Chemische castratie

[fungus]

Hoi luitjes,

Even jullie ervaringen en visie gevraagd. Moody is nu een kleine 11 maanden. Hij is in de volle fleur op vlak van hormonen. Op zich is hij veel beter te doen qua gedrag dan mijn oudste reu Ike op die leeftijd. Behalve dat hij aan de lijn soms fel uit de hoek kan komen naar andere honden, maar daar wordt met vrucht aan gewerkt. Voor de rest is hij eigenlijk heel erg voorbeeldig.

Nu heeft Moody één groot probleem: hij is een ongelofelijk geile bok en hij kan onze teef niet gerust laten. Gipsy is vrij onderdanig en heeft niet graag dat andere honden té dicht komen. Maar hou zo'n puber maar eens constant in de gaten! En ze begint zich toch wel meer terug te trekken in haar bench. Er zijn ook lange momenten dat hij haar met rust laat, maar eens hij weer vol energie zit is het snuffeltijd.

Ik merk ook dat Ike zijn gedrag ook wel veranderd is. Hij hangt nog meer dan vroeger aan mij en is ongelofelijk voorbeeldig geworden. Eigenlijk is hij nu het grote voorbeeld. Als je weet hoe hij vroeger was... Ook een en al hormoon, maar dan nog veel onhandelbaarder.

In de tijd hebben we Ike eerst chemisch gecastreerd en ik was daar erg tevreden van. Zijn gedrag was binnen de week compleet anders. Veel geconcentreerder. Nadat het implantaat was uitgewerkt begon hij van dag op dag in zijn oude patroon te hervallen. Uiteindelijk hebben we hem definitief gecastreerd.

Nu twijfel ik er over om het ook bij Moody te doen. Het is een heel ander verhaal: hij luistert veel beter dan Ike in de tijd. Maar ik wil onze andere twee ook wel rust gunnen.

Geef dus gerust jullie ervaringen en visie.

[sky]

Zelf zou ik over die dingen pas beslissen als ze een jaar of drie zijn.
Dan zijn ze echt volwassen in hun kop (mijn ras dan) en ja pubers zoeken nou een,aal hun grenzen op en ook op dat gebied is alles nieuw en interessant.
Heb een eigen reu en een oppas reu hier, beide vielen mijn teven lastig rond die leeftijd maar dat doen ze nu zelfs niet tijdens de loopsheid tenzij het de hoogtedagen zijn.
Is gewoon puber gedag waar ze overheen groeien als je het mij vraagt.

Ik zou dus zelf de honden goed in de gaten houden evt. Corrigeren of apart houden en vooral een jonge hond heeft veel sturing nodig dus duidelijk grenzen aan geven, bereik je meer mee dan nu voor het gemak de hond te ontdoen van z'n hormonen.

[fungus]

Zelf zou ik over die dingen pas beslissen als ze een jaar of drie zijn.
Dan zijn ze echt volwassen in hun kop (mijn ras dan) en ja pubers zoeken nou een,aal hun grenzen op en ook op dat gebied is alles nieuw en interessant.
Heb een eigen reu en een oppas reu hier, beide vielen mijn teven lastig rond die leeftijd maar dat doen ze nu zelfs niet tijdens de loopsheid tenzij het de hoogtedagen zijn.
Is gewoon puber gedag waar ze overheen groeien als je het mij vraagt.

Ik zou dus zelf de honden goed in de gaten houden evt. Corrigeren of apart houden en vooral een jonge hond heeft veel sturing nodig dus duidelijk grenzen aan geven, bereik je meer mee dan nu voor het gemak de hond te ontdoen van z'n hormonen.

Ik kan je redenering voor een stuk volgen. Daarom dat ik ook twijfel. En voor de rest is het echt een superhondje. Dus is dat voor mij nog een reden extra om nog even geduld uit te oefenen.

