Help! Pup leert niet alleen te zijn...

[Evertje]

Ik gebruik bij m'n ouders ook een puppyren als hij daar alleen moet zijn. Hij mag niet op de dure leren banken bij hen en met de ren zetten we een stuk af in de kamer. Gaat prima en hij springt er niet overheen, terwijl hij het feitelijk wel zou kunnen. Ik heb hem ook bij Witjes verzendhuis gekocht!

[Joey.K]

Bij onze eerste hond ging het finaal mis, we deden alles volgens het boekje, rustig opbouwen et.c etc.
Hond heeft flinke verlatingsangst gekweekt en ik werk nu eenmaal dus die hebben we laten herplaatsen.

Nu een nieuwe hond, een chihuahua. Het verschil zit er ook in denk ik dat we een kind hebben van 19 maanden. En als die gepoept heeft ga je gewoon zn broek verschonen, of er nou een pupje piept of niet. Zelfde met naar bed brengen. Piepte de pup nog als ik beneden kwam naja jammer dan, ik liep gewoon de kamer binnen en negeerde de pup door iets te gaan doen. Keuken opruimen , speeltjes opbergen wat dan ook.
Maar de tweede dag ben ik al 15 minuten weggegaan om een klein boodschapje te halen. En elke daarop volgende dag zijn we even allemaal weggegaan. Dat ong. 4 /5 weken lang en toen wat makkelijker geworden daarin haha.

Pup slaapt nog wel steeds naast mijn bed, in een kleine bench. Hij piept wel eens als we te lang drentelen wanneer we deur uit moeten (naja haasten met een dreumesje lukt nu eenmaal niet). Hij zit beneden in een puppyren. Hij moet af en toe best wat uurtjes alleen blijven. Hij sloopt momenteel door wisselen alles aan speelgoed wat hij te pakken kan krijgen. Maar we hopen hem uiteindelijk los te kunnen laten met als hij dta echt fijn vind een normale bench ipv een puppyren van 1.20 bij 80



Maar ik heb dus niet gewacht tot hij stil was, zeer zeker al helemaal nooit een beloning gegeven. Hij heeft wel een mini kong en wat kluiven maar hij is niet zo op eten gericht.
De hond mag niet de hele tijd op schoot of voor me zitten me aankijken want dan stuur ik hem weg. Ook even op je zelf zijn.


Ik hoop dat jullie succes hebben met het alleen thuis leren zijn. Des te fijner is het als je even weg moet.

[-Lilo-]

Bedankt voor jullie reacties! Veel aandacht zou het probleem wel eens kunnen zijn. Niet dat ik nou elke minuut met haar speel, helemaal niet. Maar ik zit in de ziektewet, waardoor ik dus veel rust op de bank. Ideale momenten voor de hond dus om daar lekker bij te komen liggen. Ik merk ook dat ik het inderdaad moeilijk vind om met mijn aandacht even helemaal bij iets anders te zijn. Ik kan me moeilijk concentreren als ik mijn studieboeken erbij pak, omdat ik me de hele tijd afvraag wat mevrouw uitspookt, terwijl ze het grootste gedeelte van de tijd rustig ligt te soezen. Maar het is wel een heel goed excuus om weer eens aan een computerspelletje te beginnen Daar kan ik me namelijk wel helemaal in verdiepen over het algemeen, dus dat ga ik eens proberen. Dan wordt er niet naar de pup gekeken!

Verder zijn we van plan zondag aan de gedragstherapeut van onze hondenschool te vragen of ze eens bij ons thuis kan langskomen. Dan kan ze zien waar het misgaat bij ons. Tot die tijd zal ik dan inderdaad vaker de kamer uitgaan en klappen als ze piept, maar nu niet meer na een tijdje, maar gewoon meteen. Als dat bij jou zo snel geweekt heeft, Lizanne, dan wil ik dat zeker ook eens uitproberen!

De koekjes zal ik even achterwege laten. Ik twijfel erover... Aan de ene kant ben ik het ermee eens dat het gewoon de normaalste zaak van de wereld moet zijn dat je in en uit de kamer loopt. Aan de andere kant was het dat nou eenmaal niet, en had ik de beloningsmethode gevonden bij een hondenschool die filmpjes op YouTube heeft staan. Het was meer bedoeld als conditionering. Het geluid van de deurklink wordt dan geassocieerd met iets positiefs, in plaats van het negatieve wat ze er eerst bij associeerde. Maar goed, heel veel succes heeft dat nu nog niet, behalve in de trainingen zelf. Maar in de praktijk heeft het nog niets opgeleverd, dus ik stop er even mee en vraag zondag of onze gedragstherapeut ander advies heeft.

Lizanne, denk jij dat alleen het corrigeren de doorslag heeft gegeven, of heb je nog meer dingen gedaan die ervoor hebben gezorgd dat het probleem bij jullie verdween?

