Hond bang voor onweer en een pup

[blondie]

Wat is wijsheid?
Jol is extreem bang bij onweer en storm. Ze blijft tegenwoordig wel beneden en zoekt mij op of gaat achter een stoel liggen. Maar zoals net, zoekt ze me wel op. Behoorlijk angstig loopt ze door het huis, staart tussen de benen en de oren in de nek.
De pup reageerde behoorlijk op haar, begon haar oren te likken, steeds om haar heen te drentelen en zij is dan dus zo bang dat ze hem zelfs niet meer wegsnauwt of anders reageert. Ja, ze wil van hem vandaan, terwijl ze eigenlijk onderweg was naar mij.
Ik probeer hem overigens wel weg te houden, maar hij komt met dezelfde gang weer terug.

Haar gedrag, zeker als het echt gaat knallen is best overduidelijk te herkennen, ook voor de kleine dus. Ze gaat in een hoek liggen en hijgen en wordt een beetje apathisch.

Ik wil uiteraard niet dat het gedrag gaat overslaan op hem, dus wat is wijsheid? Normaliter ging ze dus zelf naar boven om onder een logeerbed te gaan liggen. Tegenwoordig lijkt ze dus meer steun te vinden bij ons, in die zin is ze toch ietsjes stabieler geworden met dit weer, dus haar naar boven sturen wil ik niet.

We hebben in de woonkamer een diepe trapkast, daar wilde ze ook nog wel eens in gaan liggen. Zojuist heb ik dus maar de kast opengehouden en is ze daar ook in gaan liggen.
Dit heb ik bewust gedaan met Aki de pup dus in mijn achterhoofd.

Ik weet echt niet hoe ik hier op moet reageren, dus hoop op tips of misschien wel bevestiging dat ik het zo het beste kan doen?

Aki vindt haar gedrag maar raar, dat merkte ik wel. Verder heeft hij er nog niet veel van. Je ziet het hier behoorlijk lichten en er komen flink wat klappen en de wind waait flink om het huis en wij zijn wat gaan spelen en gewoon verder ons ding aan het doen.

Dit gaat puur om binnen. Buiten is weer een ander verhaal, dat is uiteraard ook best lastig als het gaat lichten en onweren en Jol is erbij.

[renee-uk]

ik denk dat je het zo wel goed doet: jol de kans geven een veilig plekje te zoeken en gewoon met aki doen wat je altijd doet.
honden hoeven het niet van elkaar over te nemen hoor die angst, mijn witjes waren als de dood voor onweer en vuurwerk en de duitsers gaven er niks om, ook jan als pup niet.

bach rescue kan wel wat helpen bij jol, dat neemt de scherpe kantjes wat weg al gaat de angst er niet van over en counter conditioning ook, maar met dat laatste moet je wel heel gericht met jol bezig gaan en ik weet niet of je daar zin in hebt of kans voor ziet.

[blondie]

ik denk dat je het zo wel goed doet: jol de kans geven een veilig plekje te zoeken en gewoon met aki doen wat je altijd doet.
honden hoeven het niet van elkaar over te nemen hoor die angst, mijn witjes waren als de dood voor onweer en vuurwerk en de duitsers gaven er niks om, ook jan als pup niet.

bach rescue kan wel wat helpen bij jol, dat neemt de scherpe kantjes wat weg al gaat de angst er niet van over en counter conditioning ook, maar met dat laatste moet je wel heel gericht met jol bezig gaan en ik weet niet of je daar zin in hebt of kans voor ziet.

Dank je. Jol is nauwelijks te bereiken als ze het weer al aan voelt komen, of als er onverwachts vuurwerk wordt afgestoken. Die wil dan eigenlijk niet eens mee om te plassen bijvoorbeeld. Dus counter conditioning is denk ik al een onbegonnen zaak, ze neemt dan ook niets aan en wil niets eten of ergens mee spelen. Eerlijk gezegd ben ik al heel blij dat ze genoeg vertrouwen heeft gekregen om bij me te komen als ze het eng vindt worden ipv dat ze zich afzondert

Goed om te lezen dat ze het gedrag niet persé over nemen. Bluf was ook stoïcijns, ik bedenk me dat zij zich niet stoorde aan Jol, maar dat Jol zich ook niet kon optrekken aan het nuchtere gedrag van Bluf.

