toch eens hebben over wegblaffen en sociaal gedoe.

[cornelia]

Onze Ez is dus een "wegblaffer". Een directe benadering door een vreemde met of zonder snoepje als verleiding, een beschouwende (starende) blik van een afstand, hij moet er allemaal niets van hebben. De onzekerheid druipt er van af en zijn remedie is blaffen want de mensen schrikken en lopen meestal snel weg. Hem negeren, op je hurken gaan zitten en hem negeren e.d. geeft dat hij binnen een minuut komt snuffelen en het meestal dan wel meteen goed vind. Als vreemde een hond bij je hebben schept ook al vrij snel een band. Hem knuffelen of enige enthousiasme van zijn kant krijgen is echter voorbehouden aan maar enkele en dan vnl buurtgenoten. Overigens zie je hetzelfde gedrag bij andere honden, hem niet meteen geruststellende honden geeft blaffen en soms wat stoerdoenerij van zijn kant (hoewel het hem ook steeds beter lukt ze te negeren)

Op de vorige hondenschool was iedereen echter zijn vriend, of hij ze nu al eens eerder ontmoet had of niet. Mensen die zomaar eens kwamen kijken hoorden ahw bij de familie.

Op de nieuwe school kijkt hij nog de kat uit de boom. Bij de "meester" is hij nu bezig met het quasi uitnodigen om te spelen, dus veel "kont-in-de-lucht" en staartgekwispel en maar wat blaffend rondspringend. Hij behoud echter wel afstand en is erg alert. Maar ik denk dat die 2 er wel uit zullen komen.


Het is vaak wel vervelend. Hij trekt veel aandacht, is dan ook een gewoon mooie hond voor "leken" en dan weer een "apart geval" voor "kenners" die er het fijne van willen weten. Ook gaat hij overal mee naar toe dus contact situaties zijn ruim voor handen. Mensen die ons kennen laten hem met rust en dan is er niks aan de hand, een voorbeeldige hond die ergens gaat liggen en niemand last bezorgd. Soms lijkt dat dan wel weer de trigger om te komen kijken want dan hoor je weer; "wat ben jij een brave hond". Regelmatig echter springt er dus weer eens iemand een gat in de lucht (en daar doe je niks aan want het is gewoon een reflex, dus ook de trainer en de dierenarts gingen/gaan soms nog voor de bijl) Je hebt ook van die mensen die gewaarschuwd en wel zeggen "ja maar ik ben niet bang voor honden hoor" en door willen duwen. Enfin, ook die gaan toch altijd even de lucht in, "oeps". Ze zijn dan wel niet bang maar veel verstand hebben ze ook niet (soms hoor je dan nog net "die hond is vals")

Heel verhaal maar hoe komt hij er aan en hoe komt hij er af ? Wat ik nu doe is vooral maar rustig te blijven. Hem niet wild gaan lopen corrigeren of juist extra te belonen (alhoewel er bij een duidelijke confrontatie en niet blaffen toevallig wel altijd iets lekkers uit de zak komt) Soms kan ik hem wat afleiden door bij een benadering hem wat over de kop te aaien (en zijn directe gezichtsveld wat te verstoren wat hem belet goed te focussen) Ik probeer de mensen in te lichten en als ze dat willen dan vertel ik ze wat ze wel kunnen doen.

Hoe komt hij eraan? Het is een "schuur"hondje. Hij komt uit een jagers familie waarbij moeder en oma in kennels leefde. Het nest lag in een grote schuur. Wel met alles er op en eraan hoor. Mooie ruimte met warmte lamp, dekens etc. etc. Alles netjes en schoon. Contact met mensen is m.i. echter beperkt gebleven tot de baas en diens directe familie. M.i. dan ook niet om te knuffelen maar om te leren dat lawaai heel normaal is (knallen b.v.) Er was wel een (klein)kind maar er waren ook 6 puppy's dus dat zal ook niet veel gegeven hebben. Overigens wil ik niet zeggen dat de mensen niet begaan waren en niet goed voor ze zorgde maar achteraf denk ik wel dat ze vanuit een andere oogpunt naar hun honden keken, n.l. een goede jachthond, werkhond, en geen "die-moet-straks-mee-naar-het-café-kunnen-hond".
Wij hebben amper familie dus hier werd hij voorgesteld aan alle buren en dan was er natuurlijk op 14 wkn de school. Je zag echter al vrij snel dat hij op veel mensen gereserveerd reageert. Toch heeft hij het in zich om helemaal op te gaan in blijdschap naar b.v. de buurman die met zijn armen wijd op hem af komt stappen en naar hem roept. Dan is hij amper te houden van enthousiasme.

