Twee honden met verlatingsangst bij elkaar zetten?

[Flippie]

Hoi hondenforummers,

Het is al heel lang geleden dat ik hier voor het laatst heb gepost. Toen was Noah net bij ons, een kleine doerak met verlatingsangst uit het asiel. Inmiddels hebben we Noah alweer drie jaar en het gaat door de bank genomen goed met hem. Alleen zijn gaat nooit een sterke kant van hem worden, ook al is er nog een andere hond in de roedel (onze Midas) die prima alleen kan zijn, zonder z'n baas voelt hij zich niet op z'n gemak. Zelfs als we oppas regelen is hij onrustig.

Niet dat we helemaal geen vooruitgang hebben geboekt, een uurtje boodschappen doen zonder honden gaat goed. Niet dat Noah het leuk vindt, maar hij blaft, jankt en sloopt dan niet.

Nu komt het.

Door omstandigheden is er een hondje op ons pad gekomen dat dringend een nieuw baasje zoekt. Maar... het hondje heeft extreme verlatingsangst. Als z'n baas naar de wc gaat wordt hij al onrustig en als baas de deur uitgaat begint de ellende. Eigenlijk hetzelfde als Noah in het begin: janken, blaffen en in het ergste geval slopen.
Natuurlijk gaan we niet over 1 nacht ijs en willen we sowieso eerst rustig kijken of er een klik is tussen dit hondje en de onze, en of het allemaal haalbaar is. Ik weet ook dat elke hond en elke situatie anders is.

Maar uit pure nieuwsgierigheid alvast de vraag: wie heeft er ervaring met het opnemen van een hond met (erge) verlatingsangst in een roedel, waar al een een andere hond met (ietsje minder erge) verlatingsangst is? Is dat in het algemeen aan te raden, hebben ze steun aan elkaar of versterken ze elkaars angst juist?

Ik ben heel benieuwd of iemand dit al eens heeft meegemaakt en wat de algemene indruk (op basis van opgedane ervaringen) dan is: aanrader of juist niet?

[tekkel]

Noah heeft toch nauwelijks minder verlatingsangst nu midas erbij is? Waarom zou die andere hond met verlatingsangst wel steun hebben aan jouw honden, van wie er eentje ook verlatingsangst heeft?
Ik zou me zelf nooit zoiets op de hals halen.

[Flippie]

Noah heeft toch nauwelijks minder verlatingsangst nu midas erbij is? Waarom zou die andere hond met verlatingsangst wel steun hebben aan jouw honden, van wie er eentje ook verlatingsangst heeft?
Ik zou me zelf nooit zoiets op de hals halen.

Nee, dat klopt. We hadden goede hoop dat Noah zich zou optrekken aan Midas, maar in de praktijk is dat eigenlijk nauwelijks het geval.

Ik denk dat je gelijk hebt, dat een nieuwe angsthaas ook weinig steun zal hebben aan de twee andere honden. Een baas is toch echt iets anders dan een mede-hond, kennelijk.

Over het niet op de hals halen - tja, we twijfelen nog. Op zich willen we de gok misschien nog wel een keer wagen. Maar het moet natuurlijk niet zo zijn dat Noah helemaal terugvalt in erge verlatingsangst als er nog zo'n angsthaas bij komt.

Dat is eigenlijk waar ik vooral benieuwd naar ben. Zou de kans op een terugval in gedrag van de 'wat betere' hond groot zijn als er weer een probleemgevalletje bij komt?

Wat bijzonder trouwens dat je zo snel al reageert, midden in de nacht. Bedankt voor je reactie!

[tekkel]

Insomniac

Ik vind zelf dat je met levende wezens nooit gokjes moet wagen. Maar ik ben dan ook übervoorzichtig en wil het vooral leuk, gezellig en makkelijk met mijn dieren hebben

[Flippie]

Insomniac

Ik vind zelf dat je met levende wezens nooit gokjes moet wagen. Maar ik ben dan ook übervoorzichtig en wil het vooral leuk, gezellig en makkelijk met mijn dieren hebben

Daar is ook wat voor te zeggen!

Welterusten alvast, hopelijk lukt het je toch nog om de slaap te vatten. (Ik ga in elk geval vast een poging doen.)

