Paar vraagjes (jeuk en angst)

[lanz78]

Ik heb Katie inmiddels 3 weken (uit spanje dus waar ze al vroeg van haar ouders is gescheiden en 4 maanden met haar zusjes bij pleeggezin heeft gewoond) . Veel gaat er steeds beter!

Aan de riem was echt een drama, nu heb ik een dame uit Utrecht (Wil) ingehuurd die met ons aan de gang is gegaan voor een uurtje en dat gaat al een stuk beter al is alles nog heel eng, natuurlijk gedrag uiteraard.

Een paar kleine dingen waar ik mee zit.

- Super onzeker en angstig naar mij tenzij ik uitvoerig met haar speel maar anders keert ze liever weer terug in haar bench. Buiten in de tuin is ze daarentegen ook ongelooflijk speels en leuk. Normaal gedrag zou je zeggen maar bij vreemden is ze SUPER leuk! Bezoekers die binnenkomen en vandaag met haar naar m'n familie geweest (trillen en plassen in de auto vanwege haar eerste bewuste autorit) maar eenmaal daar aangekomen was ze tot mijn verbazing ongelooflijk leuk zoals ik haar nog niet gezie3n heb. Spelen, enthousiast, gewoon zoals een pup hoort te zijn. Eenmaal thuis weer direct haar bench in en wantrouwig naar me kijken. Ik ben natuurlijk wel diegene die haar verplicht de riem omdoet, haar af en toe een halt toe roept etc. IK werk ook vanuit huis en ben eigenlijk altijd bij haar in de buurt, dan ben ik super serieus bezig en druk met typen op m'n toetsenbord en hard aan het telefoneren etc.Heeft het daarmee te maken? Doe ik iets verkeerds of is dit normaal?

- Jeuk. Maandag ga ik met haar naar de dierenarts omdat ze jeuk heeft maar na enig onderzoek weet ik al precies wat voor batterij aan testen ze bij haar gaan doen. Maar als ze rustig in haar bench ligt heeft ze nergens last van. Het is pas als ze aan de gang gaat, dus beweegt dat ze jeuk krijgt. Iemand een idee of gewoon afwachten wat de DA zegt?

Dat was hem weer ff, alvast bedankt

[bouvierpoedel]

Dat is geen jeuk maar stresssignaal.
Als je dat niet ziet dan moet je jouw gedrag even omgooien en goed leren haar te lezen want blijkbaar ga je over bepaalde grensen en signalen heen waardoor er onbegrip is bij beide.

Wil je niet te veel om haar te redden en het naar de zin te maken.?
Hoe denk je over haar .?

[wiebel]

Verwacht niet teveel. Mijn herplaatser van 3 jaar oud uit Spanje heeft ook echt een half jaar nodig gehad om 'zichzelf' te worden en dan had hij nog geen angst in zich. Jou hondje zal misschien nog wel langer nnodig hebben.

Weet niet of je ook veel aan de hond zit (aaiien) als ze angstig is? Dan kan je dat gedrag ook bevestigen.
En let op met hoe je de hond tot halt roept, waarschijnlijk ben je daar te hard in.
De beste correctie met mijn hond is als ik diep zucht als hij niet luisterd. Ze zijn gevoeliger dan je denkt, helemaal een bange pup.
Succes!

[runninggirl]

Binnenshuis zou ik de hond lekker laten, niet de hele tijd naar haar kijken, niet te vaak roepen of doen, gewoon kijken wanneer ze zelf zin heeft om te spelen en aangehaald te worden. Als ze voor iets wegloopt, of haar kop een beetje wegdraait, dan heeft ze er dus geen zin in. Als ze iets doet wat niet mag, rustig "uh-uh" zeggen, niet boos worden meteen. Ze zal snel genoeg snappen dat dingen niet mogen als je steeds hetzelfde woordje gebruikt voor dat iets niet mag.
Er zijn een aantal stressignalen / kalmerende signalen waar je op kan gaan letten (hijgen, krabben, tongelen, onrustig zijn, etc zoek het maar op via google). Dan kan je leren wat ze dus niet leuk vindt.
Misschien kan je ook eens aanmelden op het buitenlandse honden forum, daar zitten veel ervaringsdeskundigen die vaak nog veel goede tips hebben.