Nee, het corrigeren is de laatste druppel geweest bij Lola. Het is een heel verhaal, sorry voor de lap tekst alvast

Toen we Lola uit Spanje kregen, werd vermeld dat ze moeite had met alleen zijn maar het al wel een kwartiertje kon en het met gemak zou leren. Het was voor ons de eerste hond, dus vol goede moed en vooral vol onwetendheid begonnen we eraan.

De eerste hondenschool waar ik kwam toen we Lola zes weken hadden, bleef erop hameren dat Lola doodsbang zou zijn bij het alleen zijn. Met die instelling ben ik gaan oefenen. Vijf seconden weg, tien seconden weg, etc. Met bench (PANIEK!) zonder bench, met koekjes, zonder koekjes. Alles wat ik probeerde werkte soms wel en soms niet. En soms werkte het een tijdje super en dan ineens ging het weer helemaal mis. Er was geen peil op te trekken. En de hondenschool bleef hameren op de doodsangsten die Lola uit zou staan.

Toen ik na een maand of vijf bij een andere hondenschool terecht kwam, veranderde er een hoop. Op die hondenschool werd gehamerd op volgzaamheid van de hond en samen leuke dingen doen waarbij de hond altijd een oefening positief eindigt en altijd uiteindelijk doet wat de baas vraagt. Samen met de hoofdtrainer daar ben ik ook met het alleen-zijn probleem aan de slag gegaan.

Hij hoorde dat Lola graag in de vensterbank zat en heeft daar een dingetje van gemaakt. Het in de vensterbank zitten werd een soort geheim dingetje. Lola mocht niet in de vensterbank als wij erbij waren. Waardoor ze, als we weg waren, wel in de vensterbank zat maar dat wel veel langer stil deed. Net als een kind dat muisstil naar de koektrommel loopt en er een koekje uit haalt. In die periode ben ik ook regelmatig tien keer weer terug naar binnen gelopen als ik Lola al in de vensterbank zag, terwijl ik nog onderweg was naar mijn auto of voorbij het raam kwam rijden. Dat voelde heel stom, dat zag er ook vast heel debiel uit, maar voor Lola moest duidelijk zijn dat ze echt pas in de vensterbank mocht komen als het baasje ruimschoots vertrokken was. Dat werkte voor haar heel goed, het vensterbank zitten werd een heel stiekem dingetje. 'Oh wat ben ik stout, laat ik maar niet teveel herrie maken'.

Dat was het begin van de lijn omhoog.

Toen de trainer een keer bij ons thuis was, vroeg hij wat voor regels we voor Lola hadden. Eigenlijk hadden we die niet. Ze sprong niet op bed, dus dat hoefden we niet te verbieden. Ze sprong niet op de bank, dus dat was geen regel. Ze jatte geen eten, dus daar hoefden we niks mee. Ze trok niet aan de lijn, dus dat was geen probleem. Etc, etc. Ik heb toen een paar onzinnige regels verzonnen en consequent en duidelijk nageleefd. Bijvoorbeeld: Lola mocht niet in de buurt van mij komen als ik stond te koken. Een denkbeeldige lijn was haar grens. Bovendien hebben we op dat moment Lola's mand buiten de zithoek geplaatst. Ze mocht wel bij ons komen, maar alleen als wij haar daartoe uitnodigden. Ze moest ook gewoon rustig en buiten 'ons gebied' in haar mand kunnen blijven.

Dat was het tweede deel van de lijn omhoog.

Toen heb ik Lola een tijdje achter een traphekje in de bijkeuken gezet als we weggingen en al na een paar keer wist Lola dat hekje opzij te schuiven. Het in de vensterbank zitten werd dus NOG stiekemer.

Toen was de lijn omhoog bijna klaar.

Uiteindelijk heb ik nog twee keer om het hoekje bij de bijkeuken gestaan om Lola verbaal te corrigeren als ze begon te blaffen.

Dat was het laatste stukje van de lijn omhoog.

Inmiddels blijft Lola prima alleen thuis. We hebben tegenwoordig een soort ritueeltje. We roepen: LOLA PLEK! terwijl we zelf schoenen, jassen, tassen, sleutels, etc. aan het pakken zijn. Lola rent dan als een malle naar haar mand Wij maken ons dan klaar en gooien wat lekkers in haar bak. Die bak staat in de keuken, de mand in de kamer. Lola wacht netjes in haar mand terwijl ze weet dat er wat lekkers te halen valt. Maar ze moet wachten. Geen poot uit de mand zolang wij er zijn. Zodra we de auto starten staat ze op, eet haar koekje/botje/kong en gaat in de vensterbank zitten tot we terug zijn Ze slaapt niet, maar ze is wel rustig en ze kan ons vaak wel wegkijken als ze doorheeft dat we weggaan en zij dus iets lekkers krijgt.

