gedrag naar fietsers en auto's

[Zoie]

[

De auto of fiets rijdt door, dus de hond denkt succes te hebben met zijn uitvalgedrag, hij heeft ze maar mooi weggejaagd. En als je dan ook nog met een hoop kabaal corrigeert, dan lijkt het ook nog of je gezellig mee hebt gedaan en dat jullie samen die enge voertuigen hebt weggejaagd.

Dit heet zelf belonend gedrag. Hij heeft zijn beloning al na het wegjagen.
Als jij hem corrigeert in deze ziet hij dit echt niet als samen de voertuigen wegjagen.

Hoe je hem corrigeert is niet iets wat ik hier ter discussie breng. Dit verschilt per hond. Hieronder meer over correcties..

dat is dan jammer, maar kan je wel aangeven of je als het ware over het belonende van het zelfbelonende gedrag heen moet gaan, of zie je dat anders?

[Miranda]

Echter is het in het geval van zelfbeloning vaak niet te voorkomen, daar de winst direct bij uitvoer behaalt wordt (Dus dan hebben we weer 2 seconden om te 'straffen').

Natuurlijk is dat wel te voorkomen. Maar dan moet je opletten en de hond kunnen lezen.

Om een voorbeeld te geven, mijn witje jaagt graag. Dus als we in wildrijk gebied lopen (en dat doen we bijna elke dag) hoeft ze maar een oor verkeerd op te prikken, of iets te geïnteresseerd het bos in te kijken en dan volgt er een 'we weten ervan, hè'.

[DaniBanani]

Cleva e.a.dank voor de zinnige opmerkingen waar wij achter kunnen staan. De commando's zit en af kent ze al prima, oefenen op grote afstand gaat redelijk, voel wel spanning in haar lijf, echter bij het uitlaten vanuit huis ontkomen we niet aan fietsers en of auto's, met Zeta is het dan gedaan, valt niet meer te bereiken.
We doen er op dat moment niets meer mee en laten haar maar gillen en krijsen en wachten tot het object verdwenen is en het volgende verschijnt en de film opnieuw begint. Eenmaal weer binnen zijn hond en baasjes (geestelijk) uitgeput.
Wachten op betere tijden? We twijfelen of we het halen.

Hoe gedraagt ze zich net voor je naar buiten gaat? Is ze heel opgewonden zodra je de lijn pakt of is ze rustig? En wat zou er gebeuren als je haar eerst binnenshuis flink moe maakt, met denkspelletjes en brokjes zoeken enzovoort?

[Miranda]

We doen er op dat moment niets meer mee en laten haar maar gillen en krijsen en wachten tot het object verdwenen is en het volgende verschijnt en de film opnieuw begint. Eenmaal weer binnen zijn hond en baasjes (geestelijk) uitgeput.
Wachten op betere tijden? We twijfelen of we het halen.

Hmm. De hond heeft wel de perfecte leeftijd om hier in te kunnen groeien, hoor.

Ga eens een paar dagen (of weken, zo lang als nodig is) rustig naast een drukke weg zitten. Riem kort onder de voet, en laat de hond maar over de flos gaan. Niks zeggen tegen de hond en niet aanraken.
Op gegeven moment is de hond uitgekrijst (ja, écht ), gaat liggen en ontspant en dán beloon je en vertrek je.
Niet eerder!
Volgende dag weer. En dan weer. En weer.
En dan komt er een dag dat de hond ontspannen meeloopt en meteen ontspannen gaat liggen. Dat kan een paar dagen duren, of het kan een paar weken duren. Maar als je dit regime uiterst consequent volhoudt en ook pas vertrekt als er ontspanning is (ook al vriest je kont eraf) dan gáát dat kwartje vallen. Gegarandeerd.

[WesleyS]

Cleva e.a.dank voor de zinnige opmerkingen waar wij achter kunnen staan. De commando's zit en af kent ze al prima, oefenen op grote afstand gaat redelijk, voel wel spanning in haar lijf, echter bij het uitlaten vanuit huis ontkomen we niet aan fietsers en of auto's, met Zeta is het dan gedaan, valt niet meer te bereiken.
We doen er op dat moment niets meer mee en laten haar maar gillen en krijsen en wachten tot het object verdwenen is en het volgende verschijnt en de film opnieuw begint. Eenmaal weer binnen zijn hond en baasjes (geestelijk) uitgeput.
Wachten op betere tijden? We twijfelen of we het halen.

