Een pup/puber...best zwaar en druk...

[flatcoat]

Kun je niet een soort afscheiding maken zodat je dochtertje niet meer bij de bench kan? Weet je, straks reageert de hond op het "gepest" en heeft de hond het gedaan terwijl het dan een duidelijke reactie is "op".
Ja, het zal best vermoeiend zijn allemaal maar probeer echt consequent te zijn .... ook naar je dochtertje van twee jaar. Een tweejarig kind kan op een bepaald moment best snappen dat iets niet mag.
En lekker zoekspelletjes buiten doen is voor je hond een feestje en wordt niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk moe.

[suusje78]

Die bench is nogal groot en heb hem al op allerlei plaatsen geprobeerd toen ik hem net had gekocht, maar ik zal nog eens kijken...
Wat ik dus zo lullig vind, is dat ik mijn best doe mijn hondje af te leren mijn dochters' speelgoed af te pakken (dat gaat al heel goed) en dat zij het doodleuk op een onbewaakt momentje door de bench heen propt!
Misschien kan ik beter mijn dochtertje in die bench zetten
Maar goed, als dochterlief haar met rust laat, zoekt de hond haar weer op, dus het is een wisselwerking.
Het valt me voornamelijk best zwaar omdat ik alleen ben.
Maar het scheelt weer dat mijn dochtertje met regelmaat bij haar vader is.
Het is allemaal even wennen, maar ik denk wel dat het goedkomt
In ieder geval leert Suus (de hond) heel snel dus dat scheelt al...

[suusje78]

Kun je niet een soort afscheiding maken zodat je dochtertje niet meer bij de bench kan? Weet je, straks reageert de hond op het "gepest" en heeft de hond het gedaan terwijl het dan een duidelijke reactie is "op".

Dat is een hele goeie, en daar heb ik ook al over nagedacht inderdaad.
Daarom probeer ik het keer op keer steeds maar weer duidelijk te maken aan mijn dochtertje.
Want een keer een reaktie van de hond als dit zo doorgaat, is natuurlijk te verwachten.
En ja, vaak heeft de hond het dan gedaan, maar eigenlijk kan die er weinig aan doen als ze er een keer fel op reageert.

[Jacky]

Tja, wat zal ik zeggen. Jij staat er alleen voor begrijp ik dus kan je niet makkelijk lang weg met de hond zonder je dochtertje. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het niet echt geweldig vind deze combinatie. De hond, moet wennen aan zijn nieuwe plek, de nieuwe regels, de nieuwe leider en er is ook nog een keer een klein meisje in het spel. Je dochtertje zit ook in een moeilijke leeftijd nu. Ik heb het ook gedaan hoor, onze kinderen waren toen 5 en dik 2, en Ivan was vreselijk gek. Toen wij hem ophaalde was hij dik 8 maanden en zo gek als een deur en geloof me, dat bleef hij toch echt tot hij wel een jaar of 5 was. Ook wij deden heel heel veel met hem, trainen, naar het Sneekermeer (2 uur per dag) om hem maar rustig te krijgen. Dat werkte dus ook averechts, hij kreeg nog meer energie. Ik merkte dus ook heel goed dat als Reinier er niet was dat het knap lastig is. Je hebt een kind, met buggy, je kan dus niet overal komen en je komt ogen en oren te kort. En over een paar jaar, wil je kind niet meer in de buggy, ze gaat dan wel naar school, maar hoe ga je dan lang (weekends bijvoorbeeld) wandelen als ze thuis is, moet je ook over nadenken. Ik weet niet of je een baan hebt, maar vaak werk je onder schooltijden. Ik vind het geen goede combinatie. Ik weet het, wij hebben het ook gedaan, maar wij waren samen en dat scheelt de helft. De een loopt met de honden, de ander houdt zich bezig met de kinderen.
Ik wil je niet bang praten maar wel je de toekomst even voorschilderen. Het heeft ons met Ivan en ik zeg ons, bloed zweet en tranen gekost en we waren zelfs zo ver, toen was hij bijna 3 om hem te herplaatsen, omdat Ivan een hele hele drukke hond was . Hij is nu 8 en is rustiger geworden. Ik wens je er in elk geval succes en sterkte mee. Ik bedoel het goed, wil je niet de put in praten.

