Waarom heb je voor het ras gekozen dat je nu hebt?

[Leonie.]

Ik heb een Markiesje gekozen omdat ik zocht naar een hondje met deze eigenschappen:

Vriendelijk en opgewekt
Sociaal
Actief/Sportief
Intelligent
Niet groot, makkelijk mee te nemen op de fiets
Uiterlijk dat mij aanspreekt (langharig, slank, soepel, etc)

Wat mij tegenvalt is het jachtinstinct (dat hebben ze lang niet allemaal) en dat mijn exemplaar wel érg energiek en ADHD is. Hij gaat door tot je hem stopt. Het is een ongeduldig hondje. Toch ben ik blij dat ik hem gekozen heb als mijn eerste hondje. Het is een uitdaging, maar niet te moeilijk.

Al ruim een jaar ben ik helemaal gek van Tollers. Dit wordt dan ook mijn tweede hond. Een Golden zou ik ook graag willen en heb laatst wel een héél leuke Wetter ontmoet.

[duitse herder]

Opgegroeid met een Duitse Herder, mijn eerste hond werd vanzelfsprekend een DH. Noah is mijn echt bewuste keuze, qua karakter vind ik het heerlijke werkhonden.
Mijn volgende zou zomaar een hele andere kunnen zijn hoor, een toller, markiesje, riesenschnauzer p/z, border collie. Mijn grootste nadeel van een DH vind ik dat ze zo scherp zijn, ik wil eens een makkelijkere hond daarin.

Hoe bedoel je scherp? Ik kom er genoeg tegen en maar zelden een agressieve , wel dominante, maar dat is geen slechte eigenschap mits hij onder appel staat. Ik maar dat is mijn mening vindt dat juist een herder mits goed opgevoed een enorme stabiele hond is.

Agressie is niet hetzelfde als scherp. Onder scherp versta ik dat ze nogal fel uit de hoek kunnen komen. Ze tolereren veel maar als ze nijdig zijn kunnen ze goed uithalen. Ze hebben soms last van klapperende tanden
Ik zie Noah altijd als een bommetje, met gelukkig wel redelijke lange lont. Ze accepteert veel maar als ze explodeert, berg je dan maar. Daarna is ze ook weer klaar ermee, ze blijft er niet in hangen.

[Debster1982]

Ik wilde een naakthond, mijn vriend wilde aan am staf of een pitbull. Hebben toen uiteindelijk voor een kale terrier gekozen. Het beste van twee werelden. We wilde wel een hond met pit.

[renee-uk]

als ik een lijstje maak van wat ik zoek en niet zoek in een hond kom je al gauw bij de duitse herder uit:

baasgericht
intelligent
leergierig
werklustig
minimaal 55 cm schofthoogte
stok- of langstokhaar
liefst black and tan, zwart of grauw mag ook
hoeft niet overmatig (hond)sociaal te zijn
geen jachtpassie

ik hoef geen ander ras, de duitse herder past perfect bij me, zelfs met de onderlinge verschillen die honden nou eenmaal altijd blijven houden ook al zijn ze van hetzelfde ras.

[lunaquinty]

ik ben eigenlijk op zoek naar een 4de hond, hij/zij moet alleen met honden/katten/kids kunnen, ras, geslacht en leeftijd maken niet uit.
als ik in de ogen kijk, weet ik het. ik ben dus duidelijk niet rasgebonden.
alhoewel ik ierse wolfshonden van kinds af aan geweldig vind, zijn er weinig herplaatsers van dat ras.

[semmyboy]

Ik hou sowieso niet van kleine hondjes.
En krulhonden hou ik ook niet van. Ben niet zo van het schattige.
Labradors en goldens vind ik wel erg leuk, maar die zie je overal al lopen.
Ik hou van honden die een beetje een honds uiterlijk heeft, een wat stoerdere hond.
Karakter vind ik ook belangrijk. Terughoudend naar vreemde is soms wel fijn, ik hoef geen allermans vriend. Ik vind het leuk om met de hond activiteiten te doen, en een herder vind dat leuk.
Ik kwam dus uit op een duitse herder, vind het prachtige honden en hun karakter is geweldig.
Past precies bij mij. Ik zou niks anders meer willen.
Het zijn geen schoothonden teminste sem niet, en dat vind ik ook niet erg.
Het is binnen een heerlijke rustige hond, en buiten is hij ook best rustig. Soms wel wat drukker maar dat vind ik heerlijk.

