Minder gehoorzaam bij samen wandelen

[Eelke]

Als ik alleen met Teun loop (en dat is best wel vaak), luistert hij goed. Hij komt als ik roep en hij brengt de bal goed terug, al moet er wel nog elke keer een voertje in voor hij los wil laten.
Maar als ik samen met mijn vriend wandel, luistert Teun veel minder goed. In plaats van voor zijn neus te stoppen als hij de bal gehaald heeft, loopt hij straal langs mijn vriend heen en wil ook geen voertje aannemen in ruil voor de bal. Super frustrerend voor mijn vriend, want die heeft er na 3x met de bal gooien ook geen zin meer in.
(Wat misschien ook niet helpt is dat ik zeg dat hij juist veel moet gaan oefenen en meer geduld moet hebben, ik denk dat ik af en toe misschien wel wat teveel geduld heb...)
Mijn vriend is heel goed in consequent zijn, maar ik denk dat hij daardoor soms misschien wel meer van Teun verwacht dan hij kan geven. Hij vindt in zijn eentje met Teun wandelen dan ook niet zo leuk meer, omdat het nooit vlekkeloos gaat en hij daardoor gefrustreerd raakt.
Teun gaat ook minder goed naar mij luisteren als wij hem met z'n tweeën uitlaten. Als ik daarna weer alleen met hem loop, gaat het weer prima.
Waar kan dit door komen? Zou hij het moeilijk vinden om naar twee stemmen te luisteren? Hoe kunnen we hierop oefenen?

[blondie]

zo even heel kort door de bocht, jouw vriend lijkt mij een uitstekende voor een herderachtige
En het is herkenbaar bij mijn herder. Als vriend erbij loopt is hij lucht, ik ben baas en niet hij in haar ogen. Ik bemoei me er nu niet meer mee, hij moet haar duidelijk maken dat als hij wat van haar vraagt dat dat ook opgevolgd moet worden.
Bepaalde commando's gaan gewoon niet als ik er wel bij ben. Dat had ik met mijn vorige herder ook, als ik er bij was werd een commando door een ander gegeven uitgevoerd bij mij. Zit gewoon toch een beetje in sommige honden.

[renee-uk]

de twee kapiteins op een schip komt bij mij op, maar misschien is dat ook omdat ik herders gewend ben en die over het algemeen verschil maken tussen baas en aanhangsel
teun is nog erg jong ook he?
ik denk dat het een beetje verwarrend voor hem is en als je vriend zijn geduld wat verliest zal dat ook niet erg motiverend voor teun zijn.

misschien is het op te lossen door een van jullie twee het voortouw te laten nemen in de opvoeding en de training en dat de ander een beetje tweede viool gaat spelen tot teun wat uit de leerfase is?
dus niet meer om en om commando's geven als jullie samen zijn, maar dat door een van jullie laten doen en het alleen bij de basiscommando's houden als de ander met hem loopt.

[Eelke]

Ik ben ook degene die veel bezig is met training, trucjes, inlezen over van alles en nog wat en de rest van het gezin wat minder. Hij zal uiteindelijk naar 4 mensen moeten luisteren, omdat we hem met z'n vieren hebben. Maar hij is dus nu misschien nog wat te jong om dat te snappen?
Teun is 9 maanden en luistert naar mij heus ook niet altijd. Ik kan het wel opbrengen om te belonen met mijn stem als hij alsnog bij me komt na 3 keer zeggen en 1 keer brullen, mijn vriend vindt dat veel moeilijker en heeft dan gewoon geen zin meer om aardig te doen. Hij vindt dan dat Teun geen beloning verdiend heeft, omdat je hem dan beloont voor na 4 keer pas komen.
Ik heb denk ik gewoon teveel geduld (en ben dus misschien niet streng genoeg) terwijl hij vindt dat zachte heelmeesters stinkende wonden maken. Dit zorgt waarschijnlijk ook wel voor verwarring bij Teun. Maar hoe kom je nader tot elkaar als je allebei een ander idee hebt over wat een succesvolle opvoeding is?

