Sinds 7 november hebben wij een puppy, Rikku. Ze is geboren op 12 september en nu dus 17 weken oud. Een ontzettend lief beestje, maar één heel groot probleem: ze kan absoluut niet alleen zijn. Nu snap ik dat ik nog geen uren achter elkaar hoef te verwachten van haar en dat doen we ook niet. Ik ben over het algemeen thuis en sinds dat zij er is, ben ik alleen maar de deur uit geweest als mijn vriend thuis was, of we hebben haar naar een oppasadresje gedaan. Maar ik zou wel verwachten dat ze inmiddels heel even alleen kan zijn, al is het maar om even snel een boodschap te halen. Maar ik kan nog niet naar de wc of de trap op of ze begint al te piepen en te janken. Slapen doen we ook nog steeds om beurten beneden en dan ligt ze bij ons op de bank.
We zijn nog bezig met benchtraining, onze eerste methode werkte voor geen meter. Nu gaat het al best goed, ze vindt de bench al erg leuk om in te zitten en sinds gisteren gaat ze er zelfs echt rustig in liggen uitrusten. Maar deurtje dicht kan nog niet, alleen tijdens de training, 30 seconden. Ik kan dan rondlopen door de kamer, maar nog niet in de stoel gaan zitten (die er praktisch naast staat), want dan piept ze wel. Slapen in de bench is dus in elk geval nog niet mogelijk (Hoe doen jullie dat toch allemaal zo snel?)
Ik train ook met haar op alleen in de kamer zijn, door de deur uit te lopen en weer naar binnen, yes te zeggen (onze manier van "clicken") en haar te belonen met een snoepje. Tijdens de training kom ik soms meteen terug, soms blijf ik even achter de deur staan, soms loop ik een paar treden de trap op en af, soms doe ik de deur van de wc of de voordeur open en dicht. Ze vindt het allemaal prima, ze blijft rustig en stil wachten achter de deur (gisteren zelfs in de bench met het deurtje open!). Maar ga ik dan een keer écht plassen of de trap op, is het meteen weer eer janken geblazen. Ik ben zelfs een keer met snoepjespouch en al naar de wc gegaan, maar daar trapte ze mooi niet in...
Oja, als ze jankt, lopen we nooit de kamer in uiteraard. Negeren is echter erg lastig. We proberen dat, ook door helemaal muisstil te zijn, maar het janken blijft. Om haar niet een half uur te laten janken (lijkt me ook niet echt goed), heb ik op een gegeven moment getest wat er gebeurd als ik in mijn handen klap. Dat doen we namelijk vaker als we gedrag willen corrigeren. Dan wordt ze wel stil. Maar nu ben ik bang dat dat weer teveel aandacht is, of misschien zelfs dat ik haar bang maak door een corrigerend geluid toe te passen als ze alleen is.
Kortom, ik ben radeloos! Over een maand beginnen mijn colleges (twee dagen in de week drie uurtjes van huis), en daar zou ik heel graag heen willen, liefst zonder steeds oppas te hoeven vragen. Maar bovenal wil ik me gewoon weer door mijn eigen huis kunnen bewegen. Ik mag van een hond van bijna vier maanden toch wel verwachten dat ik gewoon even naar de wc kan?
Sorry voor mijn boekwerk, maar ik wilde zo goed mogelijk vertellen wat we al geprobeerd hebben








