Honden en baby

[Irisz]

Mijn zus heeft een zoontje van 4 maanden. Voor mijn honden de eerste baby waar ze echt iets mee te maken hebben.
Ze zijn wel kinderen gewend, maar niet zulke kleintjes.
Ze hebben baby Jelle nu een aantal keren gezien en zijn erg geïnteresseerd en heel lief voor hem.
Jelle zelf vindt de honden ook leuk, dus dat scheelt.

Nu de vraag. Hoe vind ik een balans tussen hun toelaten om bij hem te zijn en te snuffelen e.d. en toch ook een grens te stellen dat het een keer klaar is.
Ze vinden hem ontzettend interessant, vooral als hij geluid maakt, en blijven dan snuffelen, bij hem zitten, etc.
Verder geen obsessief gedrag ofzo, geen gelik e.d., maar als hij hier is of wij bij hen, is er geen rustmoment mogelijk. Ze zijn alleen met Jelle bezig.
Ik stuur ze nu naar hun plaats en dat doen ze netjes, maar ik heb ook juist geleerd dat wanneer je ze weg houdt, het juist interessanter wordt.
Hoe leidt ik dit in goede banen zonder ze te 'corrigeren' voor de aandacht voor Jelle?

[Irisz]

Ik zou zeggen: ze mogen gerust even snuffelen maar daarna is het ook klaar.
Dan gaan ze naar hun plaats en is het verder over met de aandacht.

Dat is inderdaad de bedoeling, maar ik heb het gevoel dat ik hun interesse in hem juist versterk door ze bij hem weg te sturen.
Of is dat alleen als ze er helemaal niet bij mogen?

[renee-uk]

hoe zou je het doen als ze een bezoekende hond blijven lastigvallen?
dan zeg je toch ook klaar als je het genoeg vindt

en je hoeft toch niet boos te worden als je ze wegstuurt, dat kan best heel vriendelijk zo lang het maar duidelijk is dat klaar ook echt klaar is.

[Irisz]

hoe zou je het doen als ze een bezoekende hond blijven lastigvallen?
dan zeg je toch ook klaar als je het genoeg vindt

en je hoeft toch niet boos te worden als je ze wegstuurt, dat kan best heel vriendelijk zo lang het maar duidelijk is dat klaar ook echt klaar is.

Nee dat is zeker zo.
Maar een bezoekende hond is in ieder geval 'bekend concept'. Dat gebeurt vaker en het is gewoon duidelijk dat het dan klaar is.
De baby is nieuw, ze snappen het misschien niet helemaal, de interesse is in ieder geval veel groter dan bij een bezoekende hond.
Maar misschien heb je gelijk en doe ik het nu goed door ze gewoon naar hun plaats te sturen.
Mijn twijfel komt vooral doordat ze hem nu meerdere keren hebben gezien en de interesse niet afneemt.

[lets have fun]

Jij bent de baas dus jij beslist wat wanneer en hoe lang. Dat is met alles zo dus ook met de baby.

[Irisz]

Zou je toestaan dat de honden zich aan het bezoek opdringen?
Wat is het verschil tussen bezoek en een baby in jouw ogen?
Mijn honden mogen de visite best dag zeggen en inspecteren, daarna moeten ze gewoon een plekje zoeken en er zich niet meer mee bemoeien.
Als hier baby's binnenkomen geldt diezelfde regel dus ook.

Verschil is voor mijn gevoel dus dat de baby nieuw en onbekend is. Niet de baby als persoon, maar als een klein wezentje dat gekke geluiden maakt.
Bezoek in de vorm van volwassen mensen of grotere kinderen is niet meer nieuw en dus niet meer interessant na een paar minuten.

[renee-uk]

hoe zou je het doen als ze een bezoekende hond blijven lastigvallen?
dan zeg je toch ook klaar als je het genoeg vindt

en je hoeft toch niet boos te worden als je ze wegstuurt, dat kan best heel vriendelijk zo lang het maar duidelijk is dat klaar ook echt klaar is.

