dre schreef:Boerenfoxfan schreef:dre schreef:
En heel vroeger vond ik het ook onzin dat mensen kleine hondjes optilden. Tot ik zelf met mijn hond (22 kilo) tegenover een flinke volwassen berghond stond die ik niet vertrouwde en de andere baas zei: zullen we ze het zelf laten uitzoeken?
Ja, maar dat is dan wel weer een extreem geval zeg. Zo'n type is echt niet goed snik.
Was die ook niet, maar ging mij even in de vergelijking naar kleine hondjes. Ik heb zelf 2 middenmaten en ben dus nooit de "kwetsbare" partij geweest. Tot dat moment en toen dacht ik: dus zo moeten de mensen met kleine hondjes zich voelen. Daarna pas kon ik gruwelijk goed begrijpen waarom mensen met kleine hondjes in sommige situaties hun hond optilden

Ik heb altijd collies gehad (en vooruit, ook een sheltie) dus ik maakte me ook niet zo gauw druk. Op de tijd na dat ik een agressieve colliereu had na dan.
Tot ik de twee baby-wawa's van Mit en Lars twee weken had.
Goeie genade, wat heb ik het angstzweet op de rug gehad, zeg. Ik scande, meer nog dan met voornoemde reu, continue de omgeving af en als ik een hond zag die groter was (en dat was dus áltijd het geval) nam ik de kruimels direct onder mijn oksel.
Ze waren echt formaat hap-slik-weg, dus ik nam echt geen risico.
Sterker nog: de tweede week gooide ik de handdoek in de ring en liet ze alleen nog maar 'uit' in mijn zeer ruime huiskamer en tuin.
Ik woon trouwens in een zeer hond- en mensvriendelijke buurt met bijna louter alleen aardige, vriendelijke en sociale honden (met een enkele uitzondering). Maar ik vond het risico gewoon te groot. Zelfs een goedbedoelde vriendelijke poot op zo'n teer ruggetje en de wawa is stuk.
