Pup overal mee naartoe

[ursula66]

Nemen jullie je hond/pup zoveel mogelijk mee?
Wij hebben een hond, Marley, labradoodle, teefje, nu 11 weken, en ik wil haar zoveel mogelijk overal mee naar toe nemen.
Het is officieel de hond van mijn (bijna 16 jarige) dochter, en zij skateboard en is erg actief and goes places. (En de hond zou op den duur, als het goed gaat, met haar mee op sjouw gaan)
Ik ben de hele dag thuis en neem dus een groot deel van de opvoeding voor mijn rekening, maar zij gaat als Marley 12 weken is, de puppytraining doen zodat ze ook naar haar luistert.
Ik wandel met haar, rond de blok, en daar komt ze wat mensen en honden tegen.
Ik neem haar mee naar familie met een hond, die het prima vinden, en daar kan ze wat wennen.
We nemen haar met de auto mee, ook naar buitenskateparken, dus een hoop kids, met veel geluid en beweging.
Dat gaat allemaal goed.
Ik heb geen werk, geen rijbewijs, en heb slechte knieën, best wel aan huis gekluisterd dus.
Nu hebben we sinds vorige week een fietskar en ga er korte stukjes mee fietsen om haar te laten wennen.
Maar...
Mijn grote, echte, eigenlijke vraag is
Nemen jullie je hond overal mee naartoe?
Als je op visite gaat bijvoorbeeld, naar mensen zonder hond?
Ik ben vandaag met haar naar een vriendin geweest, voor de eerste keer, we hebben haar ook pas kort, en op zich ging dat goed.
Maar hoewel ik van tevoren gevraagd had of het goed was dat ik de hond mee nam, en zij ja zei, had ik toch het gevoel dat ze zich voor het blok gezet voelde, geen nee had durven zeggen.

Hoe gaan jullie daar mee om?
Nemen jullie je hond uit voorzorg al niet mee, voor het geval mensen dat niet willen, of vinden jullie dat mensen maar gewoon eerlijk nee moeten zeggen als ze het niet goed vinden?

[tekkel]

Ik neem haar alleen mee als ik weet dat die mensen het echt niet vervelend vinden. Ze blijft heel makkelijk alleen thuis, dus dat is geen probleem. Anders zit ik zelf ook niet op mijn gemak.
Nu is het ook wel wat anders of je ergens binnenkomt met een volwassen, opgevoede tekkel, of een grote jonge, misschien nog onzindelijke, drukke doodlepup. Ik ben nooit zo blij met puppenbezoek als het geen tuinweer is, daar ben ik heel eerlijk in Alle aandacht gaat dan al gauw de hele tijd naar die pup. Leuk voor jou misschien, maar voor de gastheer/-vrouw....?

[ursula66]

Klopt!
Maar ik vraag het netjes vooraf, en diegene zegt ja.
Moet ik dan maar door zeuren, zeker weten, meen je het echt?
Nu moet ik zeggen dat idd een deel van de aandacht naar het corrigeren van de pup gaat, maar dat weet je.
En bovendien ging het best goed totdat zij met de hond ging spelen en haar helemaal wild maakte en van het een op het andere moment verwachtte dat het ophield toen ze weer koffie wilde drinken.
Ik wil de pup socialiseren, niet teveel alleen laten nog, ze is nog zo klein, en vind dat als ik het rechtstreeks vraag, iemand maar gewoon eerlijk moet zeggen of het goed is of niet.
Maar ik neem aan dat dat gaandeweg beter zal gaan.
Iemand waar ik ben geweest en het toch lastig vindt, zal de volgende keer misschien wel durven zeggen dat ze het liever niet heeft.
En zo worden we allemaal gaandeweg een beetje opgevoed

[JBK]

Ik neem mijn honden alleen mee als diegene daar om vraagt. Uit mezelf zal ik het dus niet doen, omdat je dan inderdaad te maken hebt met mensen die geen nee durven zeggen én ik ben teveel bezig met de honden om het voor iedereen leuk te hebben.
Nu kunnen die van ons makkelijk thuis zijn en ik heb ze nooit als pup gehad. Denk dat ik een pup wat sneller mee zou nemen.