[smoekie]

Want een keer een reaktie van de hond als dit zo doorgaat, is natuurlijk te verwachten.
En ja, vaak heeft de hond het dan gedaan, maar eigenlijk kan die er weinig aan doen als ze er een keer fel op reageert.

Hier was de reactie van mijn man als de hond 1x bijt gaat hij weg. We hebben haar nu inmiddels al ruim 6 jaar, en ze heeft in die 6 jaar echt wel eens "gebeten"(gesnipt) maar de keren dat dat gebeurde was gewoon onze (mijn) eigen stomme schuld en gebeurde nagenoeg altijd als ze een nieuw vers bot had. Of ik vergat de kinderen te zeggen bij haar uit de buurt te blijven, of ik gooide het deurtje van de bench even niet dicht. En ja soms had ik het wel gezegd tegen ze maar vonden ze het wel eens leuk om de hond "uit te dagen" Met als reactie dat ze als een haas haar bench of mand uitschoot en even te "waarschuwen" dat ze weg moesten blijven :sst:

1x heeft ze van mij op haar donder gehad, dat was toen ze (ook met nieuw bot weer) in de bench lag en die dicht was en mijn dochtertje (nu 1,5) langsliep en door haar knieen ging en haar vingertjes dus ook aan de binnenkant van de bench had om erop te leunen ze haar in haar vingers beet. Toen heeft ze van mij wel een kleine tik gehad, maar dat was ook meer denk ik uit schrik/boosheid e.d. omdat de kleine toen nog een heel stuk jonger was (10 mnd) en echt verschrikkelijk begon te huilen omdat dat echt zeer deed en je de tandjes van haar echt in de vingers terug zag

Mocht het gebeuren gewoon altijd kijken naar hoe de situatie was en waarom ze iets doet. Ik ben zelf echt niet zo van, als ze 1x bijt dan gaat ze eruit. Want je ziet gewoon dat het geen echt “bijten” is. Zou ze echt gericht bijten terwijl er geen reden voor is, dan zou het een ander verhaal worden, maar dat is gelukkig hier niet aan de orde. Succes met de 2 donderstenen.

[suusje78]

Zo'n ''hapje'' is schrikken inderdaad, maar zelf ben ik ook niet zo van 1x bijten en de hond weg hoor.
Ik heb het zelf ook al eerder gehad, toen ik nog bij mijn ex was hadden we ook een jachthond, en ons zoontje was toen ook klein.(wonen nu beide bij ex)
Het scheelde dat mijn ex ook gek op honden is, en mijn huidige vriend niet dus die zal er ook nooit iets mee doen.
Mijn zoontje was heel makkelijk en luisterde gewoon als ik hem iets verbood mbt de hond, maar mijn dochter is een erg pittige tante en dit hondje ook!
Op de hondenschool heb ik vanochtend wel wat tips gekregen mbt die twee, dus dat is wel fijn. Ik mag de instructrice ook altijd bellen zei ze als er iets is waar ik niet uitkom.

[ranetje]

Op de hondenschool heb ik vanochtend wel wat tips gekregen mbt die twee, dus dat is wel fijn. Ik mag de instructrice ook altijd bellen zei ze als er iets is waar ik niet uitkom.

Fijn dat je hulp krijgt van iemand die de hond ook echt heeft gezien

[Fin]

Kun je niet een soort afscheiding maken zodat je dochtertje niet meer bij de bench kan? Weet je, straks reageert de hond op het "gepest" en heeft de hond het gedaan terwijl het dan een duidelijke reactie is "op".

Dat is een hele goeie, en daar heb ik ook al over nagedacht inderdaad.
Daarom probeer ik het keer op keer steeds maar weer duidelijk te maken aan mijn dochtertje.
Want een keer een reaktie van de hond als dit zo doorgaat, is natuurlijk te verwachten.
En ja, vaak heeft de hond het dan gedaan, maar eigenlijk kan die er weinig aan doen als ze er een keer fel op reageert.

