Een tikkeltje onopgevoed zenupeesje

[annnie]

Ik heb momenteel een logé voor onbepaalde tijd in huis. Een schat van een witte herder teef die beste maatjes is met mijn corgi.
Ze logeert hier wel vaker en dan is het voor max. 2 weken. Ze is hier nu al de hele maand en het kan wegens omstandigheden nog wel even duren voor ze opgehaald wordt. In het uiterste geval blijft ze voorgoed. ( maar dat verwacht ik eigenlijk niet)

Nu zijn er paar dingetjes in gedrag en opvoeding die ik wel bij haar anders zou willen zien. Bijvoorbeeld dat heel hard blaffen naar andere honden en het liefst op ze af te stormen om heel hard in het gezicht te gaan staan blaffen bijvoorbeeld heeeeleemaal niet nodig is. Haar pogingen tot stoer doen zijn er alleen maar om haar onzekerheid te verbergen. Als honden onder de indruk zijn van haar gedrag vind ze zich zelf helemaal top. Als het slachtoffer in kwestie niet onder de indruk is, maar veel stoerder doet, kruipt ze gauw bij de benen van de baas.

Als ze los loopt luistert ze goed (behalve dus als er een andere hond in zicht is, want daar moet op afgestormd worden), maar ze gaat erg ver. Mijn corgi blijft altijd bij mij in de buurt, maar de herder sjeest met haar lange poten zo uit zicht. Ik probeer dat op te lossen door haar zodra ze op de grens van wat ik een acceptabele afstand vind terug te roepen voor wat lekkers. Gelukkig houd ze erg veel van lekkers
Momenteel laat ik haar niet los. Alleen zo nu en dan op een omheind overzichtelijk stuk is zodat ze even kan uitrazen, maar waar ze geen andere honden tegenkomt.

Ik probeer het blaffen aan de lijn te stoppen door met lekkers af te leiden. Als ik de hond eerder zie dan zij en hij loopt aan de overkant gaat het goed. Veel snoepjes er in en ze heeft alleen oog voor mij. Dichterbij lukt nog niet zo goed.

Verder is mevrouw de witte herder een beetje een zenuwpees. Als er iets leuks gaat gebeuren (wandelen of eten) is het nodig om al miepend en piepend rondjes te lopen. Hier wordt ik zelf een beetje zenuwachtig van. Als ze eten krijgt moet ze op haar plaats wachten en verder probeer ik zelf zo saai mogelijk te doen. Dus gewoon de riemen te pakken en ze met mijn saaiste stem bij me te roepen ipv jjjjjiiippie kom jongens gaaaahaaaan we wandelen. Is dat gezenuw iets waar ik mee moet leren leven omdat het karakter is of zijn er nog opties om dit in te perken?

Lang verhaal, maar het komt er op neer dat ik graag tips wil over
-blaffen naar andere honden (los en aan de riem)
- hoe houd ik haar dichtbij mij als ze los loopt ipv 300 km ver rennen
- gezenuw, karakter of af leerbaar?

Ik zou het toch fijn vinden dat als ze hier de komende tijd blijft toch gewoon los kan lopen in het park zonder zich zo aan te stellen naar haar soortgenoten

[M@rleen]

Heel herkenbaar, de witte herder die hier wel over de vloer kwam, was precies zo
Ik werkte ook met afleiden met lekkers, andere tips heb ik niet..
Of ik deed haar ook wel aan de riem, zodra er een andere hond aankwam.
Zodra ze dan zag dat Boomer normaal kennis gemaakt had, kon ze los en deed ze gewoon.

[Roompie]

Hoe vaak heb je haar al te logeren gehad en was ze altijd zo?
Ik denk dat je heel veel moet oefenen met lekkers en en een lange lijn. Maar op dat gezenuw weet ik zo gauw geen tip want Romy mijn cairn doet ook zo bij aanlijnen en eten geven en heb het er nog steeds niet uit en zij is nu 10 jaar.

