Nieuwe grommende jonge Griekse huisgenoot naar mensen?

[Miran1971]

@rannetje, foto's plaatsen lukt niet steeds grrr.
Zit op mn mobiel meestal of ipad maar zal het poberen op de vaste pc.
Beschreef haar als een mini duits herdertje, echter is dat meer de kleur vd vacht en opzich t lichaampje en staart maar dan anders en fijner, haar kop is ms eerder iets jack russel achtig met een langer snuitje en soms opstaande oren.

@j.werkman, dan zou kunnen onzekere hond, onzeker baasje mbt bepaalde issues in de opvoeding.
Daarom is het zo prettig dat dit forum mede daarvoor is.
Rust en regelmaat krijgt tulay, echter neemt dat net weg dat er zich ook onverwachte situatie's hebben voorgedaan of nog zoals bv een nieuwsgierige wandelaar oid.

Van de stichting kreeg is nav een teleoontje overigens een heel ander advies, juist om tulay veel in aanraking met mensen te laten komen en deze haar iets lekkers te geven desnoods door tulay op te tillen...
Zodat ze op die manier eerder leert dat mensen niet 'eng' zijn.
Hmm ik doe het aldus in haar egen tempo en zoals eerder gezegd niks opdringen.

[kipo]

Van de stichting kreeg is nav een teleoontje overigens een heel ander advies, juist om tulay veel in aanraking met mensen te laten komen en deze haar iets lekkers te geven desnoods door tulay op te tillen...
Zodat ze op die manier eerder leert dat mensen niet 'eng' zijn.
Hmm ik doe het aldus in haar egen tempo en zoals eerder gezegd niks opdringen.

Dat lijkt mij het beste recept om haar zo snel mogelijk aan het bijten te krijgen. Hou maar lekker haar eigen tempo aan, laat haar maar ontdekken dat het bij jou veilig is en dat jij er niet bent om haar aan vreemden op te dringen.

[hewi]

aparte stichting
Ik doe bij mijn opvangers altijd gewoon negeren, ik zorg dat ze een veilige plek hebben, hun mand, een bench met open deur
mischien een idee voor Tulay? kleedje erover en de meeste voelen zich daar erg prettig.

Bezoek komt hier altijd binnen, zet ik hond even opzij in bijkeuken en als bezoek zit en hondje weer rustig is mag
hij of zij naar binnen en krijgt dan van bezoek wat lekkers.
Ik zou je zoon idd lekkers laten gooien en dan gewoon verder gaan waar hij mee bezig was, het komt vanzelf, dwing dr niet
laat dr gewoon gaan en kom juist niet dichter bij als ze zo zit te grommen, de meeste buitenlandertjes draaien vanzelf bij.

Opa ollie heeft maanden achter in een mandje zitten grommen naar jan en alleman en stond nadat hij door had dat bezoek
lekkers was steeds vaker vooraan, dwing dr niet, gooi gewoon lekkers naar dr toe als ze niet durft te komen en wacht eerst
eens nog een maandje of 2 rustig af. ze moet echt wennen en dat gaat niet in weken.

[Hanneke2]

Ik vind het altijd zo jammer als onzekere buitenlandse honden niet bij een stabiele volwassen hond worden geplaatst, maar goed daar kunnen jullie niks aan doen.

Ik zou j.werkman's advies opvolgen. Ik zou de wandelingen ook beperken tot rondjes in de buurt, heel veel dezelfde (korte) rondjes, heel veel dagelijkse routine inbouwen. Onzekere honden die weten wat er gaat gebeuren worden daar minder onzeker van.

Zeker geen trips naar bos of strand. Elke hond kan ondanks allerlei maatregelen losschieten en de benen nemen. In je eigen buurt komt die hond misschien naar huis, in vreemd gebied wordt het drama.

