Niet alleen thuis kunnen zijn....

[mistig]

Hoi allemaal!

Ik heb deze vraag al vaak voorbij zien komen, maar voor ons zit er niet echt een gouden tip tussen, dus stel ik deze vraag maar dan specifiek op onze hond gericht.....Ik hoop dat jullie de moeite willen nemen om onderstaande te lezen.

Wij hebben sinds 3 maanden een tweejarige teef (stafford x duitse dog). Ze is ontzettend lief, luistert goed met af en toe de dolle 5 minuutjes...helemaal goed dus, enige probleem is dat zij niet alleen thuis kan blijven.
Volgens haar vorige eigenaar kon ze dit wel, dus daarvan uit gaande zou dat betekenen dat het wel mogelijk zou moeten zijn.

Zo gauw wij de deur uit gaan dan gaan ze voor het raam staan. Als we uit het zicht zijn (de hoek om) dan gaat ze janken en is ze heel zenuwachtig. Af en toe dribbelt ze wat nerveus rond, maar 90 procent van de tijd staat ze voor het raam (en jankt ze). De buren worden uiteraard gek van het gejank want het is enorm hard.
We komen er niet van af en er zit ook na 3 maanden geen verbetering in. We kunnen nog geen boodschap doen en uiteraard is werken dus ook niet te doen.

Voordat ik wil vertellen wat we er al aan hebben geprobeerd te doen wil ik eerst wat meer over haar karakter vertellen. Het gaat dus om een hondje wat wel wat claimend gedrag vertoond. Dit deed ze ook wel bij haar vorige eigenaar. In het begin wilde zij snachts niet alleen beneden blijven en deed ze de deuren open (ook met de deurkruk omgedraaid). Ook ging ze dan piepen en aan de deur krabben en zo gauw deze open was stond ze naast het bed. Dit hebben we vrij snel op kunnen lossen (jeeh!) door alle deuren in huis open te laten....en voila, hoewel ze nu gewoon de trap op kan gaan doet ze dat dus niet, ze gaat snachts netjes op haar kussen liggen in de huiskamer. 1 probleem minder dus. Afijn, verder is ze dus erg lief, erg mensgericht (ook wel gericht op andere honden, maar die hebben we niet....alleen een kat), ze loopt veel achter je aan, maar niet tot vervelends aan toe, je kan haar ook wegsturen en als je haar even negeert gaat ze gewoon lekker op haar kussen oid liggen. Ze wil heeeeel graag iedereen bij elkaar houden, als ik haar bv. met mijn dochter aan het uitlaten ben en mijn dochter loopt een paar meter verder naar voren dan ik, dan raakt ze gestresst en gaat ze trekken. Haar 'roedel' valt dan uit elkaar. Dat vindt ze enorm vervelend. Ook als mijn dochter bijvoorbeeld de deur uit gaat om naar een vriendinnetje te gaan wordt ze zenuwachtig, vooral als ze door heeft dat ze nog in de straat aan het spelen zijn o.i.d. Dan nog terzijde, bij haar vorige eigenaar zat ze lange periodes op een dag alleen thuis, wel met een ander hondje. Wij laten haar veel uit, ze lijkt veel beweging erg fijn te vinden.

Dit hebben we al geprobeerd:
* mbv hondentrainer opnieuw opbouwen vanaf de deur -> mislukt, blijft hangen op als we uit het zicht zijn. Het constant oefenen geeft haar ook stress.
* Af/blijf oefening -> doet ze prima TOTDAT we uit het zicht zijn.
* Hondenoppas (niet bij ons aan huis, maar daar) -> krijgt ze stress van en plast daar in huis.
* beeld en geluidopnames
* En uiteraard alle trucjes van tv aan, botje of kong neerleggen, superlekker plekje creëren etc, routines doorbreken met jas aantrekken e.d. maar dat heeft natuurlijk totaal geen effect.

Dit gaan we nog op korte termijn proberen:
* nieuwe gedragstherapeut die op een andere manier werkt.

Hier twijfel ik over:
* bench, die is ze niet gewend. Aangezien ze het niet gewend is en een hekel heeft aan dichte deuren durf ik het niet aan. Het voordeel zou wel zijn dat ze dan niet naar buiten kan kijken en ons dus ook niet de hoek om kan zien gaan....wat mogelijk zowel stressverhogend als stressverlagend kan werken.
Zelf voel ik niet zoveel hiervoor.

Al met al....we weten het niet meer. In het uiterste geval kan ze terug naar haar vorige eigenaar, maar dat willen we absoluut niet omdat ze hier zo ontzettend is opgeknapt en ze gewoon mijn tweede dochter is geworden.

Persoonlijk heb ik het idee dat we iets over het hoofd zien (net zoiets simpels als 'deuren open laten bij het naar bed gaan'), maar ik heb dus geen idee weet.
Wie heeft er nog een leuk (alternatief) idee wat wij kunnen proberen? Vooral ook de meest onwaarschijnlijke tips zijn welkom

[S@ndr@]

t vertrouwen moet dus nog groeien en vroeg of laat gaat t vanzelf komen, maar daar heb je nu niets aan, ik zou een oppas voor in eigen huis gaan nemen tot t zover is lastig maar een hond kan zich in een andere omgeving nu eenmaal anders gedragen, helaas

[-Lilo-]

Ik denk dat haar vertrouwen duidelijk nog niet goed is. Ze weet nog niet volledig of jij de boel wel echt goed regelt. En dus doet ze er alles aan om iedereen bij elkaar te houden.