Nee dat is zeker zo.
Maar een bezoekende hond is in ieder geval 'bekend concept'. Dat gebeurt vaker en het is gewoon duidelijk dat het dan klaar is.
De baby is nieuw, ze snappen het misschien niet helemaal, de interesse is in ieder geval veel groter dan bij een bezoekende hond.
Maar misschien heb je gelijk en doe ik het nu goed door ze gewoon naar hun plaats te sturen.
Mijn twijfel komt vooral doordat ze hem nu meerdere keren hebben gezien en de interesse niet afneemt.

dat snap ik wel van je honden, het is ook leuk en tegelijkertijd vreemd zo'n baby.
maar blijft toch het feit dat klaar klaar is en ze die hummel niet voortdurend lastig hoeven te vallen of in de gaten hoeven te houden en jij bent degene die ze dat het beste kan uitleggen, in dit geval door ze met een 'klaar' weg te sturen

[renee-uk]

Zou je toestaan dat de honden zich aan het bezoek opdringen?
Wat is het verschil tussen bezoek en een baby in jouw ogen?
Mijn honden mogen de visite best dag zeggen en inspecteren, daarna moeten ze gewoon een plekje zoeken en er zich niet meer mee bemoeien.
Als hier baby's binnenkomen geldt diezelfde regel dus ook.

Verschil is voor mijn gevoel dus dat de baby nieuw en onbekend is. Niet de baby als persoon, maar als een klein wezentje dat gekke geluiden maakt.
Bezoek in de vorm van volwassen mensen of grotere kinderen is niet meer nieuw en dus niet meer interessant na een paar minuten.

misschien komt het ook wel omdat voor jou die baby nieuw en onbekend is

[Irisz]

hoe zou je het doen als ze een bezoekende hond blijven lastigvallen?
dan zeg je toch ook klaar als je het genoeg vindt

en je hoeft toch niet boos te worden als je ze wegstuurt, dat kan best heel vriendelijk zo lang het maar duidelijk is dat klaar ook echt klaar is.

Nee dat is zeker zo.
Maar een bezoekende hond is in ieder geval 'bekend concept'. Dat gebeurt vaker en het is gewoon duidelijk dat het dan klaar is.
De baby is nieuw, ze snappen het misschien niet helemaal, de interesse is in ieder geval veel groter dan bij een bezoekende hond.
Maar misschien heb je gelijk en doe ik het nu goed door ze gewoon naar hun plaats te sturen.
Mijn twijfel komt vooral doordat ze hem nu meerdere keren hebben gezien en de interesse niet afneemt.

dat snap ik wel van je honden, het is ook leuk en tegelijkertijd vreemd zo'n baby.
maar blijft toch het feit dat klaar klaar is en ze die hummel niet voortdurend lastig hoeven te vallen of in de gaten hoeven te houden en jij bent degene die ze dat het beste kan uitleggen, in dit geval door ze met een 'klaar' weg te sturen

Ja dat is zo.
Soms ben ik gewoon een beetje een onzekere tut.

[Irisz]

Het is maar net hoe vervelend je het allemaal vindt, en hoe vervelend de baby en zijn moeder het vinden.
Maar een keer hebben ze het allemaal wel gezien toch?
Maar goed, misschien denk ik er ook wel te makkelijk over, mijn honden vinden alles doodnormaal, die trekken nooit ergens een wenkbrauw van op.

Moeder en baby vinden het niet vervelend.
Ik in het begin ook niet, maar vind inderdaad dat het een keer klaar mag zijn en ik wil dat ze er aan wennen dat hij er soms is en dat ze dan gewoon rustig kunnen gaan liggen. Vind het wel vervelend als ze aan de gang blijven.

[Irisz]

misschien komt het ook wel omdat voor jou die baby nieuw en onbekend is

Dat zou eigenlijk nog best mee kunnen spelen.
Ik ben zelf stiekem ook wel de trotse tante, dus wie weet gedraag ik me anders als hij er is?