Misschien kun je in dit verhaal wat puntjes vinden waar jij ook iets mee kunt. Het zal voor iedere hond en iedere baas net weer anders werken, maar uiteindelijk komt het goed. Als de hond maar vertrouwen heeft in de baas, maar ook duidelijkheid en duidelijk afgebakende grenzen krijgt van de baas.

Veel succes!

[TwinklyTanya]

Bedankt voor de lap tekst! Het helpt me echt om te lezen dat zo'n worsteling zo'n goed einde kan hebben. Hier geen vensterbanken of leuke verborgen hoekjes in de kamer, dus dat wordt em niet. Maar zoals je zei is elke pup anders en kan het dus voor Rikku iets heel anders zijn wat werkt. Maar zoiets als zo'n vensterbank lees je natuurlijk in geen enkel boekje. Ik ben er nu wel echt van overtuigd dat we onze gedragstherapeut ook maar eens moeten uitnodigen. Misschien heeft zij dan ook zo'n geweldig vernieuwend idee wat bij onze hond dan weer werkt.

[TwinklyTanya]

De gouden tip tot nu toe is toch wel geweest Rikku minder aandacht te geven, door meerderen van jullie gegeven. Ik dacht eerst dat mijn aandacht best meeviel, maar ik besefte me dat ik toch eigenlijk altijd met haar in één ruimte ben (mede door haar probleem met alleen zijn), maar dat ik in de kamer zelf ook veel bij haar zat. Niet bewust, maar ik zit ziek thuis en ja, dan rust je veel samen op de bank.

Dus vandaag heb ik iets gedaan in dezelfde ruimte waarbij ze even totaal geen aandacht kreeg, geen oogcontact, geen fysiek contact en geen stemcontact. Ze vond het eerst een beetje verwarrend, ging een beetje ronddrentelen, maar daarna ook even liggen. Toen ze het te lang vond duren ging ze de kat vervelen, maar dat werd gauw saai en toen besloot ze toch maar weer te gaan liggen. Ik denk dat ik zo'n half uur voor mezelf bezig ben geweest.

In en uit de kamer heb ik vandaag ook geprobeerd zo ontspannen mogelijk. En zowaar, ik kon vandaag naar de wc zonder dat er gepiept werd (toen ik terugkwam zat ze zelfs nog gewoon op de bank ipv voor de deur), even boven iets pakken zonder dat er gepiept werd, en zowaar even de was ophangen op zolder! Toen werd er wel soms even gepiept, maar dat was véél zachter dan normaal. Ik klapte meteen als ze het deed en ze was dan ook meteen stil. Echt geweldig! Weet niet of het nou komt door hetgeen ik nu uitstraalde als ik wegging, of dat halve uurtje zonder aandacht voor haar. Misschien wel een beetje van beide. Maar wat een resultaat na zulke kleine ingrepen! Ik heb weer goede moed, super bedankt allemaal voor jullie adviezen!

[-Lilo-]

Goed bezig wij hadden dezelfde situatie met Lola die buiten de zithoek moest blijven. Worden ze toch wel zelfstandig van, zichzelf vermaken

[Roompie]

Ze moeten gewoon leren dat ze niet altijd maar contact kunnen hebben met de baas ook al is die aanwezig.
Heel veel succes verder!

[laeken]

Misschien een stukje om je gerust te stellen. Ik neigde vroeger ook naar altijd contact maken met mijn honden. Nog steeds wel een beetje. Daarmee zadel je je honden echter met een erg vervelende taak op. Jou in de gaten houden. En wel de hele dag en altijd. Gevolg is dat je hond veel teveel met zaken bezig is die jij zelf eigenlijk niet eens wil en je hond eigenlijk ook niet. Wat is er leuk aan voor je hond om elke dag de hele dag op jou te letten en zelf niet alleen te kunnen zijn. Met de nadruk op zijn. Je hond moet ook gewoon kunnen zijn ongeacht wat jij doet. Dat wordt gevoed door baasjes die altijd thuis zijn en die de hond de hele tijd aanspreken en aankijken binnen. Ik denk zelfs dat een hond die alleen kan zijn blij is dat hij soms alleen is. Dan kan hij doen wat hij wil, nergens op letten en uitrusten. Honden zijn geprogrammeerd op hun baas te blijven letten. Als je dat dus gaat voeden krijg je een hond die niks anders meer doet. Dat is voor niemand goed. Als ik weg ben dan denk ik dat Bas allerlei dingen doet en heerlijk zelf ligt te slapen. Dat laatste weet ik want ik voel altijd waar het warm is en dus weet ik waar ze gelegen heeft. In elk geval niet voor de deur, iets wat ik heel prettig vind.