Ik zou haar vertrouwen proberen te vergroten door duidelijk leiding te nemen en regels te maken en handhaven. Daarnaast zou ik haar gewoon lekker met je mee laten lopen overdag, want schijnbaar krijgt ze daar rust van. Verder zou ik haar veel structuur bieden waardoor ze weet wat ze kan verwachten van je. Altijd hetzelfde gedrag vertonen zeg maar. En een rustige manier van trainen waarbij je positief werkt en haar veel succes laat hebben kan ook goed helpen.

Ik heb ruim een halfjaar niet van huis gekund en vanaf daarna nooit meer problemen gehad. Houd moed dus, het komt echt goed!

[renee-uk]

de gordijnen dicht als jullie weggaan?
het duurt bij sommige gevoelige honden vaak langer dan een paar maanden totdat ze helemaal gesettled zijn en ik denk dat dat bij jullie hond ook speelt.
grote kans dat het betert met de tijd als ze zekerder wordt van haar plaats in huis en het feit dat ze ook inderdaad thuis is.
druk, gehaast en gestress zal dit gedrag alleen maar erger maken; ook al is het gestress alleen bij jullie, je hond krijgt dat toch mee.
het is op te lossen met heel veel geduld, je aan te passen aan de tijd die je hond zonder stressen alleen kan zijn en het alleen laten indien nodig minuutsgewijs op te bouwen.
maar wat ze nu echt nodig heeft is zekerheid en die kan alleen de tijd haar geven.

[mistig]

Hoi allemaal!

Ik heb deze vraag al vaak voorbij zien komen, maar voor ons zit er niet echt een gouden tip tussen, dus stel ik deze vraag maar dan specifiek op onze hond gericht.....Ik hoop dat jullie de moeite willen nemen om onderstaande te lezen.

Wij hebben sinds 3 maanden een tweejarige teef (stafford x duitse dog). Ze is ontzettend lief, luistert goed met af en toe de dolle 5 minuutjes...helemaal goed dus, enige probleem is dat zij niet alleen thuis kan blijven.
Volgens haar vorige eigenaar kon ze dit wel, dus daarvan uit gaande zou dat betekenen dat het wel mogelijk zou moeten zijn.

Zo gauw wij de deur uit gaan dan gaan ze voor het raam staan. Als we uit het zicht zijn (de hoek om) dan gaat ze janken en is ze heel zenuwachtig. Af en toe dribbelt ze wat nerveus rond, maar 90 procent van de tijd staat ze voor het raam (en jankt ze). De buren worden uiteraard gek van het gejank want het is enorm hard.
We komen er niet van af en er zit ook na 3 maanden geen verbetering in. We kunnen nog geen boodschap doen en uiteraard is werken dus ook niet te doen.

Voordat ik wil vertellen wat we er al aan hebben geprobeerd te doen wil ik eerst wat meer over haar karakter vertellen. Het gaat dus om een hondje wat wel wat claimend gedrag vertoond. Dit deed ze ook wel bij haar vorige eigenaar. In het begin wilde zij snachts niet alleen beneden blijven en deed ze de deuren open (ook met de deurkruk omgedraaid). Ook ging ze dan piepen en aan de deur krabben en zo gauw deze open was stond ze naast het bed. Dit hebben we vrij snel op kunnen lossen (jeeh!) door alle deuren in huis open te laten....en voila, hoewel ze nu gewoon de trap op kan gaan doet ze dat dus niet, ze gaat snachts netjes op haar kussen liggen in de huiskamer. 1 probleem minder dus. Afijn, verder is ze dus erg lief, erg mensgericht (ook wel gericht op andere honden, maar die hebben we niet....alleen een kat), ze loopt veel achter je aan, maar niet tot vervelends aan toe, je kan haar ook wegsturen en als je haar even negeert gaat ze gewoon lekker op haar kussen oid liggen. Ze wil heeeeel graag iedereen bij elkaar houden, als ik haar bv. met mijn dochter aan het uitlaten ben en mijn dochter loopt een paar meter verder naar voren dan ik, dan raakt ze gestresst en gaat ze trekken. Haar 'roedel' valt dan uit elkaar. Dat vindt ze enorm vervelend. Ook als mijn dochter bijvoorbeeld de deur uit gaat om naar een vriendinnetje te gaan wordt ze zenuwachtig, vooral als ze door heeft dat ze nog in de straat aan het spelen zijn o.i.d. Dan nog terzijde, bij haar vorige eigenaar zat ze lange periodes op een dag alleen thuis, wel met een ander hondje. Wij laten haar veel uit, ze lijkt veel beweging erg fijn te vinden.

Nog een aanvulling:
Ze vind het prettig om gehoorzaam te zijn en bevelen op te volgen. Zo neem ik haar bijv. mee naar het schoolplein als ik mijn dochter moet halen. Dit is best wel stressvol omdat er ook andere moeders met hondjes staan waar zij graag mee wil spelen. Door haar te laten liggen (d.m.v. af) blijft ze heel rustig (zelfs ontspannen) en ondertussen weet ze dat dat van haar verwacht wordt...Als ze geen bevel zou krijgen op het schoolplein om te gaan liggen wordt ze onrustig. Helaas kan ze geen bevelen opvolgen als ze alleen thuis zijn en wij er dus niet zijn.

