Jokkebrok schreef:Sanchis schreef:Gedragstherapeut vermoed ADHD. Ik ben in contact gebracht met iemand uit Utrecht. Daar zal ik met Jessie heen moeten voor een diagnose. Ik denk dat ik het maar ga doen.
Waarom moet je naar Utrecht voor een diagnose. Ik bedoel, wat voegt een diagnose uit Utrecht toe? Maakt het je wat uit wat ze mankeert en of dat een officiele naam heeft of niet. Ik lees/maak op uit al je berichten dat jij in jouw omgeving en in jouw situatie Jessie niet echt als een probleemgevalletje ervaart. En ik lees ook uit je berichten dat je het wel mooi vind, zo'n hond die je scherp houdt, waar je je tanden een tijdje in stuk kan bijten. En dan verbaas ik me erover dat je met Jessie naar Utrecht afreist voor een diagnose. Wat kan het je schelen?
En iets totaal anders: krijgen we Jessie (en Scott en Ashley) ook nog eens te zien, of houd je die meute helemaal voor jezelf
Tja dat ik het allemaal niet zo'n probleem vindt voor mezelf, betekent niet dat het hondje geen probleem heeft. Ze beet bij mijn neef regelmatig haar eigen voorpoten stuk en dat heb ik haar hier ook zien doen. Verder is ze obsessief in meerdere dingen, o.a. was ze haar poten aan het stuk graven op mn betonnen vloer. Daarbij is ze hier geen probleem omdat ik de omstandigheden dusdanig opzet, zodat ze geen probleem is, voor mij! Maar het zou fijn zijn als zich gewoon kan gedragen als een vrolijke jonge hond die ze hoort te zijn, en ze weer gewoon zou kunnen meedraaien in het huishouden van mijn neef. Daar hoort ze thuis. En naar wat ik zie, zou hij er goed aan doen om er een stabiele volwassen braverik bij te nemen. Dat zou hij zelf leuk vinden, maar Jessie zeker. Als ik zie wat ze hier aan Scott heeft... onbetaalbaar.
Wat het toevoegt? Als het hondje zich beter voelt met medicatie, vind ik dat we dat moeten proberen. Ik denk dat het mogelijk een verlichting voor haar kan zijn. Er zijn mensen die hun hond voorzien van een dubbele kunstheup, maar waarom niet medicatie gebruiken als in dat kopke wat verkeert gaat?
(edit - laat ik dat voor mezelf invullen: omdat er nog steeds een taboe rust op verstandelijke beperkingen van honden, meermaals bewezen hier in dit topic)
En de reacties van vandaag doet impliceren dat ikzelf denk dat ze ADHD heb, maar dat is niet persé zo. Ik zag de vergelijking met ADHD kinderen wel, maar ADHD is in dit topic voor het eerst ter sprake gekomen - ik wist niet dat het bestond bij honden, en ik ken geen honden die het hebben. Wat ik wel zie, is dat ik dit hondje niet normaal vindt in vele opzichten.
Ik moet ook zeggen dat het me enorm intrigeert en het zou me een beter hondenmens maken wanneer ik zou kunnen ontrafelen wat Jessie maakt tot wat ze is en hoe er een oplossing kan komen.
wel sneu als dat gaat gebeuren want er zijn genoeg mensen die de zooi liever niet dan wel slikken en de hond kan dat niet vertellen
Omdat epilepsie in de regel niet met opvoeding, de juiste activiteiten en rust creëren te behandelen valt?
En vraag me eigenlijk ook af of dit niet iets te snel geconcludeerd is. Het gedrag dat beschreven wordt ken ik ook van energieke honden die niet aan hun beweging komen. Bied ze activiteit, zowel mentaal als fysiek, en daarnaast rust en regelmatig en het gaat goed. En dat niet iedereen dat kan wil ik best geloven hoor, maar waarom moet de hond dan weer een etiketje? Bied haar aan te herplaatsing met het verhaal dat ze een zeer energieke baas moet hebben die veel met haar aan de slag wil gaan en waar ze midden in het gezin staat. Zo'n hond als dit kan niet "voor erbij."
Dat hoef je bij mij niet als taboe te bestempelen. Tot het tegendeel wetenschappelijk bewezen wordt geloof ik er simpelweg geen drol van.