[[Sandra]]

Toen Mies en Saartje hier woonden, ze waren beiden bang voor onweer en vuurwerkgeknal. Zochten ook steun bij mij, kwamen bij me liggen. Ik heb daar nooit extra aandacht aan besteed, ze mochten gewoon bij me liggen. Alleen met oudejaarsavond verkaste ik met TV en al naar boven en lagen we met z'n allen op bed.

Otto en Jet hebben er nooit om gemaald dat Mies en Saar bang waren, worden bij echt harde knallen even wat onrustig.

Ik denk dat ik het met Aki net zo zou hebben gedaan als jij. Beetje afleiden, maar meer nog van Jol dan om de harde knallen.
Voor Jol ook wel zo 'rustig' lijkt me, niet ook nog het nerveuze gedoe van een pup erbij die op Jols gedrag reageert.

[Dee]

Ik denk dat je het ook goed doet zo.
Dat Jol jou opzoekt i.p.v. naar boven vluchten vind ik in haar toestand ( Nani is net zo ) al een hele vooruitgang.
Ik hoef ook niet met lekkers te gaan strooien. Normaal hoef ik maar te kikken en ze staat bij me. Regent het, of het ergste, onweert het, kan ik roepen wat ik wil, ze zoekt een plekje en gaat daar liggen stressen.

Ik heb nog wel een thundershirt liggen, wat niet werkt voor Nani.
Die past Jol misschien wel. Als je die wil proberen laat het me maar weten.

[renee-uk]

ik denk dat je het zo wel goed doet: jol de kans geven een veilig plekje te zoeken en gewoon met aki doen wat je altijd doet.
honden hoeven het niet van elkaar over te nemen hoor die angst, mijn witjes waren als de dood voor onweer en vuurwerk en de duitsers gaven er niks om, ook jan als pup niet.

bach rescue kan wel wat helpen bij jol, dat neemt de scherpe kantjes wat weg al gaat de angst er niet van over en counter conditioning ook, maar met dat laatste moet je wel heel gericht met jol bezig gaan en ik weet niet of je daar zin in hebt of kans voor ziet.

Dank je. Jol is nauwelijks te bereiken als ze het weer al aan voelt komen, of als er onverwachts vuurwerk wordt afgestoken. Die wil dan eigenlijk niet eens mee om te plassen bijvoorbeeld. Dus counter conditioning is denk ik al een onbegonnen zaak, ze neemt dan ook niets aan en wil niets eten of ergens mee spelen. Eerlijk gezegd ben ik al heel blij dat ze genoeg vertrouwen heeft gekregen om bij me te komen als ze het eng vindt worden ipv dat ze zich afzondert

Goed om te lezen dat ze het gedrag niet persé over nemen. Bluf was ook stoïcijns, ik bedenk me dat zij zich niet stoorde aan Jol, maar dat Jol zich ook niet kon optrekken aan het nuchtere gedrag van Bluf.

de meeste hondjes waar counter conditioning mee gedaan wordt zijn in het begin onbereikbaar, daarom zei ik ook dat je daarmee heel gericht aan de gang moet gaan en aangezien het ook nog eens een hoop tijd kost kan ik me best voorstellen dat je daar geen zin in hebt of geen kans toe ziet met ook nog je handen vol aan aki.
het was ook maar een suggestie en dat komt weer omdat ik zo blij ben met het resultaat dat die cc bij rietje had

[duitse herder]

Volgens mij zit het erin of niet. Nanni was net als Jol bang voor onweer. Tuana en Noah zijn beide met haar opgegroeid en hebben de angst niet overgenomen.

