Hoe kinderen op (vriendelijke manier) afstand laten houden?

[Mary]

Zo jammer dat er (vriendelijke manier) bijstaat

[Ragyo]

op straat zeg ik meestal dat mijn honden niet van kinderen houden (dat is ook zo in principe) of net als zoek stok kort maar krachtig "niet aaien".
Ragyo heb ik wel eens met kinderen kennis laten maken maar dan vertelde ik de kinderen eerst dat het hondje een beetje bang van kinderen is en dat ze daarom alleen 1 voor 1 mogen aaien, plus hele gebruiksaanwijzing; rustig door de knieen gaan of op de grond gaan zitten, hand uitsteken en stilhouden, hondje zelf laten komen en dan pas aaien, alleen op de borst en onder de kop aaien en niet op de kop (ik doe het zelf altijd even voor). niet luisteren = kans verkeken, dan wordt er niet meer geaaid (misschien een andere keer). het is op die manier zelfs met een groep ADHD'ers en autisten gelukt, zo dat Ragyo het ook leuk vond.
ik ben dan wel vriendelijk maar ook heel duidelijk; ik vraag niet of ze alsjeblieft dit of dat willen doen, ik deel in feite gewoon orders uit - beetje net als bij de honden eigenlijk maar dan met uitleg van waarom dit of dat wel en dit niet.

[Tamara.]

jammer, als ik Jan niet had laten aaien door die vreemde kinderen had ik dat gedeelte niet kunnen socialiseren en dat zou ik toch vervelend gevonden hebben, zeker nou hij uitgegroeid is tot een hond die niet echt iets heeft met vreemden, kinderen incluis.
Maar mocht er eentje hem toch aaien dat ondergaat hij het wel... zij het lijdzaam

Bowie was als pup doodsbang voor vreemde mensen en voor kinderen was het nog erger. Elke ervaring met een kind was een trauma erbij ook al verliep het in mijn ogen goed.

Fien was als pup heel anders, daar liepen de kinderen een trauma op van haar en zij was weer een overwinningservaring rijker. Zo schiet het inderdaad lekker op met socialiseren

Mijn ervaring is dat een pup of hond beter geen ervaring op kan doen dan een verkeerde ervaring. Daarnaast is mijn ervaring ook dat de meeste ontmoetingen met kinderen niet soepel verlopen als je daar geen geschikte pup voor hebt. Was het maar waar dat ik mijn pups even makkelijk op arm kon houden zodat ze rustig kennis konden maken.

[renee-uk]

jammer, als ik Jan niet had laten aaien door die vreemde kinderen had ik dat gedeelte niet kunnen socialiseren en dat zou ik toch vervelend gevonden hebben, zeker nou hij uitgegroeid is tot een hond die niet echt iets heeft met vreemden, kinderen incluis.
Maar mocht er eentje hem toch aaien dat ondergaat hij het wel... zij het lijdzaam

Bowie was als pup doodsbang voor vreemde mensen en voor kinderen was het nog erger. Elke ervaring met een kind was een trauma erbij ook al verliep het in mijn ogen goed.

Fien was als pup heel anders, daar liepen de kinderen een trauma op van haar en zij was weer een overwinningservaring rijker. Zo schiet het inderdaad lekker op met socialiseren

Mijn ervaring is dat een pup of hond beter geen ervaring op kan doen dan een verkeerde ervaring. Daarnaast is mijn ervaring ook dat de meeste ontmoetingen met kinderen niet soepel verlopen als je daar geen geschikte pup voor hebt. Was het maar waar dat ik mijn pups even makkelijk op arm kon houden zodat ze rustig kennis konden maken.

om de middelste alinea moest wel even grinniken, ik zag het voor me

Maar ja als het zo is als bij jouw honden moet je van twee kwaden de minste kiezen en dan zou ik ook meer belang hebben bij mijn hondje dan bij wildvreemde kinderen.
En als die niet op een 'doe maar niet' reageren heb je weinig keus

[ranetje]

Daar ben ik ook mee begonnen, alleen wordt daar misschien door de helft naar geluisterd (de andere helft doen toch druk, aait bij het hoofd, als ik het ene kind aankijk om het nog een keer uit te leggen doet het volgende kind weer iets waardoor ik er niet verbaasd om zou staan dat ze het dadelijk een keer niet leuk vind en dat gaat associeren met kinderen in het algemeen.). En in het begin ging dit heel goed. Zo goed dat zo goed als alle kinderen uit de buurt (en dat zijn er veel!) haar superlief vinden en daar ben ik echt heel blij mee. Natuurlijk vind ik het niet erg als Prana een keer geen aandacht voor me heeft (strikt genomen vind ik haar zelfs nog te jong voor aandachtsoefeningen). Maar de situatie is nu dat we eigenlijk van 15:00 tot 21:00 niet buiten kunnen lopen (tenzij dat het regent), zonder dat er constant kinderen om ons heen draaien. Het is niet zo dat het dan na 5 minuten of 10 minuten genoeg is, nee dan komen er gewoon weer nieuwe kinderen aan. Je loopt 4 meter en er komt er al weer een aangerend. Doorrollen is bijna niet te doen als ik geen aandacht heb van Prana, omdat dan het risico te groot is dat ze voor een wiel beland. Ik kies er daarom ook wel vaak voor om haar terug in de tas op schoot te doen (daar vind ze het heerlijk overigens) en direct naar het losloopgebied te rijden, maar het wordt steeds vroeger donker...

