Black mouth cur

[Sil]

Mijn vriendin in Amerika heeft een Black Mouth Cur van een rescue geadopteerd. Mooi is ze! Is dat ras ook in Nederland bekend of bestaan ze hier niet. Ik kan er in het Nederlands niets over vinden. Ik ben er ook niet zeker van of het een "ras" is of dat het fokbeleid aangepast wordt aan het werk wat verricht moet worden. Ik begrijp wel dat ze in Amerika niet op kleur of mooie oren gefokt worden maar op werk
capaciteiten. Ben benieuwd of er hier iets over bekend is.

[-Gaby-]

Een "rasechte" Black Mouth Cur? Waar heeft ze die vandaan? Nee, zo ver ik weet zijn die er in NL niet... In elk geval geen fokkers o.i.d.
De Black Mouth Cur is familie van de Louisiana Catahoula Leopard Dog (oftewel Catahoula Cur), de hond die ik heb. Als je je verdiept in de Catahoula, dan kun je volgens mij wel de nodige informatie vinden. Er zijn wel een aantal Catahoula's in NL. Qua karakter en oorsprong lijken deze honden wel op elkaar. Werkcapaciteiten zijn inderdaad belangrijker dan hoe ze er uit zien. Van Catahoula's weet ik dat zij bijvoorbeeld alleen prijzen winnen als zij bepaalde werktesten met goed gevolg afleggen. Hoe ze er uit zien is er een onderdeel van, maar je hond krijgt dus nooit een kampioenstitel als het dier niet kan werken. En de rasstandaard is ook vrij mild wat dat betreft. Als het er maar enigzins op lijkt.

Gaat ze er verder nog wat mee doen? Ben erg benieuwd naar foto's!

Edit: Ik lees net dat de vriendin in Amerika woont, dacht even dat ze in NL woonde, maar dan ben ik wat minder verbaasd, haha. In Amerika komen ze inderdaad meer voor.

[Sil]

Ja, ik las op Amerikaanse sites al dat ze enigszins overeen kwamen met jouw soort hond (kan ff de juiste spelling niet zien dus durf het niet te schrijven) . Mijn vriendin gaat er denk ik niets speciaals mee doen, maar ze heeft nog twee grote honden(ook rescue) en woont op een groot stuk land in Texas. Mijn idee van een droomomgeving voor een hond. Haar andere honden hebben veel vrijheid, er is zat te speuren (tot stinkdieren aan toe ) en s nachts slapen ze lekker bij haar op bed. In mijn volgende leven wil ik hond bij haar zijn . Ik wist van jouw hond (heb ik wel eens gelezen) dat het niet het gemakkelijkste ras is. Komt dat omdat er veel mee gedaan moet worden en zo niet, dat ze zich dan gaan misdragen, of is het gewoon een heel dominant ras of zo? Wat ik las over de manier van fokken, puur uitgaan van goed werk verrichten en bouw/vacht aanpassen aan het soort werk en klimaat lijkt me perfect. Wat doe jij aan extra's met jouw hond? Laat je hem werken?

[Sil]

Oh, ik wilde ook nog vragen of het een erkent ras is in Nederland, of niet.
Waar heb jij je hond vandaan? Ook uit het buitenland?
Ik zou je de fotos kunnen mailen maar ik weet niet hoe ze hier te plaatsen.
Als je het leuk vindt om ze te zien pb me je e-mail adres dan even.

[Sil]

Waarom Nana?
Begrijp me niet verkeerd hoor. Ik woon zelf ook in Amerika en ben blij met mijn Maltezers. Voor mij geen grote honden. Ik ben dus eeeech nie van plan om iets unieks uit Amerika hier heen te halen om mee te gaan lopen op straat en aan iedereen die het maar horen wil te vertellen hoe apart mijn hond wel niet is.
Ik heb hier op het hondenforum veel geleerd over honden en rassen, en toen ik ging zoeken naar Black Mouth Cur kwam ik eigenlijk rassen tegen waar ik zelfs in de verste verte nog nooooit van gehoord had.
Ik heb me nooit gerealiseerd dat sommige rassen alleen maar in bepaalde landen voor kwamen. Vroeg me dus af of de stamboeken in elk land anders waren. Of de rasbeschrijvingen anders waren en of er meer honderassen op werk capaciteit gefokt werden ipv op uiterlijk. Ik las ook over het karakter van de bmc maar dat was alleen maar positief. Ondertussen wel geleerd dat dat niet bestaat , (alleen maar bij de mensen die ze graag willen verkopen).