[TessaThomas]

ik denk dat je het zo wel goed doet: jol de kans geven een veilig plekje te zoeken en gewoon met aki doen wat je altijd doet.
honden hoeven het niet van elkaar over te nemen hoor die angst, mijn witjes waren als de dood voor onweer en vuurwerk en de duitsers gaven er niks om, ook jan als pup niet.

bach rescue kan wel wat helpen bij jol, dat neemt de scherpe kantjes wat weg al gaat de angst er niet van over en counter conditioning ook, maar met dat laatste moet je wel heel gericht met jol bezig gaan en ik weet niet of je daar zin in hebt of kans voor ziet.

Dank je. Jol is nauwelijks te bereiken als ze het weer al aan voelt komen, of als er onverwachts vuurwerk wordt afgestoken. Die wil dan eigenlijk niet eens mee om te plassen bijvoorbeeld. Dus counter conditioning is denk ik al een onbegonnen zaak, ze neemt dan ook niets aan en wil niets eten of ergens mee spelen. Eerlijk gezegd ben ik al heel blij dat ze genoeg vertrouwen heeft gekregen om bij me te komen als ze het eng vindt worden ipv dat ze zich afzondert

Goed om te lezen dat ze het gedrag niet persé over nemen. Bluf was ook stoïcijns, ik bedenk me dat zij zich niet stoorde aan Jol, maar dat Jol zich ook niet kon optrekken aan het nuchtere gedrag van Bluf.

de meeste hondjes waar counter conditioning mee gedaan wordt zijn in het begin onbereikbaar, daarom zei ik ook dat je daarmee heel gericht aan de gang moet gaan en aangezien het ook nog eens een hoop tijd kost kan ik me best voorstellen dat je daar geen zin in hebt of geen kans toe ziet met ook nog je handen vol aan aki.
het was ook maar een suggestie en dat komt weer omdat ik zo blij ben met het resultaat dat die cc bij rietje had

Ik heb hier counter conditioning gedaan met het vuurwerk. Tessa kroop normaal onder de kerstboom en wilde daar nooit meer onder vandaan. Ze pakte in het begin het eten niet, maar het zorgde er wel voor dat ze bij elke knal naar mij toe kwam en uiteindelijk zelf voer aan ging pakken. Ze bleef bang, maar het was minder extreem.

Tay heeft haar alleen onder de kerstboom vandaan gehaald, maar niks overgenomen qua angst. Hij lag met Oud en Nieuw op zijn rug te slapen, terwijl Tessa gespannen was. Ook met onweer trekt hij zich niks van haar aan.

[Moos]

Toen Mies en Saartje hier woonden, ze waren beiden bang voor onweer en vuurwerkgeknal. Zochten ook steun bij mij, kwamen bij me liggen. Ik heb daar nooit extra aandacht aan besteed, ze mochten gewoon bij me liggen. Alleen met oudejaarsavond verkaste ik met TV en al naar boven en lagen we met z'n allen op bed.

Otto en Jet hebben er nooit om gemaald dat Mies en Saar bang waren, worden bij echt harde knallen even wat onrustig.

Ik denk dat ik het met Aki net zo zou hebben gedaan als jij. Beetje afleiden, maar meer nog van Jol dan om de harde knallen.
Voor Jol ook wel zo 'rustig' lijkt me, niet ook nog het nerveuze gedoe van een pup erbij die op Jols gedrag reageert.

Vera maakt het idd ook niks uit dat Saar bang is, en Veer kwam als pup van 7.5 week bij Saar. Moos was overigens ook totaal niet bang voor knallen, en Saartje (die weer als pup bij Moos kwam) werd met een jaar of 2 wel bang.

Ik heb ook een beetje het idee dat het erin zit of niet, de mogelijkheid tot bang worden van knallen e.d. Saar kan bibberend de badkamer inrennen, en Vera doet nog geen oog open. Als pup al niet. En helaas heeft Saar dus ook nooit gereageerd op het feit dat haar roedelgenootjes nog niet op of om keken/kijken...

[Daisy@]

Wij hadden een teef van 1,5 die bang was van vuurwerk. Tot er een pup bij kwam. Hier heeft het andersom gewerkt, heel vreemd. Want pup (Spike) was heel erg op haar (Daisy) gericht.
Daisy is minder bang geworden met de jaren. Spike heeft het gedrag nooit overgenomen.

