Apporteren aanleren

[Gijsstabij]

We willen gijs graag leren apporteren,
als we nu iets weggooien rent hij erachteraan, pakt het en gaat er vervolgens op liggen kauwen...

Op de puppycursus besteden ze geen aandacht hieraan
en een van de twee dames was van mening dat het neit in de aard van de stabij zit......
Daar ben ik het niet mee eens

Maar goed zijn er tips hoe we hem kunnen leren de bal terug te bengen
Of is hij hier nog te jong voor of zou hij het gewoon niet leuk vinden?

Ik hoor ook graag van andere stabij-eigenaren wat zij van de mening van de mevr van de puppycursus vinden

[Leonie.]

Ik zou beginnen bij het terugbrengen/aangeven in plaats van bij het weggooien.

Leer hem bijvoorbeeld dat hij een koekje krijgt als hij de bal netjes in je hand legt.

[Frolic]

Mijn hond liep als pup de hele dag te sjouwen met spullen die niet van hem waren. Ik heb van het begin af aan alles wat hij in zijn bek had geruild voor wat lekkers gekoppeld aan het commando los.
Daarna ben ik pas dingen gaan weggooien. Zodra hij beetpakte commando vast gegeven, hij kwam vanzelf terug om het te ruilen tegen wat lekkers.

Ik weet niet of dat de officiële manier is om het aan te leren, maar bij ons is het als het ware zo gegroeid en wel heel snel. Maar goed, bij mijn hond zit het wel in zijn aard, misschien dat dat ook nog scheelt.

[Miezemuis]

Bij de GG1 leerden we honden inderdaad eerst commando vast aan, en dan commando los.

[DeDiana]

Hoe zit dat eigenlijk, dat dat er soms gewoon inzit?
Bij retrievers snap ik het nog wel, maar al mijn collies bijvoorbeeld apporteerden ook uit zichzelf als pup. Die heb ik dat dus nooit echt hoeven leren, ze deden het gewoon uit zichzelf en het enige wat ik heb gedaan is er commando's aan koppelen.
Bij de opvangers zie ik soms dat honden die neiging tot apporteren van nature al hebben en dan niet veel meer nodig hebben dan een 'goed zo' om het een heel leuk spelletje te gaan vinden, terwijl je het andere honden bijna niet aangeleerd krijgt en ze het uiteindelijk vaak wel doen, maar er lang niet zo veel lol in hebben.

O, en TS, ik heb dus niet echt tips Ik denk dat het eerst leren afgeven en dat flink belonen een goed begin is inderdaad.

[Miezemuis]

Mijn honden hebben ook beide het apport-gen. Maar een hond bij mij op de cursus (franse bull) niet. Kostte ook erg veel tijd dat aan te leren. Maar het kan wel dus.

[ranetje]

Ik zou er bij een pup helemaal geen "eerst leren vasthouden" aan verbinden.
Dat is voor mij bij pupjes een absolute no go.

Je kunt er een spelletje van maken.
Ik liet op puppycursus wel eens een berg WC rolletjes op het veld vallen. bazen met hondjes er gewoon naar toe laten lopen of langs laten lopen en als ze een rolletje oppakken al klappend in je handen naar je toe lokken.
Dan ruil je het moois dat ze hebben gevonden voor wat lekkers.
Hij moet snappen dat het leukis om iets naar de baas te brengen en dat snapt hij nu nog niet.

Dat soort spelletjes doe ik zeker in het begin altijd met de hond aan de lijn.

Ook alles wat de pup op straat vindt mag hij aan mij afgeven voor wat lekkers.
Dat is voor mij de start van het echte apporteren ............... en dat komt pas later als hij groter gegroeid is.

Jammer dat de puppycursus er niets aan doet en helemaal jammer wat die ene trainster er over zegt.
Er zijn echt Stabij's die mee gaan op jacht en uitstekend apporteren.
Ook al zijn ze kennelijk oorspronkelijk niet helemaal voor die taak bedoeld, ze kunnen het absoluut wel.

