beginnersvraag gedrag naar andere honden en mensen

[OnzeNanna]

Hallo allemaal!

We hebben Nanna (Duiste Staander van bijna 2) nu twee weken uit het asiel en het gaat best goed.
Ze was in het begin erg bang voor van alles en nu alleen nog met druk verkeer (we wonen midden in de stad, dus fietsers, scooters, auto's, vuilniswagens, hangjeugd, ze moet er even door heen voordat ze in het park/bos/strand is).
Naar andere honden is ze ook steeds zelfverzekerder, gelukkig maar want de eerste 3 dagen is ze twee keer door een hond gepakt. Waarschijnlijk omdat ze toen nog bibberend over straat ging.

Nanna kan nog niet los omdat ze in paniek kan raken en dan gaat rennen.
Zolang het super rustig is buiten, luistert ze goed (maar dat is dus zonder verkeer en andere honden), anders is ze redelijk gestresst en wil dat niet zo.

In het losloopgebied hebben we haar daarom aan een lange uitschuiflijn van 5 meter.
Bij sommige honden loopt ze er met een grote boog omheen, maar bij de meeste honden gaat ze even snuffelen en soms wil ze spelen.
Nou loopt ze ook nog wel eens kwispelend op een hond af die ze uiteindelijk toch niet zo leuk vindt, terwijl die andere hond haar juist interessant vindt.
Bij die honden trekt ze sinds een aantal dagen haar bovenlip op, hapt ze soms in de richting van de benen of gromt ze.
Het komt allemaal een beetje onzeker over.
Ik heb begrepen dat ze het zoveel mogelijk zelf moet uitzoeken, maar vind het ook niet zo sociaal omdat ze er wel zelf op af gaat.
Nou is Nanna onze eerste hond, dus het is voor ons ook nog wennen...
Dus vraag 1: Is dat gedrag wel oke? Het zou toch beter zijn als ze het dan uit de weggaat...
Sommige mensen zeggen dat het in dat geval beter is als ze niet aan de riem zit... maar ja, dat kan dus nog niet. En eerlijk gezegd wil ik ook in kunnen grijpen als het echt moet.

Dan nog iets anders, bij een heerlijke wandeling kwam er een mevrouw langs die nogal resoluut op haar hoofd afging om te aaien... Nanna schrok hier een beetje van en toen gromde ze ook een beetje, met haar lip omhoog. Nou is dat echt niet de bedoeling, ik wil haar graag leren dat ze altijd sociaal naar mensen moet zijn. Ik wist even niet zo goed hoe ik moest reageren, aan de riem trekken of straffen werkt misschien versterkend op een onzekere hond, maar onverwachte bewegingen van andere mensen/kinderen kunnen natuurlijk voorkomen.
Dus vraag 2: Hoe gaan we hiermee om?

Tips? Ze heeft aankomende week trouwens haar 2e privéles en kan dan naar de puppycursus (omdat ze nog niet echt iets heeft geleerd).

Groetjes!

[Wimpel]

Mensen mogen een hond nooit ongevraagd aaien. Als je hond dan bijt, eigen schuld dikke bult.
Toen ik mijn hond kreeg was hij niet gesocialiseerd. Heeft me 5 weken gekost om te maken dat hij niet met andere honden ging vechten.
Jouw hond heeft heel wat meegemaakt en vast wel een trauma hier en daar. Laat zien aan de hond dat je hem de allerbeste vind en dat je hem 100% vertrouwd.
Je bent goed bezig

[OnzeNanna]

Ahhh dankje!
Ja gevoelsmatig vind ik dat mens natuurlijk ook de schuldige... en vind ik ook dat Nanna lekker bezig is en het steeds beter gaat.
Maar toch... wat doe je op dat moment dan? Zowel als hij van zich afbijt naar andere honden of naar een mens gromt?
Negeren, afleiden, belonen, doorlopen?
Het is die kleine nuance waarnaar ik op zoek ben, nu sta ik er zelf een beetje onzeker naar te kijken en dat is volgens mij helemaal verkeerd.

Verder is het een schat en zijn we super trots op haar vorderingen hoor!

[OnzeNanna]

Aha oké, dus zodra ik het zie, het voor zijn en de ontmoeting met mensen gecontroleerd laten plaatsvinden?
Moet zeggen dat dat tot nu toe ook heel goed werkt hoor! Maar ga andere mensen scherp in de gaten houden op ongewenst opdringerig initiatief!

