Uitvallen naar andere honden

[marx-7]

Dit is mijn Senna:



Een hele tijd geleden heb ik al eens een soort gelijke vraag gesteld, maar nu wat updates....

Senna is een 3 jarige herder teef die ik 2 jaar geleden uit het asiel haalde. Aan mij meegegeven als zijnde een afgekeurde politie speurhond. Opvoeding is goed geweest want ze kent vele commando's die ik nog geregeld met haar train en ze luisterd over het algemeen erg goed dus in zoverre geen problemen. Het is een superlief beest waar t.o.v. mensen geen greintje agressiviteit zit. Ze woont hier samen met een 9 jarige reu Max (gecastreerd) en tussen die 2 gaat het perfect, geen enkele klacht. Tot zo ver gaat dat goed.

Tot dat ik buiten kom en een andere hond tegen kom, gaat madam geregeld door het lint. Wel moet ik toegeven dat in 1 á 2 van de gevallen Max de trigger is want die heeft een bloedhekel aan bordercollies . Als hij die ziet dan begint hij te grommen en dan gaat Senna daar nog eens over heen. Heb veel gelezen over gedragsstoornissen, veel geprobeerd (trapje in de lies, speeltje, eten enz. alles om haar aandacht te krijgen) maar niets schijnt echt te werken. Totdat ik het dus echt zat was. Ik heb een gedragstherapeute ingeschakeld en die is met mij (en Senna ) gaan wandelen om mij én de hond te analyseren. Tevens heb ik nu 6 weken een cursus bij haar gevolgd samen met 5 á 6 andere honden maar om de zoveel tijd schiet ze in de stress.

Dat is wat de therapeute zei.....het zou stress zijn waardoor ze dit gedrag toont. Het gekke is dat tijdens de cursus het vaker goed gaat en ze niet reageert op de andere honden, begint er eentje te blaffen is het helemaal gedaan en krijg ik haar niet meer rustig en snauwt ze wel tegen de andere honden.

Wat doe ik met Senna, ze wordt samen met Max 4 á 5 keer uitgelaten waarbij minimaal 2 lange wandelingen waarin ze mag rennen, dollen en zwemmen als het weer het toe laat. Tevens train ik dan vaker met haar om de commando's er een beetje in te houden. Ze komt dus niet veel te kort.

Maar het gestress, waar komt dat nu vandaan?
Het enige wat ik kan bedenken is dat ze in haar jeugd niet goed gesocialiseerd is en moet ik er maar mee zien te leven?

Verder is het een schat van een beest en doet ze het erg goed.

Marc

[marx-7]

Wel moet ik toegeven dat in 1 á 2 van de gevallen Max de trigger is want die heeft een bloedhekel aan bordercollies . Als hij die ziet dan begint hij te grommen en dan gaat Senna daar nog eens over heen.

en

Het gekke is dat tijdens de cursus het vaker goed gaat en ze niet reageert op de andere honden, begint er eentje te blaffen is het helemaal gedaan en krijg ik haar niet meer rustig en snauwt ze wel tegen de andere honden.

Ze reageert dus eigenlijk vooral op gegrom van Max en geblaf van andere honden?
En als je met haar loopt zónder Max en de tegenliggende hond is rustig, valt ze dan ook uit?

Dat is nu net het probleem waar ik dus geen hoogte van krijg. Max is dus zeg maar 90% van de tijd rustig, reageert dan ook totaal niet op andere honden en geeft geen signalen af. Een andere hond hoeft niet te blaffen en zelfs niet eens echt in de buurt te zijn (zeg 50 meter) om haar te laten reageren. Ze doet het ook als ik alleen met haar loop.
Op de cursus lopen we allemaal door elkaar heen en dan gaat het goed totdat "het" erbij madam inschiet.....
Maakt trouwens niet uit wat voor hond het is, teef, reu, groot, klein, rood, blauw, wit zwart enz. Zelfs als de andere hond nergens op reageert doet zij het wel.

Wat ik wel probeer is het gedrag vóór te zijn door haar veranend toe te spreken of aandacht te vragen op het moment dat ze haar oren spitst, helaas vaak zonder gevolg.
Deels zal ik het ook wel schuldig zijn, ik denk dan dat ik rustig ben maar innerlijk erger ik me te pletter aan dit gedrag (volgens de therapeute )
Overigens een prima dame, zowel tijdens de therapie en cursus, kan ik niets van zeggen.

[Biet]

Maar wat doe je dan nu als ze uitvalt?
Stress kan ik me weinig bij voorstellen, maar kan vanaf hier ook niets zien.

[marx-7]

zoals al eerder vermeld van alles geprobeerd haar aandacht van de andere hond weg te halen met speeltjes, lekkers, corrigeren enz. en niet allemaal tegelijk natuurlijk

Ook bv de CM manier door een tikje te geven tegen haar lies om haar uit die fase te halen, maar ondertussen is ze zo snugger dat ze dat al ziet aan komen
Stom voorbeeld, vanmiddag stond ik te praten met iemand die ik wel vaker tegen kom in het wandelgebied. Hij had sinds gisteren een nieuwe hond, een uit de kluiten gewassen kruising herder/pitbull of zoiets. het was een teef. ze stonden op 1,5 meter van elkaar af met een hek ertussen en er gebeurde helemaal niets, ze keek nog niet naar de andere honden beiden waren ze los, dus schiet mij maar lek....

[ranetje]

zoals al eerder vermeld van alles geprobeerd haar aandacht van de andere hond weg te halen met speeltjes, lekkers, corrigeren enz. en niet allemaal tegelijk natuurlijk

Ook bv de CM manier door een tikje te geven tegen haar lies om haar uit die fase te halen, maar ondertussen is ze zo snugger dat ze dat al ziet aan komen
Stom voorbeeld, vanmiddag stond ik te praten met iemand die ik wel vaker tegen kom in het wandelgebied. Hij had sinds gisteren een nieuwe hond, een uit de kluiten gewassen kruising herder/pitbull of zoiets. het was een teef. ze stonden op 1,5 meter van elkaar af met een hek ertussen en er gebeurde helemaal niets, ze keek nog niet naar de andere honden beiden waren ze los, dus schiet mij maar lek....