In ieder geval is ze niet te jong voor aandachtoefeningen, maar wel voor aandachtoefeningen buiten
In zo'n drukke omgeving moet je die oefeningen nog helemaal niet doen.
Als die oefeningen in een hele rustige omgeving goed gaan kan je een ietsje drukkere omgeving zoeken, en dat lijkt me niet de straat met al die kindertjes.

Misschien kan je t.z.t. hun hulp wel inroepen bij aandachtoefeningen als je hondje er aan toe is om dat ook buiten te leren.

Tot die tijd maar afspraken maken wanneer er wel en wanneer er niet geaaid mag worden.

[lieveheersbeestje83]

Ik quote even niet (er zijn zoveel reacties, kan het haast niet bijhouden). Bedankt allemaal voor jullie visie.

Ik vind het inderdaad belangrijk dat het op een vriendelijke manier gebeurd (schrok nogal van de reacties in een ander topic van kinderen wegschoppen en zo), een andere manier past niet bij mij en de kinderen kunnen er niets aan doen dat ze dit niet bij de opvoeding hebben meegekregen. (In het dorp van mijn ouders vragen ze of of ze haar mogen aaien, of ze staan heel verlegen op een afstandje en durven het niet te vragen en ja meestal mogen ze haar inderdaad aaien en leg ik uit waar.) Ik had deze situatie ook niet voorzien (Ik dacht inderdaad dat ik zou moeten arrangeren dat ze ervaring met kinderen op deed omdat ik zelf geen kinderen heb). Bovendien merk ik dat ik, omdat de kinderen steeds vrijer worden omdat ze haar niet eng vinden, ik het te wild vind worden (en ze het eerste kind dus al niet meer leuk vind) (en soms ook gewoon de tijd er niet voor heb en ze niet plast met zo'n publiek eromheen) en ik ook dan de kinderen niet duidelijk gemaakt krijg dat het nu genoeg is (of het nu even niet kan). Een aantal kinderen heb ik het inderdaad uitgelegd in de eerste 2 weken dat ik mijn hondje had waar ze mochten aaien en dat ze het eerst moesten vragen en niet over haar heen mochten hangen en maar 1 tegelijk. Ze zat toen meestal nog in de tas tot aan het losloopgebied ivm de minuten dat ze mocht lopen per keer. Misschien niet actief genoeg, maar ik heb het wel geprobeerd uit te leggen. Ik had dit gewoon niet voorzien en vind het een hele vervelende situatie. Tuurlijk wil ik dat mijn pup ervaring met kinderen op doet, maar niet zo. Het punt is dat het als een lopend vuurtje rond gegaan is dat mijn hond wel lief is waardoor er ook kinderen komen aaien (dus vaak in de groepjes) die ik niet eerder heb gezien en dus ook nog niet uit heb kunnen leggen hoe ik het wil.

Om te voorkomen dat mijn nu super sociaal hondje naar kinderen, kinderen stomme wezens gaat vinden moet ik daar iets aan doen. Makkelijk is dat niet, omdat zeker in het begin mijn hondje het leuk vind en de kinderen aanmoedigt en hier nu eenmaal veel kinderen wonen die niet zo goed luisteren en het er ook zo veel zijn. (Maar ja in deze flats wonen net zo veel mensen als normaal in een klein dorp, met bijbehorende kinderschare die veel buiten zijn op een heel klein stukje). Ik wilde haar eigenlijk niet steeds terug op schoot zetten als er groepjes kinderen zijn, omdat ik daarvan een beetje het kleine hondjes op de arm idee heb. (Mijn ouders hadden altijd grote honden en als je daar dan mee liep dan namen heel veel mensen hun kleine hondjes op de arm die daar dan luid keffend naar beneden blafte of zaten te trillen op de arm omdat ze bevestigd worden daar is een grote enge hond). Ik ben nog wel een beetje bang dat als ik haar iedere keer op schoot zet om het overzicht te houden en haar af te kunnen schermen als het te veel wordt ik er iets intrain wat ik niet wil. Maar ja als ik haar niet op schoot zet dan wordt ze overspoeld en kan ik haar niet meer zo makkelijk beschermen als dat wel nodig is.