[runninggirl]

Die lijken best wel op Jura.

[Sil]

Nou zeker!

[runninggirl]

Nou zeker!

Ga toch maar die DNA test doen...

[dagmar88]

Nou zeker!

Ga toch maar die DNA test doen...

Wel leuk om te doen hoor!

[runninggirl]

Nou zeker!

Ga toch maar die DNA test doen...

Wel leuk om te doen hoor!

Wat betreft rasbeschrijving kan het best.

[-Gaby-]

Ja, ik las op Amerikaanse sites al dat ze enigszins overeen kwamen met jouw soort hond (kan ff de juiste spelling niet zien dus durf het niet te schrijven) . Mijn vriendin gaat er denk ik niets speciaals mee doen, maar ze heeft nog twee grote honden(ook rescue) en woont op een groot stuk land in Texas. Mijn idee van een droomomgeving voor een hond. Haar andere honden hebben veel vrijheid, er is zat te speuren (tot stinkdieren aan toe ) en s nachts slapen ze lekker bij haar op bed. In mijn volgende leven wil ik hond bij haar zijn . Ik wist van jouw hond (heb ik wel eens gelezen) dat het niet het gemakkelijkste ras is. Komt dat omdat er veel mee gedaan moet worden en zo niet, dat ze zich dan gaan misdragen, of is het gewoon een heel dominant ras of zo? Wat ik las over de manier van fokken, puur uitgaan van goed werk verrichten en bouw/vacht aanpassen aan het soort werk en klimaat lijkt me perfect. Wat doe jij aan extra's met jouw hond? Laat je hem werken?

Klinkt als een fijne plek voor de hond, maar ik zou er wel meer mee doen dan alleen wat rond laten scharrelen, anders zou het wel voor problemen kunnen zorgen.
Ik heb met mijn hond een aantal gehoorzaamheidscursussen gedaan, paar speurworkshops en speur zelf met hem door gebruik te maken van een voerdummy. Hij gaat mee naar de hondenschool, waar ik hem gebruik om oefeningen voor te doen en hij fungeert als voorbeeldhond, waarbij hij zich keurig gedraagt temidden van uitvallende honden. Ook loopt hij een keer in de week mee met een roedel van zo'n 15 honden. Verder ben ik 2 à 3 uur op een dag met de honden op pad en als het mogelijk is, gaan mijn honden altijd mee. Ik probeer altijd naar veel afwisselende plaatsen te gaan, zodat het niet gauw saai wordt voor hem. Verder schaaf ik de gehoorzaamheid nog altijd bij en doe ik de nodige mentale spelletjes met hem.
Het is een behoorlijk lastige hond, maar dat heeft niet echt te maken met of ik een dag meer of minder met hem loop. Het is een heel assertief en ook zelfstandig ras waarbij je enorm moet werken aan de band die je met je hond hebt en dit moet je blijven doen totdat hij dood is. Ze blijven je uit proberen, altijd. Of tenminste, dat doet die van mij.
Nou komt mijn hond wel uit lijnen die niet zo goed bekend staan en hebben we hem niet van jongs af aan. Ik heb overigens meer honden gehad hoor, en die honden waren wel eens wat lastig tijdens het opgroeien en de puberteit, maar niet zoals deze hond. Ik had altijd het gevoel dat stel dat ik van de één op de andere dag in een rolstoel zou raken (bijvoorbeeld), mijn honden mij zouden helpen. Ik denk dat deze hond dan denkt: "Mooi, die kan niet meer lopen. Wat kan ik nu uithalen wat ik daarvoor niet kon?" Dat klinkt als een rotbeest misschien, maar zo zit hij gewoon in elkaar. Het is een hartstikke fijne hond hoor, voor mij en mensen die hij kent. Maar hij heeft af en toe gewoon zijn streken. Hij is enorm waaks. Ook is hij enorm slim, wat heel leuk lijkt, maar niet altijd makkelijk is. Hij heeft een hekel aan opdringerige mensen en intacte opdringerige reuen. Gelukkig is hij daar bij weg te roepen, maar als er iets onvermijdelijk is, dan zal hij wel van zich laten horen. En het is een enorme stoker, hij weet mijn andere hond altijd voor zijn karretje te spannen.