[Veenmug]

Ik ga graag als voorjager mee op jacht. Eerst meer dan 20 jaar retrievers (Golden, labrador). De klei werd met klimmen der jaren steeds zwaarder. Zag de spanielmensen de dijkjes en de kantjes er van aflopen en was verkocht. Nu al weer 8 jaar een Engelse Springer Spaniel.

[Hutch]

De toller heb ik toen der tijd gekozen omdat ik graag een actieve, vrolijke, vriendelijk hond wilde die ook wel makkelijk overal mee naar toe kon. Veel verschillende hondensporten mee doen en veel (lange wandelingen) Het formaat was ook wel belangrijk voor mijn ouders waar ik toen nog bij woonden.
Achteraf bleek hij ook een goede jachthond, maar daar had ik totaal niet aan gedacht toen ik hem kreeg.

De stabij is een krijgertje bij mijn vriend Hij wilde graag een nederlands ras, actief, vrolijk en toch een stoer overkomen. Voor de jacht wilde hij graag een maatje die hij mee kon nemen en ook wat kon werken. Het is hem toen der tijd niet gelukt, maar ik heb de trainingen met succes over kunnen nemen. Nu gaat hij regelmatig mee en toont zich daar ook als een hele stabiele hond die meer dan genoeg energie heeft om een hele dag mee te banjeren.

Mijn twijfels die ik in het begin had over de stabij zijn nu echt wel weg, toch zal er niet snel weer een stabij bij ons komen. Of er moet een mogelijkheid zijn om meerdere honden te hebben, dan komt hij zeker als maatje. De volgende hond zal een echte retriever worden die fanatiek mee zal moeten op de jacht. Wat mij betreft weer een toller, maar daar is nog enige discussie over thuis

[Ellen.]

Narda kwam zo op m'n pad via via.
Heidewachtel:
Wilde een hond om mee te werken, dus; Fanatiek, werklustig, energiek,baasgericht.
Oja en een hond met een mooie uitstraling.
Meet Oz

[P-tt]

De hond van mijn schoonouders logeerde 1,5 week bij ons toen ze op vakantie waren. Max was weer terug naar huis en ik miste hem enorm. Dit tegen mijn vriend gezegd en die had hetzelfde. Na wat gepraat te hebben over wel of geen hond was het al snel ja, er komt een hond. Maar wat voor één, waarop vriendlief zei, óf een teckel óf geen hond. Dus het werd een teckel. (natuurlijk wel ingelezen wat voor ras het is, wat te verwachten enzo en dat past wel bij ons)
Sinds vorige week heeft teckeltje Goof een vriendje, namelijk Ties

[Marco88]

Wou een middelmaat hondje, baasgericht, slim, actief en beetje humor, lieve uitstraling.
Had geen zin in een oversociale hond die denkt dat iedereen z'n beste vriend is, maar baas gericht.
geen gebijt naar mensen of andere honden, dus klapkaken zoals amstaffs, pitbulls etc vallen al af.

Nu heb ik Max, een tolling retriever, vrolijk, energiek, sociaal, baas gericht, slim, precies wat ik in een hond wil
Ik zou het niet erg vinden als hij beetje jacht instinkt had, maar konijnen / eenden / vogels zijn niet interessant, dus dat is mooi meegenomen.
Heel klein beetje waaks, meestal als hij s'avonds rond huis iets raars hoort wil hij wel eens een blafje geven, maar dat is zelden, hij is heel rustig in huis, blaft amper.
Wilde geen Border Collie, die missen een uit-knop.

Verder is Max een heel makkelijk hondje, kan met alles en iedereen en past zich snel aan, maar ik doe ook veel dingen met hem, en ben consequent met wat hij en wel en niet mag, dus niet ene dag mag hij iets wel en andere dag weer niet, dat werkt niet :p
Opvoeding gaat vanzelf lijkt het wel, maar ik zou niet weten hoe het zou gaan als ik niet zoveel met hem zou doen.

Maar ik zie ook steeds meer tollers in mijn omgeving, wordt blijkbaar steeds bekender.

[Linsey]

Ik zocht een klein hondje om hondensport mee te doen plus iets wat je niet overal ziet. Sinds ik er nu 4 heb zal dat wel goed meegevallen zijn Maar misschien dat er ooit nog wel eens iets anders komt.