[Manu]

Ik heb precies hetzelfde met mijn vriend. Die is heel streng en beloont niet graag. Ik ben een softie met veel geduld en veel belonen.
Als we samen wandelen spreken we van tevoren af wie leidt. Soms ik, soms hij. Wij komen nou eenmaal niet op 1 lijn. Ik krijg steeds meer voor elkaar, hij stelt zich iedere keer weer iets meer open voor mijn manier omdat hij ziet dat ik toch wel meer vertrouwen krijg en ook sneller dingen gedaan krijg. Terwijl mijn vriend dan weer dingen gedaan krijgt die mij niet 1, 2,3 lukken.
Het gaat al een tijdje goed. We weten wie waar beter mee is en Manu ook

Gaat je vriend ook wel alleen met Teun weg? Hoe is Teun dan?

[renee-uk]

Maar hoe kom je nader tot elkaar als je allebei een ander idee hebt over wat een succesvolle opvoeding is?

niet denk ik, en voor je hond wordt het er ook niet duidelijker op op deze manier.

Hij vindt dan dat Teun geen beloning verdiend heeft, omdat je hem dan beloont voor na 4 keer pas komen.

hierkomen moet voor een hond altijd, altijd, echt altijd leuk zijn!!
je motiveert een hond niet om te komen door hem geen beloning te geven.
want waarom zou ie komen als er in de rest van de wereld veel leukere en spannendere dingen zijn dan een baas die niet eens blij is als ie komt en waar ook nog eens niks te halen is?

[Jaap*]

Je ziet het heel vaak. Ik ben van mening dat het er vooral mee te maken heeft dat het oog minder op de hond is. De aandacht moet gedeeld worden, en dat pikt een hond feilloos op.

[Eelke]

@manu, dat ga ik ook eens voorstellen. Een van de twee geeft commando's en gooit met de bal, de ander loopt gezellig mee. Mijn vriend gaat bijna nooit alleen met Teun weg. Hij vindt het niet leuk om met hem te lopen omdat hij zichzelf en de hond teveel consequentheid oplegt. Maar tegelijkertijd vindt hij consequent zijn heel belangrijk (ik ook trouwens) en probeert hij te voorkomen dat Teun zijn hele hand neemt als hij een vinger geeft.

[Dee]

Herdetypje zie ik nu ook.

ik ben dol op vriend en dol op hond. Maar voor samen een aanlijwandeling bedank ik vriendelijk.
Figo luistert heel goed naar vriend. Al vanaf t begin. Hoewel we van te voren van alles besproken hebben, neem ik t allemaal veel serieuzer. Ik heb twee jaar moeten werken om ook Figo terug te kunnen roepen op n losloopgebied. Terwijl vriend maar hoefde te kikken. Maar die deed t dan niet op tijd. Die heeft zoiets van gaat wel goed.

[bouvierpoedel]

De hond is gewoon bezig met zijn eigen belang en legt zijn loyaliteit waar hij het meest kan halen en winnen.
Misschien moet jij een stapje terug doen en je moederrol en wandelende voerbak functie even terugschroeven.

[Leonie.]

De hond is gewoon bezig met zijn eigen belang en legt zijn loyaliteit waar hij het meest kan halen en winnen.
Misschien moet jij een stapje terug doen en je moederrol en wandelende voerbak functie even terugschroeven.

Haha, hoe haal je dat nu weer allemaal uit het verhaal?
Beetje snel geoordeeld.

[asani]

Ik ga mee in wat de anderen zeggen je vriend is meer een herdershond type.
Weimeraners zijn heel anders en consequent zijn is goed maar ook rechtvaardig naar een hond toe.Dan wil ik niet zeggen dat je niet streng mag zijn maar je hond is nog jong en er zijn ontzettend veel afleidingen.Aan de andere kant is hij 9 maanden en aan het puberen dus let op dat hij niet een loopje met je neemt.Honden pikken je stemming heel goed op lezen onze lichaamstaal beter dan wij die van hun dus hij merkt ook aan je vriend zijn ongeduld en ergernis.

