Groenendaeler

[Mireillevdw]

Gisteren kwamen mijn vriend en ik tijdens een autorit voorbij iemand met een pracht van een Groenendaeler en wij realiseerden ons ineens dat wij dit ras eigenlijk bijna nooit zien. Ook op fora kom je er maar weinig tegen. Ik vraag me af wat hier de reden van is, want volgens mij zijn het over het algemeen wel hele prettige, sociale, lieve honden. Wat zijn jullie ervaringen met dit ras? Zijn ze inderdaad zachter van karakter dan de Mechelaar?
Mijn vriend had een kruising met een Mechelaar thuis, maar hoewel hij qua uiterlijk meer weg had van een Groenendaeler (iets kortere vacht), was hij qua karakter volgens mij meer Mechelaar, al was hij toen ik m leerde kennen al 14 jaar, dus een echt goed beeld heb ik er niet van gehad.
Hij schijnt vroeger echt heel erg druk te zijn geweest.

[Brindlecardi]

Ik ken een vrouw, die heeft 5 groenendaelers, zijn erg rustig en lopen met z'n allen tegelijk rustig aan de lijn. Ik
vind ze over het algemeen minder gestoord dan hun belgische broertje, de tervuerense herder.

[alm@]

De Groenendaeler reu die ik ken (leren kennen op een hondencursus) is nerveus, happerig en reu agressief. Jammer genoeg hebben ze hem laten castreren waardoor hij ook met veel teven niet meer kan. Hij loopt zelden los. Zijn eigenaar belt mij af en toe eens en dan rijden we naar een afgelegen gebiedje waar hij met mijn teef kan spelen, dat is een van de weinige honden met wie het wel goed gaat.

[Elly*]

De Groenendaelers die ik kende waren in de 70-er en 80-er jaren. Waren aangename honden, maar er is veel veranderd sinds die tijd neem ik aan.

[Moos]

Ik ken een vrouw, die heeft 5 groenendaelers, zijn erg rustig en lopen met z'n allen tegelijk rustig aan de lijn. Ik
vind ze over het algemeen minder gestoord dan hun belgische broertje, de tervuerense herder.

Ik heb dat idee juist andersom Veel Groenendaelers die ik tegenkom vind ik op een bepaalde felle manier nerveus, ook naar andere honden. Tervuerense vind ik vaak juist rustiger en zachter.

[yamie]

de groenendaelers die ik ken(de) waren wel wisselend, maar over het algemeen niet echt prettig, nerveus, happerig, angstig...
van de , ik denk, 8 oid die ik kende, waren er 2 die ik stabiel vond.

[Brindlecardi]

Ik ken een vrouw, die heeft 5 groenendaelers, zijn erg rustig en lopen met z'n allen tegelijk rustig aan de lijn. Ik
vind ze over het algemeen minder gestoord dan hun belgische broertje, de tervuerense herder.

Ik heb dat idee juist andersom Veel Groenendaelers die ik tegenkom vind ik op een bepaalde felle manier nerveus, ook naar andere honden. Tervuerense vind ik vaak juist rustiger en zachter.

Dan heb ik net de goede groenendaelers getroffen geloof ik
Ik ken verschillende tervuerense herders, 2 daarvan zijn vroegtijdig ingeslapen vanwege bijtincidenten en
gewoon echt compleet onbetrouwbaar zijn. En de rest zijn echte neurotische angstbijters. Nee, voor mij nooit een belg

[_Leonie]

Kende er twee die ook nerveus en de bek vrij los hadden zitten. Eén ervan was wel een erfhond, dus de eigenaar vond het niet echt een probleem.
De Tervuerense Herder die ik kende was net zo. Dus tja, helaas geen goede ervaringen mee.
Ik zou ook niet snel een Belg kiezen, al zitten er ook echt super exemplaren tussen.

[antheman]

Had er graag zelf een willen hebben!