Heeft ze dat onprettige gedrag alleen aan de lijn?

En zo ja, hoe heb je die lijn vast?
Staat die strak of hangt de lijn in een boogje?

[gyanty]

Ik denk niet dat het zo zeer met een slechte socialisatie te maken heeft hoor. Ik denk dat twee factoren in het gedrag al belangrijk zijn. Ze is een herder en ze is een teef. Mijn zus heeft nu ook een Duitse Herder teef en ondanks dat haar reu echt wel eens voor kopzorgen heeft gezorgd, was hij echt makkelijk en een watje vergeleken bij de teef die ze met 1 jaar bij de fokker vandaan haalde (de reu met 2 jaar uit asiel overigens).

Dat uitvallen aan de lijn zie ik bij mee teven en helaas op dit moment ook bij de teef die ik sinds december heb. Ik snap ook heel goed wat je bedoeld te zeggen met die stress. Ik benoem dat meer met een prikkel. Ze reageren sterk op prikkels. Laatst stond ik geheel aan de zijkant omdat er een dalmatier aan kwam. Kay heeft een gruwelijke hekel aan dalmatiers en aangezien ik ze zelden tegen kom, zie ik dat als een hopeloze zaak om eruit te krijgen. Kay gaat dus uit zijn dak. Norah heeft die gehele dalmatier nooit gezien, maar gaat ook maar volledig uit haar dak. Of als ik alleen met haar loop aan de lijn. Als ze andere hond zit, wordt ze druk en oncontroleerbaar. PRobeerd haar frustratie kwijt te raken en gaat woest aan de riem trekken en als de hond dichterbij komt, valt ze uit. Overigens ook alleen aan de lijn. Zelfde hond in het bos tegen komen, is 0,0 problemo's.
Met cursus moet ik hier ook best opletten. Anderen moeten echt wel wat afstand van mij bewaren en ik moet echt gericht aandacht blijven vragen. We doen wel speciaal voor mij veel oefening waarin we bezig gaan met juist wel dit gedrag onder controle te krijgen, maar dan kan ik haar dus ook gericht begeleiden en dan gaat het ook heel goed.

Overigens werkt het goed om ze toch weerbaar te maken voor die prikkels. Wat daarin werkt is heel hond afhankelijk. Prikkel is koekje krijgen lijkt hier op zich in sommige gevallen prima te werken. In ieder geval dat ik beter aandacht kan vragen ten tijde van prikkels. Soms is het zoeken. Norah moet ik bijvoorbeeld geen bal geven, terwijl voor KAy daardoor de gehele problemen van de wereld vergeten waren. Verder probeer ik de prikkel ook niet te veel op te zoeken en als ze te ver gaat dan krijgt ze dat ook wel even te horen, maar in feite wil ik het gewoon helemaal niet zo ver laten komen (maar ja soms gebeurd het en kan je niks anders meer).

[Eric & Sepp]

Ik heb het vermoeden dat haar uitvallen het gevolg is van haar onzekerheid.
Dat haar onzekerheid haar stress veroorzaakt met als gevolg dat zij op een gegeven moment uitvalt naar andere honden. De spanning wordt dan langzaam opgebouwd met als gevolg dat zij bij ontmoetingen met andere honden uitvalt.
Haar vooraf proberen te kalmeren helpt dan niet, dat had je zelf al ervaren, kan een indicatie zijn dat onzekerheid de oorzaak is van haar uitvallen.


Ik ben benieuwd welke signalen ze allemaal afgeeft voordat ze uitvalt.
1. Hoe is bijvoorbeeld de stand van haar staart en de stand van de oren, etc., (als er geen andere hond nadert en een andere hond in de verte nadert.)
2. Kan je mij aangeven op welke manier ze uitvalt.
3. Wilt ze constant naar voren? Of deinst ze ook af en toe naar achteren?
4. En dat blaffen is dat dan constant of met tussenpozen?

Je schrijft dat je deels ook wel schuldig bent.
5. En wat heeft de gt tegen je gezegd over jouw houding.
6. Hoe is je houding (hoe voel jij je), gedurende de wandeling en als je al in de verte een andere hond ziet naderen.
6. Trek je bewust of onbewust al aan de riem. Kijk je naar je hond maar ook naar de andere?

7. Hoe vaak heb jij je hond los kunnen laten in de tijd dat je haar hebt.
8. Als je haar los had lopen hoe gingen dan de ontmoetingen met andere honden?

[Tanja82]

Mijn herder teef heeft het zelfde.
Alleen is het hier als ze de leiband om heeft is ze los is ze onderdanig en vind het prima als ze omver gekegeld wordt.

Hier is het oren omhoog en blaffen niet gezond meer.
Komen we dichterbij dan loopt ze met een boog eromheen.
Ook dit is niet bij alle honden zo,maar keffen ze naar haar doet ze het terug.

[runninggirl]

Dat uitvallen aan de lijn zie ik bij mee teven en helaas op dit moment ook bij de teef die ik sinds december heb. Ik snap ook heel goed wat je bedoeld te zeggen met die stress. Ik benoem dat meer met een prikkel. Ze reageren sterk op prikkels. Laatst stond ik geheel aan de zijkant omdat er een dalmatier aan kwam. Kay heeft een gruwelijke hekel aan dalmatiers en aangezien ik ze zelden tegen kom, zie ik dat als een hopeloze zaak om eruit te krijgen. Kay gaat dus uit zijn dak. Norah heeft die gehele dalmatier nooit gezien, maar gaat ook maar volledig uit haar dak. Of als ik alleen met haar loop aan de lijn. Als ze andere hond zit, wordt ze druk en oncontroleerbaar. PRobeerd haar frustratie kwijt te raken en gaat woest aan de riem trekken en als de hond dichterbij komt, valt ze uit. Overigens ook alleen aan de lijn. Zelfde hond in het bos tegen komen, is 0,0 problemo's.
Met cursus moet ik hier ook best opletten. Anderen moeten echt wel wat afstand van mij bewaren en ik moet echt gericht aandacht blijven vragen. We doen wel speciaal voor mij veel oefening waarin we bezig gaan met juist wel dit gedrag onder controle te krijgen, maar dan kan ik haar dus ook gericht begeleiden en dan gaat het ook heel goed.

