageer ik zelf wat bot, omdat ik er zo van baal want ik vind het gewoon een liefie.
En zonder dochter was het allemaal een stuk makkelijker te doen geweest....
Voel me er gewoon dom en rot over.

[Fin]

Ik kan het me goed voorstellen. Misschien is het weekend een goed moment om alles eens rustig te overdenken?

[Natas]

Ik bedoelde het niet belerend, alsof je het allemaal niet zou weten. Maar soms is het gewoon verhelderend om het nog eens vanuit een ander gezichtspunt te horen/zien.

Het is gewoon ook een heel lastige combinatie, daar hoef je je niet dom over te voelen!

[smoekie]

Dankjewel voor je lieve reaktie.
Je wil niet weten hoe ik er de hele dag bovenop zit, mijn dochter en hond in de gaten houden, waarschuwen, afleiden, zorgen dat de hond geen speelgoed pakt etc. Maar soms heb je weleens een klein onbewaakt momentje....
Ik heb gewoon geen moment rust meer.
Ik vind dit zo jammer, ik doe zo mijn best om het mijn dochtertje allemaal duidelijk te maken, maar ze lijkt te klein om het te begrijpen en te onthouden, en daar heb ik me vreselijk in vergist.
Ik vind het heerlijk om met ze te wandelen en met de hond bezig te zijn, maar in combinatie met peuterpubertijd-dochter is het heel erg zwaar.
Maar goed....ik weet het ook even niet meer...

Ja ik denk dat ik dat heel goed weet meid. Die periode heb ik gehad toen zij net begon met lopen en Nell uiteraard ook los liep. Hoewel ik niet iemand van "tikken" ben, heb ik mijn dochter hoe jong ook (9 mnd) soms een kleine tik op de vingers gegeven als ze haar uit de Bench liet, of als e haar bot af wilde pakken en daarbij vertellend dat dat van Nell is. Als ze naar Nell toe bleef gaan na een "nee" van mijn kant pakte ik haar op en zette haar in de box (waar ze niet meer in wilde) dus dat hielp toen wel. Toen ze eenmaal uit de box klom 10-11 mnd ) zei ik nee nellie ff eten en pakte haar op en ging blokken met haar bouwen of wat anders om haar af te leiden.

Grote verschil hier is gewoon dat het hier om een "simpele" Jack gaat die er al was voor zij geboren werd. Zij groeide met haar op en ook met die andere 2 van mijn moeder. Zou hier denk ik ook heel anders zijn als ze uit het niets ineens een hond zou zien lopen. Tis allemaal nieuw e.d. en dat is niet zo 1-2-3 weg. Zelfs nu blijft ze Nell nog interessant vinden en probeert ze nog steeds om bij haar in de mand te gaan zitten. Soms laat Nell het toe, maar andere keren gaat ze weg en loopt ze haar bench in.

Persoonlijk denk ik niet dat ze er te klein voor is om dergelijke dingen te begrijpen, uiteindelijk zal ze het ook wel gaan snappen, en gaat het nieuwe eraf, alleen denk ik dat de vraag meer ligt of je dat volhoud want dat kan wel een paar maanden gaan duren hoor, daarbij ook nog eens bang moeten zijn dat ze slaat en de hond straks echt “gericht” bijt (wat ze nu denk ik niet gedaan heeft) zou mij echt goed aan het denken zetten iig.
Succes meis

[flatcoat]

Hond moet nog wennen aan de nieuwe situatie, kindlief en jij ook; kind bemerkt dat er w.s. voor haar gevoel teveel aandacht naar de hond gaat of voelt jouw eigen spanning en wordt strontvervelend. Jij raakt nog gestresster want je wilt het zo graag allemaal goed doen en lekker laten verlopen en voor je gevoel hol je achter de feiten aan en denkt alle grip te verliezen.
Dit allemaal even ongeacht het ras.
Probeer zowel naar de hond als je kind consequent te zijn; probeer desnoods door een afscheiding te maken dat kind en hond op bepaalde momenten niet bij elkaar kunnen komen ........ rust voor de hond, rust voor het kind (en voor jou).
Op dit moment kun je gewoon niet allebei tegelijk de aandacht geven dus als de één aandacht krijgt ...... krijgt de ander dat even niet.
Is de hond gewend aan een bench? Zo ja, maak daar dan gebruik van om de nodige rust te creëren. Slaapt je kind in de middag, dan heb je even de tijd om de hond persoonlijke aandacht te geven.
Vergeet niet dat zowel je kindje als de hond jouw spanning aanvoelen en daarop gegarandeerd reageren. Wat iemand al eerder schreef, rust, ritme en regelmaat en als het even kan hond en kind bepaalde momenten van de dag uit elkaar houden (desnoods met van die kenneldelen of een hekje voor de gangdeur of zoiets).
Het is wel heel sneu dat iets waar je een bepaalde voorstelling van had zo totaal anders loopt dan je gedacht had. Probeer dingen uit en als het echt niet wil lukken zal je een beslissing moeten gaan nemen.
Sterkte hoor!!!