Als iemand in je omgeving een stabiele, vriendelijke volwassen hond heeft die niet agressief reageert op grommen of zelfs een hap, ga daar dan regelmatig een stukkie mee wandelen, en geef je hondje een hondenvriend die te vertrouwen is en als goed voorbeeld kan fungeren. Dat werkt.

En wat iedereen al zei: grommen nooit bestraffen. Daar kweek je honden mee die zonder waarschuwing meteen happen.

Het is niet niks hoor, een hondje adopteren van een stichting die angstblaffen ziet als 'waaks' en blijkbaar maar wat aanklooit met plaatsen.

Heel veel succes en sterkte!

[DeDiana]

Ik vind het altijd zo jammer als onzekere buitenlandse honden niet bij een stabiele volwassen hond worden geplaatst, maar goed daar kunnen jullie niks aan doen.

Eens, dat maakt echt zo'n verschil... Zeker als ze nog weinig vertrouwen hebben in mensen.

Ik ga overigens juist wel met ze naar het bos bijvoorbeeld, omdat ik midden in de stad woon en wandelen in het bos dan voor angstige honden veel rustiger is dan hier in de buurt met veel verkeer, mensen, andere aangelijnde honden en nog veel meer prikkels. Maar ik moet er wel bij zeggen dat de angstige honden die ik heb opgevangen niet probeerden weg te rennen, maar juist meteen steun kwamen zoeken bij mij (en Mila) als ze iets spannend vonden.

Het zou kunnen dat ze een bench juist heel fijn vindt, als eigen afgesloten plekje waar ze zich kan terugtrekken. Je hoeft dan het deurtje niet eens dicht te doen. Je geeft haar zo wel duidelijk een eigen afgeschermd plekje voor haarzelf. Misschien kun je een tijdje een bench lenen om te kijken of dit voor haar prettig is?
Hoe dan ook zou ik proberen op geen enkele manier druk op Tulay te leggen. Geef haar gewoon de tijd die ze nodig heeft om zelf uit haar schulp te kruipen.

[Miran1971]

De stichting zei overigens dat ik haar kon optillen om dichter bij mensen te komen en bedoelde daarmee niet anderen maar doe het niet hoor.

Een bench wel aan gedacht en ook bijna gekocht. Alleen wlde k dit niet voor haar omdat ze in griekenland al in hokjes heet gezeten en verder doet ze het super zonder bench.

Ingo o, ze gaat volgens mij niet over in blaffen, als ze bv op het vloerkleed licht en zon komt binnen en ze bleft en grommelt dan doet zoon of ze er niet is en praat wat met mij gaat gewoon ztten ook al ligt tulay in de buurt en dan houdt ze op, inmiddels meestal sneller dan eerder.
Soms vertrekt ze zelf naar haar mandje maar blijft nu ook liggen met hem in de buurt.

[Miran1971]

Ja vaak wel, soms ook alleen grommen.
Maak als ze begint te blaffen als iemand langs de tuin loopt bv dan hoor je eerst vaak een grommel wat overgaat in geblaf, deed ze net nog.
Maar aldus kan t ook zijn dat ze soms alleen gromt bij bezoek bv maar heb al even geen bezoek gehad.

[Miran1971]

Een paar dagen verder en het is gebleken dat tulay in de tuin veel blaft dwz naar geluden, waandelaars, vreemde katten die ze ook opjaagt en soms gepaart met gegrom en zeker als er iemand komt.
Gister lag ze in de hoek waar de kabel van de tv is en deze viel hierdoor uit dus moest er even bij en riep tulay maar zoals wel vaker bleef ze liggen.
Met lekkers kwam ze ook niet dus wlde haar optillen ( voetbal stond op en geen beeld pff erg voor de mannen hier) maar ze werd ook tegen mij ' vreemd' maw rare blik, bewoog haar kop naar mijn hand en een algemene bange houding.
Ik dacht ' ze gaat bijten' ! Gelukkkig gebeurde dit niet.
Heb haar wel opgetild en in haar mandje gelegd.
Inmiddels wel weer contact opgenomen met de sichting en ze zouden terugbellen.
Weet dat veel buitenlandse honden een trauma hebben echter zo angstig en paranoide werd niet verteld hoewel ik er specifiek naar heb gevraagd.
Voor mj is ze ook soms nog bang waneer ik haar roep in de tuin komt ze vaak niet of bj de oefenng ' blijf' als ik van zit naar sta stand ga dan smeert ze hem beetje bang.
Nu ga ik dus niet meer naar sta stand.
Met lekkers zoals worst, gekookte kipfilet, kaas bv is ze buiten absoluut niet te verleiden

