Jaap* schreef:Daar zou ik dan weer totaal geen vertrouwen in hebben, maar afijn
Misschien hoeft dat spelen en stoeien niet zo nodig voor hem omdat het hem pijn doet? Want ik neem aan dat je op de één of andere manier een aanleiding hebt om naar een eh dokter te gaan?
Tamara. schreef:Heb je de afgelopen periode hem misschien zeer gedaan? Nagels iets te kort geknipt of bij het haar wegknippen het voetzooltje geraakt of iets in die richting?
Of dat je hem navoelde omdat je zegt dat hij naar een osteopaat is geweest? Dat je tijdens het voelen/betasten hem pijn hebt gedaan??
4 december is hij door een grote herder aangevallen, deze bleef bovenop hem duiken, ondanks dat Boomer weg probeerde te komen.
Hij probeerde steeds achter mij te gaan staan, maar iedere keer bleef de herder terugkomen. Aan mij had hij toen niets, omdat ik Elyna probeerde te beschermen.
Hij is die dag door de DA onderzocht, waar hij altijd zo gespannen als een veer is en er niets geconstateerd werd. zo'n 2, 3 weken later ging hij mank lopen.
Omdat de osteopaat hem 2x eerder (1x na 1,5 jaar manklopen, wat terug te voeren bleek op een heftige schop in zijn zij, en 1x na een aanrijding in de auto) gefixed had, ben ik weer daarheen gegaan. Zij constateerde iets aan zijn nekwerkwervels, 2 van zijn ribben waren niet helemaal goed en hij had last van zijn rug en wat zij aangaf, was precies waar de herder hem gegrepen heeft. Ik heb er dus vertrouwen in, want na de eerdere behandelingen heeft hij geen klachten meer gehad.
Nu was het heftiger en ben ik er niet zeker van dat hij geen last heeft.
Zijn haren knip ik niet, nagels houdt hij zelf bij. Het is een onderhoudsarm hondje, ik borstel m zelfs zelden.. Het enige wat ik veel doe, is kroelen. Maar nu dan dus niet..
Het enige wat ik kan bedenken is dat hij sinds de behandeling bij de osteopaat van mij verplicht een tuigje om moet (Julius K9 of Hurtta, afhankelijk van of we gaan wandelen of fietsen) en dat vind hij echt afschuwelijk. Hij wil dan ook niet naar buiten, maar zodra het om is, staat hij vooraan om de deur door te gaan.
Sinds een week doe ik dat dus niet meer om, alleen als we gaan fietsen. Ik dacht dat het daardoor kwam en dat hij zo vreemd deed omdat hij nou eenmaal een kooiker is en zich soms dingen aantrekt die hij zich niet aan moet trekken en vice versa
Maar daar ligt het ook niet aan, want hij doet nog steeds vreemd...
Het kan zijn dat ik hem pijn heb gedaan, maar dat doe ik wel vaker, onbewust en per ongeluk. Hij geef zelf totaal geen pijn aan en als ik hem aanraak of afvoel, wat zeker na de aanrijding echt zeer gedaan heeft, dan nog reageert hij niet zo.
Edit: aanvulling en dubbel..
Hij is ook zo ontzettend lief.
Bekje open en pret! 
Gelukkig heb ik haar meteen op kunnen pakken en direct iets lekkers kunnen geven zodat ze niet het gevoel had dat het van mij kwam. Ik voelde de schok ook en er sprong gewoon een vonk over toen ik haar wilde aaien op de bank. 
