Herkennen van mensen na jaren

[blondie]

Hoe hebben jullie de honxen aangesproken dan? Door een hoge toon zou het ook kunnen wezen dat ze daar op reageren, hee hondje wat leuk om jou eens te zieeeeeeeeen enz...

of lopen jullie stil naar binnen of waar de hond is?

In mijn geval stond ik in een marktkraam en zei helemaal niets. Hij herkende me gewoon. Met Tarzan, de mechel van toen ik jong was, zei ik ook niets. Ik herkende de hond niet eens want hij was puppie toen hij bij ons logeerde. Maar die reageerde ook heel sterk dus op mij toen hij volwassen was en ik achter hem liep op straat. Zijn baas stond daar toen ook verbaasd van, die irriteerde zich aan het gedrag van zijn hond, tot hij zelf omkeek om te zien waarom zijn hond zo aan het omkijken was, en mij herkende.

[ranetje]

Als Ita haar fokker terug ziet (en dat gebeurt hooguit 1 x per jaar) dan klimt ze bijna in hem en is helemaal blij.
Het is de enige mens waar ze tegenop springt en uit haar dak gaat.
Voor mij een goed teken.

De rest van de mensheid wordt geaccepteerd.
Maar om te zeggen dat ze blij wordt van mensen ......... nou nee