Maar zijn snuffelgedrag is echt wel dwangmatig momenteel. Uiteindelijk vind ik dat mijn teef evenveel recht heeft op een rustig leven als Moody op zijn hormonen. Eens ze buiten aan het wandelen zijn gaat het allemaal perfect en spelen ze zelfs regelmatig. Maar in huis is het een pak lastiger.

Ik heb ook geen zin om onze honden te scheiden. Ze maken integraal deel uit van ons leven en we doen alles tesamen. En behalve zijn dwangmatig snuffelen past Moody perfect in het plaatje.

En ik heb zeker geen zin om dit gedrag nog 2 jaar te lopen corrigeren. Het kan gerust zijn dat dat een gemakkelijkheidsoplossing is. Maar ik vind persoonlijk ook belangrijk dat ik een ontspannen band met mijn honden heb. En nu is dat in ieder geval met Moody heel erg lastig.

[noekie]

Kibo was ruim 1 jaar en werd buiten onbereikbaar als er maar een loopse teef ergens in de buurt geweest was.
De hele weg trekken; hijgen; niks doen buiten alleen maar kwijlen en likken overal aan gras ed.
Binnen bleef hij mijn teef maar likken; leek wel een bordeel hier.
Ik werd er gek van en mijn teef ook en denk dat kibo zich ook niet optimaal voelde.
Hij is toen chemisch gecastreerd om te kijken wat er qua gedrag ging veranderen.
Kibo werd wat meer bereikbaar buiten en ging met mijn teef normaal spelen.
De implantaat is allang weer uitgewerkt nu maar de scherpe kanten zijn weg; :Loopse teef vlakbij werkt nog wel op zijn zintuigen maar verder niet.
Hij laat djenna ook met rust dus vind het niet nodig om hem nu te castreren.

[fungus]

Kibo was ruim 1 jaar en werd buiten onbereikbaar als er maar een loopse teef ergens in de buurt geweest was.
De hele weg trekken; hijgen; niks doen buiten alleen maar kwijlen en likken overal aan gras ed.
Binnen bleef hij mijn teef maar likken; leek wel een bordeel hier.
Ik werd er gek van en mijn teef ook en denk dat kibo zich ook niet optimaal voelde.
Hij is toen chemisch gecastreerd om te kijken wat er qua gedrag ging veranderen.
Kibo werd wat meer bereikbaar buiten en ging met mijn teef normaal spelen.
De implantaat is allang weer uitgewerkt nu maar de scherpe kanten zijn weg; :Loopse teef vlakbij werkt nog wel op zijn zintuigen maar verder niet.
Hij laat djenna ook met rust dus vind het niet nodig om hem nu te castreren.

Dit is voor mij ook het ideale scenario. Met dat verschil dat hij voor mij wel steeds heel bereikbaar blijft. Hij reageert heel goed op stemcorrecties. Maar ik ben het wel wat beu om continu te moeten ingrijpen. Het probleem is ook dat Gipsy hem wel corrigeert, maar het blijft bij grommen en dreigen. Eigenlijk zou ze hem eens een goed lesje moeten leren.

[gyanty]

Ik snap niet zo dat mensen snuffelgedrag zo dwangmatig noemen. Ik snap het niet zo goed dat mensen zo bang zijn het contact te verliezen met een klapperbekkende jong reu. Het is een hond en die heeft een neus en een jonge reu wil de krant goed lezen.

Hier heeft het beeld heel duidelijk gezeten in snuffelzones. En tja hij heeft periodes compleet van de kaart klapperbekkend op een plekje uren willen staan snuffelen. En nee dat keur ik dan ook niet helemaal goed, maar daar is prima mee om te gaan en in de opvoeding te verwerken, maar ik merk dat reuen soms ook gewoon niet de kans meer krijgen om ook gewoon eens even goed te snuffelen. Tja als dat overal is, dan is dat vervelend, maar snuffelzone kan je dus beter je geduld opbrengen als je het irritant vind (ja ik vind het dus ook wel een irritant dat ik lang stil moet staan. Overigens doet hij in de losloopgebieden gewoon zijn ding. Ik loop door (en dan moet je in die periodes dus wel relatief veilige overzichtelijke gebieden uitzoeken). En ja ik ben wel eens terug gelopen om even in zijn oren te tetteren dat ik hem al eens geroepen heb en dat hij dan ook wel moet luisteren.