Als mijn man en ik samen de honden uitlaten merken we ook dat ze minder goed luisteren als dat 1 van ons ze alleen uitlaat.
Je bent samen aan het kletsen en bent minder met ze bezig.
Ik doe er het meeste mee en dat merk je toch aan hun reactie.

Gr Rian,Ijuba,Fynn,Asani en Sies

[-Lilo-]

Zo, dat klinkt bekend mijn man en ik doen het allebei ook enigszins anders, haha. Maar Lola is 80% van de tijd alleen met mij dus ik ben de baas. En die keer dat mijn man mee is, loop ik met de lijn in mijn hand en dus met Lola. En met loslopen bemoeit hij zich niet met terugroepen oid. Maar daar is wel wat strijd aan vooraf gegaan, haha. Ik ben ook wat milder en geduldiger dan mijn man. Daar heb ik hem op gewezen en inmiddels ziet hij dat mijn aanpak toch best goed werkt. Bij ons had het gewoon veel tijd en uitleg nodig, haha. Hoewel ik mijn hond niet standaard 3 of 4 keer zou roepen en dan belonen. Dan zou ik wel meer je hond gaan lezen en zorgen dat je die eerste paar nutteloze keren roepen niet hoeft te doen. Zodat je roept als je weet dat het commando ook opgevolgd kan worden zodat je zonder discussie kan belonen

[kipo]

Je ziet het heel vaak. Ik ben van mening dat het er vooral mee te maken heeft dat het oog minder op de hond is. De aandacht moet gedeeld worden, en dat pikt een hond feilloos op.

Dat denk ik ook. Kita had dat ook heel sterk, alleen wandelen, geen probleem, maakte ook niet uit wie er wandelde (nepherder dus nauwelijks onderscheid tussen baas en aanhang). Samen? Drama! Alle commando's werden in twijfel getrokken en als ik iets opdroeg ging ze naar vriend kijken en andersom, de heks.

[eveliendepien]

Haha herkenbaar ja. Mijn vriend komt ook wel eens chagrijnig met Sam thuis omdat ze niet luisterde e.d. Ook weet hij niet heel veel van het gedrag van honden af.. Dat vind ik wel eens moeilijk. Zo af en toe gromt Sam onderweg nogwel eens naar een andere hond, in haar spel gromt ze ook heel veel en laatst zei mijn vriend dat Sam een agressieve hond was met al dat grommen.. Sam is alles behalve agressief want ze is zo onderdanig als wat, maar dat soort dingen moet ik hem dan uitgebreid uitleggen en volgens mij houdt hij dan nog zijn eigen ideeën er aan over, dat is soms best lastig. Mijn vriend loopt meestal 1 kort rondje met Sam ('s ochtends), de rest van de dag wandel ik en ook de lange wandelingen.
Als we met z'n tweeën gaan heb ik Sam altijd vast en roep ik haar terug. Tijdens de wandeling luistert ze opzich naar ons beide wel redelijk, maar ik roep haar altijd terug, mijn vriend heeft haar ook nooit los omdat daar momenteel hard aan gewerkt wordt (door mij)..
Het is wel lastig als de ander er niet zo veel van af weet als jij, net als andere methoden gebruiken. Ik zou inderdaad van tevoren ook afspreken wie met je hond loopt en diegene ook 'het werk' laten doen zegmaar..