Voor mij maakt het niet zo uit. Hij hoeft helemaal niet door iedereen bepoteld te worden en noem maar op maar ik verbaas me er soms gewoon over dat hij op dat gebied zo onzeker is. En daarnaast vind ik het ook wel vervelend als ik de zaak net niet zo kan beïnvloeden/keren dat het niet met een luchtsprongetje voor iemand eindigt. Overigens vind ik het voor hem vnl vervelend hoor, lijkt me echt niet leuk als je regelmatig zo op je hoede moet zijn voor je omgeving.

Enfin, wie heeft er nog een tip, idee of gedachte over. Misschien zit ik weer in een beperkte gedachtekronkel hierover.

[Marjoleine]

Het is heus niet per se die socialisatie hoor. Sommige honden zijn zo.
Ik heb er zelf een die er niks van gedoe moet hebben en met name niet van andere honden. Na een minuutje is het okee, maar rust vindt ze wel zo fijn.
Ik heb haar zelf gefokt en net zo gesocialiseerd als ik altijd doe, en deze is toevallig zo.
Andere honden zijn niet zo.

Ik wil gewoon dat ze haar met rust laten, meestal is ze dan binnen een halve minuut bij je. Met vreemde honden duurt het vaak net iets langer, maar ze zal ze nooit iets doen.
Ze wil gewoon geen gedoe.

Ik geef haar groot gelijk en van mij mag het. Ik hang ook niet bij iedereen om z'n nek, al heb ik een paar honden die dat bij voorkeur wel doen trouwens
Die hebben dat dus niet van mij, maar gewoon van zichzelf. Net zoals mijn rustige teefje het vooral van zichzelf heeft en dus niet van mij.

[zoe2710]

De hond vertrouwen geven en laten merken dat je hem in "bescherming" neemt.
En tegen mensen zeggen dat ze niet mogen aaien/aanraken. Dan word de hond ook rustiger. Je kan wel proberen of hij dan een snoepje aanneemt van hen bv. dan leert hij ook dat vreemde mensen niet altijd "slecht" zijn.

En sommige honden blijven gewoon zo. De onze is selectief, sommige mensen zijn geen probleem andere dan weer wel. Dat krijg je er toch niet uit, zelfs met heel veel socialiseren.

[renee-uk]

het is makkelijker als je een hond hebt die er geen punt van maakt, maar helaas heb je dat niet altijd voor het zeggen.

ik hou alles en iedereen weg bij rita, dat geeft haar rust en -omdat ze inmiddels weet dat ik dat doe- ook vertrouwen.
riet kan rustig ergens gaan slapen, gewoon omdat ze weet dat ik haar tegen andere mensen en honden bescherm en ze dat zelf niet hoeft te doen.
ik heb haar daarmee ook geleerd dat blaffen tegen mensen en honden niet mag en juist doordat het niet nodig is doet ze dat ook niet.

[Miranda]

Het is heus niet per se die socialisatie hoor. Sommige honden zijn zo.

Precies.

Mijn witje moet er níks van hebben, mensen die haar tegen haar zin willen lokken en/of aanhalen. Dan gaat ze blaffen. Niet uit onzekerheid, gewoon omdat ze er nijdig van wordt. En dan kan ze uiterst intimiderend overkomen. Ze is overigens heel erg goed gesocialiseerd, en als pup was ze dól op aandacht. Ze dacht dat elk mens op aarde aanwezig was om haar te aaien. En toen werd ze volwassen en vond ze het niks meer.
Ik houd de meeste mensen bij haar weg (als het nodig is, de meeste vreemde mensen die we ontmoeten zijn honden(forum)mensen, en die weten wel beter). Zodra de situatie tot rust is gekomen zoekt ze soms zelf contact, en dan is ze soms uiterst sociaal. Of ze zoekt geen contact, en dat is ook prima.
Ik zorg er in elk geval voor dat het haar niet opgedrongen wordt.