Ik denk dus dat een hond enorm gebaat is bij een baas die hem ook met rust kan laten en die hem ook kan negeren. In die tijd is de hond vrij. En als je hond dat eenmaal snapt en leert kan hij ook beter met zichzelf omgaan als jij even weg bent. Je bent echt de enige niet met dit probleem en honden die het eerst niet konden kunnen het vaak alsnog leren als je als baas je gedrag een beetje aanpast.

[-Lilo-]

Wat goed geschreven Laeken dat punt dat de hond 'vrij' is als de baas weg is en dan blij kan zijn dat hij even niets hoeft, is een gedachte die bij onze training van Lola erg belangrijk is geweest.

Ik zit hele dagen thuis, dus Lola is erg op mij gericht. Maar ik train veel met haar en leer dr de meest onzinnige dingen, zodat ze wel dingen 'moet' van mij en daardoor dus ook momenten 'vrij' is. Maar je stukje zet me wel aan het denken. Lola slaapt niet als wij weg zijn. Ze zit van begin tot eind voor het raam. Ze negeert mensen in en om het huis die niet haar baasjes zijn. Eigenlijk is ze dus heel druk met wachten op mij/mijn man. Misschien moet ik zelf ook wat minder contact maken met Lola als we niet bezig zijn samen overdag, zou toch mooi zijn als ze lekker gaat chillen als ze alleen is

[laeken]

Wat goed geschreven Laeken dat punt dat de hond 'vrij' is als de baas weg is en dan blij kan zijn dat hij even niets hoeft, is een gedachte die bij onze training van Lola erg belangrijk is geweest.

Ik zit hele dagen thuis, dus Lola is erg op mij gericht. Maar ik train veel met haar en leer dr de meest onzinnige dingen, zodat ze wel dingen 'moet' van mij en daardoor dus ook momenten 'vrij' is. Maar je stukje zet me wel aan het denken. Lola slaapt niet als wij weg zijn. Ze zit van begin tot eind voor het raam. Ze negeert mensen in en om het huis die niet haar baasjes zijn. Eigenlijk is ze dus heel druk met wachten op mij/mijn man. Misschien moet ik zelf ook wat minder contact maken met Lola als we niet bezig zijn samen overdag, zou toch mooi zijn als ze lekker gaat chillen als ze alleen is

En als ze lekker gaat chillen als jij wel thuis bent is natuurlijk ook mooi. Ik merk dat computeren hier een duidelijk signaal is van geen aandacht. Dan gaat Bas en ook eerder de andere honden gewoon ergens liggen. Toen ik nog 3 honden had lagen die altijd maar wat en deden ze allemaal hun eigen ding. Dat was zo omdat ik geen 3 honden in de gaten kon houden. Die waren dus altijd vrij. En pas als ik ze riep of aansprak gingen ze de interactie aan. Bas neigt er naar altijd achter me aan te lopen. Sinds ik daar heel bewust minder op reageer wordt het gedrag ook al minder. Hoe heerlijk is het voor een hond om te kunnen blijven slapen als jij naar de wc gaat? En hoe onnozel is het om mee te lopen en dan als je uit de wc komt een aai te krijgen omdat ze daar nu eenmaal staat. Dat is niet goed. En dat is wel iets wat ik zelf ook doe. Bas staat nl breed kwispelend in de keuken te wachten als ik naar de wc ga. Halloooo, ben je daar waar. Aai, hoi lieverd! Dat moet ik dus niet doen. Gewoon langslopen en terug naar waar we waren. Dan kan zij straks de rust vinden om gewoon te blijven liggen als ik op sta om naar de wc te gaan. Voor iedereen beter. Wat heeft ze er nu aan om als dagtaak op mij te letten. Niks. En ik wil het zelf niet eens.

[jacq1970]

Goed bezig hoor... je hebt al tips zat waar je wat mee kan dus ik kom niet als spuit 11 ook nog
Wel 1 advies.. ga niet nu het goed gaat te snel in je op bouw.. blijf redelijk daarin... en als je weggaat voor een boodschap draai eens een videocamera mee, kan je kijken wat ze doet als je echt weg ben.

[-Lilo-]

Wat goed geschreven Laeken dat punt dat de hond 'vrij' is als de baas weg is en dan blij kan zijn dat hij even niets hoeft, is een gedachte die bij onze training van Lola erg belangrijk is geweest.