Je gebruikt een bench in huis. Misschien in deze periode even wat meer momenten van rust in de bench voor hem inbouwen zodat je teef ook weer wat ruimte krijgt (hij heeft regels nodig, niet zozeer correcties, maar regels over hoe het in huis gaat, rust in huis en daar is bench gewoon handig middel voor). Botje of gevulde kong erbij, zo simpel als wat. Misschien heeft hij gewoon wat meer te doen nodig? Zoek het ook in leuke afleidende zaken binnen doen. Puzzels, hersenwerk, gehoorzaamheidsoefeningetjes, trucjes. Zaken waarmee hij even zijn gedachte kan afleiden, het is immers een jonge hond.

Je hebt het over chemische castratie en implantaat. Chemische castratie heb je mogelijk meteen effect, maar is maar een week of 4. Bij implantaat is het never nooit zo snel en kan het gedrag de eerste 6 weken juist toenemen, maar ja wel effect 5 tot 12 maanden.

Je hond is volwassen geworden en dit hoort bij reuengedrag. Als je elke reu moet helpen omdat ze beide keren typisch reuengedrag gaan vertonen, dan is de vraag, moet je dan wel een reu nemen? Waarom dan steeds een reu als je zulk gedrag moeilijk vind?

Tuurlijk kan je hem helpen, maar ik lees gewoon een hoop niet willen, vandaar dat ik je terug verwijs naar je keuze voor een reu.

[fungus]

Ik snap niet zo dat mensen snuffelgedrag zo dwangmatig noemen. Ik snap het niet zo goed dat mensen zo bang zijn het contact te verliezen met een klapperbekkende jong reu. Het is een hond en die heeft een neus en een jonge reu wil de krant goed lezen.

Hier heeft het beeld heel duidelijk gezeten in snuffelzones. En tja hij heeft periodes compleet van de kaart klapperbekkend op een plekje uren willen staan snuffelen. En nee dat keur ik dan ook niet helemaal goed, maar daar is prima mee om te gaan en in de opvoeding te verwerken, maar ik merk dat reuen soms ook gewoon niet de kans meer krijgen om ook gewoon eens even goed te snuffelen. Tja als dat overal is, dan is dat vervelend, maar snuffelzone kan je dus beter je geduld opbrengen als je het irritant vind (ja ik vind het dus ook wel een irritant dat ik lang stil moet staan. Overigens doet hij in de losloopgebieden gewoon zijn ding. Ik loop door (en dan moet je in die periodes dus wel relatief veilige overzichtelijke gebieden uitzoeken). En ja ik ben wel eens terug gelopen om even in zijn oren te tetteren dat ik hem al eens geroepen heb en dat hij dan ook wel moet luisteren.

Je gebruikt een bench in huis. Misschien in deze periode even wat meer momenten van rust in de bench voor hem inbouwen zodat je teef ook weer wat ruimte krijgt (hij heeft regels nodig, niet zozeer correcties, maar regels over hoe het in huis gaat, rust in huis en daar is bench gewoon handig middel voor). Botje of gevulde kong erbij, zo simpel als wat. Misschien heeft hij gewoon wat meer te doen nodig? Zoek het ook in leuke afleidende zaken binnen doen. Puzzels, hersenwerk, gehoorzaamheidsoefeningetjes, trucjes. Zaken waarmee hij even zijn gedachte kan afleiden, het is immers een jonge hond.

Je hebt het over chemische castratie en implantaat. Chemische castratie heb je mogelijk meteen effect, maar is maar een week of 4. Bij implantaat is het never nooit zo snel en kan het gedrag de eerste 6 weken juist toenemen, maar ja wel effect 5 tot 12 maanden.

