Ook al ben je al een tijdje terug overleden, ik vind dat je een plekje verdient tussen de andere geliefde hondenvriendjes.
We hebben je gekocht in een opwelling, erg dom van ons. Maar spijt hebben we er nooit van gehad, je was fantastisch als eerste hondje. We hebben je gekocht als Kooikerhondje uit een pretnestje. We wisten niets van de Kooiker, alleen dat we ze erg mooi vonden.
Toen je bij ons thuis kwam was je zo klein, eigenlijk hadden de alarmbelletjes al moeten rinkelen, maarja die onwetendheid! Onze eerste hondenliefde, onze nepkooiker zoals we je altijd noemde.
We vonden je prachtig, met je mooie donkere ogen en je leuke pluizige staart. Je hield ervan om bij ons op de bank te liggen, lekker dicht tegen je aan. We hielden van je, ook al vonden we het wel apart dat je niet echt uitgroeide tot een 'echte kooiker'.
Al vanaf je geboorte was je regelmatig ziek. Je lustte veel voedsel niet, en stonk erg uit je mond. Na iets meer dan anderhalf jaar vol liefde, gaf je de strijd op. Wilde niet meer uit je mandje komen en at niets meer.
Uiteindelijk bleek dat je een aangeboren nierafwijking had.
Lieve Senna, wat moet jij een pijn hebben gehad. Maar je liet ons niks merken, altijd ben je die lieve vrolijke hond gebleven. Gek op aandacht, knuffelen en bij je liggen.
Ik mis je nog steeds zo erg, je was bijzonder voor ons. We houden van je lieverd, en we zullen jou nooit vergeten!
Sterkte