[Maeve]

Het vast-los-truucje werkt ook zeker niet voor alle honden. Coda werd er erg zenuwachtig van en dat werkt averechts. Ik heb haar uiteindelijk geclickerd om een voorwerp in een krat te laten vallen, gewoon een boodschappenkrat. Vervolgens ging ik steeds dichter bij het krat staan en uiteindelijk stond het krat achter mij, waardoor ze het automatisch aan mij aanbood Ik denk dat die techniek ook wel eens goed zou kunnen werken bij honden die van nature niet echt apporteren.

[maaiike17]

Vindt hij het wel leuk om trekspelletjes te doen?

Dan kan je namelijk tijdens een trekspelletje het speeltje loslaten en vervolgens achteruit lopen. Eerst maar een klein stukje en als je hond dan achter je aan komt, speel je weer verder. Dit kan je steeds meer uitbreiden en op een gegeven moment het speeltje op de grond gooien, tussen jullie in en hem het laten brengen.

[Leonie.]

Het vast-los-truucje werkt ook zeker niet voor alle honden. Coda werd er erg zenuwachtig van en dat werkt averechts.

Nee, inderdaad, die van mij heb ik uiteindelijk ook nooit vast geleerd. Hij is snel onzeker en snapte het denk ik niet goed.

Gewoon dingen die hij vast heeft inruilen voor een snoepje. Daar een commando aan koppelen. Dan het voorwerp ergens (een meter verderop bijvoorbeeld) gaan leggen. Als het goed is snapt hij dan wel dat hij naar je toe moet komen om het in te ruilen. En op den duur kun je gaan gooien.

Mijn hondje was ook geen apporteerder 'van nature', maar nu haalt hij keurig de bal op en kan hij 'los' (op de grond laten vallen) en 'geef de bal' (in mijn hand leggen) perfect.

[Le Grand]

Wel geschikt of niet geschikt hangt van de hond af en niet alleen van het ras.
Wij hebben een Franse Basset, en die apporteren niet uit zichzelf. Maar hij kan het als de beste en vindt het enorm leuk! Altijd alles heel positief en enthousiast benaderd en de bal altijd geruild voor iets lekkers. Nu apporteert hij veel meer dingen en kent hij het commando los en geef.
Dus het kan echt wel. Maar we zijn met een kleine afstand begonnen toen hij pup was gewoon in de woonkamer.

Onze vorige Franse Basset apporteerde overigens helemaal uit zichzelf. Dat was wel apart hij bracht echt als puppy van een week of 10 al een balletje terug. Zo schattig.

[Gijsstabij]

Bedankt voor alle reacties,
ik zie verschillende manieren om het aan te leren
We gaan eens een paar dingen proberen, wil hij het niet dan niet

Sowieso als we het nu proberen dan doen we het niet over een te lange afstand
gewoon dichtbij weggooien over een paar meter
Misschien als zijn kauwbehoefte minder word hij het ook makkelijker terug gaat brengen
(heeft vandaag alweer 2 voortandjes verloren)
en anders maar niet. Zou het leuk vinden als hij het kan maar gewoon wandelen en andere spelletjes doen vind ik ook prima
Bovendien als hij netjes naast me loopt voel ik me zo trots als een pauw, haha

Denk zelf dat hij speuren leuker vind dan dingen ophalen
aangezien hij altijd met zn neus over de grond gaat, haha
Daarom gooi ik onderweg ook wel eens wat snoepjes in het gras

[ranetje]

Ga niet elke dag wat anders proberen.
Zoek uit wat je het meeste aanstaat en houd dat een tijd vol.

En geef hem in de periode dat hij tanden wisselt geen opdracht om iets vast te houden.
Wat hij zelf pakt kan gebracht worden.
Als je opdracht gaat geven om iets te pakken en het doet pijn (losse tand) maak je het apporteren al tegen voor hij er zin in kan krijgen.

