Wat was ze een heerlijk ondeugend meisje. Een meisje met pit. Een meisje wat alles voor je wilde doen. Een meisje waar wij enorm gek op werden. Bubbles was echt mijn meisje, waar ik was, was zij ook. Ze volgde me als een schaduw. Als ik Bubbles moet omschrijven komen de volgende woorden me het eerst op: lief, trouw en enorm werkwillend. Bubbles en ik gaan samen jachttraining doen. In eerste instantie vind ze het zwemmen en alle andere honden om haar heen veel belangrijker. Maar toen het kwartje eenmaal was gevallen, bestond er niets anders meer dan de dummy. Wat hebben we een plezier gehad tijdens de trainingen. Het ging zo goed dat we zelfs een C- diploma haalden. Daarna trainden we rustig door. Ook hebben we nog een tijdje behendigheid gedaan en ook dat vond ze enorm leuk. Samen wat doen!
Bubbles heeft elf nakomelingen. Stuk voor stuk lief, mooi en een geweldig karakter. Ik kon ook niet anders verwachten met zo’n moeder. Haar puppy’s waren heel duidelijk “haar puppy’s”. Wat zorgde ze enorm goed. En hoewel me het nu enorm verdriet doet, dat ik niet meer van Bubbles kan genieten, weet ik dat ze voortleeft in haar kinderen.
31 Augustus 2010 is dan de dag gekomen dat we afscheid hebben moeten nemen van ons lieve meisje. Een tumor in haar oor, drukt teveel in haar koppie. Pijnstillers kunnen het niet meer aan. Mijn meisje is niet meer gelukkig. Ik mag haar niet hier houden omdat ik haar niet kan missen. Maar wat is dit moeilijk. Silence Dream Amazing Bubbles is niet meer. Haar lichtje is gedoofd….
Liefde is loslaten, hoe moeilijk dat ook is.
Dag lieverd, ik mis je enorm maar moet verder zonder je.
Dikke kus.
http://www.youtube.com/watch?v=AissmhqD1JE
Wat zul je haar missen.
TARAK