Prana is een hondje dat heel snel leert. En binnen inderdaad bijna de hele tijd haar aandacht op mij gericht heeft. Iets nieuws aanleren gaat supersnel. En ik ben al gauw bang dat ik haar overtrain of te veel van haar vraag. Ze vertoont geen stress en vind leren leuk, maar ze is nog zo ontzettend jong en kent al zoveel. We krijgen de puppycursus als privelessen van een gedragsdeskundige. Vandaar dat we toch begonnen zijn met de aandachtsoefeningen. En nee daarmee begin ik niet als die kinders buiten lopen, maar soms blijkt de school ineens niet open of zo en ze overvallen me dan. En in het donker kan het soms niet anders en dan bedoel ik poepen/plassen niet oefeningen en dan begin ik me langzaam behoorlijk aan de situatie te ergeren. Daarnaast wil ik ook tot aandacht voor mij in plaats van voor de kinderen gericht is waardoor ze minder aantrekkelijk wordt voor de kinderen daadwerkelijk een passende oplossing een manier om haar en mij te bescheremen tegen wel heel opdringerige kinderen. Juist zodat ze over 3 jaar haar ook nog kunnen aaien af en toe (en ze niet zoals de andere kleine hondjes hier of hard gaat blaffen of erachteraan jaagt omdat ze negatieve ervaringen op doet).

Met een hoop tips kan ik wel wat en we gaan weer vol goede moed verder. Ik hoop inderdaad dat het met de gulden middenweg kan.

Groetjes!

[Neeltje]

Ik zeg altijd 'pas op ze bijt'

Helaas weten ze hier al dat ze niet bijt (nog niet in ieder geval)... waardoor ze me niet geloven.

Ik zeg altijd gewoon dat ze rustig moeten zijn en dat ze op het borstkastje mogen aaien, niet over het hoofd. Het is wel goed om je hond contact te laten hebben op een rustige manier met kinderen. Het is goed voor je hond, maar ook voor de kinderen. En als je er 'n keer geen zin in hebt, zeg je gewoon dat je geen tijd hebt en loop je door. En als je pupje dan 'n keer geen aandacht voor je heeft, dat is toch niet zo erg? Er is toch ook tijd voor speeltijd??

Daar ben ik ook mee begonnen, alleen wordt daar misschien door de helft naar geluisterd (de andere helft doen toch druk, aait bij het hoofd, als ik het ene kind aankijk om het nog een keer uit te leggen doet het volgende kind weer iets waardoor ik er niet verbaasd om zou staan dat ze het dadelijk een keer niet leuk vind en dat gaat associeren met kinderen in het algemeen.). En in het begin ging dit heel goed. Zo goed dat zo goed als alle kinderen uit de buurt (en dat zijn er veel!) haar superlief vinden en daar ben ik echt heel blij mee. Natuurlijk vind ik het niet erg als Prana een keer geen aandacht voor me heeft (strikt genomen vind ik haar zelfs nog te jong voor aandachtsoefeningen). Maar de situatie is nu dat we eigenlijk van 15:00 tot 21:00 niet buiten kunnen lopen (tenzij dat het regent), zonder dat er constant kinderen om ons heen draaien. Het is niet zo dat het dan na 5 minuten of 10 minuten genoeg is, nee dan komen er gewoon weer nieuwe kinderen aan. Je loopt 4 meter en er komt er al weer een aangerend. Doorrollen is bijna niet te doen als ik geen aandacht heb van Prana, omdat dan het risico te groot is dat ze voor een wiel beland. Ik kies er daarom ook wel vaak voor om haar terug in de tas op schoot te doen (daar vind ze het heerlijk overigens) en direct naar het losloopgebied te rijden, maar het wordt steeds vroeger donker...

.

Oh, maar dat mogen ze ook allemaal niet, alleen aaien op het borstkastje, de rest niet. Er is een jongentje geweest die was echt helemaal gek op Tirsa en die twee konden ook goed spelen samen. Thuis hadden ze een engelse bullog dus dat ging prima. Maar goed, jongetje is intussen 17 geworden.....

[Job]

Ik zeg altijd 'pas op ze bijt'

hier ook..doen de honden helemaal niet,
maar als die kinderen niet opgevoed worden zal ik ze wel even iets leren.

[Rhiannon]

Zorg er voor dat je er zelf verschrikkelijk eng uitziet dan komen ze ook niet

[renee-uk]

hoe oud is je pupje precies?

[lieke]

Ik denk dat je gewoon heel duidelijk moet zijn in wat kinderen mogen en wat niet. En als ze niet luisteren, gewoon Prana resoluut op de arm nemen en weglopen met de boodschap: 'als jullie niet voorzichtig zijn dan mogen jullie ook niet meer aaien.'

Bij mij in de buurt werkt het tenminste prima (behalve dan dat ik mijn honden niet op de arm kan nemen ). Kyra en Lyndie zijn helemaal gek van kinderen en willen dus niet eens zomaar langs een speeltuin lopen zonder geknuffeld te worden. Maar Cody wil absoluut niet door vreemden worden aangeraakt en hapt ook.
Ik heb heel duidelijk gemaakt dat ze Lyndie en Kyra wél mogen knuffelen maar never nooit ook maar in de buurt mogen komen. En dat werkt prima. Ik woon ook in een hele kinderrijke buurt met een aardig percentage allochtone kinderen maar ze luisteren allemaal wel.