[Paisley]

Ik heb het apporteren aangeleerd met behulp van een voerdummie.
Het klopt dat het er bij veel stabij's niet in zit. Ik heb ook behoorlijk wat tijd erin gestoken. Inmiddels vindt ze het best leuk om te doen, maar is er na een aantal keer weer zat van. Ook apporteert ze alleen als het haar wat oplevert.

Mijn vorige hond kon eindeloos apporteren en heeft het nooit bewust aangeleerd. Herder/lab kruising. Heel andere hond.

[Lynnepien]

Onze tokkel apporteerde ook uit zichzelf, als pup. Wel deels aangeleerd, al spelend. Balletje weggooien, ze ging erachter aan en als ze het eenmaal in haar bekje had: "jaaaaaa, goed zo, kom maaaarrrrrr " en dan kwam ze helemaal blij aangerend. Speeltje nemen en nog eens gooien. Niet dat het zo perfect is (afgeven hebben we nooit echt geleerd, soms legt ze het in je hand, soms moet je het 'afnemen') en na drie keer blij apporteren kijkt ze met zo'n blik van "bekijk het maar, met je rare spelletje ", maar toch

[beatje]

Ik ken een stabij die het leuk doet in de apporteersport ,dus van de hondeschool een beetje flauwekul.
Ik heb ook een hond gehad die niet apporteerde,maar heb geleerd dat als ze iets aan mij geeft krijgt ze een snoepje.Dus dat doet ze ook met een apport blok.
Eerst voorwerp aantikken = snoepje,als ze dat door heeft gaan uitstellen en dan gaan ze zoeken, dus het voorwerp vastpakken al is het maar met de voortanden =snoepje
Dan voorwerp optillen hand eronder =snoepje
en zo stapje voor stapje uitbouwen naar een apport.

[cornelia]

Denk zelf dat hij speuren leuker vind dan dingen ophalen
aangezien hij altijd met zn neus over de grond gaat, haha

Het is dus ook wel een zaak van wat hij leuk vind of nog leuk gaat vinden als hij 1x weet wat de bedoeling is. Die van mij "apporteerde" al heel vroeg. Althans, hij vond het geweldig om achter dingen aan te jagen en om meer hiervan te krijgen moest hij wel eerst iets terug komen brengen. Maar dit was dus iets anders dan apporteren zoals "het hoort".
Toen we echt gingen apporteren snapte hij prompt niet wat de bedoeling was want a; ik zelf gooide niets meer weg, b; of/en hij mocht er niet achteraan jagen en c; het was geen balletje. "Mmmmm het is dus gewoon een kwestie van iets ophalen en afleveren" Heeft even gekost voor hij tot dit inzicht kwam. Nu doet hij het dus prima maar tussen hij doet het prima en hij heeft er ook merkbaar plezier in heeft ook echt wel weer een paar mnd gezeten.

Speuren is dan weer iets wat ook zo'n richting op gaat. Zijn verloren bal haalt hij zo uit de bosjes, blubber, struiken en noem maar op. Als ik pas de volgende dag tijd heb voor een zoekactie en ik zeg in de buurt van waar de bal mogelijk kwijt is geraakt; "zoek bal" dan komt hij er 9 x van de 10 mee aan zetten na ff zoeken.
Maar nu dat gedoe met die sorteerstokjes ??? Hij staat me echt aan te kijken met "ja ja, zoek apport, het zijn gewoon stokjes en de een ruikt wat beter dan de anderen, so what ????". Hij heeft er amper intresse voor.

[ranetje]

Denk zelf dat hij speuren leuker vind dan dingen ophalen
aangezien hij altijd met zn neus over de grond gaat, haha

Het is dus ook wel een zaak van wat hij leuk vind of nog leuk gaat vinden als hij 1x weet wat de bedoeling is. Die van mij "apporteerde" al heel vroeg. Althans, hij vond het geweldig om achter dingen aan te jagen en om meer hiervan te krijgen moest hij wel eerst iets terug komen brengen. Maar dit was dus iets anders dan apporteren zoals "het hoort".
Toen we echt gingen apporteren snapte hij prompt niet wat de bedoeling was want a; ik zelf gooide niets meer weg, b; of/en hij mocht er niet achteraan jagen en c; het was geen balletje. "Mmmmm het is dus gewoon een kwestie van iets ophalen en afleveren" Heeft even gekost voor hij tot dit inzicht kwam. Nu doet hij het dus prima maar tussen hij doet het prima en hij heeft er ook merkbaar plezier in heeft ook echt wel weer een paar mnd gezeten.

