Waarop keuze baseren?

[fleurie]

Ik ben wel benieuwd naar hoe jullie een keuze hebben gemaakt voor een bepaald ras (of rassen) of type hond. Als je voor de sport een hond zoekt vallen er natuurlijk al veel rassen af, maar toch, de keuze is zo ontzettend groot.
Zelf heb ik Jack russells omdat ik daar verliefd op werd in mijn paardentijd, en omdat ik met terriers ben opgegroeid, en een Duitse Herder omdat ik graag de africhting in wilde. Maar ik vind bijna alle rassen leuk, en ook heel veel hondensporten, dus geen idee of ik bij deze rassen blijf in de toekomst. Hoe maken jullie die keuze, en blijven jullie bij hetzelfde ras/sport?

[Maeve]

Ik wou een hondje voor de sport, maar niet zo extreem als de Border Collie. Die vind ik vaak te extreem/obsessief in hun gedrag. Daarbij wou ik ook weer een Retriever, omdat we die gewend zijn. Ik wou dus iets wat pittiger is dan de gemiddelde Labrador, maar niet zo pittig als de Border.

[josefientje]

Ik ga helemaal mee met Nanna. Als ik hem maar lief en mooi vind.

[fleurie]

Ik wou een hondje voor de sport, maar niet zo extreem als de Border Collie. Die vind ik vaak te extreem/obsessief in hun gedrag. Daarbij wou ik ook weer een Retriever, omdat we die gewend zijn. Ik wou dus iets wat pittiger is dan de gemiddelde Labrador, maar niet zo pittig als de Border.

Dat klinkt heel aannemelijk ja, leuke hondjes trouwens Tollers!

[fleurie]

Ik heb voor de grap een raskeuze test gedaan en er komen opvallend veel spaniels op mijn lijstje voor, ook wel terriers (australische en dandie dinmont), maar zeker niet de rassen die ik nu heb, grappig! De Welsh Springer spaniel kwam als beste keuze naar voren.

@Nanna, jouw beweegredenen voor de keuze hebben ook wel wat, maar teckels, zijn die zo laidback? Ik ken nogal wat hyper nerveuze en veel blaffende teckels.

[Maylala]

Ik wou per se een tweede kans hondje, maar wel een sociale die ook met katten kan.
Toen zag ik Roos' foto en was de keuze snel gemaakt.

[Wilm@]

Ik wilde een hond voor de hond zelf!

Toen zag ik Nikkie lopen en Nikkie is een prachtige Briarddame. Ik was meteen verliefd op de Briard.

Ik heb mij ingelezen in het ras en hoe meer ik las hoe meer ik besefte dat dit het ras was wat het beste bij mij, en mijn gezin, past. Toen was het wachten op de Briard die wij wilde en de fokster: van de Hoolhoeve, die had 'm!

Nu trainen we samen, wandelen veel en lopen shows. Bezoeken Briardweekenden en Briardwandelingen. Kortom...ik kan niet meer zonder een Briard, en daarom hebben we er weer eentje aangeschaft!

[fleurie]

De nerveuze en blaffende teckels zijn onopgevoede mormels.
Ik teken daarbij wel aan dat de kort- en ruwhaarteckels feller zijn (over het algemeen) dan de langharen.
Daarom heb ik dus de meest laid-back teckelsoort: de langhaar dwerg

Dat zal idd een rol spelen, de opvoeding, net als bij mijn ras, de jack russell.
En ik geloof zeker dat er verschil zit in de haar varieteiten bij de teckel, een collega/vriendin van mij heeft een langhaar dwerg en een ruwhaar dwerg, een wereld van verschil, overigens zijn haar hondjes beide goed opgevoed en niet nerveus of lawaaierig, maar toch zie je wel degelijk verschil.

[fleurie]

Ik wilde een hond voor de hond zelf!

Toen zag ik Nikkie lopen en Nikkie is een prachtige Briarddame. Ik was meteen verliefd op de Briard.

Ik heb mij ingelezen in het ras en hoe meer ik las hoe meer ik besefte dat dit het ras was wat het beste bij mij, en mijn gezin, past. Toen was het wachten op de Briard die wij wilde en de fokster: van de Hoolhoeve, die had 'm!

Nu trainen we samen, wandelen veel en lopen shows. Bezoeken Briardweekenden en Briardwandelingen. Kortom...ik kan niet meer zonder een Briard, en daarom hebben we er weer eentje aangeschaft!