Je hond is volwassen geworden en dit hoort bij reuengedrag. Als je elke reu moet helpen omdat ze beide keren typisch reuengedrag gaan vertonen, dan is de vraag, moet je dan wel een reu nemen? Waarom dan steeds een reu als je zulk gedrag moeilijk vind?

Tuurlijk kan je hem helpen, maar ik lees gewoon een hoop niet willen, vandaar dat ik je terug verwijs naar je keuze voor een reu.

Ik vind je wel heel erg kort door de bocht hoor. Maar dat zijn we ondertussen gewoon op dit forum. Ik kies voor een reu omdat ik ze leuker vindt dan teven. Een pure gevoelsbeslissing dus.

En ja: ik kan mij ergeren in het gedrag van puberende reutjes. Maar in dit geval gaat het enkel om zijn gedrag naar mijn teefje. Voor de rest vind ik hem heel goed te doen. Veel beter dan mijn oudste reu in die periode.

De reden dat ik voor een implantaat zou kiezen (ik heb het verkeerd verwoord in mijn titel, want ik bedoelde dat...) is eerst en vooral om mijn teef haar rust te gunnen. En ten tweede heb ik geen zin in constante correcties. We steken hem heel regelmatig in zijn bench om Gipsy haar rust te gunnen. De verdere regeltjes zijn ook heel duidelijk voor hem en stelt hij ook niet in vraag.

Hij heeft voldoende beweging en we putten hem mentaal ook voldoende uit. Ik volg ook nog steeds gehoorzaamheid met hem en we implementeren het ook in het dagelijkse leven. Verder wordt er voldoende gewandeld (zowel los als aan de lijn - wat hij overigens heel goed doet) en spelen we ook frisbee. Tijdens de stukken aangelijnde wandelingen krijgen beide reutjes voldoende tijd om te snuffelen, maar enkel waar en wanneer ik wil. En tijdens losloopwandelingen doe ik exact hetzelfde als jij: doorlopen.

Jammer dat je een hoop veronderstellingen maakt. Het was leuker geweest moest je de dingen meer onder vraagvorm stellen. Ik ben niet langer een absolute beginner en weet ook wel hoe ik met een hond moet omgaan. Maar het is mijn keuze om het op bepaalde vlakken eenvoudiger te maken. Hier in België wordt trouwens veel minder sterk gereageerd op castratie (al dan niet definitief) van honden.

En moest het je interesseren: ik heb beslist om Moody zijn hormonen voorlopig te gunnen. We merken de laatste week toch wel een sterke verbetering op. Ik heb het vermoeden dat de echte piek in zijn testosteron bijna achter de rug is. Gipsy reageert ook al veel minder zielig.

[gyanty]

Ik snap niet zo dat mensen snuffelgedrag zo dwangmatig noemen. Ik snap het niet zo goed dat mensen zo bang zijn het contact te verliezen met een klapperbekkende jong reu. Het is een hond en die heeft een neus en een jonge reu wil de krant goed lezen.

Hier heeft het beeld heel duidelijk gezeten in snuffelzones. En tja hij heeft periodes compleet van de kaart klapperbekkend op een plekje uren willen staan snuffelen. En nee dat keur ik dan ook niet helemaal goed, maar daar is prima mee om te gaan en in de opvoeding te verwerken, maar ik merk dat reuen soms ook gewoon niet de kans meer krijgen om ook gewoon eens even goed te snuffelen. Tja als dat overal is, dan is dat vervelend, maar snuffelzone kan je dus beter je geduld opbrengen als je het irritant vind (ja ik vind het dus ook wel een irritant dat ik lang stil moet staan. Overigens doet hij in de losloopgebieden gewoon zijn ding. Ik loop door (en dan moet je in die periodes dus wel relatief veilige overzichtelijke gebieden uitzoeken). En ja ik ben wel eens terug gelopen om even in zijn oren te tetteren dat ik hem al eens geroepen heb en dat hij dan ook wel moet luisteren.