Het blaffen in de tuin was gster soms elke 5 min. Ook rent ze dan vanachter het hek naar de wandelaar en rent mee tot deze weg is.

[Miran1971]

Een bench wil ik liever niet voor haar..
Als er ' vreemden' komen dan kan ze naast de bank of onde de eettafelwil ze de boel ook wel observeren.
Gister was mijn schoonmoeder er en moet zeggen dat dit best goed ging.
Ze lijkt mnder bang voor vrouwen.
Tulay kwam erbij, althans ze bleef niet bang onde de tafel en dergelijke.
Wel grommen toen schoonmoeder van. De tuin naar binnen weer kwam.

[renee-uk]

ik zou toch echt aan dat vertrouwen gaan werken en haar al sowieso niet meer alleen in de tuin laten als ze daar voorbijgangers aanblaft.
dat gaat echt niet vanzelf over, zal eerder erger dan minder worden.
dat zulke dingen niet mogen zul je haar moeten leren, maar om haar dingen te kunnen leren zal ze je moeten vertrouwen.
het is een beetje een vicieus cirkeltje dat alleen jij zult kunnen verbreken door op haar niveau met haar bezig te gaan.

[Miran1971]

Hi, goed hoe doe ik dat het beste momenteel?
Wat ik zelf doe is haar veel met rust laten, oefenen beperken dus niet teveel.
Wel de dingen zoals niet trekken an de lijn en links lopen bv al trainen.
Ik roep haar binnen reregeld bij me en knuffel haar dan of geef haar een massage.
Wandelen vertrouwde plek en niet lang.
Meestal is er wel iemand bij haar in de tuin.
IK wil haar graag laten weten dat ik het oplos en zij dat niet hoeft te doen dus idd vertrouwen

[renee-uk]

je zult zelf heel consequent moeten zijn en dat is dus niet 'meestal is er wel iemand bij haar in de tuin' maar 'er is altijd iemand bij haar in de tuin'.
en als dat niet haalbaar is, het feit dat er iemand bij haar is, dan blijft ze maar binnen.

vertrouwen opbouwen is een manier van met je hond omgaan, kijken naar wat je hond nodig heeft en je daaraan aanpassen zonder dat je je hond de dienst uit laat maken en vooral betrouwbaar zijn, iedere keer weer.
ik kan er nauwelijks voorbeelden van geven want het zal per hond verschillen hoe het gaat en wat je doen moet.
alleen dat betrouwbaar zijn en het kijken naar wat je hond nodig heeft en waar ie goed op reageert is wel een vereiste bij elke hond.

honden gedijen bij regels, ze doen het goed als ze weten wat de bedoeling is en wat hun mens van ze verwacht.
als je ze min of meer in hun sop laat gaarkoken zullen ze zelf dingen gaan invullen en helaas zijn dat meestal niet de dingen die wij graag willen zien.
dat blijkt ook uit het tuingedrag van jouw hond met dat aanblaffen van voorbijgangers.
dat leer je echt niet af door het haar een keer of wat te verbieden en haar dan toch de kans te geven met dat ongewenste gedrag door te gaan door haar alleen in de tuin te laten en het dus voor haar mogelijk te maken toch die mensen aan te blaffen.

ik weet niet hoe je traint op dat niet trekken en het links lopen en wat je verder nog doet?