Dit hebben we al geprobeerd:
* mbv hondentrainer opnieuw opbouwen vanaf de deur -> mislukt, blijft hangen op als we uit het zicht zijn. Het constant oefenen geeft haar ook stress.
* Af/blijf oefening -> doet ze prima TOTDAT we uit het zicht zijn.
* Hondenoppas (niet bij ons aan huis, maar daar) -> krijgt ze stress van en plast daar in huis.
* beeld en geluidopnames
* En uiteraard alle trucjes van tv aan, botje of kong neerleggen, superlekker plekje creëren etc, routines doorbreken met jas aantrekken e.d. maar dat heeft natuurlijk totaal geen effect.

Dit gaan we nog op korte termijn proberen:
* nieuwe gedragstherapeut die op een andere manier werkt.

Hier twijfel ik over:
* bench, die is ze niet gewend. Aangezien ze het niet gewend is en een hekel heeft aan dichte deuren durf ik het niet aan. Het voordeel zou wel zijn dat ze dan niet naar buiten kan kijken en ons dus ook niet de hoek om kan zien gaan....wat mogelijk zowel stressverhogend als stressverlagend kan werken.
Zelf voel ik niet zoveel hiervoor.

Al met al....we weten het niet meer. In het uiterste geval kan ze terug naar haar vorige eigenaar, maar dat willen we absoluut niet omdat ze hier zo ontzettend is opgeknapt en ze gewoon mijn tweede dochter is geworden.

Persoonlijk heb ik het idee dat we iets over het hoofd zien (net zoiets simpels als 'deuren open laten bij het naar bed gaan'), maar ik heb dus geen idee weet.
Wie heeft er nog een leuk (alternatief) idee wat wij kunnen proberen? Vooral ook de meest onwaarschijnlijke tips zijn welkom

[Marjoleine]

Waarom noem je het claimen? Ik denk dat het onzekerheid is eigenlijk.
Het vertrouwen moet nog groeien, dat duurt langer dan een paar weken hoor.

Ik geloof niet in routines doorbreken, zeker niet bij een onzekere hond. Dan moet je juist wel routines hebben, anders heeft dat beest helemaal niks om zich aan vast te houden!
Bouw dus juist maar eens wat routines in, zou mijn advies zijn.

Bijvoorbeeld: weggaan en alleen blijven is koekje, maar is ook zeker weten terugkomen.
Dus geef koekje (allerlaatste moment, jas al aan), ga weg, deur uit (gordijnen dicht of zorgen dat ze niet naar buiten kan kijken?), loop de deur uit en een klein stukje weg en dan weer terug.
Dan leert ze dat je terugkomt in deze routine.
En dan heel rustig opbouwen.

[mistig]

Ik heb mijn verhaal per ongeluk nog een keer neergezet....het was de bedoeling dat alleen deze aanvulling erbij kwam:

Nog een aanvulling:
Ze vind het prettig om gehoorzaam te zijn en bevelen op te volgen. Zo neem ik haar bijv. mee naar het schoolplein als ik mijn dochter moet halen. Dit is best wel stressvol omdat er ook andere moeders met hondjes staan waar zij graag mee wil spelen. Door haar te laten liggen (d.m.v. af) blijft ze heel rustig (zelfs ontspannen) en ondertussen weet ze dat dat van haar verwacht wordt...Als ze geen bevel zou krijgen op het schoolplein om te gaan liggen wordt ze onrustig. Helaas kan ze geen bevelen opvolgen als ze alleen thuis is en wij er dus niet zijn.

Ik begrijp dus van jullie dat we haar gewoon meer tijd moeten geven.....Dan gaan we dat proberen, echter wel lastig wanneer ik moet werken. Mijn vriend kan namelijk op haar passen vanaf 5 uur en ik moet (zo'n 2x in de week) om 3 uur beginnen met werken. Die twee uur 2x per week zou ze alleen moeten kunnen blijven...helaas kan ze dat dus niet en daarvoor hadden we een oppas ingeschakeld maar dat lijkt het probleem alleen maar te vergroten omdat ze daar achter wordt gelaten door ons in een vreemde omgeving. Helaas hebben we geen bekenden die even op haar zouden kunnen passen....dit is dus (voor ons) het grote probleem. Regels hebben we wel gelijk gesteld, vooral ook omdat mijn vorige hond erg dominant was en we het bij haar strakker wilden neerzetten. Ze weet goed dat ze niet boven mag komen, als wij eten zij op haar plaats, niet op de bank etc. Dit pakt ze allemaal prima op en ze lijkt die regels en die leiding inderdaad dus erg prettig te vinden. Hier zijn we ook consequent in.
Gordijnen dicht is helaas geen optie, daar steekt ze gewoon haar kop langs en vervolgens trekt ze bewust het raamfolie eraf (het maakt overigens ook geen verschil als we de raamfolie er zelf al af hebben gehaald of als we de gordijnen juist wel open doen. Of we vertrekken via de voor of achterdeur maakt ook geen verschil).

Fijn dat jullie mee willen denken

[Renee1966]

Kun je niet (tijdelijk) raamfolie aan de buitenkant plakken?