Leuk om te lezen hoe iemand zo enthousiast is over een ras!

[marian*]

Ik ben ooit door een hond die een aantal keren bij ons thuis logeerde besmet geraakt met het jachthondenvirus en er nooit meer vanaf gekomen.
Maar ik ben bovenal gewoon een hondenmens en dus heb ik ook een rasechte,unieke CoLahond

[samantha!]

Toen Max kwam was ik zelf nog jong dus daar weet ik niks van.

Macho is echt mijn hond.
Ik wou graag een actieve sociale hond met een grote will to please.
Ik wou graag behendigheid en jachttraining gaan doen.
Beide sporten doe ik nu en met succes.
Macho vindt het geweldig en doet het ook heel goed.
Hij heeft een enorme will to please maar heeft ook zeker pit.

Ik wil zeker nog een labrador, wel alleen uit werklijn.

[Jacksel]

Met Jamey moest het een klein hondje zijn van mn ouders, was op marktplaats gaan snuffelen en kwam op haar uit, kruising Jack Russell, ik kende Jacks van de manege, vond ze wel grappig... Niet echt een bewuste raskeuze dus verder.

Nu, mede door het werken met Jamey heb ik ontdekt wat ik echt leuk vind, dat is lekker trainen en bezig zijn met de hond. Daarvoor wil ik als volgende hond een wat makkelijker formaat ras (dat bukken steeds wordt namelijk irritant en pijnlijk voor je rug en ik woon nu toch op mezelf), en een echt baasgericht werktype. Jamey is dat ook wel redelijk, maar die heeft ook duidelijk het eigenwijze terriër-achtige en plaat voor de kop in zich en dat vind ik toch wel regelmatig zwaar irritant, hoewel ik helemaal gek op haar ben...

Mijn keuze gaat dus gebaseerd worden op wat ik met de hond wil doen, en wat ik heb ervaren wat ik prettig en onprettig vind qua karakter...

[Muis..]

Onze "eisen"toen we naar het asiel gingen waren:
1. Lief voor de kinderen.
2. schofthoogte boven de knie.

[Cantus]

ons kruising hondje was meer de keuze van mij vrouw...ben er verder wel dol op...

de duitse herder van ons is echt een jeugdliefde...ben opgegroeid met een duitse herder die toevallig op dezelfde dag als mij jarig was, daarnaast sliep ik bij haar, wandelde altijd mee, beschermde ze mij enz...vanaf toen heb ik altijd gezegd, dat zodra ik op mezelf was er een DH zou komen...ik zie trouwens nu ik zelf een DH heb, dat het ook echt mijn ras is...ik vind de combinatie van karakter en uiterlijk gewoon zo mooi van de DH

[Frenk]

Ik wilde een relatief kleine en langharige hond, omdat ik dat het leukste vind. En een reu, omdat reuen naar mijn ervaring liever en aanhankelijker zijn dan teven (door de bank genomen).

[Emma]

ik vind het altijd wel leuk om een wat apart uitziende hond te hebben. vind rassen zo veel op elkaar lijken. ( ja, duh ).

en ik hoef ook niet echt een sport/werkhond.

vind het wel leuk om dingen te doen met een hond. maar met een werkras is het eigenlijk ook Echt nodig. ik ben de gezondste niet, dus is het ook lekker een hond te hebben die 1 dagje met minder kan.

Toen Buster kwam was dat eigenlijk omdat het een kruising was tussen twee rassen die we graag wilden. een Husky. maar wil geen volle husky. vaak moeilijke loslopers en werkers. en een Am. bulldog. vaak vreselijke knuffels en erg enthousiast en open (meestal) honden. Terwijl een husky vaak weer wat zelfstandig kan zijn. deze kruising leek ons ideaal. en idd. een gouden hond

ik wou nooit een JR. uitsloverige drukke obsessieve honden vond ik.
maar ben helemaal gevallen voor een black and tan Jack Husseltje uit het asiel. gelukkig vrij rustig hondje in huis. maar je moet wel een beetje waken voor te veel geblaf. maar dat gaat tot nu toe helemaal goed.

het is maar waar ik op val. het moet een beetje klikken. rustige honden binnen wil ik. maar toch sportief als ze buiten zijn. maar dat heeft ook veel met opvoeding en beweging te maken.

een rashond hoeft van mij niet per se.

