Nogal ja, ze is twee dagen aan de schijt geweestCorneliana schreef:Miranda schreef:Skadi is geen jatter, en ze komt altijd uiterst blij naar me toe om me te begroeten als ik thuis kom. Helemaal uitgelatenCorneliana schreef:hoor ik vaker maar ik geloof er geen klap van.![]()
Behalve die ene keer dat ze - afgelopen pasen - een doos met twee dozijn eieren had leeggevroten. Ze kwam wel naar me toe, maar helemaal gedrukt en onderdanig. Die wist écht wel dat ze fout zat.
En dat was láng voor ik iets in de gaten had.werd ze niet ziek van die eieren?
En wij werden er ook ziek van, door die gruwelijke zwavellucht
Het verschilt per hond, hoor. En inderdaad, als je binnen komt lopen en je treft een ravage aan waarop je met boze stem vraagt wat er aan de hand is....dán reageert de hond wel degelijk op je stem. En dat is niet uit schuldgevoel.ja ik denk dat ik mn mening toch bij moet stellen.
teveel hondjes met wel een geweten.
nou ja, soort van.![]()
maarreh... Skadi weet dat jij baknijd hebt.... en ze had uit je bak gevroten...
Schuldgevoel is ook niet echt het juiste woord voor het gedrag van Skadi. Die weet héél goed dat ze geen eetbare zaken mag pakken zonder toestemming (ik laat bv nogal eens tabletten met 300 mg opiaten vallen). En ze was bang dat ik boos zou reageren. Dus dan kom je als een gedrukt hondje naar mama toe
Ik sta er altijd weer van te kijken hoe mensen dierengedrag simplificeren. Dieren, zeker zoogdieren die in groepen leven, hebben tamelijk complexe emoties en gedragingen. Dat is biologisch ook volkomen verklaarbaar.
Het komt imo voort uit de aloude 'rentmeestergedachte' waarbij de mens heer en meester is over alle andere dieren. Als je onderkent dat mensen helemaal niet zoveel verschillen van andere sociale zoogdieren roept dat nogal ongemakkelijke vragen op, natuurlijk.