[j.werkman]

Ik hoop niet dat er veel anderen zijn die zichzelf en zijn honden dit op de hals hebben gehaald.
Wie denk je daar mee te plezieren?

[Flippie]

Ik hoop niet dat er veel anderen zijn die zichzelf en zijn honden dit op de hals hebben gehaald.
Wie denk je daar mee te plezieren?

Wie ik daarmee denk te plezieren?
1. Het hondje, want dat moet anders waarschijnlijk naar het asiel.
2. Mijn eigen honden, want het zijn roedeldieren en hoe meer zielen hoe meer vreugd.
3. De tweepoters hier in huis, want het is (even afgezien van de verlatingsangst) een leuk, sociaal, goed opgevoed hondje.

Wij vangen hier al tientallen jaren honden met een vlekje op trouwens, het is niet zo dat we geen ervaring hebben met hondengedragsproblemen. Maar twee honden met verlatingsangst tegelijk, dát kennen we nog niet.

Waarom denk jij dat het kennelijk echt niet kan (aangezien je hoopt dat er niet veel anderen zijn die zich dit 'op de hals hebben gehaald')? Is die uitspraak gebaseerd op ervaring of ligt er iets anders aan ten grondslag?

[renee-uk]

het kan ook onrust in je roedel brengen, ligt er een beetje aan hoe die verlatingsangst zich manifesteert en hoever je andere hond zijn verlatingsangst onder controle heeft.
mijn ervaring met verlatingsangst is dat het met heel veel geduld en een hoop aan de hond aangepaste training na een hele tijd wel wat beheersbaar kan worden maar dat het nooit echt overgaat.
als het nieuwe hondje gaat loeien als het alleen moet blijven heb je grote kans dat de hond die er al is mee gaat doen natuurlijk en ook dat die dan weer terugvalt in eerder gedrag.


ik weet niet of ik dat risico zou willen nemen eerlijk gezegd en ik denk zelfs van niet

[Flippie]

het kan ook onrust in je roedel brengen, ligt er een beetje aan hoe die verlatingsangst zich manifesteert en hoever je andere hond zijn verlatingsangst onder controle heeft.
mijn ervaring met verlatingsangst is dat het met heel veel geduld en een hoop aan de hond aangepaste training na een hele tijd wel wat beheersbaar kan worden maar dat het nooit echt overgaat.
als het nieuwe hondje gaat loeien als het alleen moet blijven heb je grote kans dat de hond die er al is mee gaat doen natuurlijk en ook dat die dan weer terugvalt in eerder gedrag.


ik weet niet of ik dat risico zou willen nemen eerlijk gezegd en ik denk zelfs van niet

Ja, als het inderdaad grote onrust in de roedel brengt dan gaat het sowieso niet door. Uiteraard gaan we het allemaal eerst uitproberen. Misschien vreten ze elkaar sowieso allemaal op, dat weten we nog niet. De eerste ontmoeting moet nog plaatsvinden.

We zullen het gaan zien. We hoeven gelukkig ook niet in 1 dag de knoop door te hakken.
Ik ben gewoon benieuwd of er mensen zijn die zo'n situatie al eens hebben meegemaakt.

[j.werkman]

Nee, geen ervaring, wel wat gezond verstand.
Hoe meer zielen hoe meer vreugd, gaat niet altjd op, hangt nogal af van de samenstelling.
Je huidige hondje met verlatingsangst is het meest gebaad met een stabiele situatie, daar voldoe je nu in zekere mate aan. Een zeer verlatingsangstige hond erbij daarvan kun je verwachten dat dat verstoring geeft.

Het hondje wat herplaatst moet worden is naar mijn mening ook beter geholpen als hij een plaats krijgt waar de aandacht en tijd er is om met hem te werken, zonder dat dat problemen gaat opleveren voor de andere hond.

Ik snap de behoefte wel om een leuk hondje te willen helpen, maar soms ontbreekt het daarbij wel aan realisme.
Overigens betekent dit geenszins dat ik je ervaring met honden zou onderschatten.
Ik vind het gewoon niet zo'n verstandig idee voor alle betrokkenen, je beslissing is wel voor jaren.

