Belonen, negeren, corrigeren

[Leonie.]

Er zijn twee kwesties waarbij ik niet zeker weet wat ik het beste kan doen.

1. Lou gaat vaak blaffen als ik hem even in de tuin laat spelen. De buren hebben Chihuahua babies in de tuin lopen en die gaan nogal tekeer, waar mijn hond op reageert. Maar soms zie ik de reden ook niet, waarschijnlijk denkt Lou dan iets of iemand te horen. Ik heb liever niet dat hij buiten blaft, omdat de buren (en dat zijn er veel) daar misschien last van hebben.

Wat ik nu doe is hem gelijk naar binnen roepen. Ik doe dan het luikje ook een tijdje dicht. Maar beloon ik hem dan voor het naar binnen komen (anders komt hij op den duur niet meer ben ik bang)? Of geef ik hem een boze 'nee' voor het blaffen (te laat lijkt mij)? Of hoe kan ik het hem anders afleren?

2. Lou is vaak ongeduldig en gaat dan piepen/zeuren. Dit doet hij bijvoorbeeld als ik 'te lang' aan het werk ben achter de computer, of als ik met iemand sta te kletsen en Lou wil door, of in de bus.

Op de hondenschool zeiden ze dat ik hem altijd moet negeren in deze situaties. Dit heb ik heel lang gedaan, maar er is weinig vooruitgang. Er zijn ook mensen die tegen mij zeggen dat ik het juist accepteer door het te negeren en dat ik hem een correctie moet geven, in de zin van 'eh' of 'nee'. Deze twee theorieën staan dus erg ver uit elkaar. Wat is volgens jullie beter?

Alvast bedankt voor de hulp.

[JBK]

Ik heb allebei de situaties meegemaakt en in beide gevallen ben ik het gaan voorkomen.
Cody blafte naar de buurhondjes. Ik ben vervolgens beneden gaan werken (aan de eetkamertafel) en als hij aanstalten maakte om terug te gaan blaffen (hij was nooit de initiator) dan zei ik “nee” en riep hem vrolijk naar binnen. Hij reageert nu alleen nog op de honden als ze out of the blue uitvallen naar ‘m.
Truus had er ook een handje van om te gaan piepen als ik voor haar zin te lang boven zat te werken. Ik ben dat dus gaan uitbouwen. In het begin lag haar kritieke punt op een kwartier alleen beneden zijn (met Cody) nu kan ze gewoon 4 uur rustig liggen slapen terwijl ik boven thuiswerk. Overigens dat ik boven werk heeft twee redenen, bereik van de telefoon is beter en soms gaan ze samen aan het spelen waardoor ik geen cliënten te woord kan staan. Ik heb het opgebouwd door eerst na 5 minuten naar beneden te gaan, haar straal te negeren, thee te zetten en weer naar boven. Dat uitbouwen naar 10 minuten, een half uur etc. De sprongetjes waren afhankelijk van hoe Truus reageerde. Als ze buiten zinnen was, als ik naar beneden kwam dan schroefde ik de tijd wat terug.
Er zijn dus thuiswerkdagen geweest waarop ik wel 25 keer de trap op en af ben gegaan maar nu ligt ze heerlijk te maffen en maakt het haar niet uit of we om de 20 minuten effe knuffelen als ik thee kom zetten of dat ik een halve dag boven blijf (niet dat ik dat ooit haal want ik moet vaak plassen )

[Leonie.]

Ik heb allebei de situaties meegemaakt en in beide gevallen ben ik het gaan voorkomen.
Cody blafte naar de buurhondjes. Ik ben vervolgens beneden gaan werken (aan de eetkamertafel) en als hij aanstalten maakte om terug te gaan blaffen (hij was nooit de initiator) dan zei ik “nee” en riep hem vrolijk naar binnen. Hij reageert nu alleen nog op de honden als ze out of the blue uitvallen naar ‘m.

Ok, ja dat klinkt wel logisch. Ik ben het dus nooit voor. Daarvoor zal ik denk ik met hem in de tuin moeten gaan zitten en heel goed opletten.

Truus had er ook een handje van om te gaan piepen als ik voor haar zin te lang boven zat te werken.

Bij mijn hondje is dit niet bij het alleen zijn (dat gaat goed), maar in situaties waar hij ongeduldig is en/of aandacht wil. Heel lastig, want: geef je hem aandacht door 'nee' te zeggen, of negeer je het, waarbij hij zijn gang blijft gaan.

[JBK]

Kun je vanaf de bank zien wat ie uitspookt? Dan zou ik lekker binnen blijven zitten. Anders gaat ie het misschien alleen niet meer doen als jij erbij bent.
Je ziet vanzelf aan de houding wanneer ze willen gaan reageren/kijken/uitvallen etc. en daar reageer je op. Omdat het vergrijp dan nog zo mild is, kon ik met een milde "nee" het uitvallen voorkomen.