[_Leonie]

Loop wel eens met de Maltezers van de buren die ook erg aaibaar zijn. Roep bij de echt hardnekkige kids die op je af kunnen rennen, en de ouders staan erbij: pas op! Vlooien! Werkt enorm goed.
Verder heel streng zijn, aaien ze niet goed, mogen ze niet weer aaien.

En als ze niet luisteren, gewoon Prana resoluut op de arm nemen en weglopen met de boodschap: 'als jullie niet voorzichtig zijn dan mogen jullie ook niet meer aaien.'

Inderdaad.

[lieveheersbeestje83]

Ik zeg altijd 'pas op ze bijt'

Helaas weten ze hier al dat ze niet bijt (nog niet in ieder geval)... waardoor ze me niet geloven.

Ik zeg altijd gewoon dat ze rustig moeten zijn en dat ze op het borstkastje mogen aaien, niet over het hoofd. Het is wel goed om je hond contact te laten hebben op een rustige manier met kinderen. Het is goed voor je hond, maar ook voor de kinderen. En als je er 'n keer geen zin in hebt, zeg je gewoon dat je geen tijd hebt en loop je door. En als je pupje dan 'n keer geen aandacht voor je heeft, dat is toch niet zo erg? Er is toch ook tijd voor speeltijd??

Daar ben ik ook mee begonnen, alleen wordt daar misschien door de helft naar geluisterd (de andere helft doen toch druk, aait bij het hoofd, als ik het ene kind aankijk om het nog een keer uit te leggen doet het volgende kind weer iets waardoor ik er niet verbaasd om zou staan dat ze het dadelijk een keer niet leuk vind en dat gaat associeren met kinderen in het algemeen.). En in het begin ging dit heel goed. Zo goed dat zo goed als alle kinderen uit de buurt (en dat zijn er veel!) haar superlief vinden en daar ben ik echt heel blij mee. Natuurlijk vind ik het niet erg als Prana een keer geen aandacht voor me heeft (strikt genomen vind ik haar zelfs nog te jong voor aandachtsoefeningen). Maar de situatie is nu dat we eigenlijk van 15:00 tot 21:00 niet buiten kunnen lopen (tenzij dat het regent), zonder dat er constant kinderen om ons heen draaien. Het is niet zo dat het dan na 5 minuten of 10 minuten genoeg is, nee dan komen er gewoon weer nieuwe kinderen aan. Je loopt 4 meter en er komt er al weer een aangerend. Doorrollen is bijna niet te doen als ik geen aandacht heb van Prana, omdat dan het risico te groot is dat ze voor een wiel beland. Ik kies er daarom ook wel vaak voor om haar terug in de tas op schoot te doen (daar vind ze het heerlijk overigens) en direct naar het losloopgebied te rijden, maar het wordt steeds vroeger donker...

.

Oh, maar dat mogen ze ook allemaal niet, alleen aaien op het borstkastje, de rest niet. Er is een jongentje geweest die was echt helemaal gek op Tirsa en die twee konden ook goed spelen samen. Thuis hadden ze een engelse bullog dus dat ging prima. Maar goed, jongetje is intussen 17 geworden.....

Hier heb ik 2 meisjes (Beide ook met eigen hondjes) die helemaal dol op haar zijn. Daarmee gaat het spelen wel goed, liggen ook bij haar op de grond. Maar deze 2 luisteren ook als ik zeg dat het genoeg is. (En bij 1 is de moeder er altijd bij, uniek in deze buurt). Als zij buiten zijn ruim ik graag tijd in voor postieve ervaring met kinderen .

[lieveheersbeestje83]

hoe oud is je pupje precies?

Prana wordt a.s. zaterdag 15 weken.

[M@scha]

Ik roep gewoon: Hoho, rustig aan, alleen aaien als ik zeg dat het mag!
En als ik ze aan zie komen roep ik op afstand al: denk erom, eerst vragen!!

Ik kan erg goed streng kijken

idem hier. streng kijken en aangeven dat ze alleen die kleine zachtjes mogen aaien en die grote niet.

[lieveheersbeestje83]

Ik denk dat je gewoon heel duidelijk moet zijn in wat kinderen mogen en wat niet. En als ze niet luisteren, gewoon Prana resoluut op de arm nemen en weglopen met de boodschap: 'als jullie niet voorzichtig zijn dan mogen jullie ook niet meer aaien.'

Bij mij in de buurt werkt het tenminste prima (behalve dan dat ik mijn honden niet op de arm kan nemen ). Kyra en Lyndie zijn helemaal gek van kinderen en willen dus niet eens zomaar langs een speeltuin lopen zonder geknuffeld te worden. Maar Cody wil absoluut niet door vreemden worden aangeraakt en hapt ook.
Ik heb heel duidelijk gemaakt dat ze Lyndie en Kyra wél mogen knuffelen maar never nooit ook maar in de buurt mogen komen. En dat werkt prima. Ik woon ook in een hele kinderrijke buurt met een aardig percentage allochtone kinderen maar ze luisteren allemaal wel.

Ik heb denk ik een gebrek aan natuurlijk overwicht op kinderen, ik maak totaal geen indruk op de kinderen hier uit de buurt.