Overigens werkt het goed om ze toch weerbaar te maken voor die prikkels. Wat daarin werkt is heel hond afhankelijk. Prikkel is koekje krijgen lijkt hier op zich in sommige gevallen prima te werken. In ieder geval dat ik beter aandacht kan vragen ten tijde van prikkels. Soms is het zoeken. Norah moet ik bijvoorbeeld geen bal geven, terwijl voor KAy daardoor de gehele problemen van de wereld vergeten waren. Verder probeer ik de prikkel ook niet te veel op te zoeken en als ze te ver gaat dan krijgt ze dat ook wel even te horen, maar in feite wil ik het gewoon helemaal niet zo ver laten komen (maar ja soms gebeurd het en kan je niks anders meer).

Hier ook heel herkenbaar. Jura is ook soms heel gevoelig voor prikkels en dat kan van alles zijn (auto die voorbij komt, als ik een slechte dag heb, de wind, noem het maar op...). We hebben nu zo'n 3 maanden heel veel geoefend op rust. Dus zodra ze weer uit haar dak ging of slecht bereikbaar was, de rust opzoeken. Soms betekende dat 5 minuten stilstaan of tijdelijk bepaalde plekken ontwijken waar veel prikkels voor haar zijn.
Van het blaffen naar honden die 300 meter verder zijn, reageert ze nu 9 van de 10 keer niet meer, en alleen op honden dichtbij. Elke keer dat ze blafte liepen we een paar stappen terug en was het wachten tot ze weer rustig was en aandacht had. Maar ook echt helemaal rustig, en dan belonen. Het blaffen kan ik nu met een zachte 'nee' zelfs afkappen terwijl ze eerst alleen maar harder uit haar dak ging van een correctie. Ze is ook echt rustiger, minder adrenaline en als er al geblaft wordt is ze veel sneller dus weer relaxed terwijl ze eerst nog echt een hele tijd in die stress bleef.

Er zijn nog steeds situaties die ze heel moeilijk vindt, zodra we ergens gaan stilstaan dan gaat ze waken en moet ook alles weggeblaft als ze er niet naar toe kan (omdat ze aan de lijn zit). Of wandelen met bepaalde personen of hele jonge honden, die wil ze ook beschermen en dan komt haar regeldrang weer opsteken. Dus die situaties voorkomen we en we leren haar met kleine stapjes dat ze die taak van regelen niet zo belangrijk hoeft te vinden omdat wij dat zelf kunnen doen. Ik stuur soms zonder reden een buurtende hond weg bijv. en let goed op kleine dingen in huis en tijdens wandelingen waarbij zij het voortouw wil nemen en dat lijkt te werken. Ze begint zelfs honden echt te negeren.

Succes, misschien heb je wat aan mijn verhaal.

[TessaThomas]

Hier ook een duitse herder teef die uitvalt. Uit onzekerheid, want ze heeft geleerd dat door het uitvallen de andere honden weggaan die zij eng vindt. Ze begint vanaf het moment dat ze een andere hond ziet, maar los is er niks aan de hand. Ook met cursus deed ze het, na een tijdje 'kende' ze de andere honden dus werd het minder, maar zodra er maar iets gebeurde begon ze weer opnieuw. Niks hielp, corrigeren niet, trainen op aandacht niet, noem alles maar op. Ze kreeg van alles meer stress.

Nu zijn we met een GT bezig en moeten we haar eigenlijk helemaal negeren als ze uitvalt en belonen zodra ze stopt(even heel simpel gezegd). En stom genoeg werkt het heel goed.

[Corneliana]

ik doe met Sky een clickertraining, hij valt niet uit maar gaat in de "killermodus" helemaal verstijfd, borstelen en richting de hond draaien en dan niet te bereiken. net in de wachtkamer van de da "viel het mee" hij blafte en ik kon hem daar goed in stoppen door mezelf groot te maken en tussen hem en het hondje in te gaan staan. en verder niks te zeggen. hij keek 1 keer langs mij heen en daarna was het klaar. hij was sowieso stiknerveus dus een beetje bescherming kan je dan wel gebruiken. maar als de gt je niet kan helpen misschien een andere overwegen?

[marx-7]

Hier ook een duitse herder teef die uitvalt. Uit onzekerheid, want ze heeft geleerd dat door het uitvallen de andere honden weggaan die zij eng vindt. Ze begint vanaf het moment dat ze een andere hond ziet, maar los is er niks aan de hand. Ook met cursus deed ze het, na een tijdje 'kende' ze de andere honden dus werd het minder, maar zodra er maar iets gebeurde begon ze weer opnieuw. Niks hielp, corrigeren niet, trainen op aandacht niet, noem alles maar op. Ze kreeg van alles meer stress.

Nu zijn we met een GT bezig en moeten we haar eigenlijk helemaal negeren als ze uitvalt en belonen zodra ze stopt(even heel simpel gezegd). En stom genoeg werkt het heel goed.

Ik hier eens wat verder gegraven en kwam jouw stukje tegen met de GT en heb het eens aandachtig gelezen want wat hier nu naast me ligt zou wel eens de tweeling zus van Tessa kunnen zijn, ze doet exact hetzelfde

[S@ndr@]

Hier ook een duitse herder teef die uitvalt. Uit onzekerheid, want ze heeft geleerd dat door het uitvallen de andere honden weggaan die zij eng vindt. Ze begint vanaf het moment dat ze een andere hond ziet, maar los is er niks aan de hand. Ook met cursus deed ze het, na een tijdje 'kende' ze de andere honden dus werd het minder, maar zodra er maar iets gebeurde begon ze weer opnieuw. Niks hielp, corrigeren niet, trainen op aandacht niet, noem alles maar op. Ze kreeg van alles meer stress.