[daan!]

laat de hond nog even wennen, en als je merkt dat het echt niet gaat, herplaatsen bij iemand die bekend is met het ras.
Duitse staanders zijn pure jachthonden , boordevol energie, die horen niet in een woonwijk thuis met af en toe een blokje om. Die hebben aktiviteit nodig, en als je dat niet kunt bieden, training.

[tekkel]

Kan het kind niet terug naar de fokker?
Sorry, kon het niet laten

Ik denk dat het heel sneu is voor de hond, maar dat jullie geen goede combinatie vormen. Op dit moment. Misschien was het wel een goede combi als je dochtertje 6 was geweest, en lekker naar school ging en naar d'r moeder luisterde

[suusje78]

Ja ik heb een bench en dat gaat heel goed, ja er zijn gelukkig ook dingen die wel heel goed gaan.
Maar als mijn dochtertje 's middags slaapt, valt de hond ook als een blok in slaap.
Is mijn dochter wakker, dan is de hond ook wakkerrrrr!!!!

@tekkel, mijn dochtertje gaat morgen naar haar vader
hihihi kan me voorstellen dat je die opmerking even niet kon laten!

Och ze is zo dwars op het moment....
Ik ben (bijna) 2 dus ik zeg nee!
Ze is wel duidelijk van slag hoor, door de hond, want daarvoor was ze juist heel makkelijk en luisterde gewoon.

Als ik denk aan toen mijn dochter net geboren was, of toen we onze eerste hond kregen, dat waren ook periodes waarin iedereen even zijn draai moest vinden.
Ik kijk het even aan hoor, dat heb ik ook met haar vorige baasje afgesproken, want ik ben heel erg blij dat ik weer een hond heb en het is gewoon een schatje.
En ik vind eerlijk gezegd dat ik niet zo snel op moet geven, tenzij er rare dingen gebeuren ofzo.
Ik wil sowieso heel graag een hond om me heen, en ik vind dat ik het niet kan maken om haar terug te brengen naar haar vorige baasje en dan een rustiger ras te nemen.
Ik bedoel, ik wist van tevoren dat het een jachthond was.

Ik ben vanavond nog lekker een stuk gaan lopen. Oefeningetjes gedaan, hondenkoekjes verstopt en haar ze laten zoeken (vanmiddag trouwens ook)
Zodra ze er 1 gevonden heeft gaat ze er weer vandoor. Kost behoorlijk wat moeite haar er weer bij te roepen.
Eenmaal thuis ging ze weer als een dolle rondjes rennen in de tuin

[Fin]

Dat is fijn om te lezen. Overigens heb ik drie honden en in de interactie tussen elkaar komt ook wel eens een 'snap' voor hoor, Aidan doet dat nog wel eens bij Christo, van 'ik wil niet van de bank af!!!'. Christo is de ranghogere van de twee en rot Aidan nog wel eens van de bank. Als hij de bank waar Aidan op ligt nadert is het al van 'snap, snap'. Maar nooit met de bedoeling om echt te bijten, wat dat betreft weten ze heel goed wat ze doen. Niet dat je niet moet optreden als zoiets gebeurt, en ik zou zeker heel alert blijven, maar voor het karakter van de hond zegt het niet zoveel, zeker gezien de puberteit waar ze zich in bevind.

[tekkel]

Ik kijk het even aan hoor, dat heb ik ook met haar vorige baasje afgesproken, want ik ben heel erg blij dat ik weer een hond heb en het is gewoon een schatje.
En ik vind eerlijk gezegd dat ik niet zo snel op moet geven, tenzij er rare dingen gebeuren ofzo.
Ik wil sowieso heel graag een hond om me heen, en ik vind dat ik het niet kan maken om haar terug te brengen naar haar vorige baasje en dan een rustiger ras te nemen.
Ik bedoel, ik wist van tevoren dat het een jachthond was.

That's the spirit
Het wordt natuurlijk alleen maar leuker, als je het de eerste tijd maar vol kunt houden

[suusje78]

Phew, voordat mijn dochtertje werd opgehaald door haar papa, heb ik haar meerdere malen op haar strafstoeltje gezet voor het slaan en potloden in de bench van de hond gooien. Maar het blijft zwaar vind ik.
Met de hond en dochter in de wagen vandaag weer oefeningetjes gedaan en balletje gegooid. Omdat ik vlakbij het water woon, rolde het balletje nog weleens tussen het riet of in het hoge gras.
Dan zei ik: Zoek! Waar is de bal?
En ze deed zooo ontzettend haar best steeds om het balletje te vinden, ze vond het geweldig!
Soms vond ze hem, soms moest ik haar weer terugsturen om te zoeken, maar OF ze het begreep!!
Wat een pientere tante is het zeg!
Uiteindelijk toch het balletje niet meer gevonden, helaas.
Morgenochtend weer naar de basiscursus....