Loop wel eens met de Maltezers van de buren die ook erg aaibaar zijn. Roep bij de echt hardnekkige kids die op je af kunnen rennen, en de ouders staan erbij: pas op! Vlooien! Werkt enorm goed.
Verder heel streng zijn, aaien ze niet goed, mogen ze niet weer aaien.

En als ze niet luisteren, gewoon Prana resoluut op de arm nemen en weglopen met de boodschap: 'als jullie niet voorzichtig zijn dan mogen jullie ook niet meer aaien.'

Inderdaad.

Ik ga haar dan toch maar weer vaker terug op schoot nemen, korter en duidelijker zijn tegen de kinderen en niet te veel kansen geven om het in dat uitlaatmoment opnieuw te mogen proberen en wegrollen als ze te maf blijven doen. Bedankt voor alle tips!

Het lijkt er ook op dat ik het maximaal interessant speeltje gevonden heb. Vandaag kwam de wubba kong (met zo'n fleece jasje) binnen en ze vind hem in 1 woord totaal geweldig. (normaal moet ze altijd wennen aan een nieuw speeltje). Die hou ik dus apart en mag ze de komende weken veel met mij binnen mee spelen. Met een beetje geluk kan ik hem dan gebruiken om haar op den duur buiten af te leiden als het nodig is.

Zorg er voor dat je er zelf verschrikkelijk eng uitziet dan komen ze ook niet

Ik oefen al wel op mijn strenge gezicht, maar eng, hoe trek je dat?

[Gollum]

Als er kinderen met een noodgang af komen rennen op Gol zeg ik meestal met een brulstem STOP! Vaak kijken ze me dan verschrikt aan en dan leg ik even uit waarom ze moeten stoppen, dat Gol bang is voor een horde kinderen die op haar af komt rennen en dat je dat kan zien aan haar staart die wat tussen de benen duikt. Vervolgens vertel ik dan hoe ze haar wel kunnen benaderen en wat ze wel leuk vind. En dat ze altijd eerst aan de eigenaar van de hond moeten vragen of ze de hond kunnen aaien.

[nana]

Ik zou niet teveel op het afleiden letten bij je pup maar af en toe in een rustige setting aandacht vragen en oefenen.
Het is begrijpelijk dat als er zoveel kinderen aankomen denderen dat ze dat niet kan negeren. Je moet zorgen dat je de kinderaandacht zo kanaliseert zodat je hond nog ontspannen blijft en goede ervaring opdoet. Denk dat je nog ff moet volhouden totdat er een ander met een pup aankomt en als je hondje groter is gaat hopelijk de aandacht er een beetje af.

En anders een jaszak vol met snoep en dan uitstrooien en snel weglopen ( geintje).

[blondie]

Als ik sommige reacties hier trouwens zie is het niet vreemd dat kinderen soms zo panisch reageren zodra ze een hond ontwaren

Nou inderdaad... overigens.. hier in de buurt zijn heeeeel veel kinderen.. en ze spelen allemaal lekker zonder toezicht in het park.. van jong ca. vier jaar t/m 14 jaar.. (zo hoort het volgens mij ook hoor... ik speelde vroeger ook lekker buiten zonder dat mams me bij het handje nam..)
Kinderen die zonder wat te vragen op de honden afrennen om ze te aaien of zomaar de ballen willen pakken die spreek ik wel toe.. en ook aan het hek komen ze soms de honden aaien.. dat juig ik enerzijds niet zo toe omdat sommigen ook bang zijn.. anderzijds.. ik wil graag gewoon buiten zitten en ik weet dat aan de straatkant de kinderen komen.. dus ben ik het niet gaan verbieden maar heb uitgelegd wat de kids wel en niet kunnen/mogen doen..
In het park idem.. ze komen vaak aanrennen en ze weten wie de honden zijn.. dat Finn niet zo knuffelig is.. en dat ze die best een aai mogen geven maar langszij.. niet het hand boven de kop heffen, en bij ballen pakken ben ik ook resoluut dat wil ik niet hebben.. vaak aarzelen kinderen omdat die van mij niet braaf zitten te wachten tot de bal opgepakt wordt.. ze doen net alsof ze de bal weer pakken voordat het kind/volwassene/ik de bal pakt
Soms mogen ze een balletje gooien, en soms durven ze de honden wat lekkers te geven, en dan mogen ze een commando vooraf geven, zit en poot of high five.. vinden de kids leuk en de honden ook wel
Ik houd ze dus eigenlijk niet op afstand... ik vind het fijner dat ik de kinderen kan leren wat ze wel en niet kunnen doen, en tegelijkertijd wennen de honden eraan dat er kinderen op ze af kunnen komen.. klein en groot..
Aaien.. 1 voor 1.. en eventjes.. en het grootste voordeel.. als je de kinderen leert kennen.. het zijn nl vaak dezelfde die je tegenkomt.. dan kun je ook uitleggen op een bepaalde dag als het niet uitkomt dat ze bij de honden komen.. geen tijd, of de hond heeft een beetje pijn, of de hond wil nu rennen en niet met jullie bezig zijn..
Persoonlijk vind ik het dus fijner om niet die kinderen te gaan ontwijken, zodat de honden leren dat dit erbij hoort.. maar je kunt kinderen ook sturen daarin.. nu niet en nu mag het wel.. en uitleggen wat wel kan en niet kan..
(ik let overigens wel op wat voor kids het zijn... er zijn er een paar in de buurt die echt niet bij mijn honden in de buurt mogen komen... en die tsja.. die verbied ik het verbaal ook gewoon.. ik ken ze bij naam, en dat wekt ook wel ontzag op denk.. dan noem ik de naam en zeg dat ik niet wil dat hij de honden aait of naar ze toe gaat )