Ik zit hele dagen thuis, dus Lola is erg op mij gericht. Maar ik train veel met haar en leer dr de meest onzinnige dingen, zodat ze wel dingen 'moet' van mij en daardoor dus ook momenten 'vrij' is. Maar je stukje zet me wel aan het denken. Lola slaapt niet als wij weg zijn. Ze zit van begin tot eind voor het raam. Ze negeert mensen in en om het huis die niet haar baasjes zijn. Eigenlijk is ze dus heel druk met wachten op mij/mijn man. Misschien moet ik zelf ook wat minder contact maken met Lola als we niet bezig zijn samen overdag, zou toch mooi zijn als ze lekker gaat chillen als ze alleen is

En als ze lekker gaat chillen als jij wel thuis bent is natuurlijk ook mooi. Ik merk dat computeren hier een duidelijk signaal is van geen aandacht. Dan gaat Bas en ook eerder de andere honden gewoon ergens liggen. Toen ik nog 3 honden had lagen die altijd maar wat en deden ze allemaal hun eigen ding. Dat was zo omdat ik geen 3 honden in de gaten kon houden. Die waren dus altijd vrij. En pas als ik ze riep of aansprak gingen ze de interactie aan. Bas neigt er naar altijd achter me aan te lopen. Sinds ik daar heel bewust minder op reageer wordt het gedrag ook al minder. Hoe heerlijk is het voor een hond om te kunnen blijven slapen als jij naar de wc gaat? En hoe onnozel is het om mee te lopen en dan als je uit de wc komt een aai te krijgen omdat ze daar nu eenmaal staat. Dat is niet goed. En dat is wel iets wat ik zelf ook doe. Bas staat nl breed kwispelend in de keuken te wachten als ik naar de wc ga. Halloooo, ben je daar waar. Aai, hoi lieverd! Dat moet ik dus niet doen. Gewoon langslopen en terug naar waar we waren. Dan kan zij straks de rust vinden om gewoon te blijven liggen als ik op sta om naar de wc te gaan. Voor iedereen beter. Wat heeft ze er nu aan om als dagtaak op mij te letten. Niks. En ik wil het zelf niet eens.

Potver, ik doe dat allemaal ook! Sterker... lola maakt de wcdeur gewoon open ik ga hier een dingetje van maken, lola staat gelijk op als er iemand beweegt, heel irritant. Volgende week met man + schoonouders op vakantie, dan staat er veel vaker iemand op dan thuis waar ik alleen ben. Jammer dat ik lola niet eerder geleerd heb dan rustig te kunnen blijven...

Thanks voor de eye-opener

@TS: sorry voor je topicvervuiling

[TwinklyTanya]

@TS: sorry voor je topicvervuiling

Ik vind de topicvulling nog steeds erg gerelateerd hoor! En hier ook inderdaad een hond die elke stap van mij nauwlettend in de gaten houdt.

Ik zal niet te snel gaan met opbouwen! Gisteravond moest ik twee uurtjes weg en ik heb de hond gewoon braaf naar een oppas gebracht Maar ik ga zeker door met het me door het huis bewegen en dingen echt helemaal voor mezelf te doen in dezelfde ruimte als Rikku. En ik zal eens goed opletten hoe vaak ik nou geneigd ben haar een aai over d'r bolleke te geven

[TwinklyTanya]

Het filmen vind ik trouwens een erg goeie tip! Dat heb ik die keer dat ik een boodschapje ging doen ook geprobeerd. Alleenstaande stond mijn iPad zo vol dat het filmpje er na een minuut al mee ophield Als ik de volgende keer van huis ga, zal ik eerst eens even alle foto's back uppen en dan met een netjes opgeschoonde pad een echt filmpje maken. Ben ook wel erg benieuwd wat ze dan doet als ze alleen is!

[Marjoleine]

Ik zou nooit een koekje geven als ik thuiskwam.
Ik geef wel een koekje als ik wegga. Hier is dat zo duidelijk als wat; ze zien aan wat ik doe of ze mee mogen of niet.
Als ze niet mee mogen kijken ze me bijna de deur uit: kom op met dat lekkers!

Veel honden krijgen teveel aandacht trouwens, ik snap dat ook wel, maar je moet echt regelmatig eens NIET met je hond bezig zijn.
Ik werk thuis en ze bekijken me niet eens als ik bezig ben. Ik bekijk hen ook niet trouwens
En ze kunnen prima een halve dag alleen zijn en soms, als het uitloopt (gelukkig niet vaak) ook wel langer.

[-Lilo-]

Het filmen vind ik trouwens een erg goeie tip! Dat heb ik die keer dat ik een boodschapje ging doen ook geprobeerd. Alleenstaande stond mijn iPad zo vol dat het filmpje er na een minuut al mee ophield Als ik de volgende keer van huis ga, zal ik eerst eens even alle foto's back uppen en dan met een netjes opgeschoonde pad een echt filmpje maken. Ben ook wel erg benieuwd wat ze dan doet als ze alleen is!

dat deed ik ook eindeloos, filmpjes of geluidsopnamen. En mijn man keek weleens mee via skype.