[Roxywoezel]

En waarom heb je de stichting gebeld?
Voor advies?
Zou ik niet aannemen als ik jou was, gezien je vorige berichten.......

Verder heel veel geduld en zoeken naar iets waar ze blij van wordt, zo krijg je een band.
Lukt dat niet, ga naar een goede hondenschool om jullie band op te bouwen en het vertrouwen in elkaar te krijgen.
Kortom heel veel geduld!!!

En als je dat niet kan opbrengen, als je heel eerlijk naar je eigen situatie kijkt en dergelijke, zou ik het hondje een baasje gunnen wie dat wel kan.
Geen schande, want je wist bij adoptie de hele waarheid nog niet.

[Roxywoezel]

ik vind dit weer een voorbeeld van een slecht functionerende stichting : angstige honden zijn moeilijke honden en die plaats je niet óf alleen bij baasjes met veel ervaring en duidelijk voorgelicht over de problemen van de hond - deze situatie slaat echt nergens op.

Dit vind ik dus ook.
Zo heb ik Woezel 4 jaar terug geadopteerd.
Angstbijter, kattenkiller en medisch vanalles mis.
Zou lief zijn voor kinderen.... Ammehoela.
En dat terwijl ik er 1 van 7 jaar en 1 van 4 maanden oud had.....
Ik had wel de tijd, geld en geduld om hem om te toveren naar een geschikt gezinshondje.
Maar dat heeft me 2 jaar veel bloed zweet en tranen gekost.
Dat moet je wel op kunnen/willen brengen.
Vandaar mijn laatste reactie.

[-Lilo-]

Het antwoord van Renée zou ik ergens opslaan en bewaren. Vertrouwen is zó belangrijk nu! Ik heb ook een angstig buitenlandertje, maar zij en ik zijn een hartstikke goed team nu. Ze is onlangs drie weken bij mijn schoonouders geweest en die vonden haar een heel moeilijk, autistisch, niet in te schatten, angstig hondje. De dierenarts luisterde van het voorjaar een keer naar mij en constateerde 'ze heeft wel een enorme gebruiksaanwijzing zeg'. Ik ben me echter helemaal niet bewust van Lola's 'dingetjes', het is gewoon mijn tweede natuur om normale dingen te doen met haar maar dan wel op een manier die zij aankan. Je kunt echt ver komen samen, maar dat gaat niet vanzelf!

[Miran1971]

Wat ik met haar doe is vooral rustg aan, wel leer ik haar gewenst en ongewenst gedrag aan/af wat zij aan kan.
Dus bv niet trekken aan de lijn, links lopen, woordje ' ja en nee' en kom hier bv. Dit doe ik tussendoor of een paar x een paar min pe dag. Spelen doen we in de tuin met meestal een piepballetje een paar x per dag wat ze heel leuk vindt.
Wandelen of eruit 6 x waarvan 2 wat langer of wel verkennende wandelngen in het bos.
We wonen vrij rustig aan eigenlijk in een bos zowat en vanwege haar angst ben k nog niet naar drukkereplekken geweest zoals de winkelstraat, scholen en dergelijke.
Een cursus zou betekenen veel andere mensen en advies oa was niet teveel dus de cursus is nu niet wat we doen.

Waarom ik de stichting belde was, ik belde naar het opvanggezin en vorige keer kreegik te horen dat er op gedragsdeskundigen zijn die wat kunnen betekenen.
Ik had via mail nog anderee vragen gesteld mbt tulay haar gedrag daar maar wacht nog op antwoord.

Toen we bezig waren met de adoptie heb ik gevraagt om een een bepaald karakter en type hond wat goed bij ons past en omgekeerd, dit was een hond die geen zwaar traumagedrag had, niet gromde igg of extreem angstig was, lief voor mensen, en een hond voor mensen met niet heel veel ervaring.
Dit klopt dus geenszins..
Andere trekken wel maar deze aldus niet.
Het opvanggezin zei dat ze wat verlegen was in het begin even maar een heel makkelijk hondje.
Toen ik een andere vrouw sprak vd stichting die ik dus laatst had gebeld hoorde ik. Van har dat tulay de enige van het nest was de zo extreem bang was..
Opvanggezin niks over gezegd.