Wachten is geen optie. De hond verwacht iets - een leider... jij moet hem/haar helpen. Als je dit onprettig vind... moet je erop handelen.

dat is dan jammer, maar kan je wel aangeven of je als het ware over het belonende van het zelfbelonende gedrag heen moet gaan, of zie je dat anders?

Over het belonende kan je niet heen met een brokje. Dan is het een dubbele beloning.
Je moet de hond dan dus of corrigeren (2 seconden) of ervoor zorgen dat hij niet in deze modi beland.

Echter is het in het geval van zelfbeloning vaak niet te voorkomen, daar de winst direct bij uitvoer behaalt wordt (Dus dan hebben we weer 2 seconden om te 'straffen').

Natuurlijk is dat wel te voorkomen. Maar dan moet je opletten en de hond kunnen lezen.

Om een voorbeeld te geven, mijn witje jaagt graag. Dus als we in wildrijk gebied lopen (en dat doen we bijna elke dag) hoeft ze maar een oor verkeerd op te prikken, of iets te geïnteresseerd het bos in te kijken en dan volgt er een 'we weten ervan, hè'.

Dit ben ik met je eens. Maar het is niet altijd weer te voorkomen. Ik had het over 'altijd' het unicum dus. Ik omschreef het verkeerd.
Je moet ook in de gelegenheid zijn om te corrigeren of te voorkomen indien beide niet kan worden gehandhaafd dan is er een probleem.

[Zoie]

[

dat is dan jammer, maar kan je wel aangeven of je als het ware over het belonende van het zelfbelonende gedrag heen moet gaan, of zie je dat anders?

Over het belonende kan je niet heen met een brokje. Dan is het een dubbele beloning.
Je moet de hond dan dus of corrigeren (2 seconden) of ervoor zorgen dat hij niet in deze modi beland..

dat laatste zei ik al, en natuurlijk bedoel ik niet dat je er met een brokje overheen moet Ik bedoel uiteraard dat als je het gedrag laat ontstaan en je wilt het veranderen door corrigeren, je dusdanig zwaar moet straffen, dat het het (zelf)belonende uitwist. Of ben je het daar niet mee eens?

[ranetje]

is waar ik aan moest denken.

Dit filmpje wordt dus gebruikt als voorbeeld tijdens de BKD cursus.

Wat is dat voor cursus?

De hond in dat filmpje lijkt alleen maar gekker te worden.
Die heeft mogelijk de pijn van de prikker in verband gebracht met het verkeer...............
Lijkt me niet de bedoeling.

En steeds het strak houden van de lijn tijdens het wachten ............
De opwinding wordt al opgeschroefd voor er iets gebeurt.
Jammer.

[WesleyS]

dat laatste zei ik al, en natuurlijk bedoel ik niet dat je er met een brokje overheen moet Ik bedoel uiteraard dat als je het gedrag laat ontstaan je dusdanig zwaar moet straffen, dat het het belonende uitwist. Of ben je het daar niet mee eens?

Ik ben het daar niet mee eens. Als je het gedrag laat ontstaan moet je het straffen zodat de hond de straf snapt.
Er is bij mij altijd een relatie "ongewenst gedrag" <-> "correctie" de correctie kan zijn en niet beperkt tot:
- verbaal commando (-whatever je ervoor gebruikt-)
- fysiek "natuurlijke" correctie (denk hieraan nekvel, andere uitdrukking op je gezicht e.d.)
- fysieke correctie (slipketting, pennenband, tt.. e.d.)

Het "mentaal corrigeren" waar ik hier vaak over spreek is het in stukken trekken van wat nog gewenst is en het ongewenste weghalen, voorkomen. De hond maakt er tenslotte 1 grote puzzle van.

[Biet]

dat laatste zei ik al, en natuurlijk bedoel ik niet dat je er met een brokje overheen moet Ik bedoel uiteraard dat als je het gedrag laat ontstaan je dusdanig zwaar moet straffen, dat het het belonende uitwist. Of ben je het daar niet mee eens?

Ik ben het daar niet mee eens. Als je het gedrag laat ontstaan moet je het straffen zodat de hond de straf snapt.
Er is bij mij altijd een relatie "ongewenst gedrag" <-> "correctie" de correctie kan zijn en niet beperkt tot:
- verbaal commando (-whatever je ervoor gebruikt-)
- fysiek "natuurlijke" correctie (denk hieraan nekvel, andere uitdrukking op je gezicht e.d.)
- fysieke correctie (slipketting, pennenband, tt.. e.d.)

Het "mentaal corrigeren" waar ik hier vaak over spreek is het in stukken trekken van wat nog gewenst is en het ongewenste weghalen, voorkomen. De hond maakt er tenslotte 1 grote puzzle van.