Speuren is dan weer iets wat ook zo'n richting op gaat. Zijn verloren bal haalt hij zo uit de bosjes, blubber, struiken en noem maar op. Als ik pas de volgende dag tijd heb voor een zoekactie en ik zeg in de buurt van waar de bal mogelijk kwijt is geraakt; "zoek bal" dan komt hij er 9 x van de 10 mee aan zetten na ff zoeken.
Maar nu dat gedoe met die sorteerstokjes ??? Hij staat me echt aan te kijken met "ja ja, zoek apport, het zijn gewoon stokjes en de een ruikt wat beter dan de anderen, so what ????". Hij heeft er amper intresse voor.

Ander commando aan geven (geen zoek apport) en hem de geur van je handen en van het stokje laten ruiken.
En in eerste instantie alleen dat ene naar jou geurende stokje laten zoeken.
Daar zijn nog geen andere stokjes bij.

[Brindlecardi]

Apple vond apporteren maar niks toen ze puppy was.
Pas rond een half jaar begon ze het leuk te vinden, en tegenwoordig is ze bijna verslaafd aan apporteren.
Kortom, als je hond het nu niet zo interessant vind, zou ik daar niet al te veel waarde aan hechten.
Qua aanleren, als je hond een favoriet speeltje heeft kan je daar het beste mee beginnen in samenhang met commando hier. (puur uit eigen ervaring met Apple)

[Gijsstabij]

We hebben het apporteren even gelaten voor wat het is, nu word het meer een spelletje van "he ik heb de bal pak me dan als je kan"
Proberen het over een paar maanden weer en we zien het wel of het wat word

[Hylos]

Ik heb er nooit echt aandacht aangeschonken toen hij klein was.. mikte in huis wel altijd zijn speeltjes door de kamer als ik wat lui voor de tv zat. En tsja voor actie moest ie dat dan toch terug brengen anders gebeurde er niks
Hij breng nu zijn bal bijvoorbeeld wel terug, legt het in mijn hand neer en weigert het vervolgens los te laten

[nathalie]

Bij Ushi ben ik er pas mee begonnen toen ze een maand of 10 was. Daarvoor wel bij alles wat ze vast geroepen dat ze zo'n mooi apportje vast had. Daarna los vast en dat werkte prima.


Bij Chuck ook een beetje hetzelfde. Van kleins af aan al alles geruild voor wat lekkers. Daarna wat dummy's aan laten pakken en dan helpen vast houden en maar zeggen dat hij zo ontzettend braaf ventje was. Ook hebben we ze bij de puppyjacht helemaal gek gemaakt op de apportjes. Hondje zit naast je, je gooit een apport, commando blijf en gaat het zelf halen. Reken maar dat de meeste heel erg nieuwsgierig gaan worden naar dat bijzondere ding wat eigenlijk van de baas is.

[ranetje]

We hebben het apporteren even gelaten voor wat het is, nu word het meer een spelletje van "he ik heb de bal pak me dan als je kan"
Proberen het over een paar maanden weer en we zien het wel of het wat word

Dan kan je het beter laten inderdaad, of alleen als aangelijnd spelletje doen.

Bij het leren apporteren wil ik zelf absoluut nooit dat het een pak-me-dan spelletje wordt.

[Paisley]

Bij het leren apporteren wil ik zelf absoluut nooit dat het een pak-me-dan spelletje wordt.

Waarom niet? Omdat je er serieus mee bezig wilt?
Ik vind spelletjes heerlijk, dus ik daag mijn hond regelmatig uit voor een "pak me dan" spelletje. Zo maak ik het apporteren voor haar leuk en afwisselend. Alleen ophalen en bij de baas brengen, daar krijg ik haar niet enthousiast mee.