[gonnie]

Nou ik persoonlijk zou het niet doen, mijn honden hebben er jaren geen moeite mee gehad om alleen te zijn, sinds een jaar vind Jarah het ineens niet meer leuk als wij niet thuis zijn en begint dan te blaffen en te huilen de andere twee gaan dan gezellig meedoen, mijn man en ik gaan daarom apart overal heen, dat houd dus in niet meer op visite samen.

Ik kan je verzekeren dat het echt niet leuk is als je ergens woont waar je buren hebt.

Kijk woon je alleen in een hutje op de hei dan zou het me niks uitmaken, mijn honden zitten niet de hele tijd te huilen en te blaffen ik denk dat ze gewoon reageert als ze iemand op de galerij hoort want het is telkens maar voor een paar minuten maar als er vaak langs mijn huis gelopen wordt dan is het natuurlijk niet fijn voor de buren.

[Roxywoezel]

Ik had 2 honden zonder verlatingsangst.
Maar toen Roxy hoogzwanger mocht ik ineens niet meer weg.
Blaffen huilen etc.
Woezel, die nog nooit een enkel geluidje had laten horen bij mijn afwezigheid, won het in volume!

Dus nee, ik zou het niet doen.

[bouvierpoedel]

Lief en leuk dat je wat wil " redden" maar niet ten kosten van jezelf en je honden natuurlijk. Groot risico dat het fout gaat en je meer problemen maar dan met 3 honden wat weer moeilijker te fixen is en je moet herplaatsen. Dierenasiels en medewerkers zijn tegenwoordig ook redelijk goed uitgerust qua kennis en huisvesting. Zou het lekker aan hun overlaten, komt best wel iemand voor.

[laeken]

Ik zou het gewoon proberen. Zat honden die alleen wonen die ineens prima alleen kunnen met een andere hond erbij. Ik heb zelf honden gehad die verlatingsangst hadden maar die met de andere honden later prima alleen konden zijn. Dapper vrat door deuren heen maar kon met Cleo prima alleen zijn.

SOMS heeft een hond niks aan andere honden en spelen andere factoren een rol. Soms is een hond prima geholpen met andere honden om zich heen en heeft hij dan dus geen verlatingsangst meer. Je kan dat gewoon proberen. Wel zou ik dan meteen beginnen op het moment dat de honden nog spelen ed. Dus weglopen en het huis kort verlaten binnen een dag. Dan heb je de meeste kans dat die hond dat hele gebeuren vergeet en niet gaat janken of slopen. Dus ik denk dat er niks mis mee hoeft te zijn om die hond te nemen. Merk je meteen dat de hond ondanks de andere honden gaat gillen kun je van de hond afzien. Dan is het zinloos. Ik zou geen hond met extreme verlatingsangst erbij nemen als de honden geen positieve invloed hebben. Dan maak je een nieuw probleem in je roedel en heb je straks een roedel met verlatingsangst.

Mijn hondje loopt ook vaak mee naar de wc, verliest me geen seconde uit het oog, zelfs niet als ze bij iemand anders op schoot zit of lekker op de bank ligt en gekroeld wordt. Dan nog springt ze meteen weg als ik op sta. Als ik weg ga geef ik wat lekkers, staat ze te kwispelen van blijdschap en daarna kan ze prima alleen zijn. Kom ik thuis dan is 1 kant van de hond heel warm en is de stoel ook warm. Rekken, gapen en wakker worden. Ze kan dus prima alleen zijn want ze ligt blijkbaar te slapen.

Dat een hond op de baas let en alles volgt zegt dus niet dat de hond scheidingsangst heeft. Dat is nl vaak wat het is. Geen angst om alleen te zijn maar angst om niet bij de baas te kunnen zijn. Alleen zijn kan bijna elke hond. Immers, vaak liggen ze in de nacht gewoon alleen beneden te meuren. Ze weten dan dat de baas boven is en dan kunnen ze wel alleen zijn. Weten ze niet waar de baas is dan worden ze gestressed.

Honden met verlatingsangst naar een asiel doen is erg grof. Vaak kweek je dan een veel diepere vorm van verlatingsangst omdat die angst dan terecht wordt. Ze raken hun baasjes echt kwijt.

[Sanne!!]