[Manu]

Manu weet ook precies hoe hij bij wie de meeste kans maakt. Als we eten ligt hij het dichtste bij mij want ik laat soms weleens ineens iets vallen. Of als ik kook krijgt hij altijd wel wat dus zit hij vol verwachting te wachten bij de deurpost. Als vriend kookt staat hij niet eens op.
Aan de riem is Manu veel gehoorzamer bij mij dan bij vriend maar los komt hij wel sneller naar hem dan bij mij.
Ik heb mijn idee van opvoeden aangepast in de tijd dat we hem hebben en vriend vindt het vaak maar onzin maar respecteert het wel. Het werkt wel veel beter nu, ik kan Manu heel makkelijk douchen maar hij vertikt het bij vriend (legt er teveel druk op) maar als hij superenthousiast is bij mensen krijg ik er weer niet de rust in die vriend wel met 1 commando krijgt.
Zo vul je elkaar aan denk ik dan maar.
Af en toe heeft hij rare ideeën, net als dat hij wel eens zegt dat hij wil dat hij katten opjaagt want anders is het een pussy. Of hij denkt dat Manu heel onderdanig is omdat hij jankt als hij een andere hond in de verte ziet.

[DaniBanani]

Hier was dat in het begin ook zo, mijn vriend had het idee dat Dexter veel beter luisterde naar mij en deels klopte dat ook wel. Hoe meer ik me daarmee ging bemoeien, hoe slechter dat eigenlijk ging. Vriendje werd steeds gefrustreerder door mijn adviezen, hondje pikte dat op en ging slechter luisteren. En samen lopen was helemaal vervelend, want ik kon regelmatig mijn mond niet houden en dat commentaar werd uiteraard niet echt gewaardeerd. Uiteindelijk ben ik daarmee gestopt. Hij moest maar z'n eigen weg met Dex vinden, en als we samen liepen bemoeide ik me niet met wat hij deed. En nog, als hij een commando geeft en Dexter luister niet neem ik letterlijk wat afstand. Hij moet dat oplossen, niet ik. En dat werkt, want Dexter luistert steeds beter naar hem (met een paar dingen zelfs beter dan naar mij) en vriendje heeft er weer lol in. Ik herinner hem er alleen soms aan dat-ie best mag belonen als Dex braaf is, en dat hij nooit, nooit boos moet worden met hierkomen, ook niet als het eigenlijk te lang duurt. En toen hij enthousiast thuis vertelde dat Dexter en een buurtkat een wedstrijdje 'de ander wegkijken' hadden gedaan wees ik hem er even op dat ik zulke geintjes niet echt kon waarderen terwijl ik bezig ben Dexter te leren katten te negeren. "Ja maar was grappig, hij doet die kat toch niks joh." Maar goed. Kleinigheidje hou je.

[Eelke]

Hij moest maar z'n eigen weg met Dex vinden, en als we samen liepen bemoeide ik me niet met wat hij deed. En nog, als hij een commando geeft en Dexter luister niet neem ik letterlijk wat afstand. Hij moet dat oplossen, niet ik.

Ik probeer dat ook te doen, met mijn rug naar de situatie gaan staan (zodat ik mezelf ook niet de kans geef om toch mijn grote waffel open te doen haha). Mijn vriend neemt heel veel van me aan qua kennis e.d., maar hij heeft uiteindelijk toch wat minder geduld en komt dan ook wel eens chagrijnig thuis na een wandeling.
Hij vindt het bijvoorbeeld ook een knieval als ik Teun ga halen ipv hem roep om te komen. Dit gebeurt eigenlijk maar in 1 situatie en dat is als Teun in de tuin is en niet mee naar binnen wil, maar het kan wel vaker op een dag voorkomen. Hij vindt dan dat ik Teun teveel slack geef (hoe zeg je dat in het Nederlands?) doordat hij niet uit zichzelf/op commando bij ons hoeft te komen maar ik hem haal. En dan heeft bouvierpoedel misschien weer gelijk, dat ik te zachtaardig ben dus (alleen ietsje minder prettig verwoord tegen iemand die je niet kent )

[renee-uk]

als je hem ophaalt kun je hem alsnog bij je roepen en belonen, laat je hem gewoon de laatste (halve) meter zelf komen
niks mis met ophalen als je toch al weet dat ie niet komt hoor, da's een stuk beter dan oeverloos blijven roepen zonder dat het effect heeft!