Da's knap.
Kunnen ze niet eens.
Op het moment dat je zoiets bedenkt, denk je te moeilijk.

[ranetje]

Hij leert niet alleen dat wat hij aanblaft weggaat, het doet nog zeer ook met die prikker waar de baas ook nog de spanning ophoudt.
Ik krijg van die hond niet bepaald de indruk dat hij het een leuk spelletje vindt gezien zijn houding.

[maart]

Hij leert niet alleen dat wat hij aanblaft weggaat, het doet nog zeer ook met die prikker waar de baas ook nog de spanning ophoudt.
Ik krijg van die hond niet bepaald de indruk dat hij het een leuk spelletje vindt gezien zijn houding.

Hond is gewoon onzeker, kent en verstaat niets van het hele gedoe.
heeft ook 0 gevoel voor en met de persoon die de riem vasthoudt (die op zijn beurt dan weer 0 gevoel voor de hond heeft ook).

Hond doet maar iets en doet het zelfde als wat hij ganse dagen in zijn kennel doet; blaffen en rondjes draaien.

Hoe je hier iets van kunt leren of kunt aantonen wat te maken heeft met gedrag naar auto's toe, geen idee.
Ga met dezelfde hond voor een weide vol huppelende konijntjes staan of galopperende paarden op het strand staan, en je krijgt hetzelfde beeld.

Triestig voor de hond.

[WesleyS]

Wat is dat voor cursus?

Het is de KNPV BKD cursus. De hond was dus niet aanwezig maar was als filmpje te zien.
Bedoeling was zijn gedrag te observeren en wijzigingen hierin aan te brengen d.m.v. Shaping.

Da's knap.
Kunnen ze niet eens.
Op het moment dat je zoiets bedenkt, denk je te moeilijk.

Wedden dat ze dat wel kunnen? Ik bedenk het niet, dat hebben anderen al gedaan voor mij.

Gedragstherapie is hierop gebaseerd. Shapen. Chaining. Zoek maar eens .

[maart]

Ik vind overigens bij het nekvel pakken helemaal geen natuurlijke correctie, dat heb ik ze hier nog nooit zien doen

[Biet]

Wat is dat voor cursus?

Het is de KNPV BKD cursus. De hond was dus niet aanwezig maar was als filmpje te zien.
Bedoeling was zijn gedrag te observeren en wijzigingen hierin aan te brengen d.m.v. Shaping.

Da's knap.
Kunnen ze niet eens.
Op het moment dat je zoiets bedenkt, denk je te moeilijk.

Wedden dat ze dat wel kunnen? Ik bedenk het niet, dat hebben anderen al gedaan voor mij.

Gedragstherapie is hierop gebaseerd. Shapen. Chaining. Zoek maar eens .

Dan is het nog steeds de mens die die puzzle gemaakt heeft.
Honden maken geen puzzles.

[WesleyS]

Ik vind overigens bij het nekvel pakken helemaal geen natuurlijke correctie, dat heb ik ze hier nog nooit zien doen

Ik was eergisteren nog bij mijn jonge hond.... en zijn moeder straft hem toch echt zo als ze niet wilt dat hij aan haar Tepel zit.
Alternatief is de poot erop. (onderdrukking)

[WesleyS]

Dan is het nog steeds de mens die die puzzle gemaakt heeft.
Honden maken geen puzzles.

Honden binden stukjes informatie aan elkaar.
Dit noem ik in deze een puzzle ik heb ook nooit mijn Mechelaar een woordzoeker zien maken.

[maart]

Ik vind overigens bij het nekvel pakken helemaal geen natuurlijke correctie, dat heb ik ze hier nog nooit zien doen

Ik was eergisteren nog bij mijn jonge hond.... en zijn moeder straft hem toch echt zo als ze niet wilt dat hij aan haar Tepel zit.
Alternatief is de poot erop. (onderdrukking)

Moeders pakken pups hier gewoon waar ze de pup kunnen pakken; lopen gerust rond met de kop in hun mond. En als er later gecorrigeerd moet worden, snauwen ze die gewoon af.
Verder hangen pups hier vaak aan het nekvel van oudere honden te bungelen. Als het zo een corrigerend iets was, lieten ze het vast niet toe.

Gisteren liep de DH zonder dat te mogen voorbij mijn MH. Nou, de MH pakte hem gewoon bij het vel aan zijn kont en trok hem onderuit.

Ze richten écht niet op het nekvel.

[WesleyS]

Ze richten écht niet op het nekvel.