[Dee]

Wij zijn fan van de herders. Inmiddels ook van de saarloos en vriend heel erg husky.
Na een verdrietig besluit dat onze eerste hond ( dh ) elders gelukkiger zou zijn, bleef de herder ons toch heel erg aanspreken.
Ik heb jaren gepleit voor nee..geen hond. Maar als we dan weer een duitser zagen was het toch..och kijk dan. Toen we in dit hius kwamen wonen met dh..zagen we al bij de buren zo'n mooie verschijning zitten bij de deur. Een jaar later hele moeilijke beslissing genomen dat wij onze huidige hond niet het nodige konden bieden waar hij gelukkig van werd.. Hele tijd laten rusten. Hele moeilijke beslissing genomen, dat hij het elders beter zou hebben. Herders bleven ons aanspreken. Bij de buren nogmaals zat zo'n mooi exemplaar, n witte herder.. Inmiddels wat verdiept in het ras. Aangeboden om hem uit te laten als ze moeilijk zaten. Nog meer gegoogeld op de Witte herder. Leek precies wat ik zocht. Maar ik was nog niet uit of we nu al toe waren aan een hond. Vriend heeft dat wat doorgedrukt. We waren wel heel erg bezig met inlezen en qua opvoeding zaten we ook op een lijn..
Toen kwam vriend met de nestaankondiging van Figo. Contact opgenomen met de fokkers. En we zaten helemaal op 1 lijn.
Qua opvoeding, alles. Was ook meteen verkocht op mamahond. Terughoudend, maar niet angstig.Tweede bezoek lag mama bij mij op mijn voet. Ik heb graag wat hond aan m'n lijn. Ik geniet van staartje tegen m'n hand voelen tijdens uitlaten en lekker stoeien. Ik ben ben gek op Nani, maar doe mij graag maar een wat grotere hond.

Figo past qua ras echt bij ons. Het is een uitvinder, maar dat vind ik ook leuk. Hij heeft geen kwaad in zin. Hij heeft een dosis humor, gewoon heerlijk. En een blije kop waar ik elke dag weer om moet lachen.

[petertje]

we wilden iets kortharigs, niet te groot, niet te klein, niet te waaks en te beschermend naar het gezin, geen hond die de hele dag blaft, waar je actief bezig mee kan zijn, sociaal naar mensen, beetje eigenwijs, af en toe een beetje een clown, en we hebben nu dus een amerikaanse stafford. We hebben het wel eens over een volgende hond, en volgens mijn vrouw en kinderen maakt het niet uit wat dat wordt, als het maar weer een stafford is.

[_Leonie]

Ik zocht: sociale gezinshond waar je veel mee kan ondernemen, makkelijk in de verzorging, geen lomp en onbenullige hond, werklust.
Mijn Golden voldoet er helemaal aan (op wat verzorging na prutsloten, mest en andere dingen na). Daarnaast vind ik de meeste Golden Retrievers ook nog eens mooi/lief om te zien.

[Plumeau]

We houden van herders/collies, maar zochten een hond die klein genoeg is om door mijn moeder van de trappen gedragen te worden als de lift stuk zou zijn en die in de kleine flat makkelijk aan de kant kan gaan als je erlangs wilt.

Na enig speuren kwamen we op een aantal rassen, en daarvan spreekt de sheltie ons het meest aan.

[JBK]

Ik wilde een lekker formaat hond met pit en geen slaafs karakter. Mijn vriend wist totaal niet wat hij wilde. Hij was tenslotte meer kattenmens.
Dus ik heb een aantal raskenmerken van diverse rassoorten de revue laten passeren en kwamen dan elke keer tot de retrievergroep. In die groep gaan zoeken naar een herplaatser en uitgekomen bij Cody de Golden reu. Hij is verre van makkelijk geweest, heeft (angst)agressie laten zien, dus vriend heeft wat hij wilde en ik heb die 'pittigheid' die ik zocht.

Voor erbij zochten we een leuk teefje, wat kleiner dan Cody, ras was nagenoeg onbelangrijk. Toen bleek er in asiel Gorinchem nog een ex-broodfokteef te zitten. Dat klikte leuk met Cody, en wij waren ook verliefd op het onbenullige, lieve karakter van Truus. Truus heeft soms haar op de tanden naar andere honden (altijd terecht), en is een allemansvriend. Ze springt echter niet op, maar zoekt wel aandacht van mensen én kinderen. Een echte labrador dus!