[** Angela **]

Als pup gaan ze zoveel mogelijk mee, maar op visite alleen naar een paar mensen waarde ook volwassen welkom zijn


Hoef mijn hond niet zo nodig mee want dan ben ik constant met dat beestje bezig om t in goed banen te leiden en dat is ook niet zo gezellig voor degene waar je op visite gaat

Pup kan makkelijk alleen zijn , hier leren ze dat vanaf dag 1 want de andere honden moeten toch ook uit

[_Leonie]

Je kan ook een gevulde kong, of bench meenemen op visite. Kan de pup daar rustig in liggen en ben je misschien niet continue ermee bezig.

[laeken]

Als je er echt een meeneem-hond van wil maken zou ik gaan beginnen met langzaam maar zeker plaats aanleren. Ik had ook een grote hond die ik altijd mee moest nemen omdat ik nog studeerde. Ze zat dus al wat uren alleen en als ik dan in de avond ook weg moest dan was dat teveel. Vond ik zielig.
Die hond had een mat die overal mee naartoe ging. Met een varkensoor. Waar ik ook was, ik kon plaats zeggen en dan lag mijn hond op de mat naast mijn stoel. Zelfs op verjaardagen etc. Was een hele grote hond maar mijn vrienden waren erg begripvol. Ik had de hond nl geërfd.

Het is dus handig als je een meeneem-hond wil maken dat je ook leert dat hij zijn plekje heeft elders. Ik vind honden die geen eigen mat meekrijgen altijd zielig. Die zoeken plekjes en vinden zelden snel hun draai in een vreemd huis. Dat geeft ook weer druk gedrag.

Nu moet je er de eerste maanden weinig van verwachten. Een pup is niet kalm genoeg om plaats te leren en te doen. Dat komt pas als ze wat ouder worden en meer discipline aan kunnen. En ik beloonde met kluif of kong of oor. Dus ze had ook wel wat als ze een uur moest liggen. En ik liet haar altijd om de 1,5 uur uit. Zodat ze niet uren hoefde te liggen. Even spelen buiten en binnen bij bezoek weer plaats!

Dat ging hier super. Mijn huidige hond neem ik alleen mee als het daar niet te druk is want mensen trappen op haar en willen haar oppakken ed. Ook gaat ze bij iedereen op de bank liggen en dat vinden mensen ook leuk omdat ze klein is. Ik vind dat echter vervelend en wil dat liever niet. Dus waar gedronken wordt gaat ze niet mee als er meer bezoek is. Verder is mijn huidige hondje zo braaf dat ze geen plaats nodig heeft. Die is sowieso rustig, vriendelijk en onderdanig tegen iedereen.

[ZorroMax]

Mijn oudste heb ik de eerste weken ook overal mee naar toe genomen, tot aan een diner aan toe. Hij paste (toen) precies in een kattentransportmand, en die ging dus ook mee. Bij binnenkomst met iedereen kennismaken, even spelen, en dan hup het hokje in. Meneer viel in slaap en als er weer beweging in kwam even naar buiten, spelen en weer in het hokje. Hij heeft zo heel wat gezien! Het plaats leren toen hij groter werd, is wat in de slag gebleven, maar dat is wel heel belangrijk!
Succes!

[JML]

De pup meenemen en leren wat er dan van hem verwacht wordt is minstens zo belangrijk als het goed aanleren van het alleen zijn. Zeker ook als je schrijft dat je eigenlijk hele dagen thuis bent.
Verder inderdaad zoals al gezegd een dekentje of mat meenemen en een oor of kong of iets anders om mee bezig te zijn, ik had ook altijd iets te kauwen voor ze mee.

[Manu]

Ik heb Manu als pup ook overal mee naar toe genomen.
Voor ik op visite ging vroeg ik wel netjes of het oké zou zijn, met uitleg: "het is net een peuter hoor!" Omdat veel mensen bij het woord puppy gelijk fantaseren over buikjes kriebelen, kietelende kusjes en babyhondjes met teddyberen, heb ik wel even van tevoren aangegeven dat ze kunnen plassen in huis en op spullen willen kauwen die niet van hen zijn. Máár dat ik dat wel in goede banen zou leiden

Nouja, als het dan tegen valt heb ik ze in ieder geval gewaarschuwd.

[Antonetta]

Mowgli heb ik niet mee op pad genomen, maar ik had ook heel andere bedoelingen met haar ze is een waakhond. Tegenwoordig gaat ze zo af en toe een weekendje bij mijn dochter logeren en dan gaat ze wel mee op visite. Veelal bij mensen waar ze in de tuin kan, niet iedereen wil een haarbal kalf in de kamer hebben.
Balou heb ik wel zo veel mogelijk mee genomen, maar hem deed ik hier geen plezier mee. Hij is erg gestrest en zenuwachtig en dit word er niet beter op als ik hem overal met mij heen sleep. Hij is het liefste in zijn eigen vertrouwde omgeving. Dus ondanks dat ik hem graag zo veel mogelijk met mij mee had genomen werkte dit niet.