Je hebt van die hoezen die je over een bench kunt doen, dat zal al veel schelen denk ik.

[Emma]

ik begrijp dus dat je alles alleen moet doen?
en werk je ook en hoeveel?

tja,ik kan me heel goed voorstellen dat in deze situatie (je probeert je hond op te voeden maar moet ook je kind opvoeden) het heel moeilijk wordt om de hond voldoende uitdaging en opvoeding te geven.
waak er a.u.b voor dat dingen niet uit de hand gaan lopen. b.v je dochter die potloden door de bench gooit, en misschien straks irritatie bij de hond.

ik vind dit eigenlijk best wel de juiste ingredienten om straks een probleemhond te creeeren. Als je zeker weet dat je tijd genoeg kunt vrijmaken voor de hond en hem voldoende beweging en uitdaging kunt geven o.k.
maar anders weet ik niet of het beter is de hond te herplaatsen. en als je kind dan 11 jaar is eens te kijken voor een hond?

[suusje78]

Ik werk niet, en woon idd alleen.
Ik heb me er erg op verkeken, hoewel ik aan de andere kant ook heel erg blij ben met Suus (de hond) en geniet er ook echt wel van hoor, al lijkt het hier niet zo!
Voel me er ook behoorlijk dom over.
Ik dacht dat ik er heel goed over na had gedacht.
Expres naar een wat ouder, wel jong hondje gezocht en geen pup van 8 weken (noooooit aan gedacht dat 8 maanden juist een hele lastige leeftijd is)
Bovendien dacht ik ervaring te hebben met een jachthond en kinderen.
Heb er dus al eerder 1 opgevoed met klein kind erbij, maar dat was een makkie vergeleken met deze tante.
Ik zeg niet dat ze moeilijk op te voeden is, want op zich leert ze snel en gemakkelijk, maar ze is zooo druk!
Grote verschil is dat ik nu alleen ben, ik heb dus wel een vriend maar die houdt niet van honden
Ik liep de afgelopen dagen nogal op mijn zenuwen, en als we allemaal niet een beetje de rust kunnen vinden, dan kan ze terug naar haar vorige baasje heb ik afgesproken.
Ik kijk het dus even aan, doe mijn best want ik wil het heel graag tot een succes brengen en niet zo gauw opgeven.
Dankjulliewel voor het meedenken, de tips, adviezen en het hart onder de riem
Inmiddels heb ik een grote deken over de bench gehangen en ik ga straks proberen een andere plek te zoeken voor de bench.
Ik houd jullie wel op de hoogte....

[Jaap*]

Ik liep de afgelopen dagen nogal op mijn zenuwen, en als we allemaal niet een beetje de rust kunnen vinden, dan kan ze terug naar haar vorige baasje heb ik afgesproken.

Fijn dat je een eventueel vangnet hebt
Ik hoop dat je de boel voor jezelf een beetje onder controle krijgt, want je vind het wél een leuke hond volgens mij
Heel veel succes, en laat je niet gek maken

[Fin]

Ik liep de afgelopen dagen nogal op mijn zenuwen, en als we allemaal niet een beetje de rust kunnen vinden, dan kan ze terug naar haar vorige baasje heb ik afgesproken.

Fijn dat je een eventueel vangnet hebt
Ik hoop dat je de boel voor jezelf een beetje onder controle krijgt, want je vind het wél een leuke hond volgens mij
Heel veel succes, en laat je niet gek maken

[Jacky]

ik denk gewoon dat je er verstandig aan doet om hem terug te brengen. Dit gaat niet werken. Al helemaal niet als je vriend niet van honden houdt.

[suusje78]

ik denk gewoon dat je er verstandig aan doet om hem terug te brengen. Dit gaat niet werken. Al helemaal niet als je vriend niet van honden houdt.