[duitse herder]

Het meeste is al gezegd, klaar is klaar. Je kan ze ook dan wegsturen en een lekker botje geven of een kong, zodat de aandacht ergens anders ligt dan de baby.
Vergeet ook niet dat wij zelf ook meteen boven een baby staan al die binnen komt Dan moet het hartstikke interessant zijn natuurlijk! En geloof mij, het neemt af. Bij mijn eerste neefje was Noah ook veel meer geinteresseerd, zelf was ze ook pas 8 maanden toen hij geboren werd. Neefje 2 (nu bijna 1,5 jaar) is al niet meer interessant voor Noah.
Behalve als er eten te halen valt, dan zijn kinderen altijd heeeeeeeeeeeeeeeeeel leuk aldus Noah
Noah gaat trouwens ook wel eens op de gang als de kinderen er zijn, ze laten nogal dingen vallen en dat vind Noah eng. Ze moet ze dan steeds in de gaten houden en gunt zichzelf geen rust. Op de gang ploft ze in diepe slaap.

[thom]

Met Yla en de introductie van kleindochters, mocht ze gerust snuffelen, vrij lang en uitgebreid. Maar het was op een gegeven moment ook klaar, dan ging ze naar haar kussen en kreeg iets lekkers. Zowel kleindochters als Yla hebben een meer dan liefdevolle band met elkaar, dus ergens hebben we het vast goed gedaan. Succes.

[Irisz]

Afleiden d.m.v. iets lekkers op hun plaats is een goed idee. Dan blijft het in ieder geval positief.

[Bons]

Afleiden met wat lekkers inderdaad, het gaat vanzelf over, zeker als je het zelf ook "los" kunt laten. Maar jij bepaald wel de grens, onze honden mogen best even snuffelen aan bezoek maar klaar is klaar ongeacht wat voor bezoek het is.

[Irisz]

Afleiden met wat lekkers inderdaad, het gaat vanzelf over, zeker als je het zelf ook "los" kunt laten. Maar jij bepaald wel de grens, onze honden mogen best even snuffelen aan bezoek maar klaar is klaar ongeacht wat voor bezoek het is.

Jullie hebben gelijk.
Ik denk dat dat lekkers al een verschil gaat maken. Op dit moment stuur ik ze gewoon naar hun plaats, maar de aandacht voor Jelle, hoewel op afstand, bleef. De afleiding met lekker kan dan wel helpen.
Dankjewel, gaan we doen!

[Crista]

Hier eigenlijk hetzelfde alleen is Lotte 1,5 jaar ouder dan jouw neefje..
De eerste keren dat ze bij ons thuis kwam vonden de honden haar heel erg interessant. Vooral Mitch reageerde enorm op haar geluidjes en wilde dan het liefst zijn neus in de Maxicosy duwen. Hij mocht op zo'n moment even snuffelen en dan was het klaar. Zo hebben we dat iedere keer gedaan als Lotte binnen kwam.. even hallo zeggen en verder met rust laten. Meestal kwamen ze dan later nog een keer terug, wat we gewoon toegestaan hebben, maar dat hoefde niet heel lang te duren.

Toen Lotte net begon te lopen hadden we een wat lastigere periode.. niet dat de honden iets verkeerds deden, maar als ze haar per ongeluk aanduwden dan lag ze al languit op de grond. We hebben wel altijd geprobeerd om zowel Lotte als de honden de ruimte te geven. Als Lotte een koekje kreeg, kregen de honden er ook een.