Mijn hond komt uit NL, bij een fokker vandaan die er mee gestopt is. Er was een andere goede fokker van Catahoula's in NL, maar die is (helaas) pas geëmigreerd naar Australië. Nu zitten er geen fokkers meer in NL. De Black Mouth Cur is niet erkend in NL, de Catahoula ook niet. Ik vind het wel prima zo, wat mij betreft blijft het een onbekend ras, dat alleen bij liefhebbers terecht komt die weten wat ze in handen hebben.

[-Gaby-]

Die lijken best wel op Jura.

Ja, ze lijken inderdaad enorm op Jura! Zou wel héél maf zijn als ze er één blijkt te zijn. Maar zoals ik haar heb leren kennen, lijkt ze me nog steeds eerder een herder uit werklijn x staff of pitbull o.i.d. Dat hypere wat Jura heeft, dat heb ik nog nooit bij een Catahoula gezien (en die is nauw verwant aan de Black Mouth Cur).

[Guardiano Danna]

Wát Jura ook is, bij Hopmans werd er gelijk gezegd dat er een herder in zit. Hoe dan ook, dit lijkt wel erg he? Doe jij maar de test running girl, je hebt sowieso een tophondje

[Guardiano Danna]

Jouw hond Gaby werd idd ook bij onze CC gebruikt, goed he!

[Bons]

Echt leuk te lezen hoe nuchter jij het ras beschrijft Gaby. Zijn die houla fokkers in NL allemaal gestopt joh? Heb je nog wel eens wat gehoord van dat kruisingnestje?

@runninggirl Jura is prachtig.

[Sil]

He Gaby, bedankt voor je hele uitgebreide antwoord. Ik vind het eigenlijk wel fijn om ook de moeilijke dingen van je hond te horen. Ik heb het vaak met mijn vriendin over honden gedrag etc, dus mocht zij eventueel problemen met hem krijgen dan kan ik haar altijd eens wat ideeen aan de hand doen en jouw verhaal vertellen. Eigenlijk denk ik dat het maar goed is dat dit soort honden niet veel voorkomen in Nederland. Ze zien er best wel stoer uit dus het zou mogelijk een hond kunnen worden voor "patsers" die geen idee hebben wat ze in handen nemen. Volgens mij heeft jouw hond het uitstekend getroffen met jou

[-Gaby-]

Jouw hond Gaby werd idd ook bij onze CC gebruikt, goed he!

Ja klopt! Dat was ik trouwens samen met mijn hond, maar we zullen eens officieel ontmoeten as. vrijdag, haha!

Wát Jura ook is, bij Hopmans werd er gelijk gezegd dat er een herder in zit. Hoe dan ook, dit lijkt wel erg he? Doe jij maar de test running girl, je hebt sowieso een tophondje

Jup, dat denk ik ook.

Echt leuk te lezen hoe nuchter jij het ras beschrijft Gaby. Zijn die houla fokkers in NL allemaal gestopt joh? Heb je nog wel eens wat gehoord van dat kruisingnestje?

@runninggirl Jura is prachtig.

Bedankt! Tsja, ik ken natuurlijk niet veel Catahoula's persoonlijk, maar dit is mijn ervaring met Rhodin en wel ongeveer vergelijkbaar met het gedrag van andere honden als ik dat zo in kan schatten. Er staat nu één Catahoula nest op de planning van een startende fokker in NL! Zij neemt het stokje over van de andere Catahoula fokker (Danielle, die jij ook hebt ontmoet), die wel door gaat met fokken, maar is naar Australië geëmigreerd. Ze zijn ook bevriend en zullen ook samen werken, ik heb veel vertrouwen in deze fokker!