Maar apporteren is voor mij spel, Het kan me verder niet zo veel schelen of de bal of dummie ook werkelijk terug komt. En daarbij - als ik het leuk en playfull houdt, is de kans groter dat ze het terug komt brengen dan wanneer ik er een militaire discipline op na houdt, want dan kan ik de boom in met mijn dummie.

Een tijdje terug was ik bezig met jachttraining en hoe fanatieker ik werd in het trainen, hoe saaier mijn hond het vond. Inmiddels ben ik gestopt met jachttraining, is apporteren weer gewoon een spelletje en prompt heeft mijn hond er weer lol in.

[Jaap*]

Bij het leren apporteren wil ik zelf absoluut nooit dat het een pak-me-dan spelletje wordt.

Waarom niet? Omdat je er serieus mee bezig wilt?
Ik vind spelletjes heerlijk, dus ik daag mijn hond regelmatig uit voor een "pak me dan" spelletje. Zo maak ik het apporteren voor haar leuk en afwisselend. Alleen ophalen en bij de baas brengen, daar krijg ik haar niet enthousiast mee.

Dat heeft niks met apporteren te maken

[Brindlecardi]

Bij het leren apporteren wil ik zelf absoluut nooit dat het een pak-me-dan spelletje wordt.

Waarom niet? Omdat je er serieus mee bezig wilt?
Ik vind spelletjes heerlijk, dus ik daag mijn hond regelmatig uit voor een "pak me dan" spelletje. Zo maak ik het apporteren voor haar leuk en afwisselend. Alleen ophalen en bij de baas brengen, daar krijg ik haar niet enthousiast mee.

Maar apporteren is voor mij spel, Het kan me verder niet zo veel schelen of de bal of dummie ook werkelijk terug komt. En daarbij - als ik het leuk en playfull houdt, is de kans groter dat ze het terug komt brengen dan wanneer ik er een militaire discipline op na houdt, want dan kan ik de boom in met mijn dummie.

Een tijdje terug was ik bezig met jachttraining en hoe fanatieker ik werd in het trainen, hoe saaier mijn hond het vond. Inmiddels ben ik gestopt met jachttraining, is apporteren weer gewoon een spelletje en prompt heeft mijn hond er weer lol in.

Ik vind het 'pak me dan' spelletje ook leuk, maar wel alleen als ze verder begrijpen dat het los staat van het normale 'hier' komen en het apporteren.
Ben was toen hij als puber net uit het asiel kwam zo eentje die gewoon de bal ging halen, en vervolgens 10 triomfrondjes ging rennen, en luisteren ho maar. Dan zijn dat soort spelletjes niet zo grappig in mijn beleving. (die win je namelijk niet)
Dus ik zou dat met een pup ook buitenshuis in ieder geval niet doen.

[Paisley]

Bij het leren apporteren wil ik zelf absoluut nooit dat het een pak-me-dan spelletje wordt.

Waarom niet? Omdat je er serieus mee bezig wilt?
Ik vind spelletjes heerlijk, dus ik daag mijn hond regelmatig uit voor een "pak me dan" spelletje. Zo maak ik het apporteren voor haar leuk en afwisselend. Alleen ophalen en bij de baas brengen, daar krijg ik haar niet enthousiast mee.

Dat heeft niks met apporteren te maken

Vind ik wel. Als ze kans maakt op een leuk uitdagend spelletje, krijg ik in ruil voor vreterij mijn apport nu dus wel binnen. Terwijl ik ernaar kon fluiten toen ik zo fanatiek erop aan het trainen was.
Als ik een beetje op mijn strepen ga lopen staan, kan ik de boom in met mijn dummie.

Gijs is een pup, van een ras wat niet echt bekent staat om het serieuze, slaafse karakter Die moet het leuk vinden en anders gebeurt er niets.

[Jaap*]

Bij het leren apporteren wil ik zelf absoluut nooit dat het een pak-me-dan spelletje wordt.

