uthaagie schreef:
Daarbij de vraag over op cursus gaan die door menig forum lid al beantwoord is door pup, basis enz enz bij een goede hondenschool te gaan volgen. (Net als wat wij in gedachten hadden)
- Hierbij is de gedachte alleen bevestigd door de forumleden die dit ook op de manier zouden doen.
dit vind ik erg grappig, is iets wat ik ook gezegd heb namelijk, maar in geen honderd jaar zou ik het ook zo doen.
Het gaat me helemaal niet om de kruising, dat heb ik ook al eerder aangegeven, het gaat me om de combinatie zwanger worden en een pup van dat formaat opvoeden.
Stel je hebt je pup een maand en je blijkt zwanger en hebt de pech een van die zwangere vrouwen te zijn die kotsmisselijk zijn de eerste drie maanden.
Dan voel je je dus belazerd en hebt ook nog een pupje van 3 tot 6 maanden in huis waar je toch echt wel je handen vol aan hebt.
Hoeft niet dat misselijk zijn, kan wel.
Tegen de tijd dat jij op alledag loopt en het lichamelijk allemaal niet meer zo soepeltjes gaat heb je een hond van ongeveer een jaar die vervelende streken gaat uithalen.
Sommigen (ik niet) noemen het puberteit maar hoe je het ook noemt, je hebt 95% kans dat je hondje op dat moment nog meer aandacht nodig heeft dan dat zij normaal al vraagt.
Dat is haast niet te doen als je zelf lichamelijk niet 100% bent.
Dan krijg je je babietje en je bent in de zevende hemel natuurlijk maar dan zit daar ook nog een opgroeiende hond die vervelend is en een heleboel aandacht vraagt.
Jouw hormoontjes spelen op want je bent net moeder geworden, dus is het alleen maar logisch dat je van dat hondje op dat moment niet zo veel kunt verdragen.
Maar toch zul je moeten want je kunt die hond niet aan haar lot overlaten en er ook niet bijstaan en naar kijken als ze uit balorigheid je tafelpoten opvreet, om maar een dwarsstraat te noemen.
Dat wat ik hierboven neerzet is helemaal geen doemscenario, er is een grote kans dat het inderdaad zo gaat.
En dan is het maar net hoe groot je tolerantie en je aanpassingsvermogen is om daar een weg in te vinden.
Als je dat lukt is er uiteraard niks aan de hand, als het je niet lukt zal toch de hond aan het kortste eind trekken en niet het pasgeboren kindje

Logisch uiteraard, maar wel erg vervelend voor dat hondje.
Stel je dat zwanger worden even uit ben je met je hond al een stuk verder en hoewel zij natuurlijk nog steeds een hoop aandacht nodig heeft gaat het een stuk makkelijker dan in het begin vooral omdat jullie en de hond inmiddels aan elkaar gewend zijn en je ongetwijfeld een bepaalde routine hebt opgebouwd.
Lees de topics bij gedrag eens door en kijk eens waar mensen met willekeurig wat voor hond tegenaan lopen in het begin.
Tel daar dan nog de belasting van een zwangerschap bij op en heel misschien kun je dan wél zien wat ik bedoel te zeggen.
Ik denk echt dat je zowel van je pup als van je zwangerschap veel meer geniet als je die niet tegelijkertijd laat plaatsvinden.