Ik heb de laatste tijd niets meer gehoord van het kruising nestje. Wat ik begreep hebben ze iets van de pit van een Catahoula en het hypere van een poedel. Volgens mij zijn het wel meer allemansvrienden dan de gemiddelde Catahoula en hun moeder, die een hekel heeft aan vreemden. Op de Catahouladag heb ik er een paar gezien, ze oogden mij wel als wat gemoedelijkere honden dan de Catahoula's rondom de andere honden. Ik heb het laatste jaar in elk geval niets gehoord over herplaatsingen o.i.d. dus dat is al gunstig.

@ Sil, geen dank! En wat mij betreft blijven ze ook lekker zeldzaam. Laat maar weten als je vriendin nog eens ergens tegen aan loopt of meer info wil. Ik kan dan wel verwijzen naar het nodige leeswerk over de Catahoula, ik vermoed dat dit ook wel op gaat voor de Black Mouth Cur.

[kipo]

Ik ben een paar keer een Catahoula-labrador kruising tegengekomen, heel lief, zachtaardig teefje, maar nog geen jaar oud, dus daar is nog weinig van te zeggen.

[-Gaby-]

Ik ben een paar keer een Catahoula-labrador kruising tegengekomen, heel lief, zachtaardig teefje, maar nog geen jaar oud, dus daar is nog weinig van te zeggen.

Catahoula x lab? Wist ik helemaal niets van! Enig idee waar ze vandaan komt en welke Catahoula is gebruikt? (Vast niet, maar je weet maar nooit... ) Er is laatst een nest Catahoula x herdermix geboren. Geen heupen getest, terwijl het bekend is dat er een aantal broers en zussen waren van die Catahoula met slechte heupen... De eerste fokker in NL waarvan de meeste Catahoula's vandaan komen had twee teven en één reu. Reuenpups van beide teven zijn allemaal een beetje tot enorm pittig. De dochters van de ene teef zijn relatief mild en van de andere teef ook pittig. Ik vermoed dat de Catahoula gebruikt voor deze kruising van deze fokker komt. Mocht je diegene ooit nog een keer tegen komen, lijkt het me leuk daar wat meer van te horen!

[-Gaby-]

Vreemd, om iets wat een cur heet te willen laten erkennen.

Wie wil dat dan?

[-Gaby-]

Vreemd, om iets wat een cur heet te willen laten erkennen.

Wie wil dat dan?

Dinges. Hoe-heet-ze?

Ik weet niet wie je bedoelt?

[kipo]

Ik ben een paar keer een Catahoula-labrador kruising tegengekomen, heel lief, zachtaardig teefje, maar nog geen jaar oud, dus daar is nog weinig van te zeggen.

Catahoula x lab? Wist ik helemaal niets van! Enig idee waar ze vandaan komt en welke Catahoula is gebruikt? (Vast niet, maar je weet maar nooit... ) Er is laatst een nest Catahoula x herdermix geboren. Geen heupen getest, terwijl het bekend is dat er een aantal broers en zussen waren van die Catahoula met slechte heupen... De eerste fokker in NL waarvan de meeste Catahoula's vandaan komen had twee teven en één reu. Reuenpups van beide teven zijn allemaal een beetje tot enorm pittig. De dochters van de ene teef zijn relatief mild en van de andere teef ook pittig. Ik vermoed dat de Catahoula gebruikt voor deze kruising van deze fokker komt. Mocht je diegene ooit nog een keer tegen komen, lijkt het me leuk daar wat meer van te horen!

Nee, geen idee. Als ik het me goed herinner kwam ze uit Duitsland en ik zeg wel nog geen jaar, maar ze was idd nog geen jaar toen ik haar voor het laatst gezien heb, maar ik kan me niet meer herinneren wanneer dat was....

[-Gaby-]

Ah oke, als de hond uit Duitsland komt dan weet ik het ook niet. Probeer de Nederlandse honden wel te volgen in elk geval. Fijn dat het tot dusver een leuk hondje leek in elk geval! Catahoula x lab kan ook best een leuke combi zijn denk ik.