Nu wordt Lotte in december 2 en gaat het eigenlijk perfect samen. Als Mitch voor haar staat en ze wil er langs zegt ze zelf 'Mitch, aan de kant'. Niet dat Mitch hier naar luisterd, maar hij weet dan in ieder geval wel dat ze achter hem staat en hij zal dan niet van haar schrikken. Dit hebben we meteen zo aangeleerd. Zo moet ze ook eerst tegen de honden praten voordat ze een aai geeft. Het enige 'probleem' wat we nu nog hebben is als Lotte iets lekkers heeft. Daar kan ze niet mee door het huis lopen zonder dat we de honden in de gaten houden. Ze loopt dan zo te zwaaien met haar koekje dat de honden er te veel interesse voor hebben

Wel ontzettend leuk hoor zo'n klein neefje.. en het wordt alleen nog maar leuker! Lotte vindt het nu al geweldig om met de hondjes te lopen en ze kusjes te geven

[Saar2012]

Ik ben heel benieuwd hoe dat hier gaat straks! Ik ben zelf nu zwanger van de 1e en Saar is weinig kinderen gewend, baby's heeft ze nog nooit gezien eigenlijk.

Kinderen op straat vindt ze ontzettend leuk en ze wil er graag mee spelen. Hier een tijdje een oppaskindje gehad van toen 2,5 jaar. In het begin op de grond gaan zitten met kind op schoot en Saar mocht kijken/snuffelen, maar niet likken of iets. En daarna kind los laten lopen en Saar mocht er niet telkens achteraan. In het begin ging dat nog wel eens mis, Saar te enthousiast achter een rennend kind aan, hop kind languit. Nu was dit een fijn kind om mee te oefenen, want die vond het geweldig allemaal, ging keihard lachen als Saar m omver liep of als ie een lik kreeg. Maar dit ging de 2e oppasdag al veel beter en daarna was het alleen bij binnenkomst heel spannend en leuk en daarna wist ze dat ze hem met rust moest laten. En kind ook geleerd om niet telkens naar Saar toe te gaan, hondje lekker met rust laten. Af en toe even bij elkaar kijken is prima, maar niet continu.

Straks zal Saar snel genoeg wennen met elke dag een baby in huis denk ik! We gaan het zien

[gyanty]

Ik heb het gister ook weer ervaren en weet dit keer ook niet zo goed wat ik er mee moet.

Mijn zus is enkele weken geleden bevallen van de tweede. Met de eerste was alleen Kay er nog maar en die heeft daarin nooit echt problemen gegeven. Dit neefje accepteerd hij ook best heel goed, terwijl hij zich door kleine kinderen ook snel in de hoek gedreven kan voelen en dan kan waarschuwen (heb ik met dit neefje dan ook nog nooit meegemaak, maar goed al vanafs jongs af aan pas ik ook af en toe op)
Nu is Norah er ook bij en dit vertrouw ik toch minder. Mijn tweede neefje (nou nee niet helemaal, want vanaf de kant van mijn partner is er ook nog een neefje) kwam gister huilend binnen. Norah was meteen helemaal wild. Moet heel intens snuffelen en gaf ook nog eens een heel scala aan stresssignalen toen ik vond dat ze veel te intens bezig was en haar dus sommeerde echt rustiger aan te doen. Maar ze bleef gefixeerd (nu is dit natuurlijk iets waar zij snel vrij in zit, want we ervaren daar regelmatig problemen mee, al vanaf begin), om haar bek likken en er steeds met haar neus in te willen zitten. Ik heb haar uiteindelijk in de gang gezet. Werd ze niet rustig van, maar ik twijfelde gewoon aan de veiligheid en wilde niet continue politie-agente spelen (overigens wel met gedroogde kipwings naar de gang laten gaan). In de mand bleef ze in staat van uiterste opwinding, om gewoon zenuwachtig van te worden.

Kay accepteerde het overigens wel weer meteen. Hij weet dat mijn zus leuke kinderen meeneemt. Neefje en nichtje van andere kant is hij toch minder mee vertrouwd en hoe dat komt? Geen idee... Dus ik lees mee!

[ranetje]

Ik heb het gister ook weer ervaren en weet dit keer ook niet zo goed wat ik er mee moet.