[gyanty]

Er worden mooie zaken omschreven die eigenlijk zelden of nergens anders zo duidelijk naar voren komen. De aandacht is inderdaad ook hier wel een punt. Ik moet daar mezelf ook altijd bewust op aanspreken, maar zeker voor Norah is het noodzakelijk. Jammer voor Kay maar die moet mee in de flow, terwijl die het allemaal best kan hebben. Hij heeft de opvoeding vanaf pup goed gehad en heel goed opgepikt. Norah heeft duidelijk minder grenzen gehad en is daar ook nog eens zeer volhardend in. Zij staat ook altijd meteen paraat als iemand maar een zucht al geeft. Vermoeiend vind ik het en eerlijk, ik erger me er ook aan. Ze heeft zich schijnbaar overal altijd mee mogen bemoeien en vind dat ook een zeer belangrijke taak. Maar ik moet zeggen toen ik vanmorgen naar de wc ging om tien voor zeven kwam ze niet uit haar mand. Een uur laten stond ze wel ongeduldig te drentelen, maar ook dan moet ze vaak van ons gewoon in de gang blijven aangezien ze de prikkels dan gewoon in de huiskamer niet aan kan. Omdat ze ook na het wandelen en eten van ons een tijdje in de gang moet blijven, zondert ze zich nu ook automatisch zelf af als de prikkels haar te veel worden. Ik vind het een fijne vooruitgang, maar al bij al duurt dat nu dus al dik een jaar.

Alleen blijven was bij Norah al snel niet moeilijk, behalve dat ze naar boven ging om te plassen en poepen. Toen dat opgelost was en we naast extra uitlaten een traphekje plaatste kwam er meer rust. Maar nu sinds kort heeft ze weer wat nieuws. Als ze te lang alleen moet blijven dan opent ze deuren. Aangezien ik haar niet bij de katten wil hebben, vind ik dat geen fijne ontwikkeling, maar ook daar is nog wel goed op in te springen. Niet te lang weg blijven of Kay bij haar in de gang plaatsen.

Ik hoop dat het nu zo mooi door blijft gaan met je ontwikkelingen, maar bedenk dus dat het mogelijk ook best een lange toch zoals bij ons kan worden. Maar het is het zeker waard!

[TwinklyTanya]

Gyanty, begrijp ik goed dat Norah bij jullie kwam toen ze al wat ouder was en al in een ander gezin had gewoond? Dan hoop ik dat dat het verschil maakt en dat Het bij Rikku als pup nu wel wat makkelijker om te buigen zal zijn. Je verhaal maakt me er wel alert op dat jet nu echt heel erg belangrijk is om die grenzen, het alleen kunnen zijn, te stellen!

[renee-uk]

ik zal wel een uitzondering zijn dan, of uitzonderlijke honden gehad hebben, dat kan ook nog.
van mij mogen ze achter me aan hobbelen zoveel ze willen en aandacht krijgen ze ook te over.

de enige hond die zijn hele leven lang aan me vastgeplakt is blijven zitten was jan en hoewel ik die als pup helemaal niet alleen gelaten heb kon hij toen ie eenmaal pup-af en jonge hond was prima alleen zijn, heeft hij nooit gesloopt en ook nooit verlatingsangst ontwikkeld.
de rest van mijn honden -herplaatsers zowel als honden die ik vanaf pup had- kozen op een gegeven moment eieren voor hun geld en hadden wel wat beters te doen (slapen bijvoorbeeld) dan me de hele tijd achterna te lopen.
op zijn hoogst kozen ze, zoals rietje, een strategisch plekje van waaruit ze me in de gaten konden houden zonder zelf in de poten te hoeven.

ik heb wel twee honden met verlatingsangst gehad, beide herplaatsers die die verlatingsangst al hadden toen ze bij me kwamen.
bij de ene hond was het over toen er een hond bijkwam, de andere heeft er de rest van haar leven last van gehad.
en toch liepen ook die twee honden niet de hele tijd achter me aan nadat ze eenmaal gewend waren.

ik denk, naar aanleiding van mijn eigen ervaringen door de jaren heen, dat (de aanleg tot) verlatingsangst meer met de persoonlijkheid van de hond te maken heeft dan met een teveel aan aandacht of het al dan niet vanaf het begin oefenen met alleen laten.

[Maeve]

ik denk, naar aanleiding van mijn eigen ervaringen door de jaren heen, dat (de aanleg tot) verlatingsangst meer met de persoonlijkheid van de hond te maken heeft dan met een teveel aan aandacht of het al dan niet vanaf het begin oefenen met alleen laten.

