Wie heeft er een dove hond?

[ranetje]

Nou ja, mijn hond is supergehoorzaam, zo'n type dat aan een half woord en een halfslachtig gebaartje wel weet te deduceren wat je wilt. Corrigeren hoeft nooit. Klinkt heel erg perfect, en dat is hij dan ook.
Het punt is alleen dat ik merk dat hij minder goed begint te zien, en dat betekent dus ook dat ik er niet meer altijd op kan vertrouwen dat hij ziet dat ik naar hem sta te gebaren. Ik moet zelf dus opletten dat hij nog met ons meeloopt, en niet in zijn eigen wereld door blijft lopen terwijl wij een paadje inslaan. De andere honden volgen doet hij niet zo, want in tegenstelling tot de andere honden blijft hij liever op de paden bij mij in de buurt.
Met de triller is het dan makkelijk om even bijtijds zijn aandacht te kunnen trekken, maar voor de gebaren op afstand moet ik toch even iets anders verzinnen. Ik moet iets bedenken waarbij het voor hem altijd duidelijk is dat IK naar hem sta te gebaren, en niet een vreemde, want het is geen hond die zich door een vreemde zal laten vangen.

Nettie, kreeg Rana geen last van staar uiteindelijk?

Ze had wel wat staar, het focussen ging niet zo best meer (ergens naar kijken met steeds een knikje van de kop om opnieuw te "richten")
Ze was dood voor ze volledig blind was.

[Vitalia]

Mijn oudste hond begint ook slechter te horen, en ik denk dat hij uiteindelijk doof zal gaan worden.
Dat vind ik wel moeilijk te accepteren, helemaal omdat hij ook wat slechter begint te zien.
Ik moet mezelf aanwennen om hem dus een beetje in de gaten te houden, wat voorheen nooit nodig was omdat hij mij wel in de gaten hield.
Om die doofheid op te vangen ga ik hem binnenkort wennen aan de trilfunctie op de TT, zodat ik zijn aandacht kan trekken als hij niet mijn kant uitkijkt. Op het slechter wordende zicht moet ik dan nog iets verzinnen.

Maar kan je dan niet, nu hij nog hoort, op zoveel mogelijk acties een gebaar plakken? Dan heb je enkel het terugroepen nog waar je iets moet voor vinden. Dat scheelt toch al, niet?

[Vitalia]

Ja hoor, ze is bij ons van toen ze acht weken was, het is een dogo argentino en ze heet Nahla. We hebben nog twee Dogo's en één Lagotto Romagnolo, alle drie horend.
Over het algemeen gaat het goed, maar enkele dingen zijn bij mij hun "kracht" verloren. Zo vroeg ik haar aandacht door haar even aan te raken. Omdat ik dit meestal deed om haar iets te verbieden, wil ze niet meer reageren op mijn aanraking en moet ik van voren af aan beginnen. Pffff.
Bij mijn man lukt dit wel, hij is wel degene die het meest van honden afweet en ook erg consequent is, bij mij is dat, spijtig genoeg, niet altijd het geval.
We "roepen" haar terug op wandeling met gebaren en in het donker met een flikkerlicht. Op het licht reageert ze héél erg goed en snel. Het gebaar is weer hetzelfde als hiervoor : bij mij minder en bij mijn man ook goed.
Zitten op gebaar doet ze erg goed en met iets fouts stoppen gaat meestal ook goed. Soms moeten we het gebaar twee keer maken, maar over het algemeen zijn we erg tevreden met haar vooruitgang.
Nu ben ik haar het gebaar voor zoek bal aan het leren, daar hebben we nog wat oefening voor nodig ...

Ja begrijpelijk dat ze dan geen contact wil opnemen .
Als je de neiging niet kunt onderdrukken om haar aan te raken als ze iets verkeerd doet, kan je voor aandacht beter een lichtje gebruiken of - als ze dicht bij je is- even blazen. Of de trilhalsband.
Als ze erg voergericht is, is het aandacht voor je hebben meteen een beloning waard.
Dat zelfde geldt voor het "hier" komen.
Opnieuw intrainen met wat lekkers.
Echt lekkers dus, geen brokje uit de bak.

Als ze ergens op springt of af moet reageert ze ook erg goed op dat gebaar. We zien echt wel vooruitgang maar er zijn nog een paar dingen waar we een oplossing voor zoeken. Zoals iets verbieden op afstand en ook netjes aan de lijn wandelen snapt (of wil ze niet snappen) ze niet. Soms, als ik een gebaar maak, doet ze net of ze me niet ziet, wel grappig maar natuurlijk lastig...
Ze wordt niet gecorrigeerd maar we blijven staan of trekken zachtjes aan de lijn als ze blijft snuffelen, ze had echter steeds stress als we thuiskwamen van een wandelingetje en rende dan heftig rond. Nu wandel ik met haar met een gentle leader, dit gaat goed en de stress is weg, maar ik zou erg graag met haar wandelen met een gewone halsband, dus tips zijn welkom .