[Marjoleine]

Het is heus niet per se die socialisatie hoor. Sommige honden zijn zo.

Precies.

Mijn witje moet er níks van hebben, mensen die haar tegen haar zin willen lokken en/of aanhalen. Dan gaat ze blaffen. Niet uit onzekerheid, gewoon omdat ze er nijdig van wordt. En dan kan ze uiterst intimiderend overkomen. Ze is overigens heel erg goed gesocialiseerd, en als pup was ze dól op aandacht. Ze dacht dat elk mens op aarde aanwezig was om haar te aaien. En toen werd ze volwassen en vond ze het niks meer.

Weet je nog, Miran, dat mijn terughoudend Chaconne jouw witje ontmoette?
Die kroop toen direct in/onder haar kar, zodat ze het wel kon zien maar verder geen polonaise, dank u.
Ze is geen spat veranderd eigenlijk

[Miranda]

Ja, dat weet ik nog goed. Ik nam het Skadi een beetje kwalijk, dacht dat ze te intimiderend was, maar het lag uiteraard aan jouw stomme wetter

[Lief]

Ik heb 2 honden, eentje is "actief vriendelijk" naar vreemden, de ander terughoudend. De laatste wordt ook niet blij van geaai van vreemden, die zoekt zelf wel uit wie ze leuk vindt. Die ruimte moet je je hond geven, wij vinden zelf ook niet iedereen leuk of de moeite waard om enthousiast te begroeten, onze honden dus ook niet.
Zit je overigens bij mijn terughoudende hond in de Leuk-categorie, kun je niets merken van haar terughoudendheid.

[Saskia241]

Ja, dat weet ik nog goed. Ik nam het Skadi een beetje kwalijk, dacht dat ze te intimiderend was, maar het lag uiteraard aan jouw stomme wetter

En dr broer was precies zo. En nog steeds.

Oscar niet.

Schoonmoeder had wel n goede omschrijving van Carel: 'Eigenlijk is t een klein, verlegen jongetje.'.

[Marjoleine]

Ja, dat weet ik nog goed. Ik nam het Skadi een beetje kwalijk, dacht dat ze te intimiderend was, maar het lag uiteraard aan jouw stomme wetter

Dinthe is niet zo trouwens. Daar zou jij wel lol aan beleven. Die is volslagen hoewel ze wel manieren heeft als ze op haar kop krijgt.
Maar als je dat niet doet springt ze (letterlijk) over je heen van levensvreugde.

[Miranda]

Ja, dat weet ik nog goed. Ik nam het Skadi een beetje kwalijk, dacht dat ze te intimiderend was, maar het lag uiteraard aan jouw stomme wetter

Dinthe is niet zo trouwens. Daar zou jij wel lol aan beleven. Die is volslagen hoewel ze wel manieren heeft als ze op haar kop krijgt.
Maar als je dat niet doet springt ze (letterlijk) over je heen van levensvreugde.

Oh, dat klinkt als een heerlijk hondje
Die ga ik binnenkort dan wel eens ontmoeten.
(Ja, ik ben niet vergeten dat ik langs zou komen, ik moet je alleen tussen de klusafspraken, dokters- en peutenbezoeken en hersteldagen in zien te schuiven en dat is nog niet erg aan het lukken).

[Marjoleine]

Ja, dat weet ik nog goed. Ik nam het Skadi een beetje kwalijk, dacht dat ze te intimiderend was, maar het lag uiteraard aan jouw stomme wetter

Dinthe is niet zo trouwens. Daar zou jij wel lol aan beleven. Die is volslagen hoewel ze wel manieren heeft als ze op haar kop krijgt.
Maar als je dat niet doet springt ze (letterlijk) over je heen van levensvreugde.

Oh, dat klinkt als een heerlijk hondje
Die ga ik binnenkort dan wel eens ontmoeten.
(Ja, ik ben niet vergeten dat ik langs zou komen, ik moet je alleen tussen de klusafspraken, dokters- en peutenbezoeken en hersteldagen in zien te schuiven en dat is nog niet erg aan het lukken).

Doe jij nou maar rustig aan Dat komt wel goed.