Mijn overbuurman heeft er een. Sinds kort loopt er een pup van 5 maanden in "ons" bos.
Beiden zijn niet angstig, nerveus of bijterig hoor!

[_Leonie]

Ik zou ook niet snel een Belg kiezen, al zitten er ook echt super exemplaren tussen.

Ik zou probleemloos een belg kiezen maar dan een Laekense, of een Mechelaar uit niet zo felle lijnen.
Maar voor een langhaar zou ik idd niet snel gaan, ben wat huiverig voor die karakters alhoewel er natuurlijk ook hele leuke tussen zitten.

Ah, ik ben juist huiverig voor de Mechelaars. Gewoon slechte ervaringen mee gehad helaas. Beken eerlijk dat we hier nogal in een boerderij rijke omgeving zitten waar Mechelaars heel populair zijn als erfhond. En tja, de meeste Mechelaars doen hun werk heel goed.

[Rabecca]

heb zelf negatieve ervaringen met onze inmiddels overleden groenendaeler
inderdaad heel nerveus en er hoefde maar iets te gebeuren en ze beet (en nog flink door ook)

[estelle]

Ik heb dus een groenendaler.
En die is dus behoorlijk nerveus, angstig en in het nauw niet te beroerd om te bijten.
Bikkel heeft veel begeleiding nodig en met duidelijke commando's e.d. gaat het prima maar laat hem in zijn sop gaar koken en hij draait door.
Bikkel is dan wel weer sociaal (hij is nu 2 jaar en intact) maar merk wel dat het een mannetje aan het worden is.
Maar goed, Bikkel hebben wij nog maar sinds het voorjaar dus of het deels aan zijn opvoeding ligt of niet durf ik niet te zeggen.

Ik merk namelijk wel dat hij, sinds wij hem hebben, stukken minder wantrouwend is.
In het begin als ik met hem in het bos liep vond ik hem 'raar' reageren op bijv. fietsers of ander wandelaars. Ik had toen zoiets van 'dit moet ik goed gaan begeleiden want nog even en de volgende keer hangt hij er in'. Nu is dat geen probleem meer.
De eerste keer wandelen was ook met Joyce. Toen ze hem wilde aanhalen verstijfde hij en was gewoon heel wantrouwend, liet zich liever niet aaien door haar. Pas liep ik weer met haar en toen was daar niks meer van terug te herkennen.

Bikkel hangt heel erg aan mij. En ik heb de mazzel dat hij in situaties waarin hij het zelf niet meer weet mijn steun op zoekt. Daar beloon ik hem ook voor want dat wil ik er dolgraag inhouden. Met vreemde honden net zo, gaat het niet lekker dan komt hij naar mij toe ipv het gevecht aan te gaan.

[flatcoat]

Mijn buren hebben een inmiddels ongeveer 12 jarige Groenendaeler teef en het is gewoon een hele lieve hond, niks angstig of happerig ......
Met mijn flatcoat kon ze prima overweg, met Ljennah iets minder maar dat ligt meer aan mijn hond denk ik dan aan de Groenendaeler.

[Chicoahua]

De Groenendaeler reu die ik ken (leren kennen op een hondencursus) is nerveus, happerig en reu agressief. Jammer genoeg hebben ze hem laten castreren waardoor hij ook met veel teven niet meer kan. Hij loopt zelden los. Zijn eigenaar belt mij af en toe eens en dan rijden we naar een afgelegen gebiedje waar hij met mijn teef kan spelen, dat is een van de weinige honden met wie het wel goed gaat.

ja idd
kennis heeft jaaaren groendealer gehad en het waren bijna allemaal nerveuze honden die niet met andere honden konden, slecht luisteren en happerig/onbetrouwbaar konden zijn. de laatste die ze nu hebben daar gaat het helemaal niet goed mee en heeft al malen geprobeerd te grijpen waarvan 2 keer goed gelukt. ze zoeken hiervoor een ander huis/boerderij
ik denk dat ze dit ras niet meer willen maar zo goed ken ik ze niet dus geen idee wat er nu gaat gebeuren.
geloof dat er 1 hond tussen zat die betrouwbaar en lief was ook voor de kinderen.

