West Siberische Laika

[Aiko 09]

Goedemiddag,

Alweer een poosje ongewenst hondloos en het is zo stil in huis. Ik ben een beetje aan het rondsnuffelen wat er nog meer is qua rassen wat mij aanspreekt.

Nog voordat ik Aiko had heb ik al eens naar een West Siberische Laika gekeken. Toendertijd sprak het ras me al aan maar het is toen een Akita geworden.
Nu Aikootje niet meer bij mij rondloopt kwam de WSL weer in mijn gedachten. Ik ben inmiddels bij een fokker geweest om te kijken en om kennis te maken met het ras, wat ik daar heb gezien is mij heel erg bevallen.

Maar, wat kunnen de WSL eigenaren mij vertellen? Ik hoor graag hoe het leven met een Laika in huis gaat, hoe is het karakter, hoe gaat het met andere honden, hoe zit het met de jachtpassie in de praktijk?

Alvast bedankt!!

[Shibby]

Hé, Ik vroeg me laatst nog af hoe het met je ging

Over de wsl kan ik je niks vertellen. Ik dacht wel dat chrico veel interesse had in dit ras, misschien kun je haar een berichtje sturen?

[lieke]

Volgens mij heeft Marie-Josée hier op het forum een wsl gehad. Zij kan je vast meer vertellen over dit ras.

[Aiko 09]

@ Shibby, hihi ik denk ook nog regelmatig aan forumleden. Helaas is Aiko dus bij mijn ex gebleven. Viel niks meer aan te doen. Mis mijn kereltje nog elke dag maar het verdriet krijgt langzaamaan een plekje.

Ik zal Marie-Josée eens een berichtje sturen

[Aiko 09]

Dank je Nanna, Vosya herinner ik me nog wel van je foto's.

[kiki78]

Ik ken er een, een gecastreerde reu. Hij kan een behoorlijk patsertje zijn en als je niet oplet wilt hij nog wel eens een hapje andere hond nemen (zonder schade maar wel even knijpen). Hij heeft een behoorlijke jachtpassie en kan maar op weinig plekken loslopen. Tijdens het loslopen doet hij geregeld zijn eigen ding (konijnenholen inspecteren en bij het zien van wild is hij weg). Hij is een keer de knok aangegaan met Dieber en heeft nu veel respect voor haar (het was Diebers eerste en hopelijk laatste knokpartij).
Ik vind het een erg leuke hond maar zou hem nooit willen hebben. Met name vanwege de jachtpassie. De eigenaren vinden hem ook geweldig maar willen nooit meer een WSL, ze blijven bij de Noorse elandhondjes.
Af en toe logeert hij een dag hier en functioneert dan goed in de roedel. Wij laten hem nooit loslopen aangezien hij dan de benen kan nemen.
Binnenkort gaan we dat wel proberen, ik haal hem dan thuis op en neem hem mee met de roedel en de eigenaar komt dan zelf iets later naar het veld voor het geval hij de benen neemt. Hij is erg op mij gericht vandaar dat we het willen proberen.

[Marie-Josée]

Hier ben ik al
Wij hebben helaas maar twee jaar van onze WSl mogen genieten, (erfelijke) epilepsie werd hem fataal. Wel twee heel intense jaren want het zijn met recht oertypes. Heel veel hond in een geweldige verpakking. We hebben ons van te voren uitgebreid geïnformeerd en zijn twee keer met een wandeling mee geweest maar toch verrast het karakter je dan nog wel eens. Grootste nadeel was bij onze Falco zijn onzekerheid en het niet alleen kunnen blijven. Dat is gelukkig na veel trainen beter geworden. Zijn jachtpassie was heftig en dit was ook echt de eerste hond die ik een halve dag kwijt ben geweest. In huis kon hij niet alleen zijn maar eenmaal buiten...
Maar wat een heerlijke hond, snel, oersterk, onvermoeibaar, wendbaar, een clown en levensgenieter. Wij blijven allebei een zwak houden voor de laika maar er komt er hier geen meer.

[Podenji]

ik heb ook eens geinformeerd naar het ras, maar ze schijnen nog erger te jagen dan mijn podencos en kunnen behoorlijk patserig zijn tov andere honden. Maar dat kan een Akita volgens mij ook zijn.
Ook vind je het hele jaar door overal haren in huis, maar dat ben je wellicht van Aiko al wel gewent

of Akitas jagen weet ik eigenlijk niet, anders ben je dat ook al wel gewent hahahaha