[M@scha]

als niks helpt zoals ik van je lees dan is vriendelijk gewoon klaar, einde oefening.. dan is het gewoon: NEE! KSSST!

[renee-uk]

Ik houd ze dus eigenlijk niet op afstand... ik vind het fijner dat ik de kinderen kan leren wat ze wel en niet kunnen doen, en tegelijkertijd wennen de honden eraan dat er kinderen op ze af kunnen komen.. klein en groot..
Aaien.. 1 voor 1.. en eventjes.. en het grootste voordeel.. als je de kinderen leert kennen.. het zijn nl vaak dezelfde die je tegenkomt.. dan kun je ook uitleggen op een bepaalde dag als het niet uitkomt dat ze bij de honden komen.. geen tijd, of de hond heeft een beetje pijn, of de hond wil nu rennen en niet met jullie bezig zijn..
Persoonlijk vind ik het dus fijner om niet die kinderen te gaan ontwijken, zodat de honden leren dat dit erbij hoort.. maar je kunt kinderen ook sturen daarin.. nu niet en nu mag het wel.. en uitleggen wat wel kan en niet kan..

dat bedoelde ik dus ook met wat ik zou doen ergens hierboven, op die manier hou je het zelf in de hand en stuur jij die kinderen ipv dat die kinderen jou sturen

[Machie]

Wat heb ik een geluk met buurkids die panisch zijn voor honden..

Wat een ellende zeg! Als ik jou was had ik allang een keer gezegt nu even niet!

Ik zou als er zo'n groep op jullie afkomt tussen de kids en je pup gaan staan zodat het iig voor je pup geen bedreiging wordt
Verder sterkte ermee...

[malinois]

Ik quote even niet (er zijn zoveel reacties, kan het haast niet bijhouden). Bedankt allemaal voor jullie visie.

Ik vind het inderdaad belangrijk dat het op een vriendelijke manier gebeurd (schrok nogal van de reacties in een ander topic van kinderen wegschoppen en zo),

dat betreft geen pup zoals je kunt lezen maar volwassen honden die niks met vreemden hebben

[gyanty]

Tja ik heb er bij Kay als pup echt geen probleem van gemaakt. Een pup trekt gewoon nogal de aandacht van alles en iedereen. Naarmate de hond ouder wordt, wordt dat wel minder en kun je steeds vaker doorlopen. Het nieuwe is er dan van af, het schattige is er ook af. Dat is het moment dat je kan trainen op aandacht. Nu kan je nog gewoon lekker bezig met socialisatie. Kinderen die niet luisteren. Ze krijgen 1 waarschuwing, luisteren ze dan niet, dan is het feit van pupje oppakken en meenemen. Als ik de kinderen een volgende keer tegenkom, mogen ze het nog 1 keer proberen. Doen ze dan nog te druk dan is het over voor altijd en dan mogen ze er de volgende keer helemaal niet meer bij komen.

Maar waar moet jij langs? Een basisschool ofzo? Kan je geen andere route nemen? Ik ging hier zelden richting de basisschool omdat ik dan inderdaad veel kinderen tegen kwam. Nou en anders buiten schooltijd lekker naar het losloopgebied als dat toch zo dichtbij is.

[Anne&Taar]

Met een paar weken is je hondje zoveel groter, dat de aandacht zeker weten verslapt. Ik zou me er ook niet zo druk om maken. Je bent er toch zelf bij? Hoe opdringerig kunnen ze dan worden? Hier ook twee aantrekkelijk uitziende hondjes, en heel erg veel aaiende handjes, zeker in t begin. En beiden zijn kindervriend geworden, hoor. Een beetje stabiele mensenvriend loopt heus niet zo snel een groot trauma op hoor. Lekker ontspannen mee omgaan, dan wordt je hondje dat ook.

[Inge]

Ik heb daar nooit problemen mee maar had dat eigenlijk ook niet toen ze nog leuk en schattig waren.
De enige die graag geaaid werd was Nika, die hield ik dan even vast zodat ze niet zou springen terwjl ik vertelde waar ze haar even mochten aaien. Maar als ik het genoeg vond was het ook gewoon genoeg.
Nu kan ik heel streng kijken (wat op mijn werk ook heel handig is, sommige collega's moeten dingen 10x zeggen, ik hoef ze vaak alleen aan te kijken en dan weten ze al dat ze beter kunnen stoppen ).
Biène wilde zowiezo niet geaaid worden maar kinderen wilden dat ook nooit...ze zagen vast dat ik regelmatig met een fanatiek in mijn broekspijp hangende pup door de wijk probeerde te lopen. Van Marouck weet ik het eigenlijk niet eens meer, nu in ieder geval nooit last van graaiende handjes.