[Miran1971]

Wat ik met haar doe is vooral rustg aan, wel leer ik haar gewenst en ongewenst gedrag aan/af wat zij aan kan.
Dus bv niet trekken aan de lijn, links lopen, woordje ' ja en nee' en kom hier bv. Dit doe ik tussendoor of een paar x een paar min pe dag. Spelen doen we in de tuin met meestal een piepballetje een paar x per dag wat ze heel leuk vindt.
Wandelen of eruit 6 x waarvan 2 wat langer of wel verkennende wandelngen in het bos.
We wonen vrij rustig aan eigenlijk in een bos zowat en vanwege haar angst ben k nog niet naar drukkereplekken geweest zoals de winkelstraat, scholen en dergelijke.
Een cursus zou betekenen veel andere mensen en advies oa was niet teveel dus de cursus is nu niet wat we doen.

Waarom ik de stichting belde was, ik belde naar het opvanggezin en vorige keer kreegik te horen dat er op gedragsdeskundigen zijn die wat kunnen betekenen.
Ik had via mail nog anderee vragen gesteld mbt tulay haar gedrag daar maar wacht nog op antwoord.

Toen we bezig waren met de adoptie heb ik gevraagt om een een bepaald karakter en type hond wat goed bij ons past en omgekeerd, dit was een hond die geen zwaar traumagedrag had, niet gromde igg of extreem angstig was, lief voor mensen, en een hond voor mensen met niet heel veel ervaring.
Dit klopt dus geenszins..
Andere trekken wel maar deze aldus niet.
Het opvanggezin zei dat ze wat verlegen was in het begin even maar een heel makkelijk hondje.
Toen ik een andere vrouw sprak vd stichting die ik dus laatst had gebeld hoorde ik. Van har dat tulay de enige van het nest was de zo extreem bang was..
Opvanggezin niks over gezegd.

[Miran1971]

Weg doen, geen haar op mijn hoofd!!!

[Miran1971]

We laten haar niet meer alleen inde tuin, gebeurde wel vanwege het mooie weer waardoor de tuindeuren open stonden.
Gister gemerkt dat ze niet blaft in de tuin als we de tuindeuren naar binnen dicht doen en in de tuin zitten met haar want dan kan ze niet naar binnen ' vluchten' rennen tijdens haar geblaf bv.
Nu dus samen buiten met deuren dicht.

[Miran1971]

Ja als pup zat ze in het asiel in griekenland maar of ze daar geboren is, is me niet helemaal duidelijk.
Al haar broetjes en zusjes wonen in nederland en zijn als ik het goed heb in juni/julie dit jaar in verschillende opvangezinnen in nederland gekomen.

Ze is overigens nog jong op haar paspoort saat 1 januari dit jaar geboren.

[Roxywoezel]

Ja ik zou ook nog alles geloven van deze stichting..... Niet dus.....
Dus advies en geschiedenis verhalen zijn absoluut niet betrouwbaar, waarom zou je hun nog willen spreken.....

[j.werkman]

Jammer hoor, jullie hebben het niet echt getroffen met elkaar en herplaatsen zie je niet zitten.
Voor jullie gezin was een ongecompliceerd hondje veel beter denk ik.
En voor het hondje was het beter een baasje te hebben, die begrijpt wat hij nodig heeft en dit ook weet te geven.

Ik denk echt dat je het schrijven van Renee niet begrijpt of te vluchtig gelezen hebt. Wel denk ik, dat je vreselijk je best doet en veel voor het hondje over hebt, maar dit is nu niet het punt, het levert niet op wat je graag zou zien.