Nu zijn we met een GT bezig en moeten we haar eigenlijk helemaal negeren als ze uitvalt en belonen zodra ze stopt(even heel simpel gezegd). En stom genoeg werkt het heel goed.

dat is de methode
zo heb ik het ook bij DuCain gedaan, en t ging steeds beter

[Eric & Sepp]

De situatie zoals Tanja82 beschrijft over haar hond doet mij sterk denken aan geconditioneerde agressie. Vaak vinden uitvallen plaats als de hond aangelijnd is maar loopt de hond los dan gebeuren deze uitvallen niet.

Dat zou het probleem van Marx-7 ook kunnen zijn. Dus ben ik benieuw hoe de ontmoetingen met andere honden waren als zijn hond los liep.
In ieder geval de situatie zoals Marx-7 beschreef bij het hek waarbij zijn hond los was en rustig bleef kan al een indicatie zijn.

[marx-7]

Nou Eric, je zet me aan het werk.....komt ie!

Ik ben benieuwd welke signalen ze allemaal afgeeft voordat ze uitvalt.
1. Hoe is bijvoorbeeld de stand van haar staart en de stand van de oren, etc., (als er geen andere hond nadert en een andere hond in de verte nadert.)
Staart en haren gaan omhoog (niet altijd), oren naar voren gespitst en blaffen maar als er een hond aan komt, zonder aanleiding oren en haren normaal (soms plat als ik meer aandacht vraag) staart normaal omlaag
2. Kan je mij aangeven op welke manier ze uitvalt.
Ze ziet een hond aankomen, oren gaan gespitst en ze is gefixeerd op die hond (kleur en maat van het beest maakt dus niet uit, óók niet of die hond überhaupt naar haar kijkt of signalen afgeeft) en het blaforgel begint
3. Wilt ze constant naar voren? Of deinst ze ook af en toe naar achteren?
pfff, alleen naar voren meen ik
4. En dat blaffen is dat dan constant of met tussenpozen?
redelijk constant

Je schrijft dat je deels ook wel schuldig bent.
5. En wat heeft de gt tegen je gezegd over jouw houding.
De gt zei (na 3 sessies op een diva gelegen te hebben ) dat ik denk dat ik rustig ben (ben een rustig persoon van aard) maar dat ik innerlijk kook als ze weer zo bezig is. Daar heb ik geen therapeut voor nodig want dat weet ik verdraaide goed en zal dat onbewust op de 1 of andere manier aan Senna doorgeven denk ik
6. Hoe is je houding (hoe voel jij je), gedurende de wandeling en als je al in de verte een andere hond ziet naderen.
Ik weet wat je bedoelt. Ze is beresterk en ik geef toe dat ik de riem wat korter pak om het simpele feit dat ze soms mijn arm haast separeert van mijn romp. Ik loop nu sinds een paar weken met een halti en dat werkt beter, ze kan niet meer zo trekken.
6. Trek je bewust of onbewust al aan de riem. Kijk je naar je hond maar ook naar de andere?
Ik kijk alleen naar Senna eigenlijk, pak haar bewust wat korter bij me zoals bovenstaand al uitgelegd

7. Hoe vaak heb jij je hond los kunnen laten in de tijd dat je haar hebt.
Het gaat eigenlijk als volgt.....Ik breng haar s'ochtends heel vroeg naar mijn ouders (wil niet hebben dat ze de hele dag alleen zit) en ben meestal rond 2 uur thuis. Na een kop koffie ga ik wandelen met beiden en ben dan een goed uur tot 1,5 uur weg met ze. Lopend naar het wandelgebied zijn ze aan de riem, eenmaal in het gebied mogen ze los. Ik kan daar van verre zien of er iemand aan komt en dan pak ik Senna meestal aan de riem (en vaak reageert ze dan helemaal niet ) en zo gauw het kan mag ze weer los. In dat wandelgebied is ook een groot omheind terrein waar vaker meerdere honden samen spelen. Ik heb het een aantal keren geprobeerd (in samenspraak met de andere hondenbezitters) haar tussen die andere honden los te laten. Wat er dan gebeurt is dat ze alles op 4 benen baffend en tierend in de rondte jaagt wat te kort bijkomt. Dat duurt een 20 minuten totdat ze te moe is, daarna wordt ze rustiger maar ze mogen niet te kort bij komen. Gelukkig heeft er nooit bloedt gevloeid. Max komt dan totaal niet in het plaatje voor, die wil alleen maar graven en bemoeit zich er totaal niet mee. Gaan we naar huis dan loopt Senna 99% van de gevallen los naast me tot aan huis. Komen we dan honden, zeg aan de andere kant van de straat gebeurt er bijna nooit iets, dan is ze te moe denk ik.
8. Als je haar los had lopen hoe gingen dan de ontmoetingen met andere honden?
Zie bovenstaande...en vast of los maakt dus niets uit en zoals gezegd wat ik dan zo raar vind is dat ze vaak wel, maar soms helemaal niet reageert.

Feit blijft dat ik het gewoon jammer vind. Ik zou niet weten waarom ze onzeker zou moeten zijn, is bijna nergens bang voor behalve vuurwerk wat ze niet prettig vind. Het is verder een geweldige hond met een erg plezierig karakter op dit na.
Ik heb wel eens gedacht dat het misschien goed voor haar zou zijn om een tijdje in een roedel honden te zijn maar geen idee hoe ik dat voor elkaar zou moeten krijgen.

Weet je wat het is? Ikzelf kan er nog wel mee leven maar mijn pa die s'ochtends met beiden gaat wandelen en ook enorm veel plezier in Senna heeft die loopt richting de 70 jaar en heeft meer moeite om haar in toom te houden dan ik. Maar ik ga dat wat Tessa schreef eens proberen. Haar uitlaten razen en belonen als ze ermee stopt op het moment dat de lijn slap gaat.

Hier 2 filmpjes. Geen idee of je er wat aan kan afleiden want behalve Max kwam ik geen andere honden tegen.
... lYwMyeUhxA
... lYwMyeUhxA

Zo, nu ben ik moe getypt


Marc

[TessaThomas]

Hier ook een duitse herder teef die uitvalt. Uit onzekerheid, want ze heeft geleerd dat door het uitvallen de andere honden weggaan die zij eng vindt. Ze begint vanaf het moment dat ze een andere hond ziet, maar los is er niks aan de hand. Ook met cursus deed ze het, na een tijdje 'kende' ze de andere honden dus werd het minder, maar zodra er maar iets gebeurde begon ze weer opnieuw. Niks hielp, corrigeren niet, trainen op aandacht niet, noem alles maar op. Ze kreeg van alles meer stress.