Mijn vriend heeft er weinig mee te maken, behalve dat hij mij niet zal ontlasten door de hond een keer alleen uit te laten, hij woont hier niet, en ik heb niet de intentie om ooit nog met iemand samen te gaan wonen en hij ook niet. We latten dus

Ik weet niet of het wel of niet gaat werken. Dit is niet mijn eerste hond en ook niet mijn eerste kind.
Het valt me momenteel alleen zwaarder dan ik had gedacht en dan kan ik haar meteen terug brengen naar haar vorige baasje, of even doorbijten, goed mijn best doen om het wel te laten werken.

Wat ik blijf geloven is dat als de nieuwigheid er van beide kanten vanaf is, het beter zal gaan.
Mijn dochter was bij mijn ex ook een grote hond gewend, was er alleen maar heel lief voor. Maar die hond is kindertjes gewend en rende niet de hele dag om haar heen.

Ik miste het vreselijk om een hond om me heen te hebben, want ik ben gek op honden.
Ik heb nu een huis met tuin en woon in een prachtige omgeving.
Dus ook al breng ik haar terug naar haar vorige baasje, het zal toch weer gaan kriebelen....

[Jacky]

maar het is niet even doorbijten, dit is voor jaren. Ik snap je wel hoor, je mist een hond, een hond is ook hartstikke leuk, maar het moet niet ten koste gaan van kind of hond.
Ik wil je alleen maar raad geven. Je loopt nu al op je zenuwen schrijf je. Wat nou als je kindje straks niet meer in de buggy wil, want dat komt ook.

[suusje78]

maar het is niet even doorbijten, dit is voor jaren. Ik snap je wel hoor, je mist een hond, een hond is ook hartstikke leuk, maar het moet niet ten koste gaan van kind of hond.
Ik wil je alleen maar raad geven. Je loopt nu al op je zenuwen schrijf je. Wat nou als je kindje straks niet meer in de buggy wil, want dat komt ook.

Ja, die tijd gaat vast komen, en ik weet dat je gelijk hebt hoor, diep in mijn hart....
Maar ik vind het zo fijn, een hond.....de wandelingen, de cursussen, even met iets anders bezig zijn dan het huishouden enzo...
Wat denk ik de grootste fout is die ik heb gemaakt, is de raskeuze. En de leeftijden van kind en hond natuurlijk.
Dit is niet een hond die genoegen neemt met een lekkere wandeling, en een balletje gooien.
Dat stond ook in de rasbeschrijving van onze vorige hond. Gelukkig pakte dat goed uit en was het een hele rustige hond, die hield van een lekkere wandeling op zijn tijd; maar nam genoegen met een balletje gooien. Hij hoefde niet dagelijks geestelijk bezig gehouden worden om tevreden te zijn, het was geen werkhond zeg maar...

Ik vind het heel pijnlijk om je vorige berichtje te lezen, omdat ik ook wel weet dat het misschien beter is.....
Maar ik vind haar zo'n scheetje, het is zo'n liefie....
Nu is mijn dochter bij haar vader, en de hond is een stuk rustiger.
Misschien worden die 2 wel hartstikke zenuwachtig van elkaar. En dat is natuurlijk niet goed, voor beide niet.
Suus gaat nu steeds lekker uit zichzelf in haar mandje liggen.
Maar ik weet dat als mijn dochter er weer is, dat zodra ze beweegt, de hond ook weer heel druk wordt.
En als mijn dochter zelf aan het spelen is, gaat de hond wel weer naar haar toe en andersom ook.
Ze is ook helemaal geen kleine kinderen gewend, en ik dacht, dat komt wel....daar went ze wel aan. Maar op de een of andere manier komt ze gewoon niet tot rust. Ja, als mijn dochter 's middags slaapt en het is rustig in huis. Maar er komt ook een tijd, net zoals de buggy, dat ze 's middags niet meer slaapt......

Wat ik me afvraag is of het met een ander ras beter zal gaan, of een met een hond die al kindertjes gewend is.
Of zal ik dan echt moeten wachten tot dochterlief naar school is? Of zoals je zegt, als ze 11 is???
Ik baal er gewoon van, er zijn zoveel mensen met een klein kind en een hond.....