En wat vinden jullie van het gedrag naar andere honden, waar zij heel vrolijk op af gaat en er vervolgens naar gaat lopen grommen wanneer een hond op haar 'uitnodiging' in lijkt te gaan?

[OnzeNanna]

Aha oké, dus zodra ik het zie, het voor zijn en de ontmoeting met mensen gecontroleerd laten plaatsvinden?

eigenlijk zelfs helemaal niet te laten plaatsvinden, ze klinkt al als een zeer onzekere hond en dan moeten mensen haar gewoon met rust laten - tenzij ze overduidelijk zelf contact zou maken.

Ik bedoelde dat ook min of meer hoor.
Als iedereen rustig is (en ik makke bijvoorbeeld een praatje), gaat ze vaak vanzelf snuffelen en dat is dan voldoende...
Of ze komt tegen me aan staan hangen en dan is dat het enige wat de andere persoon krijgt (niks dus ).

[Brindlecardi]

Ik herken dat er zelf op af gaan, en vervolgens 'happen' en 'snauwen' heel erg, op het moment dat een hond dus enthousiast word van de toenadering. Nou weet ik niet hoe jouw hond de toenadering zoekt? Is dat op een vriendelijke manier?
Ik vind het persoonlijk ook lastig gedrag, maar zie het niet zozeer altijd als iets wat gedaan wordt uit onzekerheid. Het kan ook een manier zijn van de situatie in de hand houden. Hoe reageert ze als een hond haar negeert? Zoekt ze dan wel rustig contact? Het zou me overigens ook niet verbazen als het een beetje een uiting is van overprikkeling.

Apple loopt altijd als een imbeciel met platte oortjes en kwispelend op een andere hond af als ik het haar niet verbied, als de hond dan vervolgens denkt 'oh hoi, eens even snuffelen wie jij bent' dan gaat ze in de snauwerige modus (en dat klinkt dan alsof ze op z'n minst word opgegeten). Dat duurt dan even. Sommige honden begrijpen het, en dan is het ijs al gauw gebroken, gaan ze gewoon spelen. En sommige honden willen nog steeds graag snuffelen, en dan blijft ze snauwen als ik haar niet meeneem. Maar ze blijft het daarentegen dus ook wel actief opzoeken. Best wel dubbel! Nou ken ik hier de meeste honden, dus weet wel bij wie ik haar maar beter dan even bij me kan houden. Niet dat ze echt bijt of iets dergelijks verder.

[ZaZa]

Je moet eigenlijk heel blij zijn dat ze gromt, dat is heel duidelijk en dan weet je dat ze iets niet wil. Zeker niet straffen dus, want dan denk ze dat ze niet mag grommen en besluit ze straks om meteen te bijten.

Als ze zelf het initiatief neemt en vervolgens gromt zou ik reageren met iets als "vind je het niet leuk, doorlopen dan" en haar begeleiden met doorlopen. Ik zou ook gaan oefenen met het commando 'doorlopen', als ze ergens snuffelt bijvoorbeeld.
Zo leert ze dat ze weg kan lopen voor situaties die ze niet leuk vindt.

[DeDiana]

Commando 'doorlopen' aanleren of in zo'n situatie met een andere hond bij je roepen.
En inderdaad voorkomen dat mensen haar zomaar gaan aaien. Dit gedrag naar vreemde mensen toe kan best nog veranderen hoor, als ze meer gewend is en wat zekerder wordt. Maar voor nu zou ik echt voorkomen dat ze negatieve ervaringen opdoet, en het contact met mensen van haar uit laten gaan.

[Machie]

Aha oké, dus zodra ik het zie, het voor zijn en de ontmoeting met mensen gecontroleerd laten plaatsvinden?

eigenlijk zelfs helemaal niet te laten plaatsvinden, ze klinkt al als een zeer onzekere hond en dan moeten mensen haar gewoon met rust laten - tenzij ze overduidelijk zelf contact zou maken.

En zelfs dan blijven opletten. Mijn hond maakt zelf wel contact, ze wil wel snuffelen en eventueel een koekje aannemen, maar geaait worden daar past ze voor.