Nu zijn we met een GT bezig en moeten we haar eigenlijk helemaal negeren als ze uitvalt en belonen zodra ze stopt(even heel simpel gezegd). En stom genoeg werkt het heel goed.

Ik hier eens wat verder gegraven en kwam jouw stukje tegen met de GT en heb het eens aandachtig gelezen want wat hier nu naast me ligt zou wel eens de tweeling zus van Tessa kunnen zijn, ze doet exact hetzelfde

Wij hebben een jaar lang met correcties en af leiden getraind, maar nu sinds januari met GT (niet zo heel vaak, vrijdag wordt pas de 3e keer) en het gaat met hele kleine stapjes beter. Zolang de andere hond stilstaan kunnen we op 20 meter haar rustig krijgen. Hoewel ze ons pas verbaasde door 3 honden op 5 meter te moeten passeren zonder uit te vallen. Ik sta dus serieus een beetje rond te kijken tot ze stopt met blaffen en haar dan de hemel in te prijzen. Zoals Cleva zegt (en mijn GT) je moet ze niet alleen corrigeren/vertellen wat ze fout doen, maar ze een alternatief bieden. Of eigenlijk aangeven wat je wel wilt. Als ik Tessa alleen vertel dat ze niet mag bedelen, dus haar wegstuur, dan wordt ze zenuwachtig. Terwijl ze heerlijk gaat slapen als ik haar in haar mand stuur, wat alsnog weg bij de tafel is.

[ranetje]

Hier ook een duitse herder teef die uitvalt. Uit onzekerheid, want ze heeft geleerd dat door het uitvallen de andere honden weggaan die zij eng vindt. Ze begint vanaf het moment dat ze een andere hond ziet, maar los is er niks aan de hand. Ook met cursus deed ze het, na een tijdje 'kende' ze de andere honden dus werd het minder, maar zodra er maar iets gebeurde begon ze weer opnieuw. Niks hielp, corrigeren niet, trainen op aandacht niet, noem alles maar op. Ze kreeg van alles meer stress.

Nu zijn we met een GT bezig en moeten we haar eigenlijk helemaal negeren als ze uitvalt en belonen zodra ze stopt(even heel simpel gezegd). En stom genoeg werkt het heel goed.

Ik hier eens wat verder gegraven en kwam jouw stukje tegen met de GT en heb het eens aandachtig gelezen want wat hier nu naast me ligt zou wel eens de tweeling zus van Tessa kunnen zijn, ze doet exact hetzelfde

Wij hebben een jaar lang met correcties en af leiden getraind, maar nu sinds januari met GT (niet zo heel vaak, vrijdag wordt pas de 3e keer) en het gaat met hele kleine stapjes beter. Zolang de andere hond stilstaan kunnen we op 20 meter haar rustig krijgen. Hoewel ze ons pas verbaasde door 3 honden op 5 meter te moeten passeren zonder uit te vallen. Ik sta dus serieus een beetje rond te kijken tot ze stopt met blaffen en haar dan de hemel in te prijzen. Zoals Cleva zegt (en mijn GT) je moet ze niet alleen corrigeren/vertellen wat ze fout doen, maar ze een alternatief bieden. Of eigenlijk aangeven wat je wel wilt. Als ik Tessa alleen vertel dat ze niet mag bedelen, dus haar wegstuur, dan wordt ze zenuwachtig. Terwijl ze heerlijk gaat slapen als ik haar in haar mand stuur, wat alsnog weg bij de tafel is.

Dit begrijp ik niet helemaal, maar er zal vast een reden zijn om het zo te doen
Want bij het blaffen bied je geen alternatief?
Je wacht alleen maar tot ze stopt met blaffen en dat beloon je.
Dat laatste, belonen als ze stil is, snap ik

Dus ik ben benieuwd naar je uitleg, of de uitleg van de GT

[Corneliana]

ik heb samen met de gt eerst het kijken beloond.
en dan ook onmiddelijk dus voor er gefixeerd wordt.
nu is het naar de hond kijken en terugkijken naar mij.
dat wordt beloond.

ik vind dat een prettige manier van werken omdat je het meeste voor bent.
in elk geval alles wat na fixeren komt.

[TessaThomas]

Wij hebben een jaar lang met correcties en af leiden getraind, maar nu sinds januari met GT (niet zo heel vaak, vrijdag wordt pas de 3e keer) en het gaat met hele kleine stapjes beter. Zolang de andere hond stilstaan kunnen we op 20 meter haar rustig krijgen. Hoewel ze ons pas verbaasde door 3 honden op 5 meter te moeten passeren zonder uit te vallen. Ik sta dus serieus een beetje rond te kijken tot ze stopt met blaffen en haar dan de hemel in te prijzen. Zoals Cleva zegt (en mijn GT) je moet ze niet alleen corrigeren/vertellen wat ze fout doen, maar ze een alternatief bieden. Of eigenlijk aangeven wat je wel wilt. Als ik Tessa alleen vertel dat ze niet mag bedelen, dus haar wegstuur, dan wordt ze zenuwachtig. Terwijl ze heerlijk gaat slapen als ik haar in haar mand stuur, wat alsnog weg bij de tafel is.

Dit begrijp ik niet helemaal, maar er zal vast een reden zijn om het zo te doen
Want bij het blaffen biedt je geen alternatief?
Je wacht alleen maar tot ze stopt met blaffen en dat beloon je.
Dat laatste, belonen als ze stil is, snap ik

Dus ik ben benieuwd naar je uitleg, of de uitleg van de GT

Ik zal het sowieso vrijdag vragen, maar bij het uitvallen corrigeren we ook niet, eigenlijk vragen we natuurlijk helemaal niks, bij het wegsturen vraag je wel wat. Maar ik zal eens vragen of ze het uit kan leggen!