[nathalie]

Ik wilde een jachthond om jachttraining mee te gaan doen. Een Weimaraner vond ik prachtig en na me verdiept te hebben in het karakter, was ik om. Ik hou van ze!

[LongFields]

Wat een leuk topic ,

En krulhonden hou ik ook niet van. Ben niet zo van het schattige.

Hahahaha, ik heb wel "krulhonden" maar het woord schattig is nou niet direct het eerste wat me te binnen schiet als ik hen zou moeten omschrijven.

Voor mij is het de Laekense geworden omdat we bij onze Mechelaar graag een soortgelijke hond wilden maar dan van een minder bekend ras en minder voorkomend. Daarnaast ben ik dol op ruwharige honden. De Laekense is slim, leergierig, sportief, over het algemeen erg werklustig, trouw aan de baas, baasgericht, beschermend en waaks. Die laatste 2 eigenschappen hadden voor mij wat minder mogen zijn en daarom maken we met onze hopelijk toekomstige pup een uitstapje naar een kruising die vermoedelijk wat minder last heeft van die scherpe randjes. Maar ik denk dat er hier in de toekomst toch altijd wel 1 Laekense rond zal blijven lopen, ik ben en blijf verknocht aan dit ras, ondanks de minpuntjes.

[Frolic]

Toen ik mij 20 jaar geleden in honden verdiepte kwam ik in een encyclopedie de Slowaakse Staande tegen en ik was op slag verliefd op zijn prachtige verschijning. Helaas was er toen weinig informatie over te vinden en er kwam een Korthals Griffon X Weimaraner van 5 maanden op mijn pad. Een heerlijke, actieve werkhond. Vorig jaar waren we opnieuw op zoek naar een hond en juist toen we besloten hadden voor een Vizsla te gaan, zag ik heel toevallig een nestje Slowaken vlak in de buurt. We zijn op internet gaan lezen, zijn gaan kijken en praten en waren verkocht.

Hij past perfect in ons gezin, genoeg energie om ons allemaal bezig te houden: wandelen met spelletjes onderweg, fietsen, voetballen, verstoppertje, jachttraining. Hij is altijd in voor een geintje, lief voor de kinderen, vrolijk, behoorlijk baasgericht (een beetje té) en intelligent.
Hij leert heel gemakkelijk, maar maakt er ook al heel snel een spelletje van om te kijken hoe hij ergens onderuit kan komen. Opvoeding vraag dan ook behoorlijk wat geduld, maar ik vind het onwijs leuk om te zien hoe hij probeert mij te slim af te zijn. Soms lukt het, soms niet, we zijn behoorlijk aan elkaar gewaagd. Hij heeft een tomeloze energie en het blijft een uitdaging om steeds weer nieuwe spelletjes voor hem te bedenken. Meneer is namelijk wel snel ergens op uitgekeken.

Al met al precies de hond die ik zocht, qua werklust en energie gelijk aan mijn eerste hond, maar met een veel liever en zachter karakter

[Adjani & Tyson]

Bull terrier omdat vriend dat wilde. Mijn enigste criteria was dat het een asiel hond moest zijn
Toen besmet geraakt met het bullenvirus en vanzelfsprekend werd de 2e hond ook een bull.
Het ras past redelijk binnen mijn ideale wensenlijstje:
- middelgroot tot grote hond
- kort harig
- niet belachelijk lui of vreselijk actief
- met humor
- vrolijk en vriendelijk
- niet te vocaal
- geen jager
- gezond ras

[TessaThomas]

Wij wilden een hond waarmee we konden sporten, baasgericht, veelzijdig en niet overdreven sociaal. En ik vond een Duitse herder al jaren vreselijk mooi, alleen dacht ik dat wij er ongeschikt voor waren. Ondertussen blijkt dat het best goed gaat en zullen we niet zo snel van het ras afstappen. Ja, mijn vriend wil ooit een rottweiler, ik niet. Er komt eerst nog een DH voor hem bij en daarna gaat hij misschien wel voor iets anders. Ik absoluut niet.

