FOTOS slecht eten,weeenzwakte/eclampsie?toch weer keizersne

[moosje]

Wat een drama,aar toch gefeliciteerd met de 3 pups!

[Xtine]

Dat is dus één van de redenen waarom mijn dierenarts weigert bij een keizersnede tegelijkertijd te steriliseren.

dit risico heb je ook bij een sterilisatie waarbij de baarmoeder weg gehaald wordt.

Neen, toch niet,
een sterilisatie bij een keizersnede is een volledig doorbloede baarmoeder wegnemen en is dus een veel hoger risico.

[MirandaH]

Ik kan me goed voorstellen dat je het na deze ervaring niet meer ziet zitten om nog een nestje te fokken, maar ik hoop dat je wel kunt gaan genieten van de pupjes die er nog wel zijn en van hun mams natuurlijk.

Ik ben wel ´blij´ met de opmerkingen hier, ik denk niet dat ik snel zou laten steriliseren tijdens een KS, maar nu weet ik dus zeker dat ik dat beter niet kan doen. KS en dichtmaken en dan later laparoscopisch steriliseren lijkt me dan een beter alternatief.

[amandiej]

het gaat nog steeds erg goed met moeder en pups. jeetje wat groeien ze als ze maar met zn 3e zijn. in 5 dagen tijd heeft zelfs de kleinste haar geboortegewicht verdubbeld naar 840gram.
morgen de laatste dag dat Luna antibiotica en pijnstillers krijgt dus hopelijk blijft het daarna ook nog gewoon goed gaan. bij deze even wat foto's van zaterdag tot vandaag.
een blue merle teefje, een blue merle reutje en een zwart wit reutje

[Laura & Leroy]

Wauw, wat een pareltjes

[Xtine]

Wat zijn ze mooi.

[Marjoleine]

Wat een vetzakjes!
Houd je iets aan?

[terrierjunk]

Wat een mooie hondjes, en ook robuust uitziende teef, en dan toch al die ellende.
Ik weet niet meer hoeveel nestjes ik in mijn hele leven gefokt heb, altijd met werkende terriers, maar in al die jaren 2 x 1 keizersnee, en 1 x helemaal in het begin, teef met eclampsie, eigen schuld, was nog aan het zogen en liep alweer aan de fiets, zoiets doe ik nu nooit. Die teef heeft wel 2 x eclampsie gehad, ook een keer toen ze niet aan de fiets liep en er geen reden toe was, was een parson Russell achtige terrier van onbekende herkomst en niet helemaal rasecht. Daarna nooit meer enige problemen. De honden willen zelf meestal wel dat ik bij de bevalling ben en ik probeer dat ook steeds, maar de laatste tijd lukt dat door mijn werkverplichtingen niet steeds. Hoe meer ik ze met rust laat (ook mijn katten, ook deze zijn kruisingen van raskatten en geen inteelt raskatten) hoe makkelijker en beter ze bevallen en hun kleintjes opvoeden, en eigenlijk vrijwel steeds zonder problemen. Natuurlijk bemoei ik me wel met de pups/ kittens, om ze te socialiseren en daar heb ik zelf ook veel plezier aan. Normaal heb ik ongeveer 2 nestjes hondjes per jaar, maar er was een tijd dat het er meer waren. Toen was ik thuis en had veel tijd ervoor.
Misschien is dat niet, of kieskeurig eten bij de dracht, ook een hormonenkwestie. Net als bij mensen.
Mijn honden hebben daar nooit last van. Die hebben bij dracht nog meer honger als anders. En eten alles wat ik ze geef. Ik voer ze vanaf dat ze dikker worden met pups, toenemend extra, en na de bevalling nog meer extra, dan mogen ze onbeperkt eten maar krijgen dan wel BARF en hoogwaardig voer brok, bijvoorbeeld puppiebrok. Tegen het eind van de zoogperiode eten bij mij de teven 3 x zoveel als normaal, en eind zwangerschap anderhalf x zoveel als anders. Ik begin wel pas na de bevalling onbeperkt voer te geven, zodat de pups voor de geboorte niet te groot zullen worden. De hele zoogperiode krijgt de teef onbeperkt. Zodra de pups gespeend zijn, (wat in 1 of 2 weken geleidelijk gebeurt) bouw ik in de loop van ongeveer een week af tot de normale hoeveelheid aan de teef, en valt ze langzaam af naar haar werkgewicht. Als ze weer in conditie is en de tepels opgetrokken, gaan we ook weer bewegen, dus lopen, fietsen en zwemmen, of spelen met andere honden.
Zo heb ik nooit problemen, maar ik had hoogstens een teef die niet wou eten op de dag van de bevalling.