[ranetje]

Wij hebben een jaar lang met correcties en af leiden getraind, maar nu sinds januari met GT (niet zo heel vaak, vrijdag wordt pas de 3e keer) en het gaat met hele kleine stapjes beter. Zolang de andere hond stilstaan kunnen we op 20 meter haar rustig krijgen. Hoewel ze ons pas verbaasde door 3 honden op 5 meter te moeten passeren zonder uit te vallen. Ik sta dus serieus een beetje rond te kijken tot ze stopt met blaffen en haar dan de hemel in te prijzen. Zoals Cleva zegt (en mijn GT) je moet ze niet alleen corrigeren/vertellen wat ze fout doen, maar ze een alternatief bieden. Of eigenlijk aangeven wat je wel wilt. Als ik Tessa alleen vertel dat ze niet mag bedelen, dus haar wegstuur, dan wordt ze zenuwachtig. Terwijl ze heerlijk gaat slapen als ik haar in haar mand stuur, wat alsnog weg bij de tafel is.

Dit begrijp ik niet helemaal, maar er zal vast een reden zijn om het zo te doen
Want bij het blaffen biedt je geen alternatief?
Je wacht alleen maar tot ze stopt met blaffen en dat beloon je.
Dat laatste, belonen als ze stil is, snap ik

Dus ik ben benieuwd naar je uitleg, of de uitleg van de GT

Ik zal het sowieso vrijdag vragen, maar bij het uitvallen corrigeren we ook niet, eigenlijk vragen we natuurlijk helemaal niks, bij het wegsturen vraag je wel wat. Maar ik zal eens vragen of ze het uit kan leggen!

Corrigeren bij uitvallen werkt heel vaak niet dus dat de GT dat niet adviseert begrijp ik wel.

Fijn dat je het gaat vragen

[Eric & Sepp]

Hoi Marc,

Als ik je reactie lees op het verhaal van TessaThomas en de antwoorden die je op mijn antwoorden heb gegeven (mijn dank daarvoor) en de overige info nogmaals heb doorgelezen ben ik van mening dat je hond reageert uit onzekerheid. Als ze los loopt dan zal ze zich waarschijnlijk ook niet altijd besnuffelen.
Het waarom ze het doet blijft natuurlijk gissen want er zijn veel oorzaken dat dit gedrag door haar wordt getoond maar belangrijk is om een methode te vinden/gebruiken om haar gedrag om te buigen in gewenst gedrag.

Je hebt zelf al gemerkt dat correcties geven wanneer je hond uit haar dak gaat niet helpen omdat ze bij je hond niet doorkomen. Zij ervaart de correctie niet als straf. Wanneer je haar zou blijven corrigeren dan is de kans alleen maar groter dat de correctie juist het signaal wordt tot een bepaald gedrag en het juist activeert.
Ook je handelingen zoals de lijn kort houden en/of strak houden, haar geruststellen door tegen haar te gaan praten zal haar alleen maar attent maken op de andere honden.

Waarom het negeren van haar geblaf belangrijk is: zij ervaart het naderen van andere honden als een bedreiging. Maar als baas ervaar je de honden niet als een bedreiging dus je reageert niet op haar gedrag. Niet positief en niet negatief. Alle handelingen die je dan doet om haar ongewenst gedrag te stoppen ervaart ze als een bevestiging van haar angstige gedrag. Dus niets zeggen, niet kijken en draai je rug naar de hond toe. Zodra de hond rustig wordt beloont je dat gewenst gedrag. Dit zal door een ieder gedaan moeten worden die je hond uitlaat. Ken je iemand in je omgeving die een stabiele zekere hond heeft waarmee je een lange tijd kunt oefenen op straat. Dus niet alleen oefenen bij een hondenschool maar ook daarbuiten.

Dus de trainingmethode die TessaThomas volgt, zal uiteindelijk succes hebben. Eerst een hond in de verte zien, onder het niveau van opwinding. Goed gedrag belonen. Dat langzaam uitbouwen. (Systematische desensitisatie)
En aangezien je geen verdere problemen hebt met het gedrag van je hond is er een goede prognose dat je het probleemgedrag na veel geduld en training zal weten om te buigen.

Denk er aan dat ook honden een bepaalde mate van stress hebben als ze nieuwe dingen moeten leren. Dat is normaal. Maar je hond heeft al een bepaalde mate van onzekerheid met andere honden en kan ze lessen zoals je gevolgd hebt als een extra stressfactor ervaren. Dat verklaart waarschijnlijk dat ze na enige tijd weer begon te blaffen/uitvallen toen een andere hond blafte.
Dus als je traint op straat bijvoorbeeld zorg dan dat je voorkomt dat je ineens teveel van je hond gaat verlangen, want teveel stress stagneert het leren van je hond. Merk je dit gedrag, doe dan een stapje of meerdere terug.

Ik hoop dat je aan deze info wat hebt en wens je veel succes met je hond.

groet,

Eric

[marx-7]

Eric,

Bedankt voor je duidelijke uitleg. Ik heb het er eens met mijn pa over gehad dat we dit toch samen moeten aanpakken. Allebei een verschillende methode heeft geen enkele zin maar dat wisten we al. Ik ga het proberen en zal zo nu en dan eens wat posten of er vorderingen zijn.

Mijn GT heeft het niet gehad over deze methode, ik zal het er zaterdag tijdens de cursus (want ik heb er nog 6 aangeplakt alhoewel ze eigenlijk helemaal geen cursus nodig heeft, maar ik doe het om samen met andere honden te zijn) eens met haar over hebben, eens benieuwd wat haar visie daar op is. Deze stresskip zal toch eens wat moeten afkoelen (De hond, niet de GT)

Nu moet ik wel zeggen dat we hier thuis nog nooit een hond hebben gehad die op de 1 of andere manier niet ergens de weg kwijt was (hebben al 45 jaar 1 of meerdere honden meestal Münsterlanders) Max kan er ook wat van. Ik zou echt wel eens willen weten wat zo'n beest soms denkt. Kijk maar naar dat eerste fotootje in mijn onderschrift, hij kan zo gerust je 3 kwartier zitten aan te staren met zijn touwtje in zijn bek.