[blondie]

Ik zou mensen niet meer toestaan hem te bepotelen. Hij wil het niet en dat moet je respecteren.
Blijf er dus maar lekker vanaf Iedereen die hem wil aaien of lokken dus gewoon streng toespreken, zeg desnoods maar dat hij vals is.
Ik denk dat hij nu wat wantrouwend in het leven staat omdat er toch altijd mensen zijn die aan hem willen zitten en hij niet precies kan verwachten wanneer wel en wanneer niet.
Jij bent de baas en jij bepaalt dus dat hij op dat gebied rust krijgt. Misschien dat dat dan meteen zijn zelfvertrouwen ook wat gaat opvijzelen.

Eens met Nanna. Mijn reu blafte geen mensen weg, maar vreemden die hem lokten, en zeker degenen die lokten maar geen reactie kregen en door wilden zetten had hij een broertje dood aan.
Met name de mensen die hem recht aan gingen kijken en steeds dichterbij kwamen terwijl hij gewoon negeerde en uit alles liet blijken geen contact te willen.
Ik zei altijd, het is een lieve hond, er zit geen kwaad in, maar het is geen troetelhond, daar houdt hij niet van dus laat hem maar lekker met rust. Als je leuk genoeg bent komt hij zelf wel even kijken/snuffelen.
Bij hem was het vaak een bepaald type waar hij niets van moest hebben. Mensen die hem interessant vonden maar hem in zijn "waarde" lieten daar liep hij wel weer op af. Even kort contact en dan was het weer genoeg.
Bij hem was het geen angst, geen angst agressie, hij wilde gewoon zijn ding doen en was happy met de mensen om hem heen een vreemde had hij niet zo veel mee, hij deed niet lelijk, maar wilde ook niet dat ze hem behandelden alsof ze vriendjes waren

[gonnie]

Mijn jongste hond vind ook alles leuk. Behalve sommigen honden dan.

Maar die andere twee moeten van niemand wat hebben.

Sommige mensen zijn beledigd als mijn honden hun hond negeren, dan hoor je: goh ze willen geeneens met je spelen en dan op zo verongelijkt toontje. Heb weleens gezegd wees blij dat ze je hond negeren.

Naar sommige honden blaffen ze en naar andere weer niet. Ze zullen ook hun voorkeuren hebben.

Mensen verwachten dat honden alles maar leuk en goed moeten vinden.

Als kinderen hier vragen of ze mijn honden mogen aaien zeg ik altijd: Doe maar niet ze houden er niet van.
En als ze aandringen of stoer willen doen voor hun vriendjes zeg ik dat ze bijten.

Nou heeft Jarah nog nooit iemand gebeten, en als ik zin heb wil ik Jarah nog weleens laten aaien, moet ik alleen de andere twee even heel kort in mijn andere hand houden, en dan nog laat ik het alleen toe als mijn honden alledrie rustig zijn.

[cornelia]

Nou dan valt het met mijn beperkte gedachte kronkel wel weer mee. Zoals gezegd; hij hoeft niet door iedereen bepoteld te worden en een allemans-vriend hoeft zeker ook niet. Ik zou alleen wel eens in zijn koppie willen kijken wat het nu precies is. Staren is niet beleefd en kan zelfs teken van agressie zijn maar hoe vaak heeft hij dit mee gemaakt, of zit het er bij de een meer in als bij een ander ?
Maar alle katten in de buurt loeren ook en sommige koeien/paarden hier kunnen er ook wat van, dat boeit hem voor geen meter. Wat is het dan dat hij ziet in dat staren of die specifieke houding of wat dan ook ?

Enfin, ik laat hem door niemand aaien tenzij hij langs alle kanten uitstraalt dat het goed is, maar tegen die tijd neemt hij meestal zelf het initiatief wel. Het lukt hem ook steeds beter om mij situaties af te laten handelen, b.v. vroeger vond hij het al naar als er iemand gericht op ons af kwam lopen om de weg te vragen (komt nogal eens voor hier) nu gaat hij achter me de andere kant op zitten kijken. Op vreemde obers etc. reageert hij al helemaal niet meer en vorige week mocht iemand al spontaan (ik kreeg eigenlijk geen tijd om dit te voorkomen) een bakje water neer zetten onder zijn neus, iets wat ik normaal dus altijd zelf doe.

