Hij was niet meer gelukkig bij me, zag je ook duidelijk aan hem. Hij zat zich voortdurend op te vreten (stond echt schandalig mager ook

), begon ook nerveus gedrag te vertonen, vond geen rust.
Ik wist van iemand die een nieuwe hond zocht, dus ik heb gevraagd of die eventueel geïnteresseerd was in Fax.
's anderendaag Fax gebracht en het was meteen liefde op het eerste gezicht.
Kutbeslissing voor mij, maar naar Fax toe wel de eerlijkste. Ik hoor nog wekelijks van hem, kan hem bezoeken als ik wil, hij staat terug volledig op gewicht, magnifieke hond geworden

Zijn eigenaar nu heeft het ook steeds over zijn beste hond tot nu toe... zelfs zijn vrouw, die altijd schrik had van de honden, gaat op de knieën voor Fax en kan er nooit kwaad op zijn (gebroken bloempotten, 'ach, we kopen wel eens nieuwe

', zelf op de grond gegooid 'faxke toch, gekkie

',... hij kan niets misdoen daar)
Eveneens ging hij in de sport nooit bereiken wat ik wil bereiken. Hij kon prima mee, maar kwam toch net dat tikkeltje ernst te kort, alles was leuk en grappig en speels etc... Ik had graag wat meer serieusheid erin gezien. Dit was zeker niet de hoofdreden voor zijn vertrek, maar het was wel een extra 'rechtvaardiging' voor mezelf
