Hij luistert verder prima, is sociaal, leuk, komt netjes bij je als je roept.. Maar als je hand richting halsband gaat, of je pakt de riem dan is hij weg, en écht je krijgt m niet te pakken. Hoge stemmen, worst, frikadel, kaas, maakt hem niets uit. Hij maakt er echt een spelletje van.De laatste twee keer ben ik heel streng gaan doen en daar was hij zo van onder de indruk dat hij bleef staan.
Maar ik wil dat het normaal wordt, leuk wordt en geen problemen meer gaat opleveren, en vooral, dat het aanlijnen meer op gaat leveren dan het wegrennen en er een spel van maken. Dat het niet altijd betekent, einde wandeling einde oefening.
Nu heb ik een 'plan' geschreven voor de eigenaren, zodat ze dit thuis kunnen gaan oefenen, want bij hun beide doet hij dit ook. Ik kan het wel in mijn uppie oefenen, maar als hij er thuis succes mee heeft dan heeft het weinig zin, en ik wil mijn groepen na de wandeling gewoon rustig en voldaan in de bus hebben zonder dat het een strijd oplevert.
Dus.
Ik heb nu een plan van aanpak, en die begint gewoon bij hun thuis.
Eerst met halsband aan in huis oefenen, met iets heeeeel lekkers. Bij je roepen, halsband vastpakken, belonen en weer los. Dit oefenen tot het goed gaat. Daarna de riem erbij aanklikken, belonen, riem er weer af en commando 'vrij' geven.
Dit op steeds andere locaties gaan oefenen, maar wel locaties dat hij niet kan wegrennen, en geen succes meer heeft met het wegrennen en er een spel van maken.
Dit uiteindelijk uitbouwen met tijdens een wandeling bij je roepen, halsband vastpakken, belonen en vrij geven. Zodat hij de lijn en het vastpakken van de halsband niet meer associeert met einde wandeling, einde pret.
Dit even kort door de bocht opgeschreven. Heb het op papier uitgebreid beschreven.
Mis ik hier iets in? Hebben jullie nog andere tips? Vergeet ik wat?
Dag baas, ik doe nog even een rondje he.
wat niet te doen als.
lijntje in grote lus, stukje worst waarmee ik hem al vaker had geroepen en beloond had voor de lus. Maar nee hoor. Lijn betekent echt, toedeloe 