Van de week echter had hij dan opeens zo'n kronkel dat hij bijna bij iemand door het portierraam de auto in wou duiken (auto die dus naast ons stopte om de weg te vragen, wat normaal ook helemaal niet zo leuk is) van plezier. Die hele mens nog nooit ontmoet en hij deed net als of het zijn beste vriend was. Gelukkig een aardig man ook nog die hem spontaan over de kop aaide en zoiets had van "he' knul, kom je ff in mijn auto kijken ?" Enfin, het zal wel iets chemisch zijn.

Maar ik blijf er rekening mee houden dat hij voor hetzelfde geld een vriendelijk bedoelde "jij bent een mooi hondje" door een goed bedoelende voorbijganger afstraft met een

[Gimmick]

Mijn kleine teckel is er ook echt niet van gediend dat anderen aandacht aan haar schenken.
Dus ben ik altijd consequent in dat ik haar dan weg haal uit de situatie.
Als we iemand op straat tegen komen die ze niet leuk vind dan gaan we een andere kant op. Zo krijgt ze hopelijk tzt het vertrouwen dat ik het wel regel en dat zij ze niet hoeft aan te blaffen. Overigens is dat volledig mijn beslissing en loop ik ook zo regelmatig een andere kant op dan dat zij verwacht. Dus ze linkt het niet aan "die vreemde"

[JBK]

Onze knuffelbare Golden houdt niet van uitgestoken, zwaaiende en naar hem toe bewogen armen. Hij wil dan ook best snappend naar achteren springen.
Dus iedereen waarvan ik vermoed dat ze dat willen doen, krijgt een duidelijk/streng "niet aaien"
Als ik er namelijk een volzin van zou maken, zou het kwaad al zijn geschied.

Kinderen die willen aaien, krijgen Truusje voor zich en als ze oud genoeg zijn een brokje in de hand om aan Truus te geven. Maar ook zij vindt het niet altijd geweldig, dus dan zeg ik dat ze het niet leuk vinden en lopen we gewoon door.
Ik bepaal, dus Cody weet inmiddels dat hij niet gelijk in de aanval hoeft te gaan.

Kortom, zoals je het nu doet, doe ik het ook

[cornelia]

Maar ik blijf er rekening mee houden dat hij voor hetzelfde geld een vriendelijk bedoelde "jij bent een mooi hondje" door een goed bedoelende voorbijganger afstraft met een

Dus, zondag, dame die in het passeren hem allerlei complimentjes maakte en hem daarbij dus weer al bukkend aan keek. Ze was nog niet voorbij of hij schiet voor me langs en om me heen om haar eens lekker in de rug uit te blaffen. De timing verschuift. Reageerd hij niet direct meer dan nu dus opeens even achteraf. En ik was dus net aan het zeggen wat een brave jongen hij toch wel was. Kwam net tot "brrraa....... oh, toch niet helemaal".

[renee-uk]

Maar ik blijf er rekening mee houden dat hij voor hetzelfde geld een vriendelijk bedoelde "jij bent een mooi hondje" door een goed bedoelende voorbijganger afstraft met een

Dus, zondag, dame die in het passeren hem allerlei complimentjes maakte en hem daarbij dus weer al bukkend aan keek. Ze was nog niet voorbij of hij schiet voor me langs en om me heen om haar eens lekker in de rug uit te blaffen. De timing verschuift. Reageerd hij niet direct meer dan nu dus opeens even achteraf. En ik was dus net aan het zeggen wat een brave jongen hij toch wel was. Kwam net tot "brrraa....... oh, toch niet helemaal".

maar waarom haal je hem dan niet uit die situatie voordat ie daar zijn mening over kan geven?
eventueel draai je om, als je maar weggaat van bukkende, kirrende, contactmakende dames waar je hond zo'n vreselijke hekel aan heeft

[Gimmick]

Maar ik blijf er rekening mee houden dat hij voor hetzelfde geld een vriendelijk bedoelde "jij bent een mooi hondje" door een goed bedoelende voorbijganger afstraft met een