[Eelke]

Ha, goeie tip! Lekkere beloning erbij en afstand uitbouwen

[ranetje]

als je hem ophaalt kun je hem alsnog bij je roepen en belonen, laat je hem gewoon de laatste (halve) meter zelf komen
niks mis met ophalen als je toch al weet dat ie niet komt hoor, da's een stuk beter dan oeverloos blijven roepen zonder dat het effect heeft!

Precies, want daarvan leert hij alleen maar dat hij bij het eerste roepen niet hoeft te komen, want je roept nog wel een keer
Je verknalt dan je "hier" commando.

Zou vriend trouwens toch echt wel adviseren om, als Teun wat later komt, niet narrig te zijn.
Er hoeft niet speciaal koek in maar een vriendelijk woord is echt wel beter.

Perfectionisme verlangen van een hond kan niet en zeker niet op de leeftijd die Teun heeft.

[blondie]

Hier was dat in het begin ook zo, mijn vriend had het idee dat Dexter veel beter luisterde naar mij en deels klopte dat ook wel. Hoe meer ik me daarmee ging bemoeien, hoe slechter dat eigenlijk ging. Vriendje werd steeds gefrustreerder door mijn adviezen, hondje pikte dat op en ging slechter luisteren. En samen lopen was helemaal vervelend, want ik kon regelmatig mijn mond niet houden en dat commentaar werd uiteraard niet echt gewaardeerd. Uiteindelijk ben ik daarmee gestopt. Hij moest maar z'n eigen weg met Dex vinden, en als we samen liepen bemoeide ik me niet met wat hij deed. En nog, als hij een commando geeft en Dexter luister niet neem ik letterlijk wat afstand. Hij moet dat oplossen, niet ik. En dat werkt, want Dexter luistert steeds beter naar hem (met een paar dingen zelfs beter dan naar mij) en vriendje heeft er weer lol in. Ik herinner hem er alleen soms aan dat-ie best mag belonen als Dex braaf is, en dat hij nooit, nooit boos moet worden met hierkomen, ook niet als het eigenlijk te lang duurt. En toen hij enthousiast thuis vertelde dat Dexter en een buurtkat een wedstrijdje 'de ander wegkijken' hadden gedaan wees ik hem er even op dat ik zulke geintjes niet echt kon waarderen terwijl ik bezig ben Dexter te leren katten te negeren. "Ja maar was grappig, hij doet die kat toch niks joh." Maar goed. Kleinigheidje hou je.

Oh, haha dat laatste herken ik ook. Maar dat ging over een vos. Hij had Bluf wel aan de lijn, maar toch deels opmerkingen maken naar haar "zie je de vos, daar is het vosje hoor!" en ik heb juist vanaf het moment dat ik haar kreeg hemel en aarde bewogen om haar niet achter wegflitsende zaken aan te laten gaan, en haar dan ook echt kwijt te zijn (onbereikbaar). Hij vond het heel grappig, maar toen hij mijn gezicht zag
Zijn eigen hond vind dat ook spannend (zeg poesjes en ze gaat zoeken, maar doet ze niets en is terug te roepen) bij Bluf is dat toch wat anders, ze zal niets doen, maar het maakt haar voor mij onbetrouwbaar als ze overal achteraan vliegt als ze los loopt, dus ik was niet zo blij met Jac op dat moment

En bij bepaalde honden zal je echt blijven zien dat ze een meerdere in iemand zien als je met meerdere mensen loopt. Ook bij mijn andere herder, die luisterde perfect naar anderen. Iedereen kon daar zo mee gaan wandelen. Maar als ik erbij was en diegene die vaker met hem liepen wilden wat van hem, dan werd er naar mij gekeken en die persoon had gewoon wel aandacht, maar ik was toch baas voor hem. En dat zie ik bij Bluf ook. Als ik erbij ben dan wordt er meer naar mij geluisterd. En Jol reageert weer sneller als haar eigen baasje fluit. (dat laat ik hem maar denken, maar dat is ook niet meer zo )