[OnzeNanna]

Je moet eigenlijk heel blij zijn dat ze gromt, dat is heel duidelijk en dan weet je dat ze iets niet wil. Zeker niet straffen dus, want dan denk ze dat ze niet mag grommen en besluit ze straks om meteen te bijten.

Als ze zelf het initiatief neemt en vervolgens gromt zou ik reageren met iets als "vind je het niet leuk, doorlopen dan" en haar begeleiden met doorlopen. Ik zou ook gaan oefenen met het commando 'doorlopen', als ze ergens snuffelt bijvoorbeeld.
Zo leert ze dat ze weg kan lopen voor situaties die ze niet leuk vindt.

Aha! Okido dat ga ik doen! Thanks!

[Sanchis]

Mijn border collie vind het ook helemaal niets als mensen zomaar aan dr zitten. Ze duld ze in haar persoonlujke ruimte, zoals ik drukke winkelstraat of in de bus. Maar ik waak er dan wel voor dat niemand zomaar aan haar gaat frunniken. Want dan hapt ze en raak ook.
Bescherm je hond en je medemens dus voor dit soort situaties. Maar echt afleren, daar zou ik mijn zinnen niet op zetten. Met een hond als Ashley zie ik echt niet gebeuren dat ze vrienden maakt met iedere voorbijganger

[Marjoleine]

Mijn honden moeten dat ook niet, geen van allen.
Nou, okee, Dinthe van vier maanden nog wel maar de rest niet. En terecht.
Ik zoen ook geen wildvreemde op de bek en wie dat bij mij doet krijgt een lel.

Iets in die strekking zeg ik overigens ook tegen degenen die aan mijn honden willen zitten

[bouvierpoedel]

Snap niet dat een asiel zo'n bange onzekere poepert in een drukke stad plaatst.

[DeDiana]

Snap niet dat een asiel zo'n bange onzekere poepert in een drukke stad plaatst.

Nou, als er na twee weken al veel verbetering zit in haar gedrag, lijkt me dat niet zo'n punt. Dat is ook een kwestie van wennen, wat zekerder worden in de nieuwe situatie en vertrouwen krijgen in de nieuwe baasjes.

[-Saskia-]

Ik heb al mooie resultaten gezien van clickertraining bij honden die niet geaaid willen worden.
Dat moet dan inderdaad wel gecontroleerd worden getraind. Dat gaat een beetje zo: Klik, maar dan met een vreemde (al zal het begin van dit filmpje afhankelijk van de hond al een paar stappen te veel zijn, dat merk je wel).
Je zou ook zo'n waarschuwingssleeve aan haar hals- en leiband kunnen bevestigen.

[h a n s]

Snap niet dat een asiel zo'n bange onzekere poepert in een drukke stad plaatst.

Dat snap ik dan weer wel. Toen Sally pas uit het asiel kwam was ze bang voor alles en iedereen. En kijk nu eens? Ze stapt (als ze de kans krijgt) op alles en iedereen af en Jan en alleman kan haar aaien; dus zo'n hond kan ook veranderen (of misschien zichzelf weer worden), want een asiel kan nogal wat teweeg brengen in zo'n hondenleventje denk ik dan. Ze was trouwens ook bang voor alles wat op een fototoestel leek, maar dat is er nu ook eigenlijk helemaal af.

[sbientje]

het is ook helemaal niet nodig vind ik, dat geaai. Nou heb ik een hond die dat allemaal helemaal leuk vindt, maar van mij hoeft dat echt niet. Ik doe het ook nooit,z omaar een hond aaien die ik tegenkom

[sbientje]

het is ook helemaal niet nodig vind ik, dat geaai. Nou heb ik een hond die dat allemaal helemaal leuk vindt, maar van mij hoeft dat echt niet. Ik doe het ook nooit,z omaar een hond aaien die ik tegenkom

vind ik ook.

mijn honden worden zat geaaid door vreemden maar alléén als ze er zelf om vragen en dat is vaker niet dan wel.

daarom vind ik het ook altijd zo overdreven als je hond er op show op afgerekend wordt - een beetje het hoofd wegtrekken en ze zijn al zogenaamd angstig.

nou nee, dat zou ik ook doen als een vreemde aan mijn hoofd wil zitten en ik ben toch echt niet angstig hoor .

Nee vind ik ook niet gek idd dat ze dat doen, gezeur is dat..