[Gos]

Ik denk dat het er ook van afhangt bij welke fokker de honden vandaan komen..... op een ander forum gewijd aan de belgen is daar regelmatig discussie over, dat er vooral bij de langharen al lange tijd meer nadruk op het exterieur gelegd wordt bij selectie van fokdieren dan op het karakter, en dat veel karakterminpuntjes teveel met de mantel der liefde bedekt worden. En anderen zijn het daar soms weer helemaal niet mee eens. Er zijn ook fokkers die een stabiel en zeker karakter belangrijker vinden dan een serie showtitels, dus er is van alles wat. Toen ik zelf met m'n hond meedeed aan de karaktertest van de NVBH, zag je vanalles tussen de groenendaelers, van m.i. wat mindere karakters tot prettige, zelfverzekerde en geruste honden. Het blijven wel belgen natuurlijk, dus ze willen wel actie en uitdaging, maar daarna een beetje lummelen moet ook wel kunnen hoor!

Wil je meer gerichte informatie en ervaringen horen over de zwarte langhaar, dan zou ik eens gaan rondneuzen op dat forum. Er komen ook veel fokkers daar die graag bereid zijn meer info te geven of waar je eens langs kunt gaan.

[Shima]

Ik heb van alle soorten herders nerveuze, happerige honden meegemaakt. Een ADHD Groenendaeler die helemaal flipte bij zijn baasjes, een Mechelaar die alles achterna joeg, Duitsers die de boel tiraniseerden, Tervuerense die beten, en een Laekense die alles wat bewoog aanviel Ik denk dat het deels erfelijk is, maar voor het grootste deel aan de baas/omgeving ligt. Ik vind de meeste herders niet voor "beginners". Herders zijn werkers en als je ze een "baan" geeft, kan flyball zijn of behendigheid, of noem maar op, dan zijn ze in hun sas.
Ik ken een fokker van Groenendaelers en hun honden zijn niet echt nerveus en zij doen er alles aan om de puppymensen goed voor te lichten en met hun pup naar een cursus te krijgen.

[LongFields]

Ik denk dat het op zich toeval is dat je weinig Groenendaelers ziet in jouw omgeving, er worden er jaarlijks in Nederland behoorlijk veel gefokt. Op de website van de rasvereniging (http://www.nvbh.eu" onclick="window.open(this.href);return false;) kun je bij het onderdeel pups veel verschillende nesten zien staan.

Wat het karakter van de Groenendaeler betreft, ligt het er allereerst aan uit welk soort lijnen de hond komt. Het is zeker niet zo dat je geen Groenendaeler uit schoonheidslijnen moet nemen omdat die alléén maar op uiterlijk gefokt worden, er zijn fokkers die voornamelijk op schoonheid selecteren maar uiteraard ook de noodzakelijke gezondheidsonderzoeken hebben laten doen en die gewoon prima karakters fokken. Maar er zijn ook Groenendaelers die heel nerveus tot erg blafferig kunnen zijn.
Goed rondkijken en fokkers bezoeken kan al een heleboel informatie opleveren, en shows bezoeken is ook erg nuttig, meestal zijn er wel meerdere Groenendaelers ingeschreven.

Iets wat belangrijk is in je achterhoofd te houden bij dit ras is dat er epilepsie voorkomt bij de langhaar-Belgen.
Als je geïnteresseerd bent in het ras is je aanmelden op het Belgische Herders Forum wel een aanrader denk ik.

[Mojuan]

Ik ken er maar één.
En die is absoluut niet gediend van andere honden in zijn buurt.
Wel heel lief voor mensen.

[Mireillevdw]

Klinkt over het algemeen genomen best negatief allemaal. Jammer.....