[nathalie71]

Ik heb mijn verhaal per ongeluk nog een keer neergezet....het was de bedoeling dat alleen deze aanvulling erbij kwam:

Nog een aanvulling:
Ze vind het prettig om gehoorzaam te zijn en bevelen op te volgen. Zo neem ik haar bijv. mee naar het schoolplein als ik mijn dochter moet halen. Dit is best wel stressvol omdat er ook andere moeders met hondjes staan waar zij graag mee wil spelen. Door haar te laten liggen (d.m.v. af) blijft ze heel rustig (zelfs ontspannen) en ondertussen weet ze dat dat van haar verwacht wordt...Als ze geen bevel zou krijgen op het schoolplein om te gaan liggen wordt ze onrustig. Helaas kan ze geen bevelen opvolgen als ze alleen thuis zijn en wij er dus niet zijn.

Ik begrijp dus van jullie dat we haar gewoon meer tijd moeten geven.....Dan gaan we dat proberen, echter wel lastig wanneer ik moet werken. Mijn vriend kan namelijk op haar passen vanaf 5 uur en ik moet (zo'n 2x in de week) om 3 uur beginnen met werken. Die twee uur 2x per week zou ze alleen moeten kunnen blijven...helaas kan ze dat dus niet en daarvoor hadden we een oppas ingeschakeld maar dat lijkt het probleem alleen maar te vergroten omdat ze daar achter wordt gelaten door ons in een vreemde omgeving. Helaas hebben we geen bekenden die even op haar zouden kunnen passen....dit is dus (voor ons) het grote probleem. Regels hebben we wel gelijk gesteld, vooral ook omdat mijn vorige hond erg dominant was en we het bij haar strakker wilden neerzetten. Ze weet goed dat ze niet boven mag komen, als wij eten zij op haar plaats, niet op de bank etc. Dit pakt ze allemaal prima op en ze lijkt die regels en die leiding inderdaad dus erg prettig te vinden. Hier zijn we ook consequent in.
Gordijnen dicht is helaas geen optie, daar steekt ze gewoon haar kop langs en vervolgens trekt ze bewust het raamfolie eraf (het maakt overigens ook geen verschil als we de raamfolie er zelf al af hebben gehaald of als we de gordijnen juist wel open doen. Of we vertrekken via de voor of achterdeur maakt ook geen verschil).

Fijn dat jullie mee willen denken

Het is el lastig als je er de rest van de week altijd bent,dat heb ik hier ook.
Ik ben er altijd,dat maakt het moeilijk om dan opeens weg te gaan.

Je zou kunnen proberen om elke dag een kwartiertje weg te gaan,uit zicht.
pak de fiets en ga even een kwartiertje weg (neem het op bijv.)
Als je thuis komt,de hond niet druk gaan begroeten.
Volgende dag weer,op het zelfde tijdstip,dan het liefst op het tijdstip dat je straks ook weg gaat.
Dan een van de dagen een half uurtje

Dan twee dagen een half uurtje
Dan 1 dag een uur

etc.

En als je eenmaal zo ver bent dat je die 2 dagen weg bent,zou ik op de andere dagen boodschappen gaan doen,max.een uurtje.
Misschien kan ze er zo aan wennen.

[JBK]

Ik zou, wat Marjoleine ook al aangeeft, routine aangeven. Onze eerste hond had dat niet nodig, de tweede wel. Dus het vertrekken heeft nu een ritueel met verbale cue gekregen. Jas aan, tas pakken, koekje pakken, laten zitten en "gaan jullie het huis goed bewaken?"
Dit heeft bij Truus erg goed geholpen omdat ze heeft geleerd wat dit inhoudt, ze weet dat we terugkomen. Bij jullie hond is de opbouw stukken lastiger maar niet onmogelijk.

Sterkte ermee, en er staan/komen genoeg tips die jullie kunnen gaan doen.

[Marjoleine]

Ik ben bang dat je even vastzit aan een paar uur oppas bij je thuis dan.
Maar die routine zou ik echt doen, want het is duidelijk onzekerheid, ze heeft geen idee waar ze aan toe is (zal zeker door de vorige eigenaar ok komen) en dat moet ze dus leren. En ze moet vooral leren vertrouwen op jou/jullie.
Dat komt wel maar het heeft even tijd nodig.

[mistig]

Ik heb mijn verhaal per ongeluk nog een keer neergezet....het was de bedoeling dat alleen deze aanvulling erbij kwam:

Nog een aanvulling:
Ze vind het prettig om gehoorzaam te zijn en bevelen op te volgen. Zo neem ik haar bijv. mee naar het schoolplein als ik mijn dochter moet halen. Dit is best wel stressvol omdat er ook andere moeders met hondjes staan waar zij graag mee wil spelen. Door haar te laten liggen (d.m.v. af) blijft ze heel rustig (zelfs ontspannen) en ondertussen weet ze dat dat van haar verwacht wordt...Als ze geen bevel zou krijgen op het schoolplein om te gaan liggen wordt ze onrustig. Helaas kan ze geen bevelen opvolgen als ze alleen thuis zijn en wij er dus niet zijn.