[-Saskia-]

dit is een hele goede trainster en wat ze zegt klopt ook wel maar dan tov. de persoon die bezig is de hond te trainen. ik denk dat je wel héél erg veel vreemde mensen zou moeten vragen om deze clickertraining te doen voor je een hond die een aangeboren aversie heeft voor ongevraagde knuffels van vreemden (en dat is heel wat anders dan een schuwe of minder goed gesocialiseerde hond) een beetje op andere ideeën kan brengen, en dan nog zal het nooit een allemansvriend worden dus ik vind het gewoon makkelijker, duidelijker en veiliger om dit soort honden gewoon niét te laten aaien door een vreemde - tenzij ze er zelf om vragen dus.

Dat ben ik wel met je eens, zoiets lukt je waarschijnlijk niet met een Kaukaas die van nature niet om vreemden geeft.
Maar goed, kan zijn dat het bij de Duitse staande van TS wel werkt dus ik dacht, ik gooi hem er maar tussen.

Niet laten aaien is natuurlijk altijd een betere optie maar of dat lukt in het midden van een drukke stad?

[Jaap*]

Staande honden hebben wel een beetje de neiging om gevoelig te zijn voor het niet dagelijks kunnen strekken van de benen.
Als ze niet voldoende kunnen rennen bouwen ze vaak toch wel wat stress op aan de lijn. Dan worden het snel van die op springen staande elastiekjes als het ware, lopen met gespannen kromme rug, ingehouden stijve pasjes, etc. Of juist ontzéttend hard trekken.
Als je dat herkent is het wel verstandig om een plekje te zoeken waar de hond een beetje vertrouwd los kan, en waar je de hond bijvoorbeeld een paar keer over geruime afstand heen en weer kunt roepen als je met z'n tweeën bent.
Rennen ontspant zulke honden, ze halen er voldoening uit. En dat merk je in alles terug.
Een flexi is dáár overigens echt geen vervanger voor

Een ander kenmerk is dat, in de ogen van de staande hond, mensen eigenlijk altijd in de weg staan. Mensen zijn vooral iets waar je altijd omheen moet kijken omdat ze in je blikveld staan. En het is erg hinderlijk dat ze je altijd aan willen raken. De typische reactie van veel staande honden op een uitgestoken hand is een stapje achteruit (en dan om het mens heen kijken of daar achter niet net iets interessanters, zoals een graspriet, te zien is)

[ranetje]

Staande honden hebben wel een beetje de neiging om gevoelig te zijn voor het niet dagelijks kunnen strekken van de benen.
Als ze niet voldoende kunnen rennen bouwen ze vaak toch wel wat stress op aan de lijn. Dan worden het snel van die op springen staande elastiekjes als het ware, lopen met gespannen kromme rug, ingehouden stijve pasjes, etc. Of juist ontzéttend hard trekken.
Als je dat herkent is het wel verstandig om een plekje te zoeken waar de hond een beetje vertrouwd los kan, en waar je de hond bijvoorbeeld een paar keer over geruime afstand heen en weer kunt roepen als je met z'n tweeën bent.
Rennen ontspant zulke honden, ze halen er voldoening uit. En dat merk je in alles terug.
Een flexi is dáár overigens echt geen vervanger voor

Een ander kenmerk is dat, in de ogen van de staande hond, mensen eigenlijk altijd in de weg staan. Mensen zijn vooral iets waar je altijd omheen moet kijken omdat ze in je blikveld staan. En het is erg hinderlijk dat ze je altijd aan willen raken. De typische reactie van veel staande honden op een uitgestoken hand is een stapje achteruit (en dan om het mens heen kijken of daar achter niet net iets interessanters, zoals een graspriet, te zien is)

Ja die komt me ook heel bekend voor

Je hele verhaal lijkt me een duidelijk/begrijpelijk en een voor TS hopelijk werkzaam beeld en begrip voor de hond

[Machie]

met contact maken bedoel ik ook niet even snuffelen maar duidelijk maken via kwispelen/kontdraaien/vriendelijke oogjes dat een aai zeer welkom is.