[lets have fun]

Ik zou eens kritisch naar mijn eigen gedrag kijken. Voor mijn gevoel wil je te snel. Je hebt haar pas 3 weken en nu heb je al iemand ingehuurd om het lopen aan de riem te trainen. Zou niet mijn keuze zijn, maar goed.

Als je te graag/te snel wil dat het goed gaat leg je er bij de hond onbewust veel druk op waardoor ze zo terug getrokken reageerd. Als je dan ook nog eens allemaal stresssignalen mist maak je het erger. Bij anderen ervaart ze die druk niet en kan ze wel zichzelf zijn.

Gun haar veel meer tijd dan je nu doet en pak alles veel langzamer aan. Rustig met haar omgaan en laat het initiatief voor spelen en contact meer van haar uit gaan.

[laeken]

Ik zou de hond eerst een band met jou laten opbouwen. Je weet nu dat het goed zit in vreemde situaties en met vreemde mensen. Dus ze kan best een week zonder socialisatie. Je moet de hond dus alleen voeren en naar de tuin laten en verder met rust laten. Geen riemen meer om doen, niet meer constant naar haar kijken (aankijken en volgen met je ogen is in de hondentaal dreigen) en niet meer haar in de auto zetten.
Eerst zorgen dat ze in huis normaal is en wordt. En dat komt vast wel goed hoor. Alleen mag je dan even niet teveel meer verkeerd doen want anders krijgt ze argwaan als die al niet al niet heeft.

Voer haar, draag lekkers bij je en beloon haar voor bij jou komen. Beloon haar voor spel en speel mee als ze dat toelaat in de tuin. Ga al spelend naar binnen. Eigenlijk moet je nu dus netto de druk van de ketel halen. Alles is nieuw voor jou maar ook voor haar. Wat ze nodig heeft is een omgeving waarin ze nu even zichzelf kan zijn en zich op jou kan richten. Toen ik mijn Spaanse hondje kreeg heb ik haar genegeerd bij aankomst. We hebben haar ook niet onder druk gezet maar lekker laten keutelen. Ze mocht in huis plassen als ze dat wilde en dat heeft ze de eerste 2 dagen ook gedaan. Daarna nooit meer.

Eigenlijk komt het er op neer dat we haar zelf lieten komen, zelf lieten rondkachelen door het huis en zelf lieten bepalen of ze wel of niet naar buiten wilde. Toen ze eenmaal achter ons aan liep in huis zijn we met haar verder gegaan. Bij dit hondje was dat gelukkig al heel snel. Bij jouw hondje gaat dat een slag langer duren als ik dit zo lees.

Wat erg hoopvol is is dat ze speels en open is in een vreemde situatie. Ze is dus sociaal, ze is dus op mensen gericht en ze is dus in staat om snel alles te gaan leren zodra ze zich op jou heeft gericht.

Lokken van een hond met snoep en overhalen kan bij een hond averechts werken. Hoe meer je op je knieen gaat en haar aankijkt met lieve woordjes en snoep, hoe groter de argwaan wordt. Zo is ze waarschijnlijk ook ooit gevangen, zo is ze ook de auto in gezet, de krat in gegaan voor vervoer naar NL en zo is ze ook door dierenartsen benaderd. Logisch dat die hond denkt, ze moeten wat van me en tot nu toe was dat nooit zo best. Gooi dus het roer om en probeer haar vooral zelf te laten komen en dan pas geef je snoep. Ik gaf de hond ook niks en geen aandacht bij stress signalen. Dus een hond met lage staart buiten krijgt hier niks. Een hond die ik bang in de auto moet tillen krijgt niks en wordt er zonder blikken of blozen in gezet. Plop, we gaan. Klaar! Dan overkomt het de hond gewoon. Ik kan me zo voorstellen dat jij haar probeert over te halen en te lokken. Dat is menselijk. Niet meer doen. Daardoor ziet ze jouw lokken nu als gevaar en eigenlijk zoals ik lees heeft ze sowieso argwaan naar jou toe. Persoonlijk denk ik dus dat je teveel vraagt en te weinig doet. Als iets moet moet het en verder moet je nu even niks van haar. Dat is wat ik zou doen.