De stichting en de geschiedenis van het hondje zou ik maar laten voor wat het is.
Je hebt te maken met hoe het hondje nu is en van daar uit moet je een goede aanpak hebben.

Lees Renee haar posting nog eens rustig en als je niet begrijpt hoe of wat vraaf het dan even.Je kunt er echt je voordeel mee doen.

Ook zou ik toch herplaatsing nog eens overwegen.

[renee-uk]

het is ontzettend moeilijk uit te leggen, omdat het een manier van leven met je hond is, niet een paar oefeningetjes die je doet waarna het automatisch beter gaat.
je moet een enorme hoop geduld hebben, het tempo van je hond aanhouden en ontzettend goed opletten wat goed gaat en wat nog een stap te ver is.
bij zo'n stap te ver moet je ook niet verder gaan, maar terug naar de basis en een tijd later maar eens kijken of het dan wel gaat.

ik heb rietje in die eerste weken/maanden weinig anders geleerd dan normaal om te gaan met normale situaties, aan kunstjes zoals links of rechts lopen, gaan liggen of zitten ben ik niet eens begonnen.
ik heb dingen benoemd, geen commando's gegeven of aangeleerd omdat een angstige hond sowieso weinig tot niks leert, niet met druk kan omgaan en het veel te beladen wordt als je dingen verwacht die de hond nog helemaal niet op kan brengen.

een voorbeeld van dat benoemen:
ik vind het commando 'wachten' heel erg belangrijk.
om haar dat te leren heb ik iedere keer als we wachtten voordat we de straat overstaken op een normale neutrale toon 'wachten' gezegd en pas toen na een aantal weken er wat van vertrouwen tussen haar en mij was ontstaan ben ik het op een wat dwingender toon gaan zeggen zodat het wel een commando werd.
riet pakte dat prima op, was er niet van onder de indruk en wachtte ook netjes, maar dat laatste was logisch want we wachtten al vanaf het begin voor we overstaken.
als ze me had laten blijken dat die dwingende toon nog te moeilijk was, had ik gewoon nog een tijdje doorgegaan met het wachten enkel te benoemen.
dat bedoel ik met kijken naar wat je hond aan kan en terug naar de basis als iets nog niet goed gaat.

verder ben ik maanden lang, zowel in huis als buiten de deur heel erg intensief met haar bezig geweest.
honden die zo bang en onzeker zijn als rita was en jouw hondje is hebben ontzettend veel begeleiding nodig bij bijna alles wat ze doen en dat neemt een hoop tijd en is best behoorlijk hard werken voor zowel de baas als voor de hond.
ik had daar gelukkig de tijd voor en kon die tijd ook nemen, maar het is maar net de vraag of jij die tijd ook hebt met een gezin dat ook de nodige aandacht vraagt en hoe jouw hond reageert op al die nieuwe en voor haar enge dingen.
ik snap best dat je je hondje niet wil herplaatsen en eerst wil kijken of jullie het met elkaar kunnen redden, maar als straks mocht blijken dat ze bij jullie echt niet op haar plek zit en het voor haar noch voor jullie leuk is zou je er misschien toch eens over kunnen denken.

edit: oh en respecteer vooral de grenzen die ze aangeeft.
als ze laat merken dat ze niet opgetild wil worden doe dat dan ook niet, als ze je wel bijt (en honden kunnen soms niet anders als voorbijgegaan wordt aan alle waarschuwingen die ze geven) zet je dat meteen minstens tien stappen terug bij het opbouwen van het vertrouwen, want door haar grenzen niet te respecteren geef je haar de boodschap dat ze gelijk heeft en je niet te vertrouwen bent
het beste voorkom je situaties die uit de hand kunnen lopen, dan is er voor niemand gezichtsverlies en escaleert de zaak ook niet.

[Miran1971]

Dank voor de reakties.