[gyanty]

Tja, ik snap je punt. Wij hebben dat hier ook wel opgemerkt. De vraag is of je er moeilijk over moet doen. Mijn vriend is niet mij en ik ben er van overtuigd dat een ieder vooral moet doen wat bij hem past. Mijn vriend gaat anders met de honden om dan ik. Maakt geen flaus aus. Als je maar hetzelfde doel nastreeft.

Vooral bemoederen op vingers tikken werkt niet. Ja het werkt irritatie op en onbegrip. Geef hem de tijd om zelf uit te vinden hoe het het beste werkt. Je kan hoogstens jou bevindingen delen. Mijn vriend loopt meestal een paar fases achter als de honden iets nieuws leren, maar dat maakt niet uit. Geef ook je vriend de ruimte om te ervaren en alle stadia daarin te ervaren. Hij loopt er minder vaak mee, is er minder vaak mee samen, dus gaan de processen bij hem wat langzamer dan bij jou. Wij hadden het er hier regelmatig over hoe wij zaken aanpakte. Zonder verwijt of zeggen dat een ander het fout doet. Gewoon vertellen wat jij gedaan hebt, wat je uitgevonden hebt en ervaren hebt.

Als wij samen lopen, zijn ze inderdaad vaak wel iets ondeugender, maar ook dat is een proces waar ze doorheen moeten en waarin dezelfde leerweg bewandelt moet worden als bij het alleen met ze wandelen. Honden leren situatie gebonden. En samen of alleen lopen zijn verschillende situaties voor de hond. Vraagt dus oefening en training en fases terug bij het samenlopen.

[Jaap*]

Betrouwbaar gedrag van de baas is het allerbelangrijkst in de relatie met een hond. Het is namelijk de basis van vertrouwen.
Al kan een hond er maar op vertrouwen dat hij bijzonder betrouwbaar een knal voor z'n harses krijgt voor bepaald gedrag, dan is dat altijd nog beter dan een onbetrouwbare reactie.
Een beetje consensus over de omgang met de hond tussen de gezinsleden is dus wel gewenst vind ik. We verwachten heel wat van onze honden. Dat verplicht ons ook om ze met begrip voor hun belevingswereld zo eerlijk mogelijk te behandelen.

[Eelke]

Mijn vriend loopt meestal een paar fases achter als de honden iets nieuws leren, maar dat maakt niet uit. Geef ook je vriend de ruimte om te ervaren en alle stadia daarin te ervaren. Hij loopt er minder vaak mee, is er minder vaak mee samen, dus gaan de processen bij hem wat langzamer dan bij jou.

Ik denk dat dit ook heel erg voor ons geldt. Ik probeer hem te stimuleren om zelf nieuwe trucjes te leren aan Teun. Dat vindt hij leuk maar ziet het niet als zijn roeping (zoals ik soms ) dus dat gaat ook langzamer. En ik zal een manier moeten vinden om mijn bevindingen over te brengen zonder bemoederend te doen. Hoe brengen jullie het als je de ander een tip wil geven qua opvoeding? Ik denk dat mijn zinnen iets te vaak beginnen met 'je moet...'

Het is voor ons in huis allemaal nieuw en het is zo fijn om een slimme hond te hebben, maar het moet wel leuk blijven voor iedereen Hopelijk gaat mijn vriend na verloop van tijd zelf ervaren wat beter werkt, stroop of azijn. Als ik zie dat dit bij meerderen zo gegaan is, dan moet het vast goedkomen. Hun vorige hond luisterde überhaupt niet, dus dit is al een enorme sprong voorwaarts

[DaniBanani]