Dus, zondag, dame die in het passeren hem allerlei complimentjes maakte en hem daarbij dus weer al bukkend aan keek. Ze was nog niet voorbij of hij schiet voor me langs en om me heen om haar eens lekker in de rug uit te blaffen. De timing verschuift. Reageerd hij niet direct meer dan nu dus opeens even achteraf. En ik was dus net aan het zeggen wat een brave jongen hij toch wel was. Kwam net tot "brrraa....... oh, toch niet helemaal".

maar waarom haal je hem dan niet uit die situatie voordat ie daar zijn mening over kan geven?
eventueel draai je om, als je maar weggaat van bukkende, kirrende, contactmakende dames waar je hond zo'n vreselijke hekel aan heeft

Inderdaad, omdraaien en weglopen, straat over steken, doe iets om hem niet in die positie te brengen.
Hoe meer vertrouwen dat hij erin krijgt dat jij dit soort situaties wel regelt op een manier die hij begrijpt dan zullen de momenten waarop je niet weg kan steeds beter gaan.
Niet eens de kans geven om hem te laten blaffen gewoon weg uit de naderende situatie die hij eng zou kunnen vinden.

[cornelia]

Helemaal met jullie eens (vwb handelswijze) maar het gaat soms zo in de loop. Zie ik iemand vanop afstand al kijken dan is het omdraaien/oversteken etc. etc. Dat is geen enkel probleem. In cafe, op terras etc. ben ik zelf 99% wel alert op voorkomen van zo'n situatie (even omgeving scannen, komt er iemand onze kant uit, zit er iemand die mogelijkerwijs wel eens een kijkje zou willen nemen) Dat gaat erg goed in zoverre dat hij b.v. niet meer reageerd op obers en/of mensen die langs ons tafeltje lopen en hij zich veilig genoeg voelt om lekker te gaan liggen.
Op straat ben ik zelf mogelijk ook wel eens afgeleid (er zijn zowel meer van die dingen waar je op moet letten op straat. Laatst stond ik b.v. poep op te rapen en kwam er iemand op ons afgedenderd met "mag ik hem ff aaien ?")

Mensen die niet focussen zijn geen enkel probleem. Daar loopt hij zo aan voorbij, kan hij zelfs passeren als hij voor mij loopt (wat ik hem echter zelden laat doen juist allert op mensen die als nog even snel willen reageren) Maar goed, ik weet b.v. in de buurt wel wie niet naar mijn hond kijkt en vaak schat ik dat bij vreemde ook meestal wel goed in.
Dus ik steek niet altijd standaard voor iedereen over.

Soms maak ik echter wel eens een verkeerde inschatting, soms heb je toch van die mensen die zo in het voorbijgaan opeens even overhellen en tegen hem kirren. Soms (in) een fractie van een seconde als ze al bijna naast je zijn. Kennen jullie nu echt niet zoiets waarin je even een "oeps, die had ik niet zien aankomen" moment hebt ? Misschien ook doordat de keren dat het goed gaat toegenomen is en je aandacht weer even verslapt of zo ?

Dit was dus even zo'n moment.

Maar ik wou maar zeggen dat zijn reactie op dat moment ook wat verlaat was. Mogelijk net zo verrast als ik (omdat het zo snel ging) en dat wat ik jammer vind is dat ik door het verrassingeffect dan weer net te laat was om zijn "ik loop gewoon door zonder te reageren" te belonen en zo zijn voor te zijn.

[JBK]

Ja hoor, die momenten ken ik ook.
Gelukkig maakt iedereen wel eens een verkeerde inschatting.
Gewoon de draad weer oppakken en weer door.

[WesleyS]

Ik zou me er niet heel erg druk over maken. Jij en je bekenden weten wat de hond doet en hoe deze zich 'honds' gedraag. Jullie vinden dit goed mooi, niks aan doen .


Ik heb met mijn oude hond altijd gehad dat mensen hem probeerde te voeren. Als ik ergens een schurft hekel aan heb is het dat - mijn hond(en) hoeven niet van iedereen voer aan te nemen... dat maakt het een eventuele inbreker wel erg makkelijk .
Hij negeert dat dan ook... voedselweigeren-deluxe noem ik het altijd. Want hij neemt het gewoon niet van je aan... terwijl hij het van mij wel zou doen (zelfde voer).

Soms moet je niet willen dat mensen aan je hond zitten. Bescherm je jou dier - als het maar doet wat jij belangrijk vindt.