[laeken]

Om mijn gedachte te verduidelijken. Mijn buren hebben een angstige hond. Die loopt vaak buiten te keutelen en dan ziet ze mij en stuift ze op me af. Blaffend en grommend want ik ben vreemd en een gevaar. Nu zijn we al een jaar buren maar de hond went niet aan mij. Tenminste, dat was zo. Ik kocht speciaal snoep en als ik in de voortuin zat dan nam ik lekkers mee voor haar. Ze stoof dan weer keffend op me af en dan liet ik snoep zien, ze kroop dan naar me toe en nam het aan om er keffend mee weg te rennen. De hond werd alleen maar argwanender en angstiger van mijn gelok met snoep. Nu merk ik dat ik niks moet doen. Niks zeggen, niet kijken en als ik daar langs moet gewoon door haar heen kijken en door haar heen lopen. Dan ineens wordt ze vriendelijk. Ze ziet dat ik niks van haar wil en dus durft zij op mij af te komen. Ze ruikt nu zelfs aan mijn benen en laat zich soms aanhalen. Zodra ik op de hurken ga, haar aankijk en snoep uit mijn zak haal gaat haar staart tussen de benen, de haren omhoog en dan rent ze of blaffend weg, of ze kruipt al grommend op me af als een geslagen hond en neemt dat snoepje aan en speert weg. Vaak eet ze het niet eens op maar legt het neer en gaat op 10 meter staan blaffen.

Zolang jij je dus fixeert op de hond is de hond letterlijk bedreigt door jou. Zij zal dat in elk geval zo ervaren en dat zie je nu dus ook duidelijk terug in haar gedrag. Kijk ook nooit in de bench. Ga er niet voor staan en zeker niet lokken. Komt ze bij je, ruikt ze aan je, dan geef je haar een lekker stukje gedroogd vlees of iets anders dat ze heerlijk vindt. Dan is het ijs zo gebroken normaal gesproken.

[laeken]

Om mijn gedachte te verduidelijken. Mijn buren hebben een angstige hond. Die loopt vaak buiten te keutelen en dan ziet ze mij en stuift ze op me af. Blaffend en grommend want ik ben vreemd en een gevaar. Nu zijn we al een jaar buren maar de hond went niet aan mij. Tenminste, dat was zo. Ik kocht speciaal snoep en als ik in de voortuin zat dan nam ik lekkers mee voor haar. Ze stoof dan weer keffend op me af en dan liet ik snoep zien, ze kroop dan naar me toe en nam het aan om er keffend mee weg te rennen. De hond werd alleen maar argwanender en angstiger van mijn gelok met snoep. Nu merk ik dat ik niks moet doen. Niks zeggen, niet kijken en als ik daar langs moet gewoon door haar heen kijken en door haar heen lopen. Dan ineens wordt ze vriendelijk. Ze ziet dat ik niks van haar wil en dus durft zij op mij af te komen. Ze ruikt nu zelfs aan mijn benen en laat zich soms aanhalen. Zodra ik op de hurken ga, haar aankijk en snoep uit mijn zak haal gaat haar staart tussen de benen, de haren omhoog en dan rent ze of blaffend weg, of ze kruipt al grommend op me af als een geslagen hond en neemt dat snoepje aan en speert weg. Vaak eet ze het niet eens op maar legt het neer en gaat op 10 meter staan blaffen.

Zolang jij je dus fixeert op de hond is de hond letterlijk bedreigt door jou. Zij zal dat in elk geval zo ervaren en dat zie je nu dus ook duidelijk terug in haar gedrag. Kijk ook nooit in de bench. Ga er niet voor staan en zeker niet lokken. Komt ze bij je, ruikt ze aan je, dan geef je haar een lekker stukje gedroogd vlees of iets anders dat ze heerlijk vindt. Dan is het ijs zo gebroken normaal gesproken.

[_Jules_]

Heb ook een beetje het idee dat je al teveel verwacht en teveel ermee bezig bent.
Hier laat ik opvangers die ook wat terughoudend zijn de eerste tijd gewoon hun gang gaan en ga ze niet proberen te lokken met van alles. Ze komen vanzelf naar je toe als ze er klaar voor zijn.
Bij de ene duurt het wat langer en een ander lag hier binnen een paar uur naast mij op de bank.

[lets have fun]

Wat hier goed hielp met een vorige herplaatser was de hele dag rondlopen met lekkers in mijn broekzak. Ondertussen de hond negeren. Als ze dan uit zichzelf (!) bij mij kwam gaf ik haar een snoepje, zonder aan te kijken, zonder aan haar kop te zitten, zonder te kirren of wat dan ook. Niks van haar verwachten, gewoon laten zijn en vooral niet gaan trainen op wat dan ook.