[kipo]

Ah oke, als de hond uit Duitsland komt dan weet ik het ook niet. Probeer de Nederlandse honden wel te volgen in elk geval. Fijn dat het tot dusver een leuk hondje leek in elk geval! Catahoula x lab kan ook best een leuke combi zijn denk ik.

Ja dat dacht ik ook, soort van 'Catahoula-mild'

[terrierjunk]

Ik herinner me eigenlijk ook wel van mijn catahoula dat ze als pup altijd in mij beet, en vaak ook best harder dan ik leuk vond, en ik dat met moeite afleerde. Ik had toen veel tijd voor haar.
Ook heb ik geprobeerd haar te domineren: sliep ze bij me dan vond zij het normaal om mij wakker te maken als zij wakker werd en me proberen uit mijn bed te krijgen. Dat werd dus een hele strijd, waarbij ik haar een paar uur met het commando "af" op het bed neergedrukt heb, en hoe meer druk ik erop zette, hoe harder ze zich verzette, en dan dus echt wel grommen tegen de baas. Terwijl het trainen met beloning (stem, aai of klein hapje) haast vanzelf ging, en ze dan alle medewerking verleende.
Ik train haar nu dus eigenlijk niet meer met straf, maar alleen nog positief. Bij de terriers moet je echt regelmatig laten voelen dat je baas bent, en dit vaak bekrachtigen door even wat dingen te doen waardoor je de leiderspositie houdt, inclusief bij uitproberen een flinke fysieke correctie, mijn catahoula geeft meer medewerking als je eenmaal respect hebt verdiend, en hoeft eigenlijk nooit meer dan met de stem, gestraft te worden.
Als ze nu met de terriers bij een gevallen ree of everzwijn is, probeert ze dat, nog meer voor mij dan voor de andere honden, te claimen, maar dat pik ik natuurlijk nooit, ik eis het wild op en haal haar eraf. Ik doe thuis regelmatig wat aandachtsoefeningen, ben niet heel ver gegaan in gehoorzaamheid, en heb een basis van apport bijgebracht, waar ik eigenlijk nog meer in door wil, maar nu heb ik weinig tijd.
Ze heeft een goed eerste jachtseizoen gelopen waarbij ik haar heb zien werken aan varkens, met veel intelligentie en behendigheid, en van veel jagers heb gehoord dat ze hen varkens bracht. Ze jaagt heel zelfstandig, evt. ook helemaal apart van de andere honden, als ze wild speurt of volgt, maar als ze binnen gehoorsafstand is en ik roep, komt ze wel even aan. Ze is 2 x verloren gelopen op een zeer grote bosjacht met veel wild, daarna nooit meer. (De meeste honden moeten zich leren oriënteren op grote jachten, ze zijn verslaafd aan sporen en moeten afbreken wanneer ze nog over hun eigen spoor kunnen terugkomen, dit leren ze zichzelf.) Ze heeft een super neus, heeft al veel aangeschoten wild gevonden buiten de drift. En heeft een keer een gevallen varken meer dan een uur verluid, hoewel ze nooit doodsverluiden heeft geleerd. Helaas is ze niet spoorluid, ondanks een lichtelijke infusie met otterhound bloed. Ze is wel zichtluid en standluid.
Het ligt in de verwachting dat ze wat haar jachttalent betreft, het best geschikt is om na een seizoen of 3 ervaring als drijver, een nazoekhond te worden. Ze hebben een goede neus, speurdrift en spoorvastheid.
Ik ben bij de mijne zelfs een beetje bang dat ze kan leren, gezond reewild in te halen, iets wat veel Duitse staande draadharen ook lukt, en wat niet gewenst is. Ze heeft al een paar reeën gevangen die te lang bleven liggen of in de struiken vastzaten bij het weglopen, de rest van de door haar gestelde reeën was aangereden of aangeschoten. Met zwijnen is ze iets voorzichtiger met pakken, hierdoor is ze dit seizoen nog niet gewond geraakt, na haar allereerste ontmoeting met een keiler in de mais, wat haar een klap en een waarschuwende schrik opleverde, maar daarna is ze goed aan varkens gaan jagen.
Toen ze 7 maanden was, en voor ze in de praktijk ging jagen, nam ik haar mee naar een raster met zwijnen, en ze ging meteen door het lint: achter het raster ging ze lang genoeg hevig tekeer, ook als een varken met groot vertoon op haar af kwam stuiven. Inderdaad is ze daarna een goede praktijkhond aan het worden.
Er bestaan behalve de Catahoula, nog vele andere soorten curs in Amerika, wat zo'n beetje boerderij- en jachthulpjes allerhande zijn, (bv. de blue lacy) waarbij sommige curs een eigen specialisme hebben, bijvoorbeeld op wasberen, of bij het drijven op loslopende kuddes koeien. Ze drijven niet zoals een collie, maar stellen weerspannig vee en houden dieren tegen van uitbreken, waarbij ze veel mentale pressie zetten. In Amerika, en trouwens ook Australie, wordt steeds meer op verwilderde varkens gejaagd. Hierbij worden brakken zoals plotthounds, en curs (en kruisingen tussen deze) gebruikt voor het zoeken en stellen, en catch dogs (Argentijnse doggen of kruising pitbulls etc) voor het vangen. In Australië is een kennel van Houla's die daar intussen beroemd zijn om hun slimme prestaties in moeilijk terrein, (o.a. suikerriet velden) waar ze eigenlijk ongeveer net als goede terriers jagen, ze blijven ze plagen en aanblaffend onder druk zetten. De eigenaars van die kennel kunnen niet in die velden doordringen, (gewas is te dicht) dus moeten de honden niet pakken maar de varkens eruit jagen, wat ze vrij goed schijnen te doen.
Degene die de mijne haar broer heeft, doet er niks mee, geen jacht en geen training. Hij zegt dat hij wel waaks is, maar ik kon er toch meteen bij komen toen hij in huis was. Hij is in elk geval ook een evenwichtige hond, geen neuroot of angsthaas.
Als mijn Houla spoorluid was, was ze ideaal geweest. En ze had een maatje kleiner mogen zijn, maar dat is nu eenmaal mijn idee van economisch dat ze weinig eten en weinig plek innemen bij het vervoeren, ze past toch nog altijd in de grootste autokennel...Ze is nu wel een kroeldoos als ze binnen is, (zonder ooit slaafs of slijmerig te zijn) ze kan bij de katten, ze kan overal mee naartoe, door haar goede gedrag in gezelschap, ze negeert andere honden of communiceert er netjes mee, (ze heeft met een van mijn terriers weleens een meningsverschil gehad maar dat wordt dan toch zonder echt vechten opgelost) en ik geniet ervan.