[Zoie]

Je kan wel proberen of hij dan een snoepje aanneemt van hen bv. dan leert hij ook dat vreemde mensen niet altijd "slecht" zijn. .

dit zou ik dan weer niet doen, ik zou in dit geval de duidelijke weg bewandelen: geen interactie met vreemden, jij regelt de zaken. Punt.

[zoe2710]

Dit werkte bij onze hond goed. Ze moest ook niets van vreemden hebben en we schermden haar ook af. Inderdaad in bescherming nemen en niet laten aaien en dergelijke, maar zelfs dat werkte niet bij ons. Kwam ook door sommige mensen die dan toch denken dat zij het wel mogen en achter je rug ineens de hond proberen te aaien.

Daarna zijn we begonnen met sommige mensen een stuk kaas ofzo te laten geven waardor Malena het idee kreeg dat niet iedereen het slecht bedoelde. Ze is mishandeld geweest dus vandaar kwam dan ook die angst bij haar.

Nu is het veel beter, mede door vreemden (kennissen of mensen die we via via kennen meestal) iets te laten geven. Maar kan mij voorstellen dat het niet voor elke hond werkt en dat andere honden het beter doen door hen alleen bescherming te bieden.

[cornelia]

Over koekje geven gesproken, hij heeft laatst de da weer een sprongetje laten maken die dacht dat hun relatie inmiddels wel op dat nivo zat. Niet dus.

Hele leuke da maar eigenlijk zagen we het al op dag 1 dat het Ezio's vriend niet direct zou worden. En toen hoefde da nog niets te doen, was op het puppy consult waar gepoogd werd hem te laten kennis maken en wennen etc. Onze da is redelijk druk in zijn contact; veel praten, geluidjes maken naar de hond, fluiten, psssst etc. Ezio had al direct iets van "hola, doe maar normaal". Nu is hij bijna 3 en al best vaak bij de da geweest en ondertussen weet da de spelregels; niet aankijken en niet te veel Ezio laat zich rustig door hem bepotelen met wat ondersteuning van ons. Als de aandacht niet op hem gericht is staat hij ook rustig in de behandelkamer met zijn balletje te spelen, of hij snuffelt wat rond. Je hoeft hem nooit mee naar binnen te sleuren (bij wijze van spreken), hij heeft nooit de staart tussen te poten, hij staat niet te bibberen. Je moet hem alleen niet aankijken (dat mogen alleen wij en enkele andere mensenlijke uitverkorenen)
Nou nam hij laatst na een behandeling een koekje aan van de da, waarop deze zei "dat word nog wel wat met ons". Een week daarna bij controle consult gaf hij hem weer een koekje waarbij hij hem rechtstreeks aankeek en ja hoor;

Enig wat bij hem lijkt te helpen is hem kompleet negeren en hem zelf laten komen. Ook niet bij de eerste snuffel denken dat het ijs gebroken is. Op zijn best hem iets aanbieden zonder oogcontact te maken. Mijn moeder word nog met regelmaat uitgeblaft b.v. als ze opstaat of zo. Zolang ze in haar stoel zit komt hij zelf zijn knuffel wel halen.

[renee-uk]

Kennen jullie nu echt niet zoiets waarin je even een "oeps, die had ik niet zien aankomen" moment hebt ? Misschien ook doordat de keren dat het goed gaat toegenomen is en je aandacht weer even verslapt of zo ?

niet vaak en nooit in een geval als dit.
rita bijt als ze haar te na komen en dat kan en mag ik niet laten gebeuren.
maar aan de andere kant heb ik een training van 10 jaar met een hondagressieve hond achter de rug, dus opletten met ogen van voor, achter en opzij en anticiperen zit er wel ingebakken inmiddels

[Zoie]

Dit werkte bij onze hond goed. Ze moest ook niets van vreemden hebben en we schermden haar ook af. Inderdaad in bescherming nemen en niet laten aaien en dergelijke, maar zelfs dat werkte niet bij ons. Kwam ook door sommige mensen die dan toch denken dat zij het wel mogen en achter je rug ineens de hond proberen te aaien.

Daarna zijn we begonnen met sommige mensen een stuk kaas ofzo te laten geven waardor Malena het idee kreeg dat niet iedereen het slecht bedoelde. Ze is mishandeld geweest dus vandaar kwam dan ook die angst bij haar.