Het zeuren om aandacht is hetzelfde als bij Truus, behalve dat jij in zicht bent en ik uit zicht was. Truus wist dat ik boven zat, want alleen thuis zijn kon ze namelijk direct.
Ik zou het dus hetzelfde aanpakken, proberen te voorkomen dat hij gaat zeuren. En dan niet superblij zijn als hij stil is, maar even een aai over de bol en klaar of zelfs helemaal niks en gewoon even er voorbij lopen.
Anders blijf je in mijn optiek in die cirkel draaien. Corrigeren is ook aandacht tenslotte en als Truus ergens niets van opstak, was het wel een correctie op dat moment.

[duitse herder]

Niets ten nadele van het ras of jouw hond, maar ik ken alleen maar Markiesjes die voor elke scheet blafffen. Of als ze denken dat er ergens een scheet gelaten word En dan ben ik een herder gewend, die behoorlijk vocaal ingesteld zijn.

Over dat zeuren, kan je hem niet een kong of iets geven? Zodat hij niet zichzelf vervelende dingen aan gaat leren?

[Leonie.]

Kun je vanaf de bank zien wat ie uitspookt? Dan zou ik lekker binnen blijven zitten. Anders gaat ie het misschien alleen niet meer doen als jij erbij bent.
Je ziet vanzelf aan de houding wanneer ze willen gaan reageren/kijken/uitvallen etc. en daar reageer je op. Omdat het vergrijp dan nog zo mild is, kon ik met een milde "nee" het uitvallen voorkomen.

Helaas niet, maar wel vanuit de keuken. Ik kan hem voorlopig wel alleen naar buiten laten als ik hem via het raam in de gaten kan houden. Moet toch ook een beetje opletten of hij niet aan de plantjes komt (net verhuisd en voor het eerst een tuin).

Ik zou het dus hetzelfde aanpakken, proberen te voorkomen dat hij gaat zeuren. En dan niet superblij zijn als hij stil is, maar even een aai over de bol en klaar of zelfs helemaal niks en gewoon even er voorbij lopen.

Dat is bijna niet te doen, omdat het in al die verschillende situaties voorkomt. Thuis kan ik het voorkomen door niet lang aan een stuk door te werken en hem lekker moe te maken. Maar in de bus zeurt hij om niets, net als wanneer ik even met iemand klets en hij geen aandacht krijgt. Ik kan het hier denk ik niet steeds voorkomen.

Niets ten nadele van het ras of jouw hond, maar ik ken alleen maar Markiesjes die voor elke scheet blafffen. Of als ze denken dat er ergens een scheet gelaten word

Hahaha. Gelukkig valt het hier dan nog erg mee. Hij blaft ook pas zo sinds we verhuisd zijn eigenlijk. Verder blaft hij alleen bij groot enthousiasme, bijvoorbeeld wanneer mensen in het park met hem gaan spelen en daarbij tegen hem praten, wat hij te gek vindt.

Over dat zeuren, kan je hem niet een kong of iets geven? Zodat hij niet zichzelf vervelende dingen aan gaat leren?

Denk dat het daarvoor te laat is, want hij doet dit altijd al. Wat ik wel doe is hem afleiden. In de bus bijvoorbeeld, doe ik iets leuks met hem (oefeningetjes bijv) of zet ik hem op schoot om uit het raam te kijken, of hij krijgt een kauwstokje. Maar zodra hij klaar is met deze dingen, gaat hij zeuren, zo van 'zijn we er al'. Alleen als hij heel erg moe is gaat hij er lekker bij liggen en wacht hij geduldig tot we er zijn.

[Leonie.]

Bedankt, daar heb ik wel wat aan.

Maar het naar binnen roepen bij het blaffen, zoals ik dus ook doe, dat zie je als iets permanents?

Ik zou het zo fijn vinden dat mijn hondje uiteindelijk gewoon in en uit kan lopen als ik even moet werken (toevallig loopt mijn hondje net twee keer in en uit zonder te blaffen, het kán dus wel!). Op het moment hoor ik trouwens die k*t Chihuahuas (no offence) weer tekeer gaan en mijn hondje ligt rustig in de vensterbank. Zo vindt hij het blijkbaar geen probleem. Hmm misschien blaft hij juist wel doordat hij de baasjes hoor denk ik nu.

[Tanja Simba&Bella]

Die van mij blaft ook wel eens in de tuin en ook hier kap ik dat gelijk af. Hij doet het vaak als reactie; blaffende honden in het park achter ons of mensen die langs de poort lopen.

Als ik zelf binnen ben en hij slaat aan roep ik hem gelijk binnen. Hij krijgt een braaf en daarmee is de kous af. Als we samen buiten zitten en hij slaat aan dan is een nee genoeg. Gaat hij soms toch door, dan stuur ik hem naar binnen voor een paar minuten.

In het voorjaar is het duidelijk weer even wennen voor hem maar dit gaat snel weer goed.