Ik begrijp dus van jullie dat we haar gewoon meer tijd moeten geven.....Dan gaan we dat proberen, echter wel lastig wanneer ik moet werken. Mijn vriend kan namelijk op haar passen vanaf 5 uur en ik moet (zo'n 2x in de week) om 3 uur beginnen met werken. Die twee uur 2x per week zou ze alleen moeten kunnen blijven...helaas kan ze dat dus niet en daarvoor hadden we een oppas ingeschakeld maar dat lijkt het probleem alleen maar te vergroten omdat ze daar achter wordt gelaten door ons in een vreemde omgeving. Helaas hebben we geen bekenden die even op haar zouden kunnen passen....dit is dus (voor ons) het grote probleem. Regels hebben we wel gelijk gesteld, vooral ook omdat mijn vorige hond erg dominant was en we het bij haar strakker wilden neerzetten. Ze weet goed dat ze niet boven mag komen, als wij eten zij op haar plaats, niet op de bank etc. Dit pakt ze allemaal prima op en ze lijkt die regels en die leiding inderdaad dus erg prettig te vinden. Hier zijn we ook consequent in.
Gordijnen dicht is helaas geen optie, daar steekt ze gewoon haar kop langs en vervolgens trekt ze bewust het raamfolie eraf (het maakt overigens ook geen verschil als we de raamfolie er zelf al af hebben gehaald of als we de gordijnen juist wel open doen. Of we vertrekken via de voor of achterdeur maakt ook geen verschil).

Fijn dat jullie mee willen denken

Het is el lastig als je er de rest van de week altijd bent,dat heb ik hier ook.
Ik ben er altijd,dat maakt het moeilijk om dan opeens weg te gaan.

Je zou kunnen proberen om elke dag een kwartiertje weg te gaan,uit zicht.
pak de fiets en ga even een kwartiertje weg (neem het op bijv.)
Als je thuis komt,de hond niet druk gaan begroeten.
Volgende dag weer,op het zelfde tijdstip,dan het liefst op het tijdstip dat je straks ook weg gaat.
Dan een van de dagen een half uurtje

Dan twee dagen een half uurtje
Dan 1 dag een uur

etc.

En als je eenmaal zo ver bent dat je die 2 dagen weg bent,zou ik op de andere dagen boodschappen gaan doen,max.een uurtje.
Misschien kan ze er zo aan wennen.

Thnx voor je advies Nathalie.
Dit doe ik inderdaad momenteel. Wij mochten haar van de vorige trainer helemaal niet alleen laten, totdat ze door opbouwen bijv. 5 min alleen kon blijven. Omdat dat opbouwen niet lukt en ze er erg zenuwachtig van wordt als we telkens die hoek om gaan (ook al komen we direct weer terug) heb ik dit laten vallen. Nu laat ik haar 's ochtends thuis als ik mijn dochter naar school moet brengen, ben namelijk uberhaupt al blij als mijn dochter op tijd op school is en dan is het wel fijn als je even niet je hond hoeft mee te slepen en wel de klas in kunt gaan. Dit is 10 minuten per dag en dat neem ik inderdaad op. Verder gaat ze overal mee naar toe, ook met boodschappen doen, vooral vanwege de overlast voor de buren en natuurlijk ook omdat ze het vervelend vindt om alleen thuis te zijn. Met boodschappen laat ik haar (nu nog) voor de deur wachten aan het fietsenrek (we wonen in een klein dorpje waar dat nog kan) en dat doet ze zonder problemen.

[JBK]

Misschien dat er iemand van het forum in de buurt woont en voor die paar uur kan doggysitten?

[mistig]

Wat superfijn dat jullie allemaal zo meedenken, ik kan het niet eens bijhouden om te reageren
Jullie antwoorden geven ook weer wat hoop dat het allemaal tzt wel goed komt.
We gaan zeker proberen meer structuur erin te gooien, m.n. bij het weg gaan. We sturen haar dan naar haar plaats en ik geef haar altijd een kusje en zeg 'ben zo terug', maar voordat we bij de voordeur zijn is zij daar ook. We gaan er nu ook een koekje bij geven! Ik zal ook proberen de gewoontes zelf niet te veranderen omdat ik denk 'het werkt toch niet', wellicht heeft dat dan juist ook meer tijd nodig.

[mistig]

routine zeer strak aanhouden is inderdaad ook mijn eerste tip, ze moet juist niét het idee krijgen dat jullie op elk moment van de dag zomaar uit het niets kunnen verdwijnen maar dat je dat alleen doet na het geven van zeer herkenbare tekens.

eet ze wel terwijl jullie weg zijn? kan je daar niks mee proberen?

en hoe is ze in de auto met even alleen blijven?

Ze eet niet meer zo gauw we uit het zicht zijn. In de auto raakt ze net zo gestresst als we weg zijn. Alleen voor de supermarkt blijft ze netjes (maar wel gespannen in afwachting) staan wachten.

[Sanne!!]

Iedere keer als ik dit soort verhalen lees ben ik zo blij dat ik het met Nala op heb kunnen lossen. En geloof me ik ben er echt ziek van geweest dat ze het deed en dacht dat het nooit meer goed zou komen.

Nala zat alleen nog wel in de bench. Los kon ze niet ivm spullen kapot bijten...
Ik heb Nala in de bench gedaan. Ook zij begon te janken als ze auto weg hoorde rijden. Dus hup deur uit. Deur binnen. lekkere kong geven.
Hele tijd volgehouden.
Deur uit, auto deur klappen, deur binnen en lekkere kong.
Deur uit, auto om de hoek zetten en naar binnen als ze stil was.

Het heeft even geduurd maar nu is ze voortaan zelfs lekker los in de kamer. Ze staat voor de raam te kijken en als ik de straat uit ben gaat ze van de stoel af en gaat slapen.

En zoals iedereen hier ook al zegt een vaste routine heeft voor Nala ook ontzettend goed geholpen.

[mistig]

heb je op dit punt ook nog niet wat meer info van de vroegere baas over hoe het hij het deed en hoe haar reactie was in verschillende alleen-situaties?