[ranetje]

maar het is niet even doorbijten, dit is voor jaren. Ik snap je wel hoor, je mist een hond, een hond is ook hartstikke leuk, maar het moet niet ten koste gaan van kind of hond.
Ik wil je alleen maar raad geven. Je loopt nu al op je zenuwen schrijf je. Wat nou als je kindje straks niet meer in de buggy wil, want dat komt ook.

ik denk dat ze het alle kansen moet geven die ze zelf mogelijk acht en niet moet voortgaan op wat bij andere mensen moeilijk liep. geen één situatie is gelijk aan een andere, vergelijkingen lopen dus altijd spaak.
als ze over een paar weken zelf tot de conclusie zou komen dat het niet werkt dan heeft ze er naar haar gevoel wel eerst alles voor gedaan - werkt het wel dan vindt ze wel een manier om het later ook weer te laten werken, misschien via mogelijkheden waar je nu niet aan denkt of kan aan denken omdat in de toekomst kijken toch niet mogelijk is .

Het kan goed zijn dat ze een ritme vindt waardoor het wel gaat werken.
De hond is er nog maar net

[Emma]

als je zelf echt WIL dat het lukt.

dan gaat het vast wel lukken

als de hond rustig is als je dochter weg is, dan zal het grotendeels gewenning zijn. en zal de hond vanuit haar zelf niet bovengemiddeld druk zijn.

en ik kan me voorstellen dat je juist af en toe eens iets anders wilt doen. dus lekker met de hond trainen. ipv maar weer de trap te stofzuigen

[gyanty]

tja ik denk dat iedereen er wel eens doorheen zit met zijn of haar nieuwe of jonge hond. In het begin is een hond erg tijdrovend, zeker een jonge hond die nog niet helemaal opgevoed is, vraagt extra werk en dat kan je slopen. Kay is nu 9 maanden en eigenlijk ervaar ik hem niet al druk, maar hem heb ik al vanaf 3 maanden en ik heb geen klein kind in huis. Toch heb ik in het begin ook echt met mijn handen in het haar gezeten en zag ik het niet meer zitten soms. Gelukkig komt de tijd dat alles en iedereen zijn plek vind en de rust in iedereen terugkomt. Ik denk dat je nog niet te veel van de hond moet verwachten, maar wel duidelijk de grenzen moet aangeven. Misschien moet je je dochter wel meer bij de verzorging van de hond betrekken? Laat haar het etensbakje vullen(en jij geeft het dan aan de hond). Misschien kan ze je helpen met een zachte borstel over de hond te halen. Het balletje weggooien (waarbij je de hond moet tegenhouden, zodat ze het niet uit de handen van je dochter grist). Misschien wordt ze dan minder klierderig naar de hond omdat ze andere dingen met de hond kan doen. Maak het voor beide leuk door en veilige omgeving te creeren. Als je niet volledig je aandacht bij beide kan houden, kan de hond dan alleen in de tuin (met een gevulde kong, bot of iets leuks om te spelen miscchien?)

Heel veel succes. Als de hond straks wat gewend is wat rustiger is, wat beter onder commando staat wordt het vast allemaal beter. Dit kost alleen wel even tijd (reken echt maar een paar maanden).

Heeft de hond nu trouwens nog de mogelijkheid om met andere honden uit de buurt te spelen? Is voor zo'n jonge hond vaak erg leuk en is voor die van mij echt een uitlaatklep.

[chaos]

Gewoon de rust bewaren, het is een nieuwe situatie voor iedereen. Dat de hond nu veel reageert op allerlei prikkels (met name je dochter) is heel normaal.
Rustig blijven en naar de hond duidelijk zijn, ga niet de hele tijd met je hond aan de gang, lekkere kong, of een fles met daarin wat eten en vermaak je zelf maar even in je bench of in de tuin. Kan prima en wordt die niet minder van. Straks als ze uit gegroeid is met haar lekker fietsen en je dochter voorop of achterop de fiets, mooier kan bijna niet.

Ik zou het nog een aantal maanden de kans geven, routine ontwikkelen en lekker veel met haar aan de slag gaan als je dochter bij je vriend is...op den duur went je hond aan die routine en kan ze het ook beter handelen als je dochter over de vloer is.
Het is pittig allemaal, maar wel te doen hoor.

