Ik heb ook eerst een targethand aangeleerd. Dit heb ik gedaan door middel van een 'touch-spelletje'. Dit gaat als volgt: je hebt een handvol brokjes, de brokjes zitten in een dichte vuist. Je andere hand is open. Deze handen bied je naast elkaar aan aan de hond. Om het spelletje te openen, pak je één brokje in je lege hand en geeft die, gratis, aan de hond. Hiermee geef je hem een idee wat er van hem verwacht wordt. Dan bied je de volle en de lege hand naast elkaar aan. De hond gaat waarschijnlijk eerst op de volle hand met brokjes af. Maar dan gebeurt er niets. Je blijft stil zitten. De hond zal gaan puzzelen wat hij moet doen om die brokjes te krijgen. Alle bewegingen of aanrakingen naar de brokjeshand negeer je compleet. Als de hond je lege hand aanraakt met zijn neus, zeg je je markeerwoord (in mijn geval "yes") en laat je vanuit je volle hand een brokje in je lege hand vallen dat hij mag eten. Elke keer als hij met zijn neus je lege hand aanraakt, doe je dit. Op een gegeven moment zal je hond alleen nog maar voor de lege hand gaan en nooit de volle hand meer aanraken. Op dat moment is je hond er klaar voor om de lege hand te volgen in andere oefeningen als markeerhand.
Ik gebruik dus ook een targetwoord, ik vind het ook hetzelfde als clickeren. In deze oefening is clickeren erg lastig, want dan moet je de clicker in dezelfde hand houden als je brokjes en dat is gewoon wat onhandig. Maar niet onmogelijk.