Wat volgens mij gewoon het hele eieren eten is is dat je duidelijk moet zijn, dan luisteren kinderen echt wel. Nee is nee, punt. Niet accepteren dat kinderen je pup optillen maar contact begeleiden. En ik hamer er bij kinderen altijd op dat ze ALTIJD eerst aan de baas vragen of honden wel geaaid willen worden (de kinderen op mijn werk weten het vrijwel allemaal, hoewel ze mijn eigen honden nog nooit gezien hebben hahah)

[lieveheersbeestje83]

Tja ik heb er bij Kay als pup echt geen probleem van gemaakt. Een pup trekt gewoon nogal de aandacht van alles en iedereen. Naarmate de hond ouder wordt, wordt dat wel minder en kun je steeds vaker doorlopen. Het nieuwe is er dan van af, het schattige is er ook af. Dat is het moment dat je kan trainen op aandacht. Nu kan je nog gewoon lekker bezig met socialisatie. Kinderen die niet luisteren. Ze krijgen 1 waarschuwing, luisteren ze dan niet, dan is het feit van pupje oppakken en meenemen. Als ik de kinderen een volgende keer tegenkom, mogen ze het nog 1 keer proberen. Doen ze dan nog te druk dan is het over voor altijd en dan mogen ze er de volgende keer helemaal niet meer bij komen.

Maar waar moet jij langs? Een basisschool ofzo? Kan je geen andere route nemen? Ik ging hier zelden richting de basisschool omdat ik dan inderdaad veel kinderen tegen kwam. Nou en anders buiten schooltijd lekker naar het losloopgebied als dat toch zo dichtbij is.

Aan de ene kant van de flat staat een gewone basisschool, aan de andere kant een school voor speciaal basisonderwijs. Ik moet hoe dan ook langs een van de scholen welke kant ik ook opga. De derde school (ook speciaal onderwijs) is gelukkig nu dicht. Ik blijf dus al wijselijk binnen als de school bijna begint, het pauze is en als de school bijna uit is, maar dan moeten ze niet ineens hele klassen een uur eerder naar huis sturen (Ze waren zo lief of juf ziek) of een uur na laten blijven, denk ik eindelijk veilig!, komt er groepjes van zo'n opgefokte klas om de hoek.). Er staan geen hekken om de speelplaatsen van de scholen (en ik loop er natuurlijk niet vlak langs de scholen, de straat zit er nog tussen met als gevolg dat ik regelmatig roep “pas op een auto!” ( dan steekt er weer een over, ah wat een lieve pup en vergeet dat er ook auto’s rijden), voor de flat overigens ook en er wordt behoorlijk hard gereden).

Het zit hem vooral in de tijden na school als hier alles op straat hangt/speelt/zich verveelt (gingen ze met zijn alle maar lekker in het park spelen wat achter de flat zit). Prana moet ook een keer naar buiten (is qua zindelijkheid wel handig natuurlijk...), dus alleen wandelen als de kinderen op school zitten gaat gewoonweg nog niet en ik kon zeker deze week niet van de normale schooltijden op aan wat mijn frustratie niet naar beneden haalde. Als het donker is het losloopgebied niet te doen en moet ik wel voor de flat blijven (groenstrook) (en daar blijven de kinderen dus ook, overkant van de straat, tot ze mijn pupje zien, dan moet er natuurlijk overgestoken worden (of ik kom de straat niet eens over richting gronestrook). Bovendien moet ik wel eerst bij het losloopgebied komen en weer terug dat is ook wel handig.

Het punt is een juist dat ze het al wat minder leuk vind bij bepaalde kinderen en 1 al echt niet meer leuk vind. Ik wil dat ze sociaal blijft en daar hoort bij mijn situatie bij dat ik een manier zal moeten vinden om de kind-aandacht wat meer te doseren. Vanmiddag ging het goed, we hebben maar 7 kinderen van dichtbij (aai-afstand) gezien (en we waren langer buiten), en max 2 tegelijk (en die mochten haar allemaal aaien en 1 zelfs mee spelen (een van mijn favoriete en goed luisterende kinderen)). Die zijn bij te sturen. Maar die groepjes die zijn echt een probleem. Dan kom ik er ook niet meer tussen. (moet harder leren roepen :M: en strenger leren kijken) Maar als ik ruim 30 kinderen in een half uur heb waarbij ik uiteindelijk nog geen 5 minuten rustig met mijn pup aan een lijntje heb kunnen lopen zodat ze iets kan doen, zoals de afgelopen 2 weken, nou, dan raak ik echt gefrustreerd en dan is het echt niet leuk meer (dan ga ik er ook tegenop zien om naar beneden te gaan om haar uit te laten), zelfs niet als mijn pupje het nog even wel leuk vind, want dat slaat zo maar om. Vooral niet als het niet een keer is en dan weken rustig, maar bijna dagelijkse middag kost (als het droog is, yes herfst het regent)! en in het weekend permanente kost. (niet altijd met 30, maar boven de 20 zitten we wel op een gemiddeld rondje na schooltijd en dat zijn niet altijd dezelfde (dan zou het ook al makkelijker zijn, al begin ik er een aantal wel van gezicht te herkennen). Vandaag was het lekker rustig, en geen groepjes dat scheelt (zowel in de mate dat ik het nog leuk vind en kan bijsturen als in aantallen). Misschien waren ze eindelijk een keer in het park in plaats van voor de flat!