[Vitalia]

Ik wilde een grote hond die me het gevoel gaf veilig te zijn. Mijn man werkte toen 's nachts en ik was altijd bang om alleen thuis te zijn (ondanks 7 katten). Het werd zelfs zo erg dat ik beneden op de zetel bleef slapen en de deur zo op slot deed dat mijn man moest bellen als hij thuiskwam. Toen kwam ik op het lumineuze idee om een hond te nemen... er was één probleempje... ik was bang van honden.
Omdat ik bang was van honden mocht ik kiezen, we waren beiden leken op gebied van honden en kenden helemaal niks van hen. Ik heb eerst magazines gekocht zoals Woef, en daar zag ik DE hond staan : De Dogo Argentino : groot, sterk en indrukwekkend (toen nog met gecoupeerde oren) en ... wit! Voor mij veel minder angstaanjagend als de Rottweiler (die ik wel héél mooi vond), maar die blikkerende witte tanden in dat donkere gezicht gaf me de kriebels .

Wat waren we naief toen, in de lectuur stond "geen hond voor beginners", hadden wij een idee wat ze daarmee bedoelden? Neen, natuurlijk niet : dat zou wel zijn omdat ze groot waren .
Dan zijn we shows gaan bezoeken om fokkers te spreken en na enkele maanden kwam onze eerste Dogo bij ons. De eerste maanden heb ik contstant getwijfeld aan mijn verstand, waarom wilde ik een hond, waarom was nou niet blij met mijn katten, die zoveel makkelijker waren... maar ja, ze was bij ons en ze bleef ondanks haar sloopwerken, drukte en geen moment rust meer (naar mijn gevoel). Wij waren nog steeds niet echt op de hoogte van het wezen "hond" en modderden maar wat aan, met raad van de hondenschool (die ook niet altijd zo goed was). Toen Evita 3 jaar was, wilden we toch een hond die we konden opvoeden tot verdediger van gezin en katten, dus bedachten we dat we best nog een Dogo konden nemen en haar vanaf pup opleiden tot waak- en verdedigingshond, zodat ik me thuis toch meer op mijn gemak zou voelen (Evita was alleen gevaarlijk voor een ijsje en de rest werd (misschien) doodgelikt) en toen kwam Ylena : we hadden het geluk dat zij wel wilde meewerken met pakwerk en dat ze het niet zo slecht deed, we gingen aan veldwerk wedstrijden deelnemen en hadden de leukste tijd van ons leven samen met haar en Evita.
Later wilde ik nog een "schoothondje" dus namen we Gioia erbij, Lagotto Romagnolo, en een schatje. Een gemak om mee om te gaan en een hondje dat leefde om haar baasje te plezieren, zij werkte graag en was van nature (zo leek het wel) gehoorzaam, heel anders dan de Dogo's die koppig, zelfstandig en onderzoekend waren...
Ondertussen zijn Evita en Ylena (helaas) overleden, maar we hebben na de dood van Evita weer een dogo genomen : Niké, omdat onze fokker geen nest verwachtte kwam zij van een andere fokker en was zij weer een andere leerschool, Niké is zeer moeilijk en zeer opvliegend naar andere honden (helemaal het tegenovergestelde van Evita en Ylena op dat gebied). Gelukkig belde onze fokker later dat jaar dat hij een nest had en hebben we Athena erbij genomen, zij is meer stabiel dan Niké en dus ook weer een schatje.
Ylena is het jaar daarop overleden en we missen haar nog steeds, net als Evita trouwens.
Vorig jaar hebben we dan Nahla geadopteerd, zij is een dove Dogo en was 8 weken toen ze bij ons kwam, weer een uitdaging wegens dogo-karakter maar niet-horend als ze met haar rug naar je toe staat.

Voor ons is het dus duidelijk : zolang we fysiek nog in staat zijn om onze Dogo's hun ontspanning te geven zullen het dogo's zijn.
Worden we ouder en wordt het moeilijker om lange wandelingen te doen, zullen we minstens twee Lagotti hebben.

De Dogo is ons ras, zeer zeker, je verveelt je nooit met hen, hoe oud ze ook zijn. Maar de Lagotto Romagnolo, is het makkelijkste hondje om mee te nemen en ze is gelukkig als ze gewoon maar bij je is en je speelt met haar balletje of laat haar wat rondzwemmen in een vijver, zij is dus ook ons ras voor op latere leeftijd!

[malinois]

Ik wilde een gezonde werkhond. Met nu ex eerst een dober aangeschaft zijn werkhond maar naar bleek geen ras voor mij. Dacht eerst aan een duitser omdat ik dacht dat een mh te heftig zou zijn voor mij. Maar dat is nu niet t ras wat bekend staat om zn goede gezondheid dus toch de mechelaar en nooit meer iets anders zeg ik nu... vind t een geweldig ras.