Je gebruikt een bench in huis. Misschien in deze periode even wat meer momenten van rust in de bench voor hem inbouwen zodat je teef ook weer wat ruimte krijgt (hij heeft regels nodig, niet zozeer correcties, maar regels over hoe het in huis gaat, rust in huis en daar is bench gewoon handig middel voor). Botje of gevulde kong erbij, zo simpel als wat. Misschien heeft hij gewoon wat meer te doen nodig? Zoek het ook in leuke afleidende zaken binnen doen. Puzzels, hersenwerk, gehoorzaamheidsoefeningetjes, trucjes. Zaken waarmee hij even zijn gedachte kan afleiden, het is immers een jonge hond.

Je hebt het over chemische castratie en implantaat. Chemische castratie heb je mogelijk meteen effect, maar is maar een week of 4. Bij implantaat is het never nooit zo snel en kan het gedrag de eerste 6 weken juist toenemen, maar ja wel effect 5 tot 12 maanden.

Je hond is volwassen geworden en dit hoort bij reuengedrag. Als je elke reu moet helpen omdat ze beide keren typisch reuengedrag gaan vertonen, dan is de vraag, moet je dan wel een reu nemen? Waarom dan steeds een reu als je zulk gedrag moeilijk vind?

Tuurlijk kan je hem helpen, maar ik lees gewoon een hoop niet willen, vandaar dat ik je terug verwijs naar je keuze voor een reu.

Ik vind je wel heel erg kort door de bocht hoor. Maar dat zijn we ondertussen gewoon op dit forum. Ik kies voor een reu omdat ik ze leuker vindt dan teven. Een pure gevoelsbeslissing dus.

En ja: ik kan mij ergeren in het gedrag van puberende reutjes. Maar in dit geval gaat het enkel om zijn gedrag naar mijn teefje. Voor de rest vind ik hem heel goed te doen. Veel beter dan mijn oudste reu in die periode.

De reden dat ik voor een implantaat zou kiezen (ik heb het verkeerd verwoord in mijn titel, want ik bedoelde dat...) is eerst en vooral om mijn teef haar rust te gunnen. En ten tweede heb ik geen zin in constante correcties. We steken hem heel regelmatig in zijn bench om Gipsy haar rust te gunnen. De verdere regeltjes zijn ook heel duidelijk voor hem en stelt hij ook niet in vraag.

Hij heeft voldoende beweging en we putten hem mentaal ook voldoende uit. Ik volg ook nog steeds gehoorzaamheid met hem en we implementeren het ook in het dagelijkse leven. Verder wordt er voldoende gewandeld (zowel los als aan de lijn - wat hij overigens heel goed doet) en spelen we ook frisbee. Tijdens de stukken aangelijnde wandelingen krijgen beide reutjes voldoende tijd om te snuffelen, maar enkel waar en wanneer ik wil. En tijdens losloopwandelingen doe ik exact hetzelfde als jij: doorlopen.

Jammer dat je een hoop veronderstellingen maakt. Het was leuker geweest moest je de dingen meer onder vraagvorm stellen. Ik ben niet langer een absolute beginner en weet ook wel hoe ik met een hond moet omgaan. Maar het is mijn keuze om het op bepaalde vlakken eenvoudiger te maken. Hier in België wordt trouwens veel minder sterk gereageerd op castratie (al dan niet definitief) van honden.

En moest het je interesseren: ik heb beslist om Moody zijn hormonen voorlopig te gunnen. We merken de laatste week toch wel een sterke verbetering op. Ik heb het vermoeden dat de echte piek in zijn testosteron bijna achter de rug is. Gipsy reageert ook al veel minder zielig.

Lees jij hetzelfde als ik? Ik reageer puur op jou eigen berichten (waarin je op adviezen van andere onder andere vertelde wat je niet wilde....)
Ik vertel mijn eigen verhaal en ervaringen. Ik verwijt helemaal niks (onterecht), maar mogelijk wel een gevoelige snaar geraakt dus ergens wrikt er mogelijk iets? Stof tot nadenken en dat is waar jezelf ook naar opzoekt bent als je ergens een probleem ervaart.....