[Lysette]

Benno is niet echt bewust gekomen, daar ben ik gewoon verliefd op geworden

Met Jip wilde ik een niet te groot hondje (moest een speelmaatje zijn voor Benno en Benno speelt leuker met een beetje zijn maat) waar ik goed mee kon sporten. Maar ik wilde ook een hondje wat ook met wat minder toekon. Ik kwam uiteindelijk uit bij een poedel en een pyreneese herder. Het is uiteindelijk een poedel geworden omdat veel pyreneetjes toch wel wat pittig zijn. Ik heb wel gezocht naar een werklustige lijn, en dat is gelukt. Met wat minder toekunnen is niet echt van toepassing. Hoewel Jip in huis wel heel rustig is maar als ze een week niet heeft gesport is ze rotvervelend.

Bij Ziva wilde mijn vriend een wat grotere hond die ook sportief was. Ik heb toen de border aangedragen (en gezegd dat een herder en husky echt geen optie is )en gelukkig vond mijn vriend die ook heel erg leuk. Wel bewust gekozen voor een showlijn met stabiele ouders. Ziva is niet zo relaxt als Benno maar voor een border wel heel makkelijk. En ze vindt het heerlijk om te sporten

[suusje78]

Nou en dan ik....
Met mijn ex had ik een jachthond wat een ongelofelijke schat is. Met periodes ook moeilijk maar nu hij wat ouder is is hij heel makkelijk, rustig en lief.
Op de een of andere manier val ik altijd op kortharige jachthonden.
Ik vind ze prachtig qua bouw, uitstraling, hoofd (hangoren hihihi)
Het rustige in huis gecombineerd met het lekkere wandelen en heerlijk rennen wat ze doen....
Ik was rustig aan op zoek naar een hond.
Heb van alles bekeken maar kwam steeds weer terug bij jachthonden.
Toen kwam ik een advertentie van Suus tegen.
8 Maanden oud....mwah dacht ik, dan hebben we het ergste pupperige wel gehad....
NOT!
Ik heb een puber!!!
Met een enorme jachtpassie!!!
Wat dat betreft heb ik me vreselijk verkeken, en had ik misschien beter een echte gezelschapshond uit kunnen kiezen.
Beetje TE snel besloten.
Maar ik vind het wel altijd leuk om me in het gedrag een beetje te verdiepen en ermee bezig te zijn.
Een hele slome hond waar verder niet veel bij zit dat zou ook weer niks voor mij zijn.

[Mireillevdw]

Mijn vriend is opgegroeid met herders en wel een Mechelaar en later een Mechelaar x Groenendaeler en ik ben ook altijd al groot fan geweest van verschillende herders.
We kwamen uit bij een Hollandse herder (de Belgjes staan bekend als wat onrustig/zenuwachtig), maar toen ging Mireille nog even Googlen en kwam ze uit bij een Oudduitse herder. We waren meteen verkocht!!!
Karakter is ook echt geweldig en waarschijnlijk komt er over een tijd een 2de bij. Misschien zelfs een zoon of dochter, want mits de rontgen in orde is, gaat Haakon ingezet worden als dekreu. Hij heeft echt een prachtkarakter; superlief, totaal niet dominant, lekker actief buiten en rustig binnen. Alleen kan ie soms wat lomp en enthousiast zijn, maar dat weegt niet op tegen de goede kanten van Haakon.

[Gos]

Bij m'n eerste, Max, was ik niet op zoek naar een bepaald ras maar meer naar een actieve, kortharige hond die niet te groot was maar wel van goede proporties, en bij het "uitzoeken" in het asiel was hij het gewoon (hij heeft mij uitgekozen). Bleek nog een mega-apporteerder te zijn ook, dus ik al helemaal blij.

Jaren later wilde mijn man toch weer actief de africhting in, na een pauze van een jaar of 8, en ging op zoek naar een geschikte hond, liefst een mechel. Daar liepen we al snel tegenaan, een stamboomteefje uit werklijnen. Later heb ik haar overgenomen. Inmiddels een paar jaar verder sport ik zelf ook actief met haar in de KNPV en weet ik dat het ras heel goed bij ons past. Ik vind dat ze een mooie bouw hebben en een lekker actief, gedreven en werklustig karakter, maar daarnaast ook de gerustheid om gewoon hun gemakje te nemen en lekker te relaxen met hun mensen.