Dat denk ik ook. Nilo heeft nooit problemen gehad met alleen zijn. Het aanleren was ook zo gedaan, hoeveel aandacht ik hem gaf had echt geen invloed. Coda stalkt wel Die heeft de aanleg nou eenmaal en ik zat, net als TS nu, ziek thuis waardoor ze onbewust ook alle aandacht kreeg. Die vond dus echt dat ik het enige op deze aardbol ben die belangrijk is. In huis volgde ze me maar ook buiten. Het heeft 3 lessen puppycursus gekost voor ze door had dat er ook andere honden waren En nu nog hoef ik maar te kijken of ze zit voor me, ook met afleiding. Maar dat gestalk hebben we wel aan gewerkt. Ik moet gewoon m'n ding kunnen doen in huis terwijl zij blijft liggen of iets voor haarzelf doet. En dat kan inmiddels

[laeken]

Het zal vast met de hond te maken hebben maar ook veel met de opvoeding. Eva lieten we nooit alleen. Die kon gillen als ze alleen was, niet normaal. Wuilus kon ook niet alleen zijn. Die sloopte het huis, scheet alles onder en blafte. Later, na de juiste aanpak, zijn dat juist de honden geweest die zo 10 uur alleen konden blijven. Als het echt in de hond zat hadden we het nooit zo goed gekregen toch? Bij dezelfde honden.

[Maeve]

Het zal vast met de hond te maken hebben maar ook veel met de opvoeding. Eva lieten we nooit alleen. Die kon gillen als ze alleen was, niet normaal. Wuilus kon ook niet alleen zijn. Die sloopte het huis, scheet alles onder en blafte. Later, na de juiste aanpak, zijn dat juist de honden geweest die zo 10 uur alleen konden blijven. Als het echt in de hond zat hadden we het nooit zo goed gekregen toch? Bij dezelfde honden.

Coda kan het nu ook wel. Maar het heeft me heel veel meer moeite gekost dan bij Nilo. En ik geloof ook wel dat er honden zijn die het gewoon niet kunnen, ondanks uren training. Dat lijkt me wel afhankelijk van het karakter van de hond en niet alleen opvoeding.

[renee-uk]

de hond waarbij het over was nadat er een hond bijkwam, kon ook vrijwel meteen daarna urenlang alleen zijn
gina, de andere hond met verlatingsangst kon na een paar jaar ook wel een paar uur alleen zijn, als dat maar niet te vaak gebeurde en leuk heeft ze het nooit gevonden.
maar hun opvoeding en de manier waarop ik mijn honden behandel is bij die twee honden nooit anders geweest dan bij al mijn andere honden die nooit verlatingsangst ontwikkeld hebben.
vind het alleen wel typisch dat dat juist honden waren die helemaal niet plakten toen ze eenmaal gesetteld waren, terwijl ze in diezelfde tijd toch wel die verlatingsangst hadden.

[TwinklyTanya]

Ja hoor, vandaag weer succes geboekt! Ik heb haar weer een aantal keren helemaal genegeerd in de kamer en kon vandaag weer rustig de was ophangen op zolder. Ik hoefde maar 2 keer (!) te klappen!

Vandaag hebben we een puppyren besteld en als die binnen is, ga ik ook beginnen met kleine poosjes alleen zijn als ik buiten de deur ben, met een camera op haar snufferd gericht

Ik had echt niet durven dromen dat ik binnen twee dagen al zulke vorderingen zou maken met Rikku!

[jacq1970]

en vooral rustig aan doen he... als je het een keer verpest kan je weer helemaal van voor af aan gaan beginnen.. neem de tijd... wij hebben met Bowie ook verplicht in de poort gezeten met een baby-foon om te horen en tezien wat ze deed en dat langzaam opbouwen,,, buren vonden ons raar want we zaten met stoeltjes, drinken en een boekje in de poort

[-Lilo-]

en vooral rustig aan doen he... als je het een keer verpest kan je weer helemaal van voor af aan gaan beginnen.. neem de tijd... wij hebben met Bowie ook verplicht in de poort gezeten met een baby-foon om te horen en tezien wat ze deed en dat langzaam opbouwen,,, buren vonden ons raar want we zaten met stoeltjes, drinken en een boekje in de poort

hahaha, hoe herkenbaar! Ik kreeg ook enorm veel commentaar omdat ik in de garage zat met een deken en m'n telefoon Maar inderdaad, rustig aan blijven doen om alleen succeservaringen te krijgen. Succes!