Bovendien zie ik het eind stuk barstens vol vragen naar je staan? Dus wat veronderstel ik specifiek naar jou? Je voelt je mogelijk aangesproken, maar in mijn stuk vertel ik dus mijn ervaringen....

En waarom zijn reuen leuker dan teven dan? Wat maakt een reu leuk. Dat zijn vragen die je jezelf soms moet stellen om door zulke periodes heen te gaan, want ja moeilijke periodes kennen we allemaal, dan moet je dus gewoon weer even terug naar de basis? Waarom koos ik hiervoor en wat zijn de minder leuke consequenties daarvan. Dat is niet kort door de bocht: juist niet!

En ik wilde je dus vooral even meegeven: zo'n implantaat: reken op 6 weken verergering van gedrag! Dat kunnen 6 lange weken zijn.

[fungus]

Ik snap niet zo dat mensen snuffelgedrag zo dwangmatig noemen. Ik snap het niet zo goed dat mensen zo bang zijn het contact te verliezen met een klapperbekkende jong reu. Het is een hond en die heeft een neus en een jonge reu wil de krant goed lezen.

Hier heeft het beeld heel duidelijk gezeten in snuffelzones. En tja hij heeft periodes compleet van de kaart klapperbekkend op een plekje uren willen staan snuffelen. En nee dat keur ik dan ook niet helemaal goed, maar daar is prima mee om te gaan en in de opvoeding te verwerken, maar ik merk dat reuen soms ook gewoon niet de kans meer krijgen om ook gewoon eens even goed te snuffelen. Tja als dat overal is, dan is dat vervelend, maar snuffelzone kan je dus beter je geduld opbrengen als je het irritant vind (ja ik vind het dus ook wel een irritant dat ik lang stil moet staan. Overigens doet hij in de losloopgebieden gewoon zijn ding. Ik loop door (en dan moet je in die periodes dus wel relatief veilige overzichtelijke gebieden uitzoeken). En ja ik ben wel eens terug gelopen om even in zijn oren te tetteren dat ik hem al eens geroepen heb en dat hij dan ook wel moet luisteren.

Je gebruikt een bench in huis. Misschien in deze periode even wat meer momenten van rust in de bench voor hem inbouwen zodat je teef ook weer wat ruimte krijgt (hij heeft regels nodig, niet zozeer correcties, maar regels over hoe het in huis gaat, rust in huis en daar is bench gewoon handig middel voor). Botje of gevulde kong erbij, zo simpel als wat. Misschien heeft hij gewoon wat meer te doen nodig? Zoek het ook in leuke afleidende zaken binnen doen. Puzzels, hersenwerk, gehoorzaamheidsoefeningetjes, trucjes. Zaken waarmee hij even zijn gedachte kan afleiden, het is immers een jonge hond.

Je hebt het over chemische castratie en implantaat. Chemische castratie heb je mogelijk meteen effect, maar is maar een week of 4. Bij implantaat is het never nooit zo snel en kan het gedrag de eerste 6 weken juist toenemen, maar ja wel effect 5 tot 12 maanden.

Je hond is volwassen geworden en dit hoort bij reuengedrag. Als je elke reu moet helpen omdat ze beide keren typisch reuengedrag gaan vertonen, dan is de vraag, moet je dan wel een reu nemen? Waarom dan steeds een reu als je zulk gedrag moeilijk vind?

Tuurlijk kan je hem helpen, maar ik lees gewoon een hoop niet willen, vandaar dat ik je terug verwijs naar je keuze voor een reu.

Ik vind je wel heel erg kort door de bocht hoor. Maar dat zijn we ondertussen gewoon op dit forum. Ik kies voor een reu omdat ik ze leuker vindt dan teven. Een pure gevoelsbeslissing dus.

