Ik ben in het bezit van twee dwergpinschers, de oudste van bijna 10 maanden en sinds 6 weken een nu 4 maanden jonge pup.
Ik ben me ervan bewust dat een puber en een pup en dan ook nog eens twee reutjes en dwergpinschers niet de meest ideale situatie is, zoals iemand het laatst omschreef " je houd blijkbaar nogal van een uitdaging".
Het was ook totaal niet de bedoeling dat er al een tweede bij zou komen maar de kleine werd in het gezin waar hij was belaagd door twee oudere teven en dat ging niet meer alleen om rangorde maar die twee hadden maar één doel en dat was van de pup af zien te komen. ( ze beten hem echt) Met ook nog eens 3 kleine kinderen werd dat voor hen onhoudbaar en dus moest hij weg. De oudste Johnny, is een bewerkelijk exemplaar waarmee ik een hoop fouten heb gemaakt, teveel aandacht en teveel op een voetstukje geplaatst. (waar ik inmiddels hard mee aan het werk ben door middel van negeren, geen aandacht als er om gevraagd word enz.)
Op zich gaat het vrij goed, ze spelen ontzettend leuk met elkaar en de oudste beschermt de jongste ook als deze benaderd word door een andere hond ( hij is namelijk nogal bang voor andere honden en dat is niet zo gek als je bedenkt waar hij vandaan komt) Daar word inmiddels ook hard mee getraind door onszelf maar ook op de hondenopvang waar ze iedere week een dag naar toe gaan. (gaat ook al stukken beter)Een van de dingen waar ik echter nog mee zit is het volgende: de eerste dagen mocht Memphis niets van Johnny, geen speeltje, geen aandacht, niet op de bank, niet in een mand, nou ja eigenlijk niets. Iedereen zei tegen mij dat ik dat moest laten gaan ivm de rangorde e.d. Heb ik dus ook gedaan, hoe zielig ook af en toe voor het kleintje. Van lieverlee gaat dat in de loop van de weken ook steeds beter, Johnny speelt echt leuk met hem en als hij een goede bui heeft dan mag Memphis zelfs aan de speeltjes komen. Als hij echter een soort van grumpy is dan mag de kleine wederom niets en is alles aanleiding tot grauwen en snauwen. Mijn vraag is nu wat daarmee te doen? Ik heb het tot op heden behoorlijk laten gaan maar nu na 6 weken vraag ik me af moet ik dat niets eens gaan corrigeren? Die kleine speelt graag met van alles en nog wat maar krijgt soms de hele dag de kans niet omdat hij afgesnauwd word. Ik ben toch uiteindelijk de roedelleider?? Mag ik de oudste corrigeren als hij weer eens het spel verstoord van de kleine?? Graag hoor ik eens wat jullie daar van vinden