Dan ben ik het met je eens

Mijn Csiva moet t niet hebben. Geaait worden door vreemden. Tot afgelopen vrijdag, een nieuw meisje bij de behendigheid. Jong, klein, rank, blond meisje en ze mocht Csiva overal aaien Ik stond met mn bek vol tanden haha

[miemot]

Staande honden hebben wel een beetje de neiging om gevoelig te zijn voor het niet dagelijks kunnen strekken van de benen.
Als ze niet voldoende kunnen rennen bouwen ze vaak toch wel wat stress op aan de lijn. Dan worden het snel van die op springen staande elastiekjes als het ware, lopen met gespannen kromme rug, ingehouden stijve pasjes, etc. Of juist ontzéttend hard trekken.
Als je dat herkent is het wel verstandig om een plekje te zoeken waar de hond een beetje vertrouwd los kan, en waar je de hond bijvoorbeeld een paar keer over geruime afstand heen en weer kunt roepen als je met z'n tweeën bent.
Rennen ontspant zulke honden, ze halen er voldoening uit. En dat merk je in alles terug.
Een flexi is dáár overigens echt geen vervanger voor

Een ander kenmerk is dat, in de ogen van de staande hond, mensen eigenlijk altijd in de weg staan. Mensen zijn vooral iets waar je altijd omheen moet kijken omdat ze in je blikveld staan. En het is erg hinderlijk dat ze je altijd aan willen raken. De typische reactie van veel staande honden op een uitgestoken hand is een stapje achteruit (en dan om het mens heen kijken of daar achter niet net iets interessanters, zoals een graspriet, te zien is)

Ongelooflijk hoe herkenbaar dit is...

[Marjoleine]

daarom vind ik het ook altijd zo overdreven als je hond er op show op afgerekend wordt - een beetje het hoofd wegtrekken en ze zijn al zogenaamd angstig.

Volgens mij valt dat wel mee, hoor.

Er is een verschil tussen iets accepteren en er van genieten.
Aanraken moet wel geaccepteerd worden maar ze hoeven het heus niet joepie te vinden. Alleen mogen ze natuurlijk niet happen.
Zo is het althans is groep 7 en 8, waarbij dan ook nog rekening wordt gehouden met wat de standaard zegt.
Wetters mogen bv wat terughoudend zijn, dus die mogen best een middelvinger opsteken, als ze maar niet bang zijn als in duiken, pissen en dergelijke.
Labjes worden geacht vrij en mensgericht te zijn, dus die moeten wel blij blijven staan inderdaad.

[sbientje]

daarom vind ik het ook altijd zo overdreven als je hond er op show op afgerekend wordt - een beetje het hoofd wegtrekken en ze zijn al zogenaamd angstig.

Volgens mij valt dat wel mee, hoor.

Er is een verschil tussen iets accepteren en er van genieten.
Aanraken moet wel geaccepteerd worden maar ze hoeven het heus niet joepie te vinden. Alleen mogen ze natuurlijk niet happen.
Zo is het althans is groep 7 en 8, waarbij dan ook nog rekening wordt gehouden met wat de standaard zegt.
Wetters mogen bv wat terughoudend zijn, dus die mogen best een middelvinger opsteken, als ze maar niet bang zijn als in duiken, pissen en dergelijke.
Labjes worden geacht vrij en mensgericht te zijn, dus die moeten wel blij blijven staan inderdaad.

haha ja bij de labradors wordt dat niet zo gewaardeerd idd, een stap achteruit. Nou zie je dat ook maar zelden, het kost eerder moeite om ze rustig op hun plek te houdne. Pom kreeg ooit 'zeer temperamentvolle dame' op haar rapport, volgens mij gewoon een mooie term voor: staat potverdomme niet stil, doe er wat aan! "Ooo, ze wil mij aanraken, jippiee!"

[j.werkman]

Jaap zegt het weer mooi. Het is echt belangrijk deze zaken te weten van je hond. Ook willen de staanden bijzonder graag samenwerken met de baas. Als je hem dan ook nog laat ervaren dat jij er bent voor de rotsituaties ( bijv. opdringerige mensen of honden ) te voorkomen of op te lossen, dan heb je best een goede kans dat hij wat stabieler door het leven gaat.

[scoob]

Dat je met Nanna naar school gaat is heel goed. Zo te zien is zij niet helemaal goed gesocialiseerd. Je kunt bij mensen extra benadrukken dat ze de hond van onderaf benaderen. De meeste honden vinden het erg bedreigend wanneer ze vanaf bovenaf benaderd worden. De ene duikt in elkaar, de ander laat zijn oren snel zakken, een ander zakt iets door de voorpoten en doet de nek naar beneden en jou hond gaat grommen.
Je moet je omgeving ook opvoeden, vergeet dat vooral niet. Leer de mensen hoe ze een hond dienen te benaderen. Altijd een vlakke hand met de handpalm naar boven onder de kin en de hond eerst even laten snuffelen. De hond kan op dat moment zelf bepalen vriend of vijand, dus door jou wil ik wel of niet benaderd worden. Zo krijg je een zelfverzekerde hond.