Succes.

[L@nghaar]

ik heb inderdaad niet goed gelezen.
Foute fokker maar geen foute vorige eigenaar.

Hoe gaat het nu?
Heb je wat aan de tips die iedereen je gegeven heeft?
Hoop dat het goed gaat komen, iedereen moet zijn/haar draai vinden in deze nieuwe situatie.
Succes

[suusje78]

Ja het gaat aardig....
Heb van de hondenschool ook goeie tips gehad!

[Fin]

Lukt het nu ook beter om je dochter individuele aandacht te geven zonder dat je hond haar qua aandacht krijgen beconcurreerd? Wat ik heb zo zitten denken dat je dochtertje misschien wel eens aardig jaloers is.

[suusje78]

Nou, dat denk ik dus ook
Ze is nog steeds strontvervelend....

[suusje78]

Nou, ik geloof dat ik wel een aardig ritme gevonden heb vandaag....
Vanochtend mijn dochter wat extra aandacht gegeven en de hond een beetje meer genegeerd, dat ging heel goed.
Eerst deed ik Suus in de bench als mijn dochter 's middags ging slapen.
Als ze dan wakker was, was de hond ook wakkerrrr!!!
Nu heb ik het andersom gedaan, dochter in bed, hond niet in de bench.
Even een rondje gelopen, oefeningetjes gedaan, thuis flostouw verstopt en haar laten zoeken (wat haar een beetje erg gemakkelijk afging )
Nu ga ik mijn dochter uit bed halen en de hond ligt doodmoe in de bench....
Verder denk ik dat ik het allemaal een beetje TE goed en TE snel wil doen.
Ik heb al mijn zorgen een beetje proberen los te laten, en ik moet zeggen dat ik vandaag een heel stuk rustiger ben dan de afgelopen dagen....

[fietsje]

Het is vaak een kwestie van het juiste ritme zien te vinden, maar volgens mij lukt het je nu goed?Het klinkt in ieder geval wel relaxter dan een paar posten geleden
Ga zo door!

[ranetje]

Goed zo, @Suusje!
De start is gemaakt

[suusje78]

Ja, ik hoop dat dit ritme beter gaat werken
Ik ben ook zo dat ik me er meteen volledig instort en alles liefst meteen goed wil hebben en daarbij mezelf dan al gauw voorbij loop.
Vergetende dat de hond en het kind gewoon moeten WENNEN aan de nieuwe situatie.
Het trekken aan de lijn, het weglopen en niet meer komen, het idee dat ik jachttraining wilde gaan doen maar ze daarvoor goed onder appel moet staan, het idee dat ik haar de hele dag bezig moet houden, panisch werd ik ervan!
En vandaag heb ik het losgelaten.
Ik doe de oefeningetjes tijdens mijn wandelingetjes alleen, en als mijn dochter slaapt, en voor de rest doe ik het rustig aan vanaf nu.
En als ik die rust vast kan houden breng ik dat ook over op dochter en Suus, daar ben ik van overtuigd.....

[ranetje]

Ja, ik hoop dat dit ritme beter gaat werken
Ik ben ook zo dat ik me er meteen volledig instort en alles liefst meteen goed wil hebben en daarbij mezelf dan al gauw voorbij loop.
Vergetende dat de hond en het kind gewoon moeten WENNEN aan de nieuwe situatie.
Het trekken aan de lijn, het weglopen en niet meer komen, het idee dat ik jachttraining wilde gaan doen maar ze daarvoor goed onder appel moet staan, het idee dat ik haar de hele dag bezig moet houden, panisch werd ik ervan!
En vandaag heb ik het losgelaten.
Ik doe de oefeningetjes tijdens mijn wandelingetjes alleen, en als mijn dochter slaapt, en voor de rest doe ik het rustig aan vanaf nu.
En als ik die rust vast kan houden breng ik dat ook over op dochter en Suus, daar ben ik van overtuigd.....

Absoluut
Kost je misschien nog wel wat zweetdruppeltjes

[drent.lover]

Nou, ik geloof dat ik wel een aardig ritme gevonden heb vandaag....
....