En ja: ik kan mij ergeren in het gedrag van puberende reutjes. Maar in dit geval gaat het enkel om zijn gedrag naar mijn teefje. Voor de rest vind ik hem heel goed te doen. Veel beter dan mijn oudste reu in die periode.

De reden dat ik voor een implantaat zou kiezen (ik heb het verkeerd verwoord in mijn titel, want ik bedoelde dat...) is eerst en vooral om mijn teef haar rust te gunnen. En ten tweede heb ik geen zin in constante correcties. We steken hem heel regelmatig in zijn bench om Gipsy haar rust te gunnen. De verdere regeltjes zijn ook heel duidelijk voor hem en stelt hij ook niet in vraag.

Hij heeft voldoende beweging en we putten hem mentaal ook voldoende uit. Ik volg ook nog steeds gehoorzaamheid met hem en we implementeren het ook in het dagelijkse leven. Verder wordt er voldoende gewandeld (zowel los als aan de lijn - wat hij overigens heel goed doet) en spelen we ook frisbee. Tijdens de stukken aangelijnde wandelingen krijgen beide reutjes voldoende tijd om te snuffelen, maar enkel waar en wanneer ik wil. En tijdens losloopwandelingen doe ik exact hetzelfde als jij: doorlopen.

Jammer dat je een hoop veronderstellingen maakt. Het was leuker geweest moest je de dingen meer onder vraagvorm stellen. Ik ben niet langer een absolute beginner en weet ook wel hoe ik met een hond moet omgaan. Maar het is mijn keuze om het op bepaalde vlakken eenvoudiger te maken. Hier in België wordt trouwens veel minder sterk gereageerd op castratie (al dan niet definitief) van honden.

En moest het je interesseren: ik heb beslist om Moody zijn hormonen voorlopig te gunnen. We merken de laatste week toch wel een sterke verbetering op. Ik heb het vermoeden dat de echte piek in zijn testosteron bijna achter de rug is. Gipsy reageert ook al veel minder zielig.

Lees jij hetzelfde als ik? Ik reageer puur op jou eigen berichten (waarin je op adviezen van andere onder andere vertelde wat je niet wilde....)
Ik vertel mijn eigen verhaal en ervaringen. Ik verwijt helemaal niks (onterecht), maar mogelijk wel een gevoelige snaar geraakt dus ergens wrikt er mogelijk iets? Stof tot nadenken en dat is waar jezelf ook naar opzoekt bent als je ergens een probleem ervaart.....

Bovendien zie ik het eind stuk barstens vol vragen naar je staan? Dus wat veronderstel ik specifiek naar jou? Je voelt je mogelijk aangesproken, maar in mijn stuk vertel ik dus mijn ervaringen....

En waarom zijn reuen leuker dan teven dan? Wat maakt een reu leuk. Dat zijn vragen die je jezelf soms moet stellen om door zulke periodes heen te gaan, want ja moeilijke periodes kennen we allemaal, dan moet je dus gewoon weer even terug naar de basis? Waarom koos ik hiervoor en wat zijn de minder leuke consequenties daarvan. Dat is niet kort door de bocht: juist niet!

En ik wilde je dus vooral even meegeven: zo'n implantaat: reken op 6 weken verergering van gedrag! Dat kunnen 6 lange weken zijn.

Ik ga er geen discussie van maken. Dat is toch hopeloos.

Ik wil een reu omdat ik vind dat die rechtschapener zijn dan teven. Teven vind ik dan weer koppiger en manipulatiever. Bovendien heb ik het gevoel dat ik heel veel kan leren van hen op vlak van zelfcontrole.

Bij mijn andere reu hebben we ook eerst gekozen voor implantaat en dat werkte na een week. Geen verergering van zijn gedrag gezien in die periode. Maar momenteel is dat dus geen issue meer. Ik kan enkel zeggen dat ik tenminste weer kon werken met Ike toen zijn hormonen lamgelegd waren. En voor de rest heeft hij nog steeds evenveel drive, is zijn vacht nog even mooi en gedraagt hij zich nog steeds macho genoeg.