[gyanty]

Norah was inderdaad al 2 jaar toen ze hier kwam, maar wel uit een gewone gezinssituatie. Ze hebben het mogelijk anders gedaan, maar zeker geen slechte hond ofzo afgeleverd hoor! Onze situatie is alleen wellicht toch geheel anders dan waar ze uit kwam. En ik wilde eigenlijk aanhalen wat laeken eigenlijk ook al aanhaalde. Ik denk dat een groot gedeelte ook in karakter van de hond zit en dat is mogelijk waarom Renee-uk geen problemen heeft ondervonden bij al haar vorige honden. Met andere honden heb ik het ook niet zo zeer ervaren, maar soms tref je je een hond die door het op die manier op te pakken wel veel makkelijker leert. En dan vind ik dat eigenlijk gewoon een hele simpele oplossing. Voor een hond waarbij het niet nodig zou ik het ook niet in mijn hoofd halen. In principe mocht Kay gewoon altijd mee naar de wc. Maar hij doet dat netjes en beheerst. Norah is overdreven aanwezig op een manier die in ieder geval mij erg irriteert soms. Ze mag van mij mee, maar kan dat dus duidelijk gewoon niet goed aan. Prima, dan help ik die hond om daar beter mee om te gaan om op dat gebied grenzen aan te geven.

[renee-uk]

Norah was inderdaad al 2 jaar toen ze hier kwam, maar wel uit een gewone gezinssituatie. Ze hebben het mogelijk anders gedaan, maar zeker geen slechte hond ofzo afgeleverd hoor! Onze situatie is alleen wellicht toch geheel anders dan waar ze uit kwam. En ik wilde eigenlijk aanhalen wat laeken eigenlijk ook al aanhaalde. Ik denk dat een groot gedeelte ook in karakter van de hond zit en dat is mogelijk waarom Renee-uk geen problemen heeft ondervonden bij al haar vorige honden. Met andere honden heb ik het ook niet zo zeer ervaren, maar soms tref je je een hond die door het op die manier op te pakken wel veel makkelijker leert. En dan vind ik dat eigenlijk gewoon een hele simpele oplossing. Voor een hond waarbij het niet nodig zou ik het ook niet in mijn hoofd halen. In principe mocht Kay gewoon altijd mee naar de wc. Maar hij doet dat netjes en beheerst. Norah is overdreven aanwezig op een manier die in ieder geval mij erg irriteert soms. Ze mag van mij mee, maar kan dat dus duidelijk gewoon niet goed aan. Prima, dan help ik die hond om daar beter mee om te gaan om op dat gebied grenzen aan te geven.

dat is natuurlijk ook de beste manier om er mee om te gaan, kijken naar de hond in kwestie en je aanpak aanpassen aan die hond
maar dat geldt, wat mij betreft, voor de hele opvoeding en training.

[RNC]

Heel interessant om dit allemaal mee te lezen. Wij hebben sinds maandag een Roemeen in huis en hij heeft toch meer rugzak dan omschreven waarvan het grootste probleem verlatingsangst. Bij de opvang leefde hij in een roedel dus dat maakte het voor hem makkelijker. Bij ons moet hij het dus zelfstandig doen. De eerste dag was het zo erg dat hij onder de douche kwam staan omdat het scheiden van ons door middel van het douchegordijn hem al teveel was. Nu zijn we enkele dagen verder en kan ik gewoon naar het toilet of de was ophangen. Ik heb ook een peuter in huis dus dat weerhoud hem van dan van het krijgen van alle aandacht. Het is uiteindelijk de bedoeling dat hij drie a vier uurtjes alleen kan blijven voor als ik weg moet naar cb of andere afspraken. Mijn vorige honden heb ik nooit geen last gehad met trainen van het alleen thuis laten. Maar die hadden natuurlijk geen rugzak zoals hij.. Ik lees graag de tips

[stefanie]

Heel interessant om dit allemaal mee te lezen. Wij hebben sinds maandag een Roemeen in huis en hij heeft toch meer rugzak dan omschreven waarvan het grootste probleem verlatingsangst. Bij de opvang leefde hij in een roedel dus dat maakte het voor hem makkelijker. Bij ons moet hij het dus zelfstandig doen. De eerste dag was het zo erg dat hij onder de douche kwam staan omdat het scheiden van ons door middel van het douchegordijn hem al teveel was. Nu zijn we enkele dagen verder en kan ik gewoon naar het toilet of de was ophangen. Ik heb ook een peuter in huis dus dat weerhoud hem van dan van het krijgen van alle aandacht. Het is uiteindelijk de bedoeling dat hij drie a vier uurtjes alleen kan blijven voor als ik weg moet naar cb of andere afspraken. Mijn vorige honden heb ik nooit geen last gehad met trainen van het alleen thuis laten. Maar die hadden natuurlijk geen rugzak zoals hij.. Ik lees graag de tips

Ik zou als eerste het feit dat hij een 'verleden' heeft, loslaten. Een hond leeft niet in het verleden. Bovendien is je hond nog een pup. Die moet gewoon nog leren alleen te zijn dus ik zou er niet meteen het etiket verlatingsangst aanhangen. Dus gewoon behandelen zoals je elke andere pup zou opvoeden.