Ik weet dat ze daar wel alleen kon blijven (tenminste, dat wordt gezegd), maar daar was wel een ander hondje bij. Ze zat daar lang achter elkaar alleen thuis, vanwege werk. Ze kwam daar wel 'snachts naar boven. Dat hebben wij dus heel snel opgelost door de deuren open te laten. Verder weet ik niets daarover.

[Goliat]

Ik doe het alleen leren zijn eigenlijk net als Sanne. Mijn teven pakte het alleen zijn heel snel op maar mijn reu was veel zenuwachtiger. Ik ben elke ochtend begonnen met voordeur uit en direct weer voordeur open en naar binnen, dit deed ik achter elkaar tot hij op een gegeven moment ging liggen en ontspande. Op het moment dat hij het normaal vond dat ik naar buiten ging en direct weer terugkwam ging ik dat heel langzaam opbouwen echt in het begin met seconden, toen minuten en daar ruim de tijd voor nemen. Op een gegeven moment maakt het niet meer uit of je een half uurtje of een uurtje weg bent en gaat het ineens heel snel.

Misschien moet je je hond niet de kans geven om voor het raam te gaan staan kijken, dus voordeur uit en direct weer naar binnen en dit herhalen tot je ziet dat ze daarin ontspant. Dat is het moment om rustig te gaan uitbouwen.... Ik denk dat je dat spannende moment dat je uit het zicht verdwijnt als je weggaat moet gaan doorbreken.

[mistig]

Ik doe het alleen leren zijn eigenlijk net als Sanne. Mijn teven pakte het alleen zijn heel snel op maar mijn reu was veel zenuwachtiger. Ik ben elke ochtend begonnen met voordeur uit en direct weer voordeur open en naar binnen, dit deed ik achter elkaar tot hij op een gegeven moment ging liggen en ontspande. Op het moment dat hij het normaal vond dat ik naar buiten ging en direct weer terugkwam ging ik dat heel langzaam opbouwen echt in het begin met seconden, toen minuten en daar ruim de tijd voor nemen. Op een gegeven moment maakt het niet meer uit of je een half uurtje of een uurtje weg bent en gaat het ineens heel snel.
Misschien moet je je hond niet de kans geven om voor het raam te gaan staan kijken, dus voordeur uit en direct weer naar binnen en dit herhalen tot je ziet dat ze daarin ontspant. Dat is het moment om rustig te gaan uitbouwen.... Ik denk dat je dat spannende moment dat je uit het zicht verdwijnt als je weggaat moet gaan doorbreken.

Bedankt voor je tips, dit is dus precies wat we al 3 maanden aan het proberen zijn, maar dat heeft dus totaal geen effect als we uit het zicht gaan. De deur geeft haar geen stress, in de tuin zitten ook niet, maar alleen het uit het zicht zijn. En het lukt ons niet om dat te doorbreken, dus ook niet met de trainer. Daarom zoeken we een andere manier.

[xSuzannex]

Ik zou de gordijnen dicht doen zodat ze jullie niet weg ziet lopen. En op het moment dat je je jas/schoenen al aan hebt en echt binnen een paar sec de deur uit bent wat koekjes strooien. Dat is makkelijk op te eten en zorgt ervoor dat de stress van shit ze gaat weg, weg is.

[-Lilo-]

Overigens heb ik met Lola eindeloos geoefend op in de mand blijven. Als ik haar voor het raam zag terwijl ik nog niet weg was, ging ik weer terug en bracht haar naar haar mand. Voor het raam werd het spannende plekje waar je stiekem zit als de baas weg is. Beetje zoals de kleuter die muisstil is als hij stiekem een snoepje uit de kast pakt.

Toen mijn trainer met die theorie kwam, heb ik n heel hard uitgelachen. Maar het werkte fantastisch, haha. Ziet er wel een beetje stom uit voor de buren, maar dat boeit weinig natuurlijk.

[Sanne!!]

En waarom de bench niet aanleren dan?
Misschien vind hij de vrijheid juist niet fijn. En een lekker nest wel. Dus een bench met een dik kussen erin. Lekkere deken erom.
En daar van voorafaan mee beginnen zoals je met een pup zou doen.

Of misschien als je met zijn 2 bent.
1 in de schuur. En dan even wat langer wachten voor de 2e echt weg gaat met de auto. En moment dat die uit zicht is. Komt persoon 2 binnen.
En hem dan belonen voor stil zijn?

Roep ook maar iets hoor.

[mistig]

Overigens heb ik met Lola eindeloos geoefend op in de mand blijven. Als ik haar voor het raam zag terwijl ik nog niet weg was, ging ik weer terug en bracht haar naar haar mand. Voor het raam werd het spannende plekje waar je stiekem zit als de baas weg is. Beetje zoals de kleuter die muisstil is als hij stiekem een snoepje uit de kast pakt.

Toen mijn trainer met die theorie kwam, heb ik n heel hard uitgelachen. Maar het werkte fantastisch, haha. Ziet er wel een beetje stom uit voor de buren, maar dat boeit weinig natuurlijk.