Wandelen met gewone halsband en lijn zou ik trainen zoals bij elke hond.
Niet verder lopen als ze trekt en belonen als ze niet trekt.
Eventueel dichterbij leren lopen met wat lekkers.

Dat ze er van ging stressen vind ik wat apart.
Misschien (onbewust) toch te veel gecorrigeerd met de lijn?
Want een rukje vanwege correctie of een rukje als seintje om verder te lopen lijkt me dan voor haar geen verschil maken en dan snapt ze het niet meer.
Dat zou stress op kunnen leveren.

Zomaar een gedachtengang hoor
Je zegt het vast wel als ik een andere richting op moet denken

Zo te lezen ben je al een heel eind.
Nu nog proberen ook zelf echt consequent te zijn

Zoeken van de bal vind ik moeilijk uit te leggen......
Je moet een zoekgebaar hebben, misschien iets in deze richting? met het gebaar voor "bal" (= rondje maken van beide handen (alsof de bal er in zit))
Dan laat je haar de bal zien en je legt hem (niet al te moeilijk) weg.
Dan laten zien dat je handen leeg zijn, vervolgens het zoekgebaar maken en (eventueel samen) "zoeken" waar de bal is.

Die trilhalsband kan heel effectief zijn.
Geen correctieband met pijnprikkel, maar gewoon een trilling zoals een mobieltje heeft.
Ik weet van een asiel waar een dove hond werd "gebeld" door de medewerkers als hij moest komen.
Mobieltje was vastgemaakt aan de halsband geloof ik.

Wat betreft dat wandelen heb je helemaal gelijk, als ik bleef staan, stond zij ook gewoon te wachten maar keek ze niet naar mij. Dan gaf ik een klein rukje aan de lijn om haar aandacht te trekken zodat ik haar een snoepje kon geven als ze naar me toe kwam. Dit heb ik dus waarschijnlijk héél verkeerd aangepakt.

Ik ben nu terug begonnen met "roepen" op korte afstandjes en onmiddellijk belonen met een snoepje en het gebaar "goed zo". Dat lukt al aardig, nu hoop ik alleen dat ik het niet verknal. Ik heb de neiging te grote stappen voorwaarts te nemen ipv héél langzaam op te bouwen, geen geduld vrees ik .

Dat van die bal ga ik proberen zoals jij het zegt, als het goed "uitgelegd" wordt, moet dat lukken!

Ik lees hier ook ergens een laserlichtje om aandacht te trekken, dat heb ik geprobeerd maar ze zocht het lichtje en liep erachter, ze fixeerde op het lichtje.
Nu gebruik ik een zaklamp met flikkerlicht als ze verder in de tuin zit en ik haar niet zie en het licht in de veranda aan en uit doen werkt ook heel goed als ik haar wel kan zien. Dat licht is alleen geen optie als we buiten in het zonlicht wandelen.
Werkt wel goed in een bos bv. of natuurlijk als het schemert.

[jacq1970]

Esperanza van mij kwam toen ze al oud was en die was ook doof en had flink wat staar ook.. in huis keek ze heel veel naar mij of naar Bowie en daarvan begreep ze dan wat de bedoeling was want roepen had niet zoveel nut.
Buiten kreeg ik amper contact met haar, gelukkig was het geen hond die überhaupt los kon... maar ze had wel wat nare trekjes als flink blaffen en dan kon ik haar dus niet corrigeren want als ik haar aanraakte hapte ze direct.. maar met een lampje knipperen werkte dus wel... dat heb ik thuis geoefend , 2x knipperen en dan een lekkertje erin en dat werkte, ze werd daarna ook makkelijker buiten en begon zelf contact te zoeken zodat ik haar de handgebaren kon geven als in doorlopen, even wachten ... en dat pakte ze verdomd snel op moet ik zeggen.. nou had zij wel Bowie als voorbeeld die dat soort dingen heel makkelijk en snel doet.

[Ri@nne]

Bonnie is van de ene op de andere dag (bijna) helemaal doof geworden. (waarom weet niemand, maar het was een hele rare ervaring. )
Ik moet zeggen dat ik er binnen een paar dagen aan gewend was, en zij zelf ook.

Het belangrijkste wat ik haar heb geleerd, is zo gauw ze naar me kijkt buiten, dat er dan een beloning komt, een koekje, een speeltje of een knuffel. hierdoor kan ze nog lekker los lopen.

( Ik vind het wel een uitkomst met oud en nieuw... een dove hond. )

[Antonetta]

Ik heb een hond gehad die op latere leeftijd doof en later ook blind werd. Doordat dit langzaam aan gebeurde wende hij er aan en deden er zich eigenlijk geen problemen voor. We benaderden hem rustig om te voorkomen dat hij van onverwachte aanrakingen schrok. We lieten hem niet meer los lopen maar hielden hem aan de flexi.