[alm@]

Ik zou zelf in dit geval eerder bezorgd zijn over de verhouding tussen je twee reuen. Ik lees uit je verhaal dat het nu goed gaat maar een implantaat zou best eens hommeles tussen die twee kunnen veroorzaken.

[Eilfy]

Je hebt inmiddels besloten om Moody niet chemisch te castreren begrijp ik?

For what it's worth: soms kan een eenmalige chemische castratie een reu, zeker op puberleeftijd, net door de vervelendste periode heen helpen. Ik ben geen fan van castratie maar als een reu door z'n hormonen, en die zijn nu eenmaal volop aanwezig in de puberteit, echt niet bereikbaar is en het voor de hond zelf of de directe omgeving vervelend is, waarom dan afwachten en corrigeren als er een tijdelijke oplossing is?

Ben het wel eens met alm@, kijk goed naar de verhouding tussen de reuen onderling. Want dat kan nog vervelende verrassingen/veranderingen opleveren als je gaat castreren (chemisch of niet). En dan schiet je je doel voorbij: gaat het goed tussen Moody en je teefje, klappen de reuen constant op elkaar.

Edit: zelf hebben we Alfy gecastreerd toen hij 3 was, daardoor is hij een stuk meer bereikbaar. Toen Oryn echt begon te puberen, heb ik ervoor gekozen om de touwtjes strakker aan te trekken. Dus meer rust, strengere regels etc. Voor hem hielp dit, gelukkig maar. Een reu in de groei zou ik persoonlijk niet zo snel z'n hormonen weg nemen. Maar dat is mijn persoonlijke mening, geen bewezen iets voor zover ik weet

[S@ndr@]

t is mijn ervaring dat een reu sowieso wat bereikbaarder wordt als hij de 3 jaar is gepasseerd, maar dat is voor nu nog toekomst muziek zeg maar , je hebt inderdaad ook te maken met de verstandhouding onderling nu.
die kunnen wij niet beoordelen, zo vanaf een forum

[fungus]

We hebben inderdaad besloten om nog wat geduld te oefenen. Zijn gedrag naar Gipsy is opmerkelijk verbeterd. En met onze andere reu Ike is er al helemaal geen probleem. Die stelt ook veel duidelijker zijn grenzen.

Ik heb geen schrik dat onze bende uit evenwicht zou geraken. Schrik is een slechte raadgever. Je kunt wel 1000 scenario's bedenken. Ik ga liever uit van het meest positieve dan al die rampscenario's af te lopen. Ik heb dat vroeger vaak genoeg gedaan en dat levert geen bal op. Ik los nu liever de problemen op als ze er zijn.

Mijn probleem was vooral dat ik medelijden had met Gipsy. Maar aangezien ze nu meer met rust wordt gelaten, zie je haar direct weer veranderen.

[fungus]

Even een update. Uiteindelijk hebben we toch gekozen voor een implantaatje. Dat zou nu bijna uitgewerkt moeten zijn. Ik kan niet meer zeggen dan dat het een supertoffe hond is geworden. En dat alles perfect gaat in ons roedeltje. Hij mag zijn balletjes houden .

[cloris]

Fijn!
Bij mijn reu merkte we gelijk dat het was uitgewerkt, binnen no time stopte hij weer met eten en was hij weer onbereikbaar. Hij is trouwens ouder dan 3 dus zijn reuengedrag is na de leeftijd van 3 niet minder geworden.
Omdat wij nog niet de beslissing wilde nemen voor volledige castratie hebben we toen besloten nog een keer een implantaat te laten zetten en die is nu al een flinke tijd werkzaam gelukkig;)

[JBK]

Daarom is een implantaat zo'n mooi fenomeen. Je hebt een testperiode en/of wat tijd om een periode te overbruggen.
Fijn dat het zo geholpen heeft, bij ons gelukkig ook.