Volgens mij heb ik dit al ergens op het forum gelezen, maar dan het volledige verhaal Super als dat werkt. Onze hond mag niet in de slaapkamer, maar sinds een paar dagen doet ze dat wel als we weg zijn omdat ze daar een heel groot raam heeft (tot op de grond). Als je dan weer bij huis aankomt en je doet de deur open staat ze opeens beneden (of nog erger.....doet ze net alsof ze op haar plaats ligt in de huiskamer), terwijl je haar een seconde geleden nog boven voor het raam zag staan Ik heb het idee dat ze dan ook stil is omdat ze dit 'stiekem' doet, hoewel ik dat niet zeker weet, want de camera staat beneden en ik weet niet of die gejank van boven kan registreren. Het is natuurlijk niet ideaal als ze van het ene naar het andere raam gaat (ze moet gewoon weg bij die ramen), maar als ze stil is is dat al een hele verbetering. Dus even kijken of we hier iets mee kunnen Het lijkt erop dat dit zich sinds kort herhaalt, dus dan gaan we boven ook maar filmen. Ik weet nog even niet of we hier echt iets aan hebben (ze mag dan wel stil zijn, maar het nerveuze is er niet uit), maar het is al een verandering. Dit is dus als ik 10 minuten weg ben, langer ben ik niet van huis. Iemand een idee of ik hier nog iets mee kan? Misschien een kleedje (niet haar eigen kussen) voor het grote raam leggen wat uitnodigt om te gaan liggen terwijl ze tegelijkertijd naar buiten kan kijken? Of juist niet?

[mistig]

En waarom de bench niet aanleren dan?
Misschien vind hij de vrijheid juist niet fijn. En een lekker nest wel. Dus een bench met een dik kussen erin. Lekkere deken erom.
En daar van voorafaan mee beginnen zoals je met een pup zou doen.

Of misschien als je met zijn 2 bent.
1 in de schuur. En dan even wat langer wachten voor de 2e echt weg gaat met de auto. En moment dat die uit zicht is. Komt persoon 2 binnen.
En hem dan belonen voor stil zijn?

Roep ook maar iets hoor.

Omdat ze panisch is voor afgesloten ruimtes, alle deuren zijn hier dan ook open. Bij haar vorige eigenaar heeft ze ook geen bench gehad, bij de fokker wel en daar kreeg ze 'm open en vond ze het (als pup) ook al niks. Als ze ergens gaat liggen kiest ze er ook niet voor om in kleine hoekjes en donkere/beschutte plekjes e.d. te liggen. Wellicht valt het te proberen als ik echt niks meer kan bedenken, maar het is zeker niet mijn eerste keuze.

Je tweede idee kan ik misschien wel wat mee

[-Lilo-]

Overigens heb ik met Lola eindeloos geoefend op in de mand blijven. Als ik haar voor het raam zag terwijl ik nog niet weg was, ging ik weer terug en bracht haar naar haar mand. Voor het raam werd het spannende plekje waar je stiekem zit als de baas weg is. Beetje zoals de kleuter die muisstil is als hij stiekem een snoepje uit de kast pakt.

Toen mijn trainer met die theorie kwam, heb ik n heel hard uitgelachen. Maar het werkte fantastisch, haha. Ziet er wel een beetje stom uit voor de buren, maar dat boeit weinig natuurlijk.

Volgens mij heb ik dit al ergens op het forum gelezen, maar dan het volledige verhaal Super als dat werkt. Onze hond mag niet in de slaapkamer, maar sinds een paar dagen doet ze dat wel als we weg zijn omdat ze daar een heel groot raam heeft (tot op de grond). Als je dan weer bij huis aankomt en je doet de deur open staat ze opeens beneden (of nog erger.....doet ze net alsof ze op haar plaats ligt in de huiskamer), terwijl je haar een seconde geleden nog boven voor het raam zag staan Ik heb het idee dat ze dan ook stil is omdat ze dit 'stiekem' doet, hoewel ik dat niet zeker weet, want de camera staat beneden en ik weet niet of die gejank van boven kan registreren. Het is natuurlijk niet ideaal als ze van het ene naar het andere raam gaat (ze moet gewoon weg bij die ramen), maar als ze stil is is dat al een hele verbetering. Dus even kijken of we hier iets mee kunnen Het lijkt erop dat dit zich sinds kort herhaalt, dus dan gaan we boven ook maar filmen. Ik weet nog even niet of we hier echt iets aan hebben (ze mag dan wel stil zijn, maar het nerveuze is er niet uit), maar het is al een verandering. Dit is dus als ik 10 minuten weg ben, langer ben ik niet van huis. Iemand een idee of ik hier nog iets mee kan? Misschien een kleedje (niet haar eigen kussen) voor het grote raam leggen wat uitnodigt om te gaan liggen terwijl ze tegelijkertijd naar buiten kan kijken? Of juist niet?

Ik hebbhet verhaal wel vaker geschreven hier ja. Typ nu op m'n telefoon, dus dat verhaal ga ik niet nogmaals schrijven

ik zou in jullie geval niks meer doen even filmen en als ze inderdaad stil is, dan lekker zo laten. Stil is goed toch? Lola was ook niet gelijk van blafkip naar ultiem relaxte hond. Maar ons doel was stilte en toen dat gelukt was hebben we niks meer aan de situatie veranderd. Tegenwoordig zit/ligt ze nog steeds constant voor het raam (tenzij er een kong of zo ligt, daar heeft zevaak wel tijd voor). Lola zal nooit ultiem relaxed gaan liggen pitten. Geen probleem, als ze maar niet paniekt vinden wij het wel prima.