Tja als ouders hun kinderen ook hier gewoon zouden leren eerst vragen dan pas aaien, zou het zo veel makkelijker zijn…., maar dat doet misschien 5%?

[MarjaV]

Ik ben met de kinderen hier in gesprek gegaan bij mijn eerste hond. Het was mooi weer, dus lekker op het gras en maar uitleggen wat ze wel en niet mochten doen. Uiteraard in combinatie met een heleboel koekjes. Nu worden de dames regelmatig aangehaald over het hekje. 1x wilden ze zelf het hekje opendoen, maar dat heb ik ernstig verboden.
De kinderen ook geleerd dat ze niet hard moesten gillen of springen, want dat de honden er dan achteraan gaan. 1 jongetje wilde niet luisteren, dus Kyara gecontroleerd laten springen, zijn moeder had hem ook al gewaarschuwd. Hij doet het nu dus niet meer.
Verder mogen ze ze niet aanhalen als ik net de tuin uitloop om te gaan wandelen, want dan zijn ze een beetje hyper en dat is niet handig. Ze zijn goed gesocialiseerd met kinderen en dat vind ik wel belangrijk.

Vreemde kinderen ben ik erg makkelijk mee. Niet vragen is niet aaien. Ouders die hun kinderen zomaar op mijn honden af laten lopen, verzoek ik vriendelijk doch beslist hun kinderen terug te roepen. Het is niet dat ze ze iets doen, maar ze zijn zo lompend sterk en hebben van die krabbende nagels.

Voor de rest kan ik alleen maar adviseren om vooral zelfverzekerd over te komen. Het is jouw hond, dus jij beslist. Als je niet wilt dat de hond continu wordt geaaid, pak je het op en loop je door. De hond heeft het formaat ervoor, dus dat kan prima.
En kinderen kunnen best wat hebben. Ze begrijpen allemaal het woordje nee. Als je dat een paar dagen doet, is de lol er wel af en anders doorbijten totdat hond wat groter groeit. Dan is het ook niet leuk meer.

Succes

[Felix]

In het begin had ik hier zo'n beetje het zelfde -ahum- 'probleempje'. Kinderen die op mevrouw de Labrador af gerent kwamen, en na een paar keer gezegd te hebben, dat ze het eerst moeten vragen of ze welke hond dan ook uberhaupt mogen aaien o.i.d. vragen ze het voortaan netjes altijd of ze mevrouw hier mogen benaderen

Overigens zijn kinderen geen enkel probleem hiero, ze vindt kinderen hardstikke leuk, en rent er het liefst zelfs erop af (zonder een labradoriaanse aanval -> poten omhoog, en lekker springen dan maar). En, als het haar te drukkig wordt, dan merk je gewoon aan haar, dat ze weg wilt lopen

[Naima]

Ik schrik er nog best van dat er zoveel kinderen 'onopgevoed' zijn op dat gebied. Daarom moet je imo kinderen ook niet zonder ouders de straat opsturen als ze een jaar of 4 zijn. Zo leer je ze niets en bovendien kan het gevaarlijk zijn, maar dat is een andere discussie.

Mijn oudste zal nooit uit zichzelf naar honden toelopen, sterker nog, die stopt met lopen als hij een hond ziet omdat ik hem ooit heb gezegd dat hij niet moest rennen bij hondjes, aangezien het hondje hem dan wss achterna kwam rennen.
Mijn middelste aait wel graag alles wat los en vast zit, maar die weet nu met 3,5 héél goed dat je dat eerst aan de mevrouw/meneer moet vragen en als die mevrouw of meneer nee zegt, je dan netjes zegt 'oke mss een andere keer' en dat je niet boos wordt. En dat de meneer/mevrouw de baas is van de hond dus dat je daarnaar moet luisteren wat betreft het aaien. Dat is echt niet zo moeilijk aan te leren.

Maar.. kinderen moet je ook socialiseren en ik erger me persoonlijk dus wel aan mensen die van km afstand roepen: pasooop hij biiiijjjt! Dan denk ik: hallo, ik probeer mijn kinderen te leren dat dieren over het algemeen leuk zijn en dat het niet nodig is om in de stress te schieten als er een hond voorbij komt denderen met een bal. Het moet wel van 2 kanten komen