Toen ben ik wel naar beneden gegaan om hem even uit te laten want dat was heel toevallig niet meer gebeurt voordat hij in zwijm gevallen was (normaal letten we daar altijd heel erg op), dus dat kon niet genegeerd worden. Eenmaal terug binnen hem meteen weer in de bench gezet en toen ik naar boven wilde, begon hij te gillen. Eventjes afgewacht en toen toch maar even terug gegaan, maar zonder een woord te zeggen en zonder hem aan te kijken. Ik heb een dekentje gepakt en ben tegen de bench gaan liggen en 'slapen'. De rust was onmiddellijk terug en binnen 1,5 minuut sliep onze knapperd alweer en ben ik naar boven geslopen.
Maar dit is hoe het voor ons werkt, met deze pup. Je voelt het vanzelf wel aan wat je beter wel of niet moet doen denk ik...