[crutz]

http://www.yamyna.nl/" onclick="window.open(this.href);return false;

dit is toch wel een fokker van leuke stabiele en sociale groenendalers, hij zoekt ook bewust naar het kalme en stabiele ipv het nerveuze wat je idd vaker tegenkomt....

[LongFields]

Klinkt over het algemeen genomen best negatief allemaal. Jammer.....

Het lijkt mij wel mee te vallen hoor, maar je zult als je geïnteresseerd bent in het ras gewoon zélf wat meer research moeten doen om je je eigen mening te kunnen vormen lijkt mij.
Ga eens naar een show of ander Belgen-evenement en bekijk daar de Groenendaelers. Stel vragen aan fokkers, kijk wat voor soort karakters jou aanspreken en dan kun je zelf bepalen of een Groenendaeler eventueel bij je zou kunnen passen.

De fokker die Crutz doorgeeft is er eentje die puur op karakter selecteert, zij vindt die honden hele fijne karakters hebben maar is zelf ook werkhonden gewend dus wellicht zijn de karakters voor jou dan net weer te hevig. Het kan ook zijn dat je het uiterlijk van die honden veel minder aansprekend vindt.
Ik kan er ook nog wel een aantal opnoemen waarvan ik vind dat ze fijne honden fokken.

Ik wil hiermee maar zeggen, dat iedereen zijn eigen mening heeft en wat de een betitelt als nerveus, hoeft voor de andere helemaal niet zo te zijn. Ik ken een flink aantal hele fijne Groenendaelers en ook een aantal die me persoonlijk minder aanspreken.
Ik vind zelf mijn honden heel prettig van karakter maar iemand als Crutz zou misschien best kunnen zeggen dat zij ze wat nerveus of onzeker vindt. Je hebt allemaal je eigen referentiekader, dus vandaar dat ik het heel belangrijk vindt dat je je voor welk ras dan ook niet te veel op de mening van anderen moet baseren, maar op je eigen.

[lianne05]

Ik ken ongeveer 7 groenendaeler (zitten allemaal bij ons op de club) en ze zijn niet allemaal even lief, vooral niet naar andere honden...ik denk dat groot gedeelte natuurlijk ook aan de opvoeding ligt...verder vind ik ze wel heel lief tegen mensen, zijn echte knuffels! Het zal niet mijn herder zijn maar vind ze wel leuk. Af en toe hebben wij een tervurenaar om op te passen, das ook tegenover mensen heel erg leuk en andere honden soms wat minder (voornamelijk reuen)

[_Leonie]

Ik wil hiermee maar zeggen, dat iedereen zijn eigen mening heeft en wat de een betitelt als nerveus, hoeft voor de andere helemaal niet zo te zijn. Ik ken een flink aantal hele fijne Groenendaelers en ook een aantal die me persoonlijk minder aanspreken.
Ik vind zelf mijn honden heel prettig van karakter maar iemand als Crutz zou misschien best kunnen zeggen dat zij ze wat nerveus of onzeker vindt. Je hebt allemaal je eigen referentiekader, dus vandaar dat ik het heel belangrijk vindt dat je je voor welk ras dan ook niet te veel op de mening van anderen moet baseren, maar op je eigen.

Mee eens. Als je voornamelijk dogachtigen gewend bent vind je een herder, en denk zeker de Belgische, al snel wat nerveus.

[Gos]

Ik ben het eens met LongFields. Gewoon langsgaan bij verschillende evenementen, eens contact opnemen met verschillenden fokkers en kijken of ze je aanspreken. Wij hebben zelf dan wel een voorkeur voor de mechelse variant, maar zouden we ooit een langhaar willen, dan denk ik dat er best honden te vinden zouden zijn waarvan het totaalplaatje bij ons zou passen. We zijn er in ieder geval op evenementen wel tegengekomen die een hele leuke indruk maakten

Dus gewoon eens lekker gaan rondkijken