Vera doet dat ook, maar op 2 verschillende manieren eigenlijk. Ze kan naar me toe komen of naast me komen lopen zo van "gezellig he baas, gaan we links of rechts?

", dan praat ik even lief tegen d'r en loopt ze weer door. Ze kan het ook doen omdat ze iets in d'r bek wil hebben wat ik heb (lijn, paraplu, bal, tasje, noem maar op...). Als dat mag van mij krijgt ze het in d'r bek (en is ze uiteraard helemaal super-geweldig gelukkig), maar als het niet mag moet ze na een 'nee' of 'klaar' ook gewoon ophoepelen. Ik word ontzettend kriegel van een hond die kilometers lang net aan je hakken loopt te volgen, af en toe je hand aanstotend. Vooral ook natuurlijk omdat ik
weet dat ze loopt te 'bedelen'.
Als het even kan mag ze overigens van mij iets in d'r bek dragen hoor. Maar ze gaat met spulletjes altijd op een fiks tempo voor me uit naar huis lopen (ze wil dan bijv. de paraplu naar huis brengen), en dat kan niet op plekken waar wegen zijn, dan wil ik haar kunnen blijven zien (en dan niet als stipje in de verte

). En als ze het wel mag dragen maar langzaam moet lopen vindt ze er geen moer meer aan. Naar huis moet ze dan en rap een beetje! De bal wil ze niet naar huis brengen, maar ik wil niet dat ze
elke losloopwandeling de hele wandeling met een bal in d'r snavel loopt. Dus soms moet ze gewoon zichzelf vermaken zonder te apporteren of te dragen spul, en dan kan ik dus best even bozig "Veer, klaar!!" roepen als ze maar naast me op blijft lopen kijken.
Bij een iets minder baasgerichte hond zou ik elk contact overigens blijven belonen denk ik