Marc

[ranetje]

Hoi Marc,

Als ik je reactie lees op het verhaal van TessaThomas en de antwoorden die je op mijn antwoorden heb gegeven (mijn dank daarvoor) en de overige info nogmaals heb doorgelezen ben ik van mening dat je hond reageert uit onzekerheid. Als ze los loopt dan zal ze zich waarschijnlijk ook niet altijd besnuffelen.
Het waarom ze het doet blijft natuurlijk gissen want er zijn veel oorzaken dat dit gedrag door haar wordt getoond maar belangrijk is om een methode te vinden/gebruiken om haar gedrag om te buigen in gewenst gedrag.

Je hebt zelf al gemerkt dat correcties geven wanneer je hond uit haar dak gaat niet helpen omdat ze bij je hond niet doorkomen. Zij ervaart de correctie niet als straf. Wanneer je haar zou blijven corrigeren dan is de kans alleen maar groter dat de correctie juist het signaal wordt tot een bepaald gedrag en het juist activeert.
Ook je handelingen zoals de lijn kort houden en/of strak houden, haar geruststellen door tegen haar te gaan praten zal haar alleen maar attent maken op de andere honden.

Waarom het negeren van haar geblaf belangrijk is: zij ervaart het naderen van andere honden als een bedreiging. Maar als baas ervaar je de honden niet als een bedreiging dus je reageert niet op haar gedrag. Niet positief en niet negatief. Alle handelingen die je dan doet om haar ongewenst gedrag te stoppen ervaart ze als een bevestiging van haar angstige gedrag. Dus niets zeggen, niet kijken en draai je rug naar de hond toe. Zodra de hond rustig wordt beloont je dat gewenst gedrag. Dit zal door een ieder gedaan moeten worden die je hond uitlaat. Ken je iemand in je omgeving die een stabiele zekere hond heeft waarmee je een lange tijd kunt oefenen op straat. Dus niet alleen oefenen bij een hondenschool maar ook daarbuiten.

Dus de trainingmethode die TessaThomas volgt, zal uiteindelijk succes hebben. Eerst een hond in de verte zien, onder het niveau van opwinding. Goed gedrag belonen. Dat langzaam uitbouwen. (Systematische desensitisatie)
En aangezien je geen verdere problemen hebt met het gedrag van je hond is er een goede prognose dat je het probleemgedrag na veel geduld en training zal weten om te buigen.

Denk er aan dat ook honden een bepaalde mate van stress hebben als ze nieuwe dingen moeten leren. Dat is normaal. Maar je hond heeft al een bepaalde mate van onzekerheid met andere honden en kan ze lessen zoals je gevolgd hebt als een extra stressfactor ervaren. Dat verklaart waarschijnlijk dat ze na enige tijd weer begon te blaffen/uitvallen toen een andere hond blafte.
Dus als je traint op straat bijvoorbeeld zorg dan dat je voorkomt dat je ineens teveel van je hond gaat verlangen, want teveel stress stagneert het leren van je hond. Merk je dit gedrag, doe dan een stapje of meerdere terug.

Ik hoop dat je aan deze info wat hebt en wens je veel succes met je hond.

groet,

Eric

Hoi Eric
Wat je beschrijft in het eerste dik gemaakte deel met het onderstreepte einde, doet me twijfelen.
Het systematisch negeren van het geblaf en belonen als de hond weer rustig is geworden kan leiden tot blijven blaffen.
"Ik heb geblaft..........het object van mijn blaffen is weg ....................ik ben weer stil ................ ik word beloond dus het is goed zoals ik het doe."

Het tweede dikgemaakte en onderstreepte stuk kan je in het kort "ombuigen van gedrag" noemen want je gaat de confrontatie, het blaffen, niet laten gebeuren zodat je kunt belonen voor goed gedrag.
En dat is iets waar ik me wel wat bij kan voorstellen

De twee manieren zijn niet het zelfde.
Niet het zelfde systeem.
Volgens mij?

[Eric & Sepp]

Hoi Ranetje/ Marc

Poef, ik heb diep moeten graven in mijn geheugen, oude studieboeken en mijn aantekeningen. En ik zelfs even getwijfeld wat ik geschreven heb. Wordt ook al een dagje ouder.

De bedoeling is om niet mee te gaan met de hond in zijn gedrag maar door je houding zijn onrustige gedrag te doorbreken. Het gaat erom dat je bij de hond, door je houding zoals ik die beschreef, een reactie ontlokt waardoor hij ander gedrag gaat vertonen. Lukt dit niet dan beloon je hem niet. Ga net zolang door totdat je succes boekt.
Het is ook het moment waarop je hem beloont. Dat is niet tijdens het blaffen maar op het moment dat hij ontspannen is. Hij legt dan niet de relatie spanning/bang (zijn gedrag) en beloning. Maar ontspanning (zijn gedrag) en beloning. Hij kan niet tegelijk bang en ontspannen zijn, dat is de gedachte die daar achter zit.

Dat niet verder reageren wordt uitgebouwd door het te oefenen doormiddel van het tweede gedeelte.

Maar het kan best zijn dat je met het tweede gedeelte meer succes boekt.

De gedachte is dat beloning van gewenst gedrag meer resultaat boekt dan correcties in het probleemgeval van Marc.
Correcties kwamen bij Senna niet door.

[ranetje]

Hoi Ranetje/ Marc

Poef, ik heb diep moeten graven in mijn oude studieboeken en mijn aantekeningen. wordt ook al een dagje ouder.

De bedoeling is om niet mee te gaan met de hond in zijn gedrag maar door je houding zijn onrustige gedrag te doorbreken. Het gaat erom dat je bij de hond, door je houding zoals ik die beschreef, een reactie ontlokt waardoor hij ander gedrag gaat vertonen. Lukt dit niet dan beloon je hem niet. Ga net zolang door totdat je succes boekt.

Dat niet verder reageren wordt uitgebouwd door het te oefenen doormiddel van het tweede gedeelte.

Maar het kan best zijn dat je met het tweede gedeelte meer succes boekt.