Sommige andere rassen trekken me ook wel, maar ik zie me toch niet zo snel wisselen. Zoals het nu gaat, met de herders en m'n inmiddels bejaarde vuilnisbakkie, loopt het prima.

[Daisy@]

Ik kijk bij een volgende hond wát ik ermee wil gaan doen.
Het zal dus een mechel worden waar ik de africhting in wil.

Rottweilers (molossers) hebben m'n hart gestolen, absoluut. Maar om daar mee te gaan sporten.... zie ik niet zitten. Omdat ze te snel iets mankeren in mijn ervaring. En je moet het natuurlijk met iedere hond treffen hé... dat voorop gesteld.
Er zijn gewoon véél leuke rassen.

Ik dacht dus altijd dat ik rasgebonden was.... maar er is meer.
Zo trekt een Engelse Stafford me ook heel erg. Leuk formaat, leuk karakter.

[lieke]

Ik wilde een per se een hond en eigenlijk niet nagedacht over wat voor soort/ras en in die tijd had je nog geen internet, dus keek je in de krant waar er pups te vinden waren. En er stond een advertentie van een (inmiddels beruchte) kennel in het oosten des lands die met diverse rassen adverteerde. Daar dus op zaterdagochtend heen getogen en in één van die kennels zaten 3 schattige wollige teddybeertjes.
No.1 vloog op me af en sprong wild om me heen, no.2 was bijna net zo wild en no.3 zat mij peinzend op te nemen met een scheef gehouden koppie, begon -eerst langzaam daarna vlugger- te kwispelen, huppelde op me af en legde haar pootje op mijn knie.
En toen was ik verkocht. Wat voor ras het was, wist ik niet eens , dus bij het afrekenen nog even naar gevraagd. Bleek dus een collie te zijn. Dat was in 1985 en sindsdien heb ik altijd collies gehad.
Voor mij dé ideale hond: lief, zachtaardig, knuffelig, tolerant, gehoorzaam en speels en qua uiterlijk de mooiste hond die ik ooit heb gezien.

[Zoek stok!]

Ik ben niet rasvast. Bram is er gekomen omdat ik een wat kleinere hond wilde, geen allemansvriend en actief. Izzie heb ik veel meer op de sport uitgekozen. Ik zocht een hond waarmee ik op wedstrijdniveau obedience en agility kan doen. Wederom geen allemansvriend en met behoorlijk wat pit. Het kan best zijn dat een volgende hond weer een ander ras wordt, alhoewel ik wel erg gecharmeerd ben van een bepaald deel van de Aussies.

[StormenRoxy]

we hebben eigenlijk niet naar ras gekeken..

we wilden eerst geen pupje..
hebben dus op marktplaats gekeken...

en daar hebben we storm gevonden..
mooie hond om te zien en heel lief tegen mensen..

daarbij wilden we nog een hondje als we storm een beetje geleerd hadden..
en hebben toen gekozen voor een cokertje..
omdat we het een mooie hond vonden.. en we een kleine middel hond wilde

[kiki78]

Onze "eisen"toen we naar het asiel gingen waren:
1. Lief voor de kinderen.
2. schofthoogte boven de knie.

dit stond ook op mijn lijstje met daarbij met andere honden en katten kunnen en waar kwam ik mee thuis? een cairn terrier die katten opvrat en iedere hond aanviel. kniehoogte? ja als hij tegen me opspringt. Ach het was liefde op het eerste gezicht en ondertussen negeert hij katten en kan hij redelijk goed met andere honden overweg.

[Ma-Rianne]

Toen mijn eerste hondje( onherleidbare kruising) vrij jong dood was gegaan, heb ik een hond uit het asiel gehaald. Een bruin-witte hond, zo'n anderhalf jaar, volgens het asiel een stabij. Na wat aanloopproblemen werd het zo'n fijne hond, echt helemaal mijn maatje. Niet altijd even gehoorzaam,vreselijk slim, maar reuze trouw en onvoorstelbaar goed met kinderen.( Mijn zoon was toen een jaar of 4)
Hij was niet raszuiver, er zat naar mijn inschatting wat wetterhoun doorheen, want de kop was wat breed en er zat her en der wat krul in de vacht.
Toen mijn Bijke ouder werd en ik in een bijzonder mooie bosrijke omgeving ging wonen, wilde ik er nog een hond bij.Dat moest dus een Stabij worden.
Rokus was een herplaatser van een jaar. En bleek zo'n verschillend karakter te hebben, dat ik nog eens op onderzoek ben uitgegaan. Bleek mijn oude Bijke dus een echt Wetter karakter te hebben.....
Dus werd mijn volgende hond een echte Wetterhoun.
En na ruim 2 jaar absoluut geen spijt van mijn keus:waar Bijke een heel dominante reu was en Lieuwe een watje blijkt te zijn, is het toch het soort hond en het karakter wat ik zoek in een hond.
Mijn volgende hond wordt dus zeker weer een Wetterhoun!