Ik zou de gok echt niet wagen.
Nala gaat nu ook eindelijk goed maar no way dat ik daar een hond met verlatingsangst bij zou zetten. En je training helemaal voor niks geweest misschien.

Nee bedankt.

[laeken]

Ik zou de gok echt niet wagen.
Nala gaat nu ook eindelijk goed maar no way dat ik daar een hond met verlatingsangst bij zou zetten. En je training helemaal voor niks geweest misschien.

Nee bedankt.

Het een keer proberen kan echt geen kwaad. Juist de andere honden kunnen voor een hond die alleen zat alles oplossen soms. Als zij die hond leuk vinden en graag willen hebben dan is het toch niet verkeerd om het gewoon een keer te proberen? Desnoods alleen met de hond die geen verlatingsangst heeft? Dan neem je de gevoelige hond gewoon even mee zodat die er niks van op kan lopen. Een poging wagen om er een leuke hond bij te krijgen is soms nu eenmaal een gokje wagen. Afspraken zijn snel gemaakt en wie weet is die hond probleemloos zodra er een andere hond bij is. Die kans is er gewoon. Zonde om dat op voorhand al te zien mislukken.

Voor veel honden, natuurlijk niet allemaal, is het gezelschap van een roedel al genoeg om de hond volledig tot rust te laten komen. Kan zijn dat deze hond dit gedrag totaal niet laat zien in een roedel.

[Sanne!!]

Ik weet dat ik erg goed ben in overal het slechte van in zien maar ik zou echt bang zijn dat je zelf met je eigen hond weer een flink aantal stappen terug moet.
Je zult het toch een keer moeten proberen met je eigen verlatingsangst hond.
Maar wat ik zeg aan mij is het niet besteed.

[Valerie]

Ik zou het ook gewoon proberen. Kiyoshi kan ook niet alleen zijn maar met Jigzy erbij is het geen probleem en houden ze het uren uit.
Je kunt toch op proef nemen en als het niet gaat desnoods zelf herplaatsen?

[renee-uk]

verlatingsangst is iets anders dan niet goed alleen kunnen zijn.

[Flippie]

Handige tip om het alleen laten van de roedel al meteen op de eerste dag even te proberen. Dank!

De eerste kennismaking, op neutraal terrein, is vandaag in elk geval goed verlopen.

Even snuffelen.
http://i57.tinypic.com/2upqmif.jpg

Twee grijze koppies.
http://i60.tinypic.com/25f0rx4.jpg

(Ik plaats even linkjes, want het lukt me niet om de foto's hier rechtstreeks te plaatsen.)

[laeken]

Nu is de hond nog niet aan jou gebonden als baas. Dus nu kan je je kans grijpen om de hond te laten binden aan een baas die al vanaf het eerste moment niet permanent beschikbaar en aanwezig is. Je hebt best kans dat juist deze gok en sprong in het diepe de hond van zijn probleem af kan helpen. Alles wordt omgegooid in het leven van de hond en je moet nu alle patronen doorbreken om ook dit probleem te doorbreken. Dat is tenminste mijn idee in zulke gevallen. Ik zou de hond dus itt wat normaal geadviseerd wordt inderdaad meteen alleen laten en meteen leren wat jij bent en hoe het werkt. Maak je de hond nl de hele dag mee om je heen en andersom dan went de hond daaraan en maakt hij weer dezelfde verbindingen als je dan na een tijdje wel weg gaat. Oh nee, baas gaat weg. Dat kan ik niet aaaaan.... Nu denkt hij, jezus, waar ben ik, wie zijn dat? Wat moet ik doen? Hij moet onderzoeken, ruiken, de weg leren, de rest leren kennen. En dan is hij heel kneedbaar en heel onzeker. Hij durft zich dan waarschijnlijk niet te laten gelden als in huilen of slopen. Hij zal zich denk ik bescheiden en stil terug trekken om eens te zien wat er gaat gebeuren. En wie weet? Wie weet klikt er iets en merkt hij dat alleen zijn helemaal zo'n drama niet hoeft te zijn Wie niet waagt wie niet wint.

Leuk dat je hem al genomen hebt. Ziet er uit als een passend roedel zo samen.

[j.werkman]

Leuk, dat enthousiasme Laeken. en Flippie en zijn honden wens ik ook succes.