[Sterre]

Geweldig zoals Jaap het uitlegt. Zo herkenbaar. Is fietsen met Nanna geen optie? Dat heb ik met Sterre heel veel gedaan. Sterre is ook een Duitse Staande korthaar. Ik kreeg haar toen ze 5 jaar was als herplaatser en ze kon ook de eerste tijd niet los.

[OnzeNanna]

Staande honden hebben wel een beetje de neiging om gevoelig te zijn voor het niet dagelijks kunnen strekken van de benen.
Als ze niet voldoende kunnen rennen bouwen ze vaak toch wel wat stress op aan de lijn. Dan worden het snel van die op springen staande elastiekjes als het ware, lopen met gespannen kromme rug, ingehouden stijve pasjes, etc. Of juist ontzéttend hard trekken.
Als je dat herkent is het wel verstandig om een plekje te zoeken waar de hond een beetje vertrouwd los kan, en waar je de hond bijvoorbeeld een paar keer over geruime afstand heen en weer kunt roepen als je met z'n tweeën bent.
Rennen ontspant zulke honden, ze halen er voldoening uit. En dat merk je in alles terug.
Een flexi is dáár overigens echt geen vervanger voor

Een ander kenmerk is dat, in de ogen van de staande hond, mensen eigenlijk altijd in de weg staan. Mensen zijn vooral iets waar je altijd omheen moet kijken omdat ze in je blikveld staan. En het is erg hinderlijk dat ze je altijd aan willen raken. De typische reactie van veel staande honden op een uitgestoken hand is een stapje achteruit (en dan om het mens heen kijken of daar achter niet net iets interessanters, zoals een graspriet, te zien is)

Ja die komt me ook heel bekend voor

Je hele verhaal lijkt me een duidelijk/begrijpelijk en een voor TS hopelijk werkzaam beeld en begrip voor de hond

Een beetje een late reactie, maar heel erg bedankt voor jullie tips!
Het onderbreken en leren 'doorlopen' als het niet meer relaxt gaat is een top tip!
Dat gaven ze trouwens op cursus ook aan.
Nanna heeft haar twee privélessen eindelijk gehad zodat ze nu mag instromen in de puppycursus (dat was voor nu het hoogsthaalbare).
Ze leert zo snel en het gaat elke week beter. En ik leer ook snel . Ik loop met haar hard, dus beweging krijgt ze. We laten haar ook losrennen in de grote binnentuin, al blijft ze vaak bij ons hangen en moeten we haar er wel toe aanmoedigen. Op het strand hoeft dat aanmoedigen niet, dat is een groot feest.
Bovenstaande herken ik trouwens heel erg, wat leuk. Een grasspriet, kat of zandhoopje, ze weet nooit wat ze mist als er iemand voor haar neus staat.
Maar nu ze wat minder snel in paniek raakt, gaat alles sowieso makkelijker, honden/mensen en stads verkeer. Het enige irritante blijft fietsers, maar dat is ook wel logisch met hun snelle draaibewegingen en onduidelijke route over stoepen en wegen om en langs haar heen.
Het heeft qua verkeer ook geholpen om wat sneller te wandelen trouwens, dan is ze daar wat actiever bij.

Nogmaals dank in ieder geval!

[OnzeNanna]

Geweldig zoals Jaap het uitlegt. Zo herkenbaar. Is fietsen met Nanna geen optie? Dat heb ik met Sterre heel veel gedaan. Sterre is ook een Duitse Staande korthaar. Ik kreeg haar toen ze 5 jaar was als herplaatser en ze kon ook de eerste tijd niet los.

En we hebben dus zo een fietsding gekocht (zodat ze niet tussen de spaken kan komen)... maar dat moeten we nog uitproberen
Lijkt me handig en voor haar ook heel leuk!
Hoewel ze in de auto liggen ook verdacht lekker vindt, het is een actieve dame maar doet soms ook graag zo min mogelijk moeite volgens mij haha