[annnie]

Ze komt hier ongeveer één a twee keer per jaar logeren sinds een jaar of drie, maar ik ken de hond al vanaf pup. Ze is van mijn ouders. En ja ze is eigenlijk altijd zo geweest. In haar pup tijd is het blaffen naar andere honden ontstaan. Ik heb toen mijn ouders wel gewaarschuwd dat dit vervelend kon worden, maar er is eigenlijk nooit wat aan gedaan. Ze wonen in een klein dorp en ik denk dat iedereen daar zo'n beetje heeft geaccepteerd dat er een grote witte hond blaffend op hun honden afkomt. Als ze is uitgeblaft is ze verder ook o.k

Tijdens de logeerpartijen heb ik er verder ook nooit echt wat aan gedaan, want dan was ze hier voor zo'n korte periode, maar nu blijft ze dus langer en ik wil normaal over straat lopen.
Zenuwpeesje is ze ook altijd geweest. De eerste paar logeerpartijen werd ze ook hypernerveus van de katten. "Zijn het nu honden, nee volgens mij zijn het geen honden, auw er zitten nagels aan wat een rare honden pieppieppiep" Dat gedrag heb ik tot zekere hoogte genegeerd (Als ze de katten echt lastig begon te vallen kapte ik het af) en dat gaat nu goed

[annnie]

Heel herkenbaar, de witte herder die hier wel over de vloer kwam, was precies zo
Ik werkte ook met afleiden met lekkers, andere tips heb ik niet..
Of ik deed haar ook wel aan de riem, zodra er een andere hond aankwam.
Zodra ze dan zag dat Boomer normaal kennis gemaakt had, kon ze los en deed ze gewoon.

Bleef ze dan ook blaffen terwijl Boomer kennis maakte? Baylie gaat redelijk uit haar dak als Nelson met andere honden kennis maakt en zij er niet bij kan. Ik denk dan altijd dat ze zich hevig zorgen maakt over dat die ander haar vriendje inpikt of wil opeten. Het is dan een echte regelteef

[Rita]

Hier ook een zenuwpees!
Onze Nanu had hetzelfde gedrag.
Wij zijn naar een gedragsdeskundige geweest in Zeerijp.
Dat heeft geholpen, maar daarnaast hebben wij ook een Bach bloesem gebruikt.
Deze was speciaal gemaakt voor Nanu en heeft hem geholpen om de zenuwen de baas te worden en meer zelf verzekerd te worden.
Nu bijna 7 weken later is het probleem, samen met veel trainen, dus met bogen om andere honden gaan en steeds dichterbij gaan passeren helemaal opgelost.
Wij hebben nu een heerlijke goed luisterende hond aan de lijn en zelfs los luistert hij heel goed.
Nu is gelijk de hele roedel een stuk rustiger, waardoor ze alle vier heerlijk los kunnen in de bossen zonder dat er vervelende dingen gebeuren, dat is echt genieten nu!

[M@rleen]

Heel herkenbaar, de witte herder die hier wel over de vloer kwam, was precies zo
Ik werkte ook met afleiden met lekkers, andere tips heb ik niet..
Of ik deed haar ook wel aan de riem, zodra er een andere hond aankwam.
Zodra ze dan zag dat Boomer normaal kennis gemaakt had, kon ze los en deed ze gewoon.

Bleef ze dan ook blaffen terwijl Boomer kennis maakte? Baylie gaat redelijk uit haar dak als Nelson met andere honden kennis maakt en zij er niet bij kan. Ik denk dan altijd dat ze zich hevig zorgen maakt over dat die ander haar vriendje inpikt of wil opeten. Het is dan een echte regelteef

Ja, zij rende er al blaffend naartoe om ze dan in hun snuit nog even extra uit te kafferen.
Als dat wegens aanlijnen niet ging, was ze wel redelijk af te leiden. Zodra de hond kennis maakte met Boomer, of binnen 2 meter van haar was, was het blaffen klaar.
Dan was ze nog steeds onstuimig, maar beter bereikbaar.

[annnie]

Nou ik merk wel dat ze steeds eerder reageert op de koekjes. Ze wil nog wel blaffen en blijft heel alert op andere honden. Maar zolang ik genoeg koekjes heb om in sneltreinvaart in d'r strot te douwen vind ze mij net iets interessanter. Ik ga zo maar gewoon door en vermijd los lopen voorlopig nog maar even.

Zou het een Zwitserse herder dingetje zijn? Ik heb wel het idee dat het een hondje is die graag de controle in pootjes heeft. Ik zou het ras zelf nooit hebben uitgezocht, maar zolang ze 's avonds op de bank tegen mij aan blijft kruipen en touwtrekspelletjes speelt met de corgi mag ze blijven

[Miranda]

Zou het een Zwitserse herder dingetje zijn? Ik heb wel het idee dat het een hondje is die graag de controle in pootjes heeft.