En dat nonchalant braaf doen als je binnenkomt, ken ik. Lola ligt nooit voor het raam als wij binnenkomen, haha. Altijd vier pootjes braaf op de grond

[Hippo]

Mijn opties:
- raamfolie aan de buitenkant
- tegenwoordig heb je voor een appel en een ei een camera met microfoon die je kunt bedienen met een app op je telefoon. Als je ziet dat ze onrustig wordt, kan je haar toespreken via je telefoon of een opdracht geven zoals je ook doet bij het schoolplein. Mocht je al zoiets hebben alleen dan zonder microfoon, dan zou je eventueel je huistelefoon kunnen neerleggen en zorgen dat je verbinding hebt zodat je wat kunt zeggen(wel kostbaar ivm belminuten).
- heb je ook een achterdeur? Soms kan het vertrekken via de achterdeur een heel ander gedrag geven dan vertrekken via de voordeur.

Succes!

[Mikey-JR]

Hoi! Wij hebben dit ook gehad met onze JR herplaatser. We hebben Mikey nu ff ruim 2 maanden en door de tips van Lizanne en Hanneke2 en nog een paar anderen, hebben we het vrij snel opgelost! Mikey ligt nu dus ook met z'n kont in de vensterbank op een katten kleedje te snurken in het zonnetje of rustig uit het raam te kijken. Maar ook ik voelde me eigen totaal niet fijn om dan weg te gaan en het later aan te moeten horen van de buren.. Was er ook gestresst van.. Mijn man werkt hele dagen en ik alleen 's morgens 4 uurtjes. Wij hebben toen weken geleden precies die tijd dat hij alleen zou gaan zitten, hem straal genegeerd.. Echt helemaal niks nada noppes aandacht voor hem. Dit heeft echt zó goed gewerkt dat hij dus nu, als we wel thuis zijn, na de wandeling, spelen en eten, rustig zelf al in z'n mand gaat liggen als ik naar m'n werk ga geef ik hem een gevulde Kong en heeft geen oog meer voor mij.

Moet wel zeggen dat ik sinds 5 weken een DAP verstuiver (stopcontact) gebruik ter ondersteuning. Of dit nou wel of niet ècht helpt weet ik niet, maar kwaad kan het zeker niet en door de regelmaat weet hij wanneer wat gebeurt en zo te zien helpt dat we kunnen nu zelfs tussendoor ff een boodschapje halen, zonder hem een Kong te geven ofzo.

Dus mijn tip: probeer ter ondersteuning eens een adaptil (DAP) verstuiver. En ja, de 1 vind het helemaal niks, de ander zweert erbij

[mistig]

We hebben een fotoreading laten doen van onze hond. Ik ben daar nogal sceptisch en nuchter in, maar wat deze (voor ons onbekende) vrouw vertelde was wel zeer treffend. Ze vertelde dat ze heel veel nerveusiteit voelde en dat de hond last heeft van verlatingsangst omdat er in het verleden iets is gebeurd waardoor zij zich heel opgesloten heeft gevoeld of letterlijk opgesloten was. Ze zou een hekel hebben aan gesloten deuren in huis (dit klopt helemaal) en eigenlijk dan voelt ze zich nog niet prettig in een 'gesloten' huis. Onze hond zou erom vragen dat we haar koppie tussen onze handen nemen en dan tegen haar praten en haar geruststellen etc. Hier vraagt ze inderdaad om, ze legt als het ware haar hoofd tussen je handen en zo kan ze wel een uur blijven zitten. Dit doen wij sowieso altijd al 'savonds als we naar bed gaan en als we even weg zijn...of gewoon zomaar. Het is net een kind, een kleuter volgens die mevrouw, zo voelt het inderdaad voor ons ook, heel anders dan onze vorige hond, op de een of andere manier heel menselijk. Het advies was duidelijke regels en grenzen stellen en ons daar ook aan houden (dit mag wel, dat mag niet) en veel liefde geven en tegen haar praten, laten merken dat je er voor haar bent. Veel met haar wandelen. Dat doen we eigenlijk constant, dus dat is mooi.
We hebben ook gevraagd of er een kans is dat ze nooit alleen thuis kan blijven, maar volgens deze mevrouw gaat ze het absoluut leren dmv tijd, vertrouwen en liefde geven...en zou ze aan het einde van de zomer al redelijk goed alleen kunnen blijven.
Nou, daar halen we dan maar hoop uit
Het was wel bijzonder dat deze mevrouw precies kon vertellen over haar verlatingsangst en paniek bij gesloten deuren. Wij hadden haar 0,0 informatie gegeven over de hond, alleen de foto.

[Hippo]

Mijn opties:
- raamfolie aan de buitenkant
- tegenwoordig heb je voor een appel en een ei een camera met microfoon die je kunt bedienen met een app op je telefoon. Als je ziet dat ze onrustig wordt, kan je haar toespreken via je telefoon of een opdracht geven zoals je ook doet bij het schoolplein. Mocht je al zoiets hebben alleen dan zonder microfoon, dan zou je eventueel je huistelefoon kunnen neerleggen en zorgen dat je verbinding hebt zodat je wat kunt zeggen(wel kostbaar ivm belminuten).

daar zou ik heel erg mee opletten, voor hetzelfde geld raakt hij helemaal overstuur omdat hij ze zoekt en niet kan vinden en dan ben je nog verder van huis.

Mag toch aan nemen dat je zoiets dan eerst probeert als je zelf net een paar meter om de hoek bent