Lila is vanochtend heel rustig overleden.
Lieve lieve Lila
3 jaar geleden waren wij op vakantie in Curacao. We gingen even wat voer naar het asiel brengen en toen was het gebeurd. Tussen alle honden, en dat waren er veel, was er een hond waarvan ik meteen zei, ze hoort bij mij. En dat was jij. Jij lieve Lila. Je keek me aan met je ontzettende mooie lieve bruine ogen en ik wist het, je komt naar ons in Nederland. Je wilde geen koekje, nee je wilde maar een ding en dat was wat aandacht. Je zag er uit ale een hoopje ellende heel triest. Een ruime maand erna kon ik je ophalen op schiphol. En wat was ik blij, maar nog iets veel belangrijkers, wat was jij blij.
Ondertussen hadden we te horen gekregen vanuit Curacao dat je geen binnen hond was en ook totaal niet met andere honden overweg kon. Dus wij een kennel, uiteraard extreem groot, aangeschaft die de hele tuin in beslag nam. Daar heb je wel geteld 10 minuten ingezeten en toen lag je al binnen uitgebreid in de mand van Cujo. Het niet met andere honden kunnen dat klopte wel, alleen dat was buiten, binnen kon je het verder goed vinden op een paar kleine ruzies na, met de rest.
En jee zeg wat een band kregen wij, waar ik was, was jij en andersom. Je was helaas positief getest op hartworm en ehrlichia, maar daar heb je eigenlijk nooit last van gehad.
Totaan begin april dit jaar. Je kreeg een gesloten baarmoederontsteking en mijn gevoel zei meteen, shit dan moet ze onder narcose en dat gaat niet goed. Je kreeg hierdoor nierfalen, maar op wat slechte dagen na ging dit toch redelijk goed en op het laatst was het zelfs onder controle. Helaas heb je een metrazol vergiftiging gehad en hoewel je er in eerste instantie van op knapte heeft het je hart toch een klap gegeven. Een te harde klap, want sinds de vergiftiging merkte we op dat je ademhaling wat ging veranderen.
Vandaag liet je zien, vrouwtje, ik wil niet meer, ik kan niet meer. En hebben we je moeten laten gaan....
Niemand kan voelen wat ik nu voel, mijn Lila, waar ik een hele speciale band mee had. Nooit meer samen, nooit meer samen slapen, nooit meer samen mijn brood opeten, nooit meer samen koekjes eten, nooit meer samen schelden met je broer naar andere honden,nooit meer naar je zachte gesneurk luisteren, nooit meer de vogels uit de tuin weg jagen, nooit meer boos worden op mensen die je niet moest, want weet je meis, als je iets had dan was het mensenkennis.
en hondenkennis had je ook, je vond ze allemaal niet aardig buiten, maar kwamen ze binnen dan was alles goed. Izzy kwam in maart mee van Curacao en je vond het prima, wel gezellig volgens mij.
Dag lieverd van me, 5 jaar mocht je worden ouder niet helaas en ik mocht maar 3 jaar van je genieten. Met jouw verleden had je er nog heel wat jaren bij mogen hebben om te genieten. Ik zal je zo ontzettend missen lieve schat, vanaf april ben ik 24 uur bij je we hebben zo geknokt, jij hebt zo laten zien dat je het leven niet los wilde laten dat je nog zoveel plezier had. Dit heb je niet verdient, je verdiende zoveel meer
En hier zijn wij helemaal kapot. we wisten dat het niet de goede kant op ging, maar toch...
Nu zit ik naast je dit te tikken, het lijkt alsof je zo weer wakker kan worden, maar ik weet het dat word je niet. oh lieve schat wat doet dit pijn wat zal ik je missen. Ik heb gewoon het gevoel dat ik je vermoord heb. Lag ik maar hiernaast en liep jij maar vrolijk rond
Dag lief Lila kind, rust zacht mijn allerliefste meisje
Rust zacht Lila