Mijn zus is enkele weken geleden bevallen van de tweede. Met de eerste was alleen Kay er nog maar en die heeft daarin nooit echt problemen gegeven. Dit neefje accepteerd hij ook best heel goed, terwijl hij zich door kleine kinderen ook snel in de hoek gedreven kan voelen en dan kan waarschuwen (heb ik met dit neefje dan ook nog nooit meegemaak, maar goed al vanafs jongs af aan pas ik ook af en toe op)
Nu is Norah er ook bij en dit vertrouw ik toch minder. Mijn tweede neefje (nou nee niet helemaal, want vanaf de kant van mijn partner is er ook nog een neefje) kwam gister huilend binnen. Norah was meteen helemaal wild. Moet heel intens snuffelen en gaf ook nog eens een heel scala aan stresssignalen toen ik vond dat ze veel te intens bezig was en haar dus sommeerde echt rustiger aan te doen. Maar ze bleef gefixeerd (nu is dit natuurlijk iets waar zij snel vrij in zit, want we ervaren daar regelmatig problemen mee, al vanaf begin), om haar bek likken en er steeds met haar neus in te willen zitten. Ik heb haar uiteindelijk in de gang gezet. Werd ze niet rustig van, maar ik twijfelde gewoon aan de veiligheid en wilde niet continue politie-agente spelen (overigens wel met gedroogde kipwings naar de gang laten gaan). In de mand bleef ze in staat van uiterste opwinding, om gewoon zenuwachtig van te worden.

Kay accepteerde het overigens wel weer meteen. Hij weet dat mijn zus leuke kinderen meeneemt. Neefje en nichtje van andere kant is hij toch minder mee vertrouwd en hoe dat komt? Geen idee... Dus ik lees mee!

Er zijn meer honden die getriggerd worden door huilende kinderen.

Zou je Norah niet beter bij je kunnen nemen, eventueel aangelijnd, en als ze dat doet iets lekkers geven, dan sommeren om rustiger aan te doen als ze zo gestresst is?
Dus beetje in de richting van de counterconditioning

[gyanty]

Er zijn meer honden die getriggerd worden door huilende kinderen.

Zou je Norah niet beter bij je kunnen nemen, eventueel aangelijnd, en als ze dat doet iets lekkers geven, dan sommeren om rustiger aan te doen als ze zo gestresst is?
Dus beetje in de richting van de counterconditioning

Dat is zeker het proberen waard
Ze is qua training nog steeds een uitdaging. We passen dit principe buiten toe met het passeren van andere honden. Gaat niet altijd goed, maar is wel heel goed bruikbaar geworden en heeft zeker voor een hele goede verbetering gezorgd.
Eigenlijk zouden we dit ook met onze katten misschien moeten gaan inzetten, al weet ik niet of het dan helemaal in praktijk haalbaar(ben ik straks de hele dag aan belonen?). Ze blijft gestresst door de aanwezigheid van onze katten. Ze doet ze in principes niet, alhoewel ze als bijvoorbeeld de deurbel gaat wel even heel snel een snapje richting een kat doen die ergens rustig ligt te slapen. Dus misschien eerst met onze katten proberen en vervolgens ook uitbreiden naar mijn neefje.
Of ik ooit rust (zoals bij Rita met vuurwerk) met haar zal bereiken weet ik niet. Ze word nogal snel hyper. Ook het feit dat ze weet dat ze bal kan verdienen bij passeren honden, maar haar alles behalve rustig (en ik leg de bal daarna gewoon rustig in haar mond, is dus ook niet zo dat er daarna druk en heftig spel is)

[Neeltje]

Ik had vanmiddag hetzelfde aan de had. Mijn petekind was op bezoek met haar 5 maanden oude baby. Maar eigenlijk ging het boven verwachting goed. We hebben Lotje eerst genegeerd totdat rustig was, want ja, bezoek is hyper de pieper gezellig. Ze heeft wel bij Kyan gesnuffeld, maar dan was het weer 'laag'. Ik heb Wendy gezegd dat ze maar vaak op bezoek moet komen , dan groeien die twee mooi met elkaar op.