Dat is geen Zwitserse herder dingetje, dat is een herder dingetje

[TessaThomas]

Als je nu eens helemaal niet tegen haar praat als je haar uit wil gaan laten? Tessa was in het begin net zo'n zenuwpees, zodra ik mijn jas aandeed en de riem pakte ging ze piepen en rondjes tollen. Ik moest stoppen met praten en gewoon elke keer als ze te hyper was stoppen met alles. Ze komt waarschijnlijk toch wel naar je toe als je de riem pakt?

Mijn ritueel was dus zo: riem pakken, naar de deur lopen en wachten tot ze rustig ging zitten, werd ze weer hyper, stopte ik met de riem om doen. Daarna moest ze rustig blijven zitten tot ik mijn jas en schoenen aan had. In het begin moest ik dus 100 keer terug lopen en haar zonder commando laten zitten (okee, handcommando mocht wel). Voor haar hielp het om gewoon echt een vaste structuur te hebben, zo werd ze buiten ook beter bereikbaar. Dus echt rust, rust, rust.

[Miranda]

Overigens zijn witjes gevoeliger van aard dan veel andere herders. Dat is tegenwoordig doorgeslagen in veel te veel witjes die (veel te) nerveus zijn, of zelfs ronduit bang. Het kan zijn dus dat er een stuk karakter meespeelt.

Maar als ik jouw beschrijving lees dan denk ik gewoon dat ze niet opgevoed is. Krijsend op andere honden afstormen is nou niet écht opgevoed gedrag, en dat kun je er prima uittrainen

Het hyperen als er actie in het verschiet is, ja, dat hoort wel een beetje bij herders. En dan zijn witjes ook nog eens de meest vocale herdersoort die je ooit in je leven zult tegenkomen. Ik sugereer om haar als de wiedeweerga het commando 'bek dicht', 'houd je krijsmuil' of iets soortgelijks aan te leren

Wat doe je verder met haar? Witjes zijn nog steeds een werkhondenras, en ze hebben over het algemeen echt niet genoeg aan een maal per dag een grote wandeling. Ze moeten dat koppie ook gebruiken. Op de meeste witjes zit een waanzinnig goede neus, je zou speuren of zoekspelletjes kunnen overwegen, dat vinden ze meestal leuk en ze zijn er erg goed in. En dat kan ook weer helpen om haar zelfvertrouwen op te bouwen.

[annnie]

Ik ben helemaal trots op het zenuwpeesje. We zijn al voorbij een paar honden gelopen zonder dat mevrouw de hele wereld moest laten weten hoe ze over die honden dacht. Zelfs langs een keffende chihuahua ( En die zijn superstom in haar ogen)

Ik heb de spannende momenten van eten krijgen en uitlaten nog saaier gemaakt, door helemaal niks meer te zeggen (dankje voor die tip TessaThomas) en dat lijkt tot nu ook goed te werken. Ik wacht gewoon geduldig tot de beestjes doen wat ik wil. Ik heb het ze toch al 1000x gezegd en ze weten het blijkbaar dondersgoed, vooral dat de brokjes pas komen als je rustig op je plaats zit te wachten

Wat doe je verder met haar? Witjes zijn nog steeds een werkhondenras, en ze hebben over het algemeen echt niet genoeg aan een maal per dag een grote wandeling. Ze moeten dat koppie ook gebruiken. Op de meeste witjes zit een waanzinnig goede neus, je zou speuren of zoekspelletjes kunnen overwegen, dat vinden ze meestal leuk en ze zijn er erg goed in. En dat kan ook weer helpen om haar zelfvertrouwen op te bouwen.

Momenteel doe ik eigenlijk niets anders dan wandelen met haar. Ik denk dat je wel gelijkt hebt dat wat meer uitdaging voor haar goed zal zijn. Hoewel haar leven bij mij in de drukke stad denk ik al wel iets spannender is dan bij mijn ouders thuis. En dan is er ook nog een corgi die iedere keer plannen aan het beramen is om haar botje/bal/flos in te pikken.
In het verleden heb ik haar wel eens wat trucjes aan geleerd, maar ik ben ook een beetje bang dat als ze over een poosje toch weer terug gaat naar mijn ouders en ik te veel met haar bezig ben geweest ik haar helemaal niet meer wil laten gaan.