Wat wij gedaan hebben? Eigenlijk niet veel, het laten gaan zoals het ging.
Aan mij heb je dus ook niet veel

[bouvierpoedel]

Zou haar gewoon een eigen plekje geven waar zij zich veilig voelt , misschien is de oplossing wel die kelderkast. Speciaal haar plekje waar ze in kan duiken bij onraad en ze het gevoel heeft dat het ook mag. Over je pup zou ik mij geen zorgen maken.

[ranetje]

ik denk dat je het zo wel goed doet: jol de kans geven een veilig plekje te zoeken en gewoon met aki doen wat je altijd doet.
honden hoeven het niet van elkaar over te nemen hoor die angst, mijn witjes waren als de dood voor onweer en vuurwerk en de duitsers gaven er niks om, ook jan als pup niet.

bach rescue kan wel wat helpen bij jol, dat neemt de scherpe kantjes wat weg al gaat de angst er niet van over en counter conditioning ook, maar met dat laatste moet je wel heel gericht met jol bezig gaan en ik weet niet of je daar zin in hebt of kans voor ziet.

Dank je. Jol is nauwelijks te bereiken als ze het weer al aan voelt komen, of als er onverwachts vuurwerk wordt afgestoken. Die wil dan eigenlijk niet eens mee om te plassen bijvoorbeeld. Dus counter conditioning is denk ik al een onbegonnen zaak, ze neemt dan ook niets aan en wil niets eten of ergens mee spelen. Eerlijk gezegd ben ik al heel blij dat ze genoeg vertrouwen heeft gekregen om bij me te komen als ze het eng vindt worden ipv dat ze zich afzondert

Goed om te lezen dat ze het gedrag niet persé over nemen. Bluf was ook stoïcijns, ik bedenk me dat zij zich niet stoorde aan Jol, maar dat Jol zich ook niet kon optrekken aan het nuchtere gedrag van Bluf.

de meeste hondjes waar counter conditioning mee gedaan wordt zijn in het begin onbereikbaar, daarom zei ik ook dat je daarmee heel gericht aan de gang moet gaan en aangezien het ook nog eens een hoop tijd kost kan ik me best voorstellen dat je daar geen zin in hebt of geen kans toe ziet met ook nog je handen vol aan aki.
het was ook maar een suggestie en dat komt weer omdat ik zo blij ben met het resultaat dat die cc bij rietje had

Eventueel kan je in het begin zylkene gebruiken om de cc training iets gemakkelijker te laten verlopen?
Op zich lijkt Jol me een prima kandidaat voor de cc training, maar idd vooral als je er een tijd heel gericht mee aan de gang kan.

De pup hoeft die angst niet over te nemen.
En als je het gevoel krijgt dat de kans er wel in zit zou je zeker met counter conditioning kunnen starten zodat in ieder geval de pup vrij blijft van problemen.
Het kan ook met beide honden samen.

[Lunatic]

Ik heb de CC ook gedaan met alle honden bijelkaar, ik strooide de snoepjes door de kamer en uiteindelijk was juist het feit dat iedereen stond te snoepen een stimulans voor Doran om dan maar mee te doen

Mijn ene westie was ook als de dood voor bliksem, toen kende ik CC nog niet, ze mocht altijd bij me liggen, ze kroop dan achter me, qik gaf haar geen extra aandacht maar zo vond ze toch steun! Ook vuurwerk vond ze doodeng, rond oud en nieuw wilde ze dan graag in de badkamer (die is beneden) liggen, daar zitten geen ramen in dus zag ze ook niks, ik maakte dan altijd een lekker plekje met dekens waar ze zich terug kon trekken.

[Suske]

Ik zou me wat Aki betreft niet al te veel zorgen maken.
Cas was werkelijk als de dood voor dat soort geluiden maar Suske heeft er
nog nooit naar om gekeken, die ligt gerust met oudjaar om twaalf uur buiten
op een bot te knagen.

Toen Belle kwam waren we wel wat benauwd want moeders had gezegd dat
ze bang was geweest met Oudjaar
Nou, ook die heeft nergens last van dus Belle zal wel gereageerd hebben op het
schrikken van moeders