Elmo/maureen schreef:Lizzy schreef:
Er zijn sterke vermoedens (Strains) waaruit blijkt dat fokken met honden met kopvlekken het gemiddelde doofheidspercentage wel eens omlaag zou kunnen halen. Dat is wat anders als dat er ook wel eens bij iemand een pup wordt geboren met kopvlek die toevallig ook doof is. Zouden wij willen kijken of fokken met kopvlekken de gemiddelde doofheid omlaag haalt, zou het zeer zeker de moeite waard zijn om (vrijwillig, vanzelfsprekend) fokkers met hondjes met kopvlekjes te laten fokken. Als er dan 50 of 100 nesten zijn geboren uit combinaties waarbij 1 (of 2) van de ouder(s) een kopvlek heeft en je legt de BAER test ernaast en je vergelijkt dat met de BAER cijfers van 'normale' nesten, pas dan kun je wat zeggen over wat kopvlekken in relatie tot doofheid doet.
Maar als je op die manier gaat fokken, worden de vlekjes (wat kenmerkend is voor de dalmaat) uiteindelijk alleen maar platen?
Het is een hardnekkig en vervelend misverstand Maureen, dat je Dalmaten met koeienvlekken krijgt. Wat je krijgt zijn hondjes met normale vlekken maar het aantal hondjes met een kopvlek zal toenemen. En wat is nou erger, Dalmaten met kopvlekken of dove pups (die we tussende 4 en 7 weken inslapen)? Dus is dat zo'n zware prijs om te betalen, meer hondjes met een fout vlekje (kopvlekje)?
Maar goed, daarom zeg ik, het fokken met kopvlekken moet op vrijwillige basis. Ik snap best dat fokkers die tot op de dag van vandaag hun kopvlekjes direct na de geboorte 'elimineren' geen zin hebben om meer risico te lopen op kopvlekken en nooit mee zullen doen aan zo'n test. Dat moeten zij weten. Ik zou graag zien dat je op basis van vrijwilligheid wel kunt fokken met een hond met kopvlek, net als in Duitsland (CDF). En na 20 of 50 of 100 nesten gaan we eens kijken hoe de BAER cijfers ervoor staan.
En ik zeg ook niet dat het werkt, dat fokken met kopvlekken het aantal dove pups omlaag brengt. Maar we kunnen niet roepen dat het niet zo is, gebaseerd op niks! We moeten het eerst proberen. En dan meten. En meten is weten. En uit de voorlopige onderzoeken die gedaan zijn, kan ik links of rechtsom niets anders concluderen dan dat het wel werkt, fokken met kopvlekken, om de doofheid terug te dringen.
Dan even wat Engelse tekst over het onderzoek dat is gedaan naar doofheid/witte honden/bevlekkingen/blauwe ogen:
The association of pigmented patches with a reduced risk of deafness
Many investigators have pointed to the reduced incidence of deafness in Dalmatians with pigmented patches (Strain et al 1992; Holliday 1992, Greibrokk 1994, Famula et al 1996; Strain and Tedford 1996).
The most compelling data are presented in Table 4.
Bilateral deafness in patched animals was consistently lower (about 2%) than that found in dogs without patches (about 8.4%). Likewise, the frequency of unilateral deafness was also substantially reduced (8.5% to 23.5%).
Noot Lizzy: zie hier, het aantal dove honden met kopvlekken gewoon lager is dan bij honden zonder kopvlekken. En nee, het percentage is niet nul! Maar wel veel lager. Links of rechtsom. Dus ja, er worden wel eens pups met kopvlek geboren die toch doof zijn. Maar dat zegt niks over dat je doofheid niet kunt verminderen door met honden met kopvlekken te
fokken!
The relationship between patching and lower incidence of deafness was also seen among the progeny of the single male described by Strain et al (1992) that produced a low incidence of deafness. Among his 210 puppies a high proportion (21.9%) were patched compared with the lower overall frequency (9.8%) in the main study.
Consistent with the association between patching and a reduced incidence of deafness in Dalmatians is the observation that in Bull Terriers, where there appears to be breeder tolerance of head patching, the incidence of deafness is lower than found in Dalmatians ( Table 1 ).
In laboratory mice it has also been noted that the more extreme the amount of white areas in the coat, the greater the likelihood of an absence of pigment cells in the inner ear and the greater the risk of deafness (Steel 1995).
Just as selection against blue eyes has been found to reduce the incidence of deafness, it may be expected that selection for patches would have the same effect.
A way forward
I understand that Dalmatian breeders are generally giving a significant support to BAER testing. This, however, records only the one character, hearing. As far as I am aware, no note is made of eye colour or patches.
In view of the association between the three characters it would seem wise to record all the data at the same time and consolidate them in a way that breeders can see for themselves the association. It would not be difficult to produce diagrams that could allow left/right eye colour, and patch size and location to be recorded as well as BAER results on each ear.
The critical question is how to utilise the results to reduce the incidence of deafness in the breed.
Here I would suggest that compromise should be the byword.
There would seem to be no justification at all for breeding from bilaterally deaf dogs and I would imagine that few breeders would disagree with this. But, what about the unilaterally affected dogs? They are outwardly perfectly normal, yet the breeding results show that such partially affected animals are likely have more affected offspring than those with normal hearing ( Table 5 ).
It would therefore be most effective to take all of these dogs out of the breeding population. However, they are too numerous, making up perhaps 20% of the Dalmatian breed. Such stringent selection is too severe to be tolerated.
A compromise solution might be to give some leeway to bitches according to individual breeder needs but treat stud dogs more rigorously. However, anything that would favour the truly normal dogs for breeding could be considered.
The data accumulated further indicate that risks of deafness can be reduced by discarding blue eyed dogs from the breeding population, and I suspect few UK breeders would find any difficulty with this. However, the more controversial issue is the patching.
Selection against patched animals must already be a burden on the breed, as well as enhancing the risks of deafness. Surely there must be scope for compromise.
Were limited patching around the ear or eye made acceptable within the Standard, the incidence of deafness might drop as low as that found in white Bull Terriers (Table 1) and there might be scope for further improvement by selection.
This would virtually eliminate totally deaf animals from the breed, which is the most that Dalmatian breeders can realistically hope for and all that is essentially needed.
Dit is de link naar table 1:
http://www.steynmere.com/TABLES.html#table1. Ik word dan verdrietig hoor, als ik daar naar kijk.....
============
Kortom, niet alleen genentechnisch is het een buitengewoon slecht idee om kopvlekken uit te sluiten van de fokkerij, ook voor doofheid valt er naar alle waarschijnlijkheid wel het e.e.a de verbeteren.
.
ben niet zo thuis in de fokwereld maar vind het wel boeiend. dus tnx!
). 
Op zich word dat wel moeilijk denk ik. Om de rv dat te laten schrappen?