De gedachte is dat beloning van gewenst gedrag meer resultaat boekt dan correcties in het probleemgeval van Marc.
Correcties kwamen bij Senna niet door.

Dat ben ik wel eens
Correcties worden vaak ook verkeerd getimed gegeven waardoor het niet functioneert.

Ombuigen dus naar gewenst gedrag en dan beginnen op een afstand waarbij de hond nog niet uit zijn stekker gaat.

[Eric & Sepp]

Hoi Ranetje en Marc,

Inmiddels heb ik mijn antwoord nog aangevuld. Ik hoop dat het nu wat duidelijker wordt wat betreft gedrag etc. Heb geprobeerd op een eenvoudige manier het functioneren van het brein van de hond uit te leggen. Hoe ze leren.

[ranetje]

De bedoeling is om niet mee te gaan met de hond in zijn gedrag maar door je houding zijn onrustige gedrag te doorbreken. Het gaat erom dat je bij de hond, door je houding zoals ik die beschreef, een reactie ontlokt waardoor hij ander gedrag gaat vertonen. Lukt dit niet dan beloon je hem niet. Ga net zolang door totdat je succes boekt.
Het is ook het moment waarop je hem beloont. Dat is niet tijdens het blaffen maar op het moment dat hij ontspannen is. Hij legt dan niet de relatie spanning/bang (zijn gedrag) en beloning. Maar ontspanning (zijn gedrag) en beloning. Hij kan niet tegelijk bang en ontspannen zijn, dat is de gedachte die daar achter zit.

Dat niet verder reageren wordt uitgebouwd door het te oefenen doormiddel van het tweede gedeelte.

In dat geval moet de reden van het blaffen wel aanwezig blijven lijkt me?
Want als de ontspanning komt (en het blaffen stopt) omdat de reden om te blaffen verdwenen is, lijkt me dat miscommunicatie op de loer ligt?

[TessaThomas]

De bedoeling is om niet mee te gaan met de hond in zijn gedrag maar door je houding zijn onrustige gedrag te doorbreken. Het gaat erom dat je bij de hond, door je houding zoals ik die beschreef, een reactie ontlokt waardoor hij ander gedrag gaat vertonen. Lukt dit niet dan beloon je hem niet. Ga net zolang door totdat je succes boekt.
Het is ook het moment waarop je hem beloont. Dat is niet tijdens het blaffen maar op het moment dat hij ontspannen is. Hij legt dan niet de relatie spanning/bang (zijn gedrag) en beloning. Maar ontspanning (zijn gedrag) en beloning. Hij kan niet tegelijk bang en ontspannen zijn, dat is de gedachte die daar achter zit.

Dat niet verder reageren wordt uitgebouwd door het te oefenen doormiddel van het tweede gedeelte.

In dat geval moet de reden van het blaffen wel aanwezig blijven lijkt me?
Want als de ontspanning komt (en het blaffen stopt) omdat de reden om te blaffen verdwenen is, lijkt me dat miscommunicatie op de loer ligt?

Wij oefenen dat dus met een hond die blijft zitten Dan gaat de reden niet weg, maar Tessa stopt na een tijdje wel met blaffen en die tijd wordt steeds korter. Maar we beginnen altijd op ruime afstand dat de reden tot uitvallen nog te ver weg is. Pas als we toch te dicht bij komen (nu ongeveer 20 meter qua zicht) moeten we wachten tot ze stopt met blaffen. Ik dacht dus ook dat je ging belonen voor het blaffen ivm timing, maar ik merk dat ze snapt dat het voor het stil zijn is. Door het belonen ontspant ze nog meer en valt ze niet meer uit. We mogen pas dichterbij als ze helemaal ontspannen is, niet als ze alleen haar bek houdt. (bij tessa kan je het goed merken met aaien, met lichte spanning houdt ze haar huid strak, met ontspanning aai je het er bijna af)

Maar morgen vraag ik het precies na, ik heb het opgeschreven.

[ranetje]

De bedoeling is om niet mee te gaan met de hond in zijn gedrag maar door je houding zijn onrustige gedrag te doorbreken. Het gaat erom dat je bij de hond, door je houding zoals ik die beschreef, een reactie ontlokt waardoor hij ander gedrag gaat vertonen. Lukt dit niet dan beloon je hem niet. Ga net zolang door totdat je succes boekt.
Het is ook het moment waarop je hem beloont. Dat is niet tijdens het blaffen maar op het moment dat hij ontspannen is. Hij legt dan niet de relatie spanning/bang (zijn gedrag) en beloning. Maar ontspanning (zijn gedrag) en beloning. Hij kan niet tegelijk bang en ontspannen zijn, dat is de gedachte die daar achter zit.

Dat niet verder reageren wordt uitgebouwd door het te oefenen doormiddel van het tweede gedeelte.

In dat geval moet de reden van het blaffen wel aanwezig blijven lijkt me?
Want als de ontspanning komt (en het blaffen stopt) omdat de reden om te blaffen verdwenen is, lijkt me dat miscommunicatie op de loer ligt?

Wij oefenen dat dus met een hond die blijft zitten Dan gaat de reden niet weg, maar Tessa stopt na een tijdje wel met blaffen en die tijd wordt steeds korter. Maar we beginnen altijd op ruime afstand dat de reden tot uitvallen nog te ver weg is. Pas als we toch te dicht bij komen (nu ongeveer 20 meter qua zicht) moeten we wachten tot ze stopt met blaffen. Ik dacht dus ook dat je ging belonen voor het blaffen ivm timing, maar ik merk dat ze snapt dat het voor het stil zijn is. Door het belonen ontspant ze nog meer en valt ze niet meer uit. We mogen pas dichterbij als ze helemaal ontspannen is, niet als ze alleen haar bek houdt. (bij tessa kan je het goed merken met aaien, met lichte spanning houdt ze haar huid strak, met ontspanning aai je het er bijna af)

Maar morgen vraag ik het precies na, ik heb het opgeschreven.

Lijkt me dat dan belonen voor rust goed kan.

[Eric & Sepp]

Hoi Ranetje/Marc

Inderdaad, om miscommunicatie te voorkomen dient de reden de blijven.