[terrierjunk]

Bij ons in Belgie zijn trouwens wel meer catahoula's, die geloof ik ook via Frankrijk of rechtstreeks geïmporteerd naar hier zijn gekomen. Helaas zitten enkelen (of de meeste?) bij broodfokkers, en die worden dan weleens bij de opdoeking van een bedrijf wegens wanbeheer, in beslag genomen. Bij hondenfabriek xxxx hier bij ons, kun je ook, al bladerend in de online catalogus, een catahoula bestellen, (voor een belachelijke prijs ook nog) (wel enige levertijd, niet onmiddellijk beschikbaar) bah.
Het dreigde even, heel even, een statussymbool te worden van de line dancers en western ruiters, die ook zoiets opvallends zochten wat uit Amerika kwam, het hondse equivalent van de appaloosa, maar ze konden er niet mee omgaan en het verdween eer het goed en wel ontstond.
Nou snap ik overigens niet dat nu Jan en alleman zich een Amerikaanse Stafford aanschaft, en pitbulls, en kruisingen van deze met nog grotere rassen, Argentijnse doggen, Boerboels, Kangals, Sarplaninacs en Fila Brasileiro's, alles vrij verkrijgbaar, en geeft dat geen problemen dan? Want die honden zijn toch nog veel moeilijker dan Catahoula's? Of zijn die honden binnen korte tijd platgefokt tot "veilige" minkukels?