Nu is het veel beter, mede door vreemden (kennissen of mensen die we via via kennen meestal) iets te laten geven. Maar kan mij voorstellen dat het niet voor elke hond werkt en dat andere honden het beter doen door hen alleen bescherming te bieden.

Sientje was onaanraakbaar toen ik haar in huis haalde, nu is dat angstig-schuwe naar mensen eigenlijk helemaal over, al zal ze niet iedereen zomaar vertrouwen, vooral in huis niet. We hebben er eigenlijk nooit wat aan gedaan, behalve haar niet tot contact dwingen.

Onze Fila Brasileiro Orson mocht niet aangeraakt worden door vreemden. Soms lieten we iemand hem wel eens een koekje geven. Dat pakte hij dan heel netjes aan, om vervolgens de gulle gever op een diepe brom te trakteren Zat overigens geen greintje angst bij.

ik weet het niet, kan zus uitpakken, kan zo uitpakken. Het beste is, vind ik, als honden van vreemden op straat helemaal niks krijgen, ook geen aandacht, maar ik moet toegeven dat ik me er ook niet altijd aan houd.

[DeDiana]

Onze da is redelijk druk in zijn contact; veel praten, geluidjes maken naar de hond, fluiten, psssst etc. Ezio had al direct iets van "hola, doe maar normaal".

Mila houdt ook helemaal niet van mensen die dit doen. Ze zal niet snel grommen of zo, maar probeert dan hoe dan ook die persoon uit de weg te gaan. Ze heeft één keer echt gegromd naar iemand op straat: een nogal aparte mevrouw die bijna over de stoep ging rollen om haar aandacht te krijgen. Dat vond Mila toch wel héél verdacht
Ik zorg er ook altijd voor dat onbekenden haar niet zomaar aan kunnen raken en laat het van haar reactie afhangen. Ik zie aan Mila duidelijk of ze wel contact wil maken (en dan mag er ook best even geaaid worden) of dat ze het niets vindt.
Kinderen mogen altijd aaien, want die vindt ze wel altijd leuk.

Als ik jou was zou ik dus gewoon goed blijven opletten en proberen zo veel mogelijk tussen je hond en andere/vreemde mensen te staan.

[zoe2710]

Dit werkte bij onze hond goed. Ze moest ook niets van vreemden hebben en we schermden haar ook af. Inderdaad in bescherming nemen en niet laten aaien en dergelijke, maar zelfs dat werkte niet bij ons. Kwam ook door sommige mensen die dan toch denken dat zij het wel mogen en achter je rug ineens de hond proberen te aaien.

Daarna zijn we begonnen met sommige mensen een stuk kaas ofzo te laten geven waardor Malena het idee kreeg dat niet iedereen het slecht bedoelde. Ze is mishandeld geweest dus vandaar kwam dan ook die angst bij haar.

Nu is het veel beter, mede door vreemden (kennissen of mensen die we via via kennen meestal) iets te laten geven. Maar kan mij voorstellen dat het niet voor elke hond werkt en dat andere honden het beter doen door hen alleen bescherming te bieden.

Sientje was onaanraakbaar toen ik haar in huis haalde, nu is dat angstig-schuwe naar mensen eigenlijk helemaal over, al zal ze niet iedereen zomaar vertrouwen, vooral in huis niet. We hebben er eigenlijk nooit wat aan gedaan, behalve haar niet tot contact dwingen.

Onze Fila Brasileiro Orson mocht niet aangeraakt worden door vreemden. Soms lieten we iemand hem wel eens een koekje geven. Dat pakte hij dan heel netjes aan, om vervolgens de gulle gever op een diepe brom te trakteren Zat overigens geen greintje angst bij.

ik weet het niet, kan zus uitpakken, kan zo uitpakken. Het beste is, vind ik, als honden van vreemden op straat helemaal niks krijgen, ook geen aandacht, maar ik moet toegeven dat ik me er ook niet altijd aan houd.

Ja inderdaad. Bij ons werkte een combinatie van de 2. Bij andere werkt het 1 beter dan het andere. Je moet altijd zien naar de hond zelf en wat je zelf ook het beste lijkt