Allereerst moet je je afvragen of jouw advies echt noodzakelijk is. Soms is het ook leren accepteren dat iemand de dingen net iets anders aanpakt dan jij. En anders proberen om het positief te brengen. Niet "Je moet dit zó doen want dat hoort/zo doe ik het ook/dat is beter", maar "Ik merk dat het beter lukt als ik het zo-en-zo doe, misschien kan je dat eens proberen?" Of alsof je gewoon meedenkt: "Goh, irritant zeg, dat-ie niet meewerkt. Hé, als je nou eens dit-en-dit probeert, lukt het dan wel?" Dan komt het niet over alsof jij hem wel even uit gaat leggen hoe het moet, maar gewoon of je probeert samen naar een oplossing te zoeken. Alleen bij echt onredelijke verwachtingen zou ik dat wel gewoon benoemen, dat het niet eerlijk is naar de hond toe en bovendien voor allebei frustrerend.

[DaniBanani]

Haha Verschil is wel dat ik eerst ook echt vond dat hij dingen op mijn manier moest doen, en nu kan ik ook accepteren dat hij zijn eigen maniertjes heeft. Dus mijn intentie is ook wel veranderd, van 'mijn manier is beter' naar 'als jouw manier niet werkt kan je dit ook nog proberen.' En als hij dat dan niet wil accepteer ik dat ook (soms met moeite, haha) in plaats van dat ik gefrustreerd raak omdat hij niet luistert.

[Eelke]

Haha, ja de afweging ligt bij mij nu ook tussen de DaniBanani-aanpak en de Inge_O-aanpak
Ik ben zelf behoorlijk recht door zee dus zou hij moeten kunnen verwachten dat ik dan ook recht door zee advies geef. Maar het blijft toch jouw woord tegen dat van de ander. Als hij niet overtuigd is van wat ik denk dat goed is, weet ik niet of het wel uitmaakt hoe ik het breng
Maar de intentie erachter veranderen is ook wel een goeie, en dan dus accepteren dat hij de dingen anders doet ( ).

[renee-uk]

Haha, ja de afweging ligt bij mij nu ook tussen de DaniBanani-aanpak en de Inge_O-aanpak
Ik ben zelf behoorlijk recht door zee dus zou hij moeten kunnen verwachten dat ik dan ook recht door zee advies geef. Maar het blijft toch jouw woord tegen dat van de ander. Als hij niet overtuigd is van wat ik denk dat goed is, weet ik niet of het wel uitmaakt hoe ik het breng
Maar de intentie erachter veranderen is ook wel een goeie, en dan dus accepteren dat hij de dingen anders doet ( ).

daden zeggen vaak meer dan woorden, als blijkt dat jouw aanpak wel werkt en de zijne niet hoef je er niet zoveel woorden aan vuil te maken en kun je wijzen naar het resultaat

ik weet het niet hoor, maar bij een hond in opbouw lijkt het mij toch voor de hond een stuk duidelijker als er één lijn aangehouden wordt, ik ben niet zo voor die twee kapiteins op een schip.
lijkt me dat het nu meer gaat om wie er nou gelijk heeft en/of zijn zin kan doordrijven, dan dat het er om gaat de hond op een voor hem begrijpelijke manier dingen te leren.
jullie maken het op deze manier alleen maar verwarrender en moeiijker voor je hond en ik kan me niet voorstellen dat dat de bedoeling is

[Eelke]

lijkt me dat het nu meer gaat om wie er nou gelijk heeft en/of zijn zin kan doordrijven, dan dat het er om gaat de hond op een voor hem begrijpelijke manier dingen te leren.

Ik ben ook bang dat het die kant op gaat, vandaar ook mijn vragen
Het is in het belang van Teun dat we (kritisch) naar de manier van opvoeden kijken. Ik wil ook graag openstaan voor andere ideeën dan de mijne. Ik ben wel degene die er het meeste mee bezig is, maar dat hoeft niet te betekenen dat een ander geen goeie inzichten kan hebben. Of dat een ander het accepteert als ik een andere aanpak voorstel