[kiki78]

Nadat ik met Daan behendigheid ben gaan doen en ik al alnger over een tweede hond aan het nadenken was ben ik op zoek gegaan naar een hond waar ik mee kan sporten.
De schapendoes was mijn jeugdliefde, tegen gekomen op een wandeling van de bearded collie club en altijd in mijn achterhoofd gebleven. Op zoek naar informatie en met veel mensen gesproken kwam ik een schafpudel tegen. Bij een fokker op bezoek geweest en ik had meteen dit is mijn ras. Bedan is nu bijna 9 maanden en helemaal mijn hond. Hoewel ik wel erg moet wennen en mijn weg moet zoeken met zijn gevoelige karakter.
Ik heb nog geen idee wat een volgende hond gaat worden. Eerst maar eens kijken hoe Bedan zich verder ontwikkeld en hoe mijn leven eruit ziet tegen de tijd dat er een nieuwe hond gaat komen. Er zijn meerdere rassen die ik erg leuk vind maar die ik niet goed genoeg ken. Daan is 11,5 en hopelijk gaat hij nog jaren mee dus dan heb ik ook nog jaren om informatie te zoeken van verschillende rassen die ik tegen kom.

[marye]

Ik wilde een middelgroot, ongecompliceerd en vrolijk werkhondje, waarin toch wat pit zat.
Ongecompliceerd is ze niet, maar ik vind het een heerlijk hond.
Volgende hond gaat toch een ander ras worden.
Grotendeels vanwege de gezondheid en deels vanwege die wisselende werklust binnen het ras.
Bij de volgende hond zal vooral ook de werklust een belangrijk issue zijn, naast de gezondheid en gedrag tegenover vreemde honden en mensen.

[*Ellen*]

Ik hou van plompe onhandige honden. Honden waarbij je met grote regelmaat zegt : "wat doe je nóu weer eikel !"
Doggen dus

[Rinne Roos]

Een wetter dus. Eenmaal een wetter, altijd een wetter, zeggen ze en dat is ook zo.
Jarenlang gedacht dat ik een stabij de leukste vond, zowel qua uiterlijk als karakter, ik vond een wetter er niet úit zien en kende er ze alleen van plaatjes. Ja, een kruising "stabij" met krulletjes, die achteraf 80% wetter geweest moet zijn, dat was een geweldig beest. Maar die werd ook aangeduid als zijnde "stabij". Dus zo kom je wel op een dwaalspoor

Een wetter is meer dog-achtig. Flegmatiek, stoer van buiten, zacht van binnen. Heel erg baasgericht, hondstrouw aan één baas, dus da's boffen als je die baas mag zijn .
Ze zit naast me en kijkt samen met mij naar de wereld, (beetje tegen me aan leunend) ipv tegenover je de koekjes uit je zak te loeren. Nee is nee en dat is prima, ze zoekt de grenzen niet op. Een wetter is een maatje. Grote persoonlijkheid, niet te verwarren met groot ego.
Altijd lol, nooit chagrijnig. Verzint telkens wat nieuws om te spelen. Absoluut geen sloper, geen rouwdouwer. Kan ontzettend veel hebben, maar kan niet tegen een oneerlijke, onheuse bejegening. Rechtdoorzee, eerlijk. Ze jat niet, want dat mag niet, simpel toch?
Een wetter past op zijn baas, ook al is ze soms even uit zicht in het bos.
Heerlijke grote, brede kop. Expressieve ogen. Soms lomp, maar in het bos waanzinnig snel en behendig.

En een stabij... breek me de bek niet open :M:
Zou ze niet willen missen, maar een wetter vind ik prettiger. Makkelijker. Die snap ik en zij snapt mij. Dat gevoel heb ik soms niet bij de stabij's. Die kijken je lief aan en intussen jatten ze de broodtrommel leeg, zoiets. En ze zijn minder verdraagzaam.