[Sanchis]

Het ligt hier ook aan de hond. En daarbij heb ik geen zin om 3 honden op sjouw te nemen. Ashley blijft veel thuis, als het om niet echt 'honden dingen' gaat. Je doet haar geen plezier met veel mensen bij elkaar.

Scott is een stuk gezelliger en ook goed gemanierd. Voor ik Jessie kreeg, was ik gewend om Scott overal mee naar toe te nemen. Ook naar mijn werk. Scott is zo'n schaduw waar je nauwelijks wat van merkt.

Jessie is ook erg gezellig en vind alles leuk, maar daar heb ik soms mijn handen vol aan. Die neem ik dus alleen mee, als ik het niet erg vindt om me veel met haar te bemoeien.

In de praktijk komt het erop neer dat ik veel met Jessie en Scott op sjouw ben. Soms laat ik Scott bewust thuis om Jessie gezelschap te houden. Want Ashley is meer op zichzelf.



Bij een jonge pup van deze leeftijd is socialisatie belangrijk, maar het is voor de pup ook nodig om genoeg slaap te krijgen. Dus activiteiten waar je de pup mee naar toe neemt, kunnen beter niet de hele dag duren.

[ranetje]

Als je het gevoel hebt dat je vriendin zich gedwongen voelde om ja te zeggen zou je dat aan haar kunnen vragen.
Het kan ook zijn dat ze zich van tevoren niet had gerealiseerd hoe een pup is en dat er (nog) geen bedienbaar aan en uit knopje op zit.
Na deze ervaring heeft ze een volgende keer misschien liever niet dat je de pup mee neemt.
Dus ik zou dat zeker bespreken.

Een eigen kleed mee nemen en daar de "plaats" van maken naast je stoel - zoals laeken schrijft - is wel handig.
Dat zal nu nog niet goed lukken om de pup daar te houden, maar op den duur gaat dat steeds beter denk(hoop) ik.
Als je dat maar rustig traint.

Een pup meenemen en dan voortdurend moeten corrigeren lijkt me niet de bedoeling.
Pup ervaart uitgaan en op bezoek gaan niet als "leuk" en voor jezelf is er ook geen lol aan zo lijkt me.

Doet je dochter zelf ook nog iets aan de opvoeding?

[lets have fun]

Een pup wil ik liever nog niet te lang alleen laten, dus die neem ik mee als ik lang weg blijf. Maar alleen na te hebben gevraagd en bij mensen waarvan ik weet dat ze niet alleen uit beleefdheid ja zeggen. Mijn pup, mijn zorg en anderen hoeven daar niks mee. Eenmaal volwassen kunnen ze wel alleen thuis blijven.

[joyce83]

Na het eerste bericht was het eerste wat ik dacht leer hem ook om alleen te blijven. Vooral omdat je aan geeft wat aan huis gekluisterd te zijn.
Mee nemen kan zeker geen kwaad en dan vooral als je nog een plaats aan kan leren zou het helemaal fijn zijn. Tja en mensen moeten echt eerlijk zijn als ze het liever niet willen. Als ze zeggen ja het is goed dan kunnen ze er ook niet over vallen dat je de hond zomaar mee neemt.

[Miezemuis]

Nee ik neem de honden eigenlijk nooit mee. Behalve als er om gevraagd wordt. Ook niet toen ze pup waren.

[gyanty]

Als pup ging Kay wel regelmatig mee. Maar dus niet altijd. Ja hij ging wel mee op visite, mee naar stal, mee naar de winkel, maar hij bleef ook regelmatig thuis. Want tja, allebei moet geleerd worden.
Toen we hem net een paar dagen hadden ging hij wel mee op verjaardagsvisite. Maar hij bleef aan de lijn bij mij. Er mocht mee gespeeld worden, maar ik gaf wel heel duidelijk de grens aan. Inderdaad ook zijn stoffen mandje mee en een kluifje, zodat hij ook rustig bleef. En zeker niet langer dan een uurtje gebleven. Aan de lijn op visite is hij lang gebleven. Anders hadden daar hun mening over, maar ik heb wel een hond die als ik wil overal mee naar toe kan omdat hij rustig ergens gaat liggen.