Waarom niet? Omdat je er serieus mee bezig wilt?
Ik vind spelletjes heerlijk, dus ik daag mijn hond regelmatig uit voor een "pak me dan" spelletje. Zo maak ik het apporteren voor haar leuk en afwisselend. Alleen ophalen en bij de baas brengen, daar krijg ik haar niet enthousiast mee.

Dat heeft niks met apporteren te maken

Vind ik wel. Als ze kans maakt op een leuk uitdagend spelletje, krijg ik in ruil voor vreterij mijn apport nu dus wel binnen. Terwijl ik ernaar kon fluiten toen ik zo fanatiek erop aan het trainen was.
Als ik een beetje op mijn strepen ga lopen staan, kan ik de boom in met mijn dummie.

Gijs is een pup, van een ras wat niet echt bekent staat om het serieuze, slaafse karakter Die moet het leuk vinden en anders gebeurt er niets.

Dat snap ik wel, maar de essentie van apporteren is dat een apport betrouwbaar en snel binnenkomt. Als je achter je hond aan gaat lopen is het geen apporteren meer.
Door achter je hond aan te lopen wordt het inderdaad een spelletje, en dat is het niet. Het zpu oneerlijk zijn om op deze wijze in de toekomst te verwachten dat er betrouwbaar geapporteerd gaat worden.
Er zijn betere manieren dan druk om een hond vrolijk aan het apporteren te krijgen, hoewel ik de eerste zal zijn om te beamen dat een stabij er geen bijzonder talent voor heeft.
Het, met gevoel voor de materie, spelen met de moeilijkheidsgraad van het markeren kan ook goed motiveren trouwens

[Paisley]

Ik snap je verhaal wel, vanuit de sport.


Maar laat mij even lekker blij zijn dat mijn lustig weg geslingerde ballen of in de wilgen gehangen dummies nu gewoon wél terugkomen En als mijn hond dan trots haar vangst komt showen, kan ik haar ook wel overhalen om hem voor deze keer tòch gewoon af te geven.

[ranetje]

Bij het leren apporteren wil ik zelf absoluut nooit dat het een pak-me-dan spelletje wordt.

Waarom niet? Omdat je er serieus mee bezig wilt?
Ik vind spelletjes heerlijk, dus ik daag mijn hond regelmatig uit voor een "pak me dan" spelletje. Zo maak ik het apporteren voor haar leuk en afwisselend. Alleen ophalen en bij de baas brengen, daar krijg ik haar niet enthousiast mee.

Dat heeft niks met apporteren te maken

Vind ik wel. Als ze kans maakt op een leuk uitdagend spelletje, krijg ik in ruil voor vreterij mijn apport nu dus wel binnen. Terwijl ik ernaar kon fluiten toen ik zo fanatiek erop aan het trainen was.
Als ik een beetje op mijn strepen ga lopen staan, kan ik de boom in met mijn dummie.

Gijs is een pup, van een ras wat niet echt bekent staat om het serieuze, slaafse karakter Die moet het leuk vinden en anders gebeurt er niets.

Ita heeft het apporteren ook geleerd door van alles aan mij te geven "in ruil voor vreterij"

Maar met een apport zal ik nooit een pak-me-dan spelletje spelen (als zij het apport vast heeft) omdat dat inderdaad kan leiden tot onbetrouwbaar apporteren.
En dat wil ik niet.

Een spel na het brengen van het apport gebeurt hier ook.
Alleen niet met het apport.

En ja, voor mij is het belangrijk dat Ita betrouwbaar apporteert.
Ik heb het overigens bij haar niet getraind als "apport is plicht", maar als "apport is feest"

Overige pak-me-dan spelletjes zou ik alleen spelen als het "hier" commando er heel goed in zit.
Dat werd al eerder genoemd door Apple.
Ik heb genoeg van die "spelletjes" gezien (bij anderen) aan het einde van een wandeling en daar was niet eens een apport bij
Hondje had alleen nog geen zin om naar huis te gaan.
En het spelletje was op dat moment bepaald niet de bedoeling van die baas.