[h a n s]

Wij wilden een hond. Met open vizier naar het asiel gegaan en daar zaten er twee bij elkaar, allebei lief. En wat doe je dan? Precies! Dan neem je ze mee. Zo was het en niet anders. Achteraf bleken het een Mastin Español en een Engelse Setter te zijn, maar wat maakt dat uit?

[Pets_Passion]

Ik ben opgegroeid met allerhande asielhondjes.
Na de mavo heb ik mijn eerste eigen hond gekregen, en meteen een hele pittige. Namelijk mijn Tascha, een MH uit politielijnen.
13,5 jaar lief en leed mee gedeeld, mijn allesie en nu helaas mijn beschermengeltje.

In de loop der tijd op zoek gegaan naar welk ras het beste bij mij past, hoe veel ik ook van mijn Tascha hield, de MH en zeker uit haar lijnen waren eigenlijk niet mijn ras.
Ik zocht:
- middelmaat hond
- baasgericht
- moet redelijk kunnen en willen luisteren. Perfecte gehoorzaamheid hoeft niet.
- geschikt voor behendigheid, actief en sportief
- in huis rustig
- GEEN work a holic, een dagje niets moet ook kunnen
- geen jachtpassie, ik wil ontspannen in een bos kunnen wandelen met honden lekker los
- makkelijke vacht (type of lengte van de vacht maakt me niet uit, als ik er maar niets aan hoef te doen)

en ik vond...
De kromfohrländer.

Aismee is alles wat ik zocht en wens in een hond.
Voor mij niets anders meer.

Teddy kwam tussendoor als herplaatser.
Hij bevestigde mijn wensenlijstje, als border mix heeft hij toch wel wat puntjes die ik niet ideaal vindt.
Maar uiteraard geven wij om hem ook heel veel en maken we er het beste van. Ik wil hem net zo goed voor geen goud meer kwijt. Maar een nieuwe border (mix) komt er hier niet meer in.

[Angelique.]

Sja, ik kan een heel mooi verhaal vertellen maar het was gewoon nogal dom (wat dan wel weer goed uitgepakt heeft geloof ik )
De mooie blauwe ogen

[Lysette]

Benno is niet heel specifiek gekozen, ik was gewoon verliefd

Bij Jip was ik op zoek maar een ongecompliceerd werkhondje om lekker mee te sporten. Het moest ook echt een vriendinnetje voor Benno worden, dus niet te groot maar ook niet te kwetsbaar. Getwijfeld tussen een Pyrenees herdertje en de poedel. Uiteindelijk voor de poedel gekozen.

Ziva is er gekomen omdat mijn man graag een hond wilde die meer van hem was (ik had die andere twee al toen we elkaar leerden kennen). Hij wilde een wat grotere, sportieve hond. Eigenlijk Een husky of herder, maar dat vond ik geen goed plan. En toen zijn er bij de border uitgekomen.

[lieke]

Sja, ik kan een heel mooi verhaal vertellen maar het was gewoon nogal dom (wat dan wel weer goed uitgepakt heeft geloof ik )
De mooie blauwe ogen

Ach, het kan nog erger: ik heb mijn eerste pup uitgekozen omdat ze zo ontzettend vertederend teddybeertje was. Bij de kassa (was bij een broodfokker) gevraagd wat het voor merk was. Bleek het gelukkig een collie te zijn.

[Bishy]

Ik heb Bish niet uitgekozen, maar heb hem 'overgenomen' van mijn broer die geen tijd meer had. Zelf wilde ik altijd een labrador als ik een hond zou nemen.
Een Duitse Herder was erg wennen en aanpoten voor mij als beginner. Inmiddels kan ik lezen en schrijven met hem en hebben we jarenlang heerlijk gesport, gespeurd en gewandeld.

Nu hij ouder wordt betrap ik mezelf wel eens op dat ik nadenk of er in de toekomst weer een hond komt en wat voor hond dan? In ieder geval baasgericht, werklustig, geen jager, niet te klein, lief met katten, sportief.
Een Duitse herder denk ik niet meer dat die er nog weer komt. Mijn herder heeft DM en dat is fysiek erg zwaar (om over de emotionele belasting niet te spreken).
Toch blijf ik herders leuk vinden. En poedels ook al zijn die totaal anders. Sinds ik de geweldige spring in het veld die hier in de buurt woont heb ontmoet ben ik om