Hele introductie op stal heb ik langer over gedaan. Maar ook daar is hij een graag geziene gast, die als enige los mag lopen als ik in bak rijdt. Mascotte geworden, omdat hij stallen opstrooit en iedereen altijd vraagt of ik hem niet mee heb haha.

De kracht zit hem niet in overal mee naar toe te nemen, maar zorgvuldig die situaties uit te kiezen. Liever een spaarzame goede en leerzame ervaringen, dan zulke halfslachtige momenten waarin hij eigenlijk meer verkeerd leert dan goeds. Een hond hoeft echt maar een paar momenten in zijn jeugd te hebben waar hij leert in vreemde situaties op de baas te vertrouwen dat je dat later door kan voeren in andere situaties.

[Brindlecardi]

Apple is ook vanaf jongs af aan mee geweest naar alles en iedereen.
Alleen als puber was ze dan soms een beetje vervelend, maar ik kan haar nu gewoon altijd meenemen.
Het scheelt dat ze niet zo groot is, dus dan vinden mensen het toch vaak geen punt

[Jokkebrok]

Ik neem mijn honden overal mee naar toe. Al jaren. Cafe, supermarkt, afstudeerfeest, bruiloft, rommelmarkt, sportveld, lege flessen wegbrengen, begrafenis, eieren halen, verjaarsvisite, bootje varen, wandelvakantie, werk, land meten, erwtjes oogsten.

En alle partijen vinden het reuzegezellig!

[laeken]

Een hond hoeft echt maar een paar momenten in zijn jeugd te hebben waar hij leert in vreemde situaties op de baas te vertrouwen dat je dat later door kan voeren in andere situaties.

Ja en nee. Want bij de ene situatie gaat het echt om leren te vertrouwen op de baas terwijl het in andere situaties ook om zelfvertrouwen en gewenning gaat.
Ik vind ook dat veel honden over-gesocialiseerd worden en dat kan ook negatieve effecten hebben. Maar een hondje moet ook leren. Alleen vertrouwen op de baas is leuk maar als het om een terrier oid gaat dan gaat hij sowieso ook op zijn eigen gevoel af. Die zijn prima op de baas maar ook heel erg zelfstandig en eigenwijs. Je kan dan soms beter iets 10 keer doen zodat je hondje ook echt weet hoe hij zich kan en mag gedragen. Manege is een goed voorbeeld inderdaad. Je kan een hondje in zijn jeugd wel 5 keer meenemen naar een stal de eerste maanden maar dan leert hij onvoldoende om daar daarna heerlijk los te kunnen lopen en zich echt te gedragen zoals het hoort. Neem je je pup 5 keer in het eerste jaar mee in de trein dan zal dat waarschijnlijk voldoende zijn want hij hoeft later ook alleen aangelijnd een trein te "doorstaan".

Ik wil overigens niet beweren dat een hond die een goede relatie heeft met zijn baas niet mee naar de manege kan later. Wij hadden Eva nooit mee naar paarden genomen als pup. Zij was wel 100% baasgericht en kon dat dus op latere leeftijd prima leren en zij kon zonder socialisatie met paarden later wel mee los met een buitenrit. Haar kon je vertellen wat ze moest doen ongeacht of ze het kende of niet. Als het er tenminste in zat. Want sommige dingen kon ze helemaal niet terwijl iets anders er zo in ging en ze daarna vlekkeloos dergelijke situaties doorliep. Pension idem. Nooit verwacht maar daar gedroeg ze zich ook voorbeeldig.

Bas is een hondje dat ook vertrouwd op ons maar ook op zichzelf. Wij kunnen haar niet vertellen of laten weten dat iets goed is. Bv mannen die uit de auto stappen zijn en blijven eng. Hondenvangers? Geen idee wat ze denkt maar ze slaat er net niet voor op de vlucht. Stok gooien is ook eng. Misschien is ze in Spanje bekogeld of geslagen met een stok? Zodra een vreemde wat opraapt van de grond smeert ze hem met de staart tussen de benen. Dan is er dus op die momenten geen vertrouwen in ons. Nu we in 6 maanden tijd 100 keer in de polder hebben gelopen en er zeer veel auto's zijn gestopt waar een man uit is gestapt gaat het wat beter. Zo is het ook met die pups. Veel dingen kun je op vertrouwen doen, soms moet je iets gewoon vaak doen om het "gewoon" te krijgen. Hangt van de hond en het voorbeeld af.