J.werkman, heb de reaktie waar ik overigens ook erg blij mee ben wel goed en rustig gelezen, weet niet waaruit zou blijken dat ik dat niet heb gedaan?
Je hebt het over herplaatsen weer en dat begrijp ik even niet..
Deze honden hebben oa tijd nodig zoals je weet en de 5 weken dat ze hier is kun je daar nog net van spreken lijkt mij.
Snap dat je het goed bedoeld en ws meer ervaring met honden hebt dan ik heb echter is het niet zo dat we maar wat aan rommelen zonder na te denken en tulay zich hier onprettiger zou voelen als bij een ander.
Uiteraard lopen we tegen meer 'problemen' op dan van te voren voorspeld zover dat is te voospellen, dit wil nie zeggen dat wij Tulay daarom maar overwegen te herplaatsen, het is een levend wezen waar wij van houden en we zullen alles eraan doen zich lekkerder in haar velletje te laten zitten.


@Rene, wat je zegt het benoemen is iets we doen ipv va n allerlei conmmando's.
Oefenenecht met lekkers en commando's doe ik ook wel echter op kleine schaal en kort, dit zijn dan commando's waavan ik weet dat ze het kan. ( Niet altijd doet) als: kom hier, en zit. Commanda blij o wachten vindt ze nog moeilijk en het links lopen en niet trekken aan de lijn gaat min of meer dmv sturen letterlijk en wachten als ze trekt kunstjes doen we niet aan overigens mar kris kras trekkend voor m'n voeten lopen afleren vind ik belangrijk en geeft ook meer rust.
Het is hiernaast qua contact met tulay zo datze wel erg knuffelig is en ik haar gewoon kan oppakken en overal kan aanraken,heb haar vd de week eens gewassen en dit ging ook prima
Ze komt ook vaak zelf naar me toe om te kroelen oid en is altijd erg blij als ik eraan kom o thuis kom.
Die dag dat ze ' vreemd' reageerde toen ze in een hoek lag bij de kabel en haar daar aan de kant wilde hebben door haar op te pakken was tot nu toe eenmalig.
Probeer haar te lezen en daauit te zien wat wel en niet kan , begrijp je wel en bedankt voor je uitgebeide antwoord waar ik veel aan heb want naast leerzaam is bevestiging ook belangrjk.
Ik weet dus soms niet wat te doen dat klopt o denk van gaat dit te ver voor haar dus grenzen stelllen is soms lastig te pijlen dat wel.

[Annelies777]

Wij hebben vorig jaar ook een hond uit Griekenland geadopteerd en herken het gedrag heel erg!
Wij hebben een soort balans gevonden tussen negeren (want het hoort immers bij het dagelijks leven), haar corrigeren (vanaf dat ze dat kon hebben) en haar laten weten dat ze bij ons veilig is. We lieten haar bijvoorbeeld niet wegvluchten van de persoon waar ze bang voor was, maar zetten haar naast één van ons neer zodat ze een beetje de kat uit de boom kon kijken. Na een poosje ging ze dan vanzelf snuffelen uit nieuwsgierigheid, zeker als er koekjes aan te pas kwamen Ze heeft dit nu nog steeds een beetje hoor, maar dat is dan een enkele blaf en grom.

[Miran1971]

Hoi Annelies,

Dus eigenlijk een beetje de middenweg, als ze t aan kan corrigeren en negeren.
Denk dat dat bij ons ook zo gaat, een beetje vanzelf:-)
Wat je zegt over bij je zetten, deed je dat op schoot/ of op de bank o aan de lijn?
Want tulay zou weg kruipen in een hoekje in huis..
Bij vouwen s ze minder bang en kwam laatst erbij terwjl ze die vrouw maar 3 x heeft gezien en met wandelen snuffelde ze aan de schoen van een vrouw al bij de 1e x na 10 min.
Deze vrouw had hondjes waar tulay spontaan mee wilde spelen (ook buitenlndse honden).
Laat haar nog niet los ivm evt weg rennen in paniek ms.