bon, we zijn die weg ingeslagen en dus volharden we maar ik maak me alweer (waarschijnlijk nodeloos) ongerust...
we zitten op dag 12...
Giorgio jammert en gilt (eet nog en is s'nachts vrij stil)
Juno...gaat al sinds zondag "staan" met staart opzij...laat ruiken en wassen toe maar verder dan dat gaat het (nog) niet...
Ze zitten gescheiden want mijn krullemans heeft verkrachtersallures
Daarstraks liet ik hen samen de tuin in en ik had de indruk dat ze al wel iets langer bleef staan, hij had al de kans op een poot over haar rug te slaan...maar opnieuw stelde ze haar veto...
Ik heb dus géén flauw idee hoe hoog haar progesteron zit, aangezien we nergens heen moeten leek ons dat wat overbodig...
vorige loopsheid wilde ze op dag 12 hem wel accepteren (maar mocht toen niet)...
kan ik blijven afwachten of is testen toch nuttig?