De topics zo doorlezend, denk ik dat er een nieuwe Ceasar in de maak is

[Flippie]

Ik had 'm nog niet genomen, hoor. Het was de eerste kennismaking. Inmiddels zijn we al een paar gezamenlijke wandelingen en twee oppasmiddagen verder. Dat is tot nu toe heel goed gegaan eigenlijk. Na het wandelen, als ze toch allemaal gevloerd zijn, laat ik het hele spul regelmatig even een paar minuten alleen. Tijdens de eerste oppasmiddag door dan een poosje naar boven te gaan en Nino niet toe te staan om mee te lopen. De tweede middag ging ik echt naar buiten, met schoenen en jas aan.

Vanaf vandaag is Nino voorlopig hier. We gaan rustig aan kijken hoe het gaat, wat voor vlees we in de kuip hebben en of het alleen zijn op te bouwen is. Van daaruit gaan we kijken of we gericht gaan zoeken naar een gouden mandje, of dat we misschien mogelijkheden zien om hem zelf te houden.

Ik moet zeggen dat hij voor een hondje dat veel heeft meegemaakt enorm relaxed en vol van vertrouwen lijkt. Ben heel benieuwd of dat zo blijft, of dat hij gewoon zo overdonderd is door alle nieuwe indrukken dat hij veel te moe is om nerveus te gaan lopen doen.

Wat wel opvalt is dat hij, als hij hier in de kamer ligt te slapen, best vaak heel even wakker wordt, snel even zijn kop optilt om te kijken waar ik ben, en dan meteen weer inslaapt. Ik heb dat eigenlijk nog nooit een hond zo consequent steeds zien doen. Jullie wel?

[sbientje]

denk dat ie nog even moet leren dat je niet zomaar ineens wegbent. Alles is natuurlijk nieuw.

Tevens: hoi Flippie

[Flippie]

Sbientje!! Hoi! Wat een pracht van een labberd heb jij daar. Leuk zeg, ik heb net Nienke van Gollum ook al gespot. Twee junioren van het labradorforum die inmiddels natuurlijk al láng hartstikke volwassen zijn. En nog steeds enthousiaste hondenbaasjes en forummers zo te zien. Ik ga binnenkort eens rondneuzen op je site, ben reuze nieuwsgierig naar Poms leventje.

[sbientje]

Sbientje!! Hoi! Wat een pracht van een labberd heb jij daar. Leuk zeg, ik heb net Nienke van Gollum ook al gespot. Twee junioren van het labradorforum die inmiddels natuurlijk al láng hartstikke volwassen zijn. En nog steeds enthousiaste hondenbaasjes en forummers zo te zien. Ik ga binnenkort eens rondneuzen op je site, ben reuze nieuwsgierig naar Poms leventje.

Toevallig vandaag bedacht dat ik die site weer eens moet updaten haha Nog even wachten dus

[DeDiana]

Ik ben het eigenlijk wel eens met laeken. Het kán zijn dat de nieuwe hond ineens geen verlatingsangst (meer) blijkt te hebben in een nieuwe situatie of met een andere hond erbij. Maar dat weet je pas als je het probeert. Aangezien uit je verhaal blijkt dat het in deze situatie ook mogelijk is om dat uit te proberen, zou ik dat ook doen. En als het echt niet gaat en je ziet ook je andere hond terugvallen in zijn gedrag, dan kun je het dus gewoon nog afblazen.

[Flippie]

On topic: ja, wennen zal hij zeker nog moeten. Ik ben benieuwd hoe het vannacht zal gaan, maar als ik kijk hoe de avond verloop verwacht ik geen problemen. Het is ook al een ouwetje, dat scheelt ook, die slapen lekker veel. Past goed in deze roedel van ouwe sokken. (De vierpoters dan, hè. )

[Flippie]

Klopt DeDiana, zonder uitproberen komen we er niet achter. Tot nog toe lijkt het wel gunstig uit te pakken, we zien wel hoe het zich verder ontwikkelt. Ik heb in elk geval goede hoop.

[Flippie]

Hahaha, hij ligt hier al de hele avond af en toe kleine stinkscheetjes te laten - laat ik er net ook eens eentje, gaat meneer prompt een halve meter verder weg liggen. Nee jij ruikt lekker, Nino!