Dan heb ik zeker domme teven getroffen... zou zomaar kunnen .
Maar "nekvel" is voor de mens makkelijker pakken dan zijn kont over het algemeen want zover komt mijn Mechel niet eens (just kiddin')

[j.werkman]

Ik denk dat je pup gewoon al een opgewonden standje is.
Als je wilt dat dat verandert, zul je in ieder geval de kalme baas moeten zijn en niet alleen bij bewegende zaken, maar ook in zijn algemeenheid bij je hond. Bij spelen kun je wat opwinding gebruiken, als je ophoudt weer kalm.
Dat betekent, zo min mogelijk prikkels. Probeer hem dingen te laten doen met rustige aanwijzingen met gebaar.
Ook belonen zou ik rustig doen, bij een opgewonden pup hoef je geen opwinding toe te voegen door te juichen en te dansen.

Overigens is het heel gemakkelijk,om onder het mom van deskundigheid met baas/hond relaties,aanwijzingen te geven die elke hond van welk ras dan dreigt te verkloten. Je kunt het wel als een mening brengen, maar er lezen ook beginnende hondebazen die misschien door de manier waarop je het presenteert denken dat jij het wel zult weten.
Ik moet zeggen: ik heb er geen hoge pet van op.
Misschien toch een wat lezen over omgang met dieren.

[Zoie]

Wedden dat ze dat wel kunnen? Ik bedenk het niet, dat hebben anderen al gedaan voor mij.

Gedragstherapie is hierop gebaseerd. Shapen. Chaining. Zoek maar eens .

in de gedragstherapie heeft alles met alles te maken, maar wat hebben shaping en chaining nu te maken met het wegcorrigeren van ongewenst gedrag, door binnen 2 seconde te reageren, wat je, begrijp ik, in dit geval propageert?

[Biet]

Dan is het nog steeds de mens die die puzzle gemaakt heeft.
Honden maken geen puzzles.

Honden binden stukjes informatie aan elkaar.
Dit noem ik in deze een puzzle ik heb ook nooit mijn Mechelaar een woordzoeker zien maken.

Je draait het weer om.
In je redenering doe je voorkomen alsof het de honden zijn die het ingewikkeld maken.
Met die redenering 'rechtvaardig' je een complexe aanpak (maak je jezelf een 'kundige').
Terwijl het gedrag van de hond van Ts. helemaal niet complex is (het meeste zogenaamde probleemgedrag is dat niet).
Heb in het topic al wel wat zinnige adviezen gelezen, ieder vanuit een bepaalde manier van kijken over hoe om te gaan met, met ook verschillende consequenties voor hoe en hoelang je iets moet doen.

[Suske]

Cleva e.a.dank voor de zinnige opmerkingen waar wij achter kunnen staan. De commando's zit en af kent ze al prima, oefenen op grote afstand gaat redelijk, voel wel spanning in haar lijf, echter bij het uitlaten vanuit huis ontkomen we niet aan fietsers en of auto's, met Zeta is het dan gedaan, valt niet meer te bereiken.
We doen er op dat moment niets meer mee en laten haar maar gillen en krijsen en wachten tot het object verdwenen is en het volgende verschijnt en de film opnieuw begint. Eenmaal weer binnen zijn hond en baasjes (geestelijk) uitgeput.
Wachten op betere tijden? We twijfelen of we het halen.

Ik zou alle wiskundige formules en dure woorden even negeren, dat maakt het allemaal veel te ingewikkeld.

Wat doen jullie voordat het eerste object in zicht is?
Hoe is ze dan?
Is ze ergens heel erg gek op?
Balletje, flostouw oid
Kun je daar mee voordat de eerste fiets of auto er is haar aandacht krijgen en houden?

[Miranda]

Ga eens een paar dagen (of weken, zo lang als nodig is) rustig naast een drukke weg zitten. Riem kort onder de voet, en laat de hond maar over de flos gaan. Niks zeggen tegen de hond en niet aanraken.
Op gegeven moment is de hond uitgekrijst (ja, écht ), gaat liggen en ontspant en dán beloon je en vertrek je.
Niet eerder!
Volgende dag weer. En dan weer. En weer.
En dan komt er een dag dat de hond ontspannen meeloopt en meteen ontspannen gaat liggen. Dat kan een paar dagen duren, of het kan een paar weken duren. Maar als je dit regime uiterst consequent volhoudt en ook pas vertrekt als er ontspanning is (ook al vriest je kont eraf) dan gáát dat kwartje vallen. Gegarandeerd.

dat garanderen zou ik maar niet doen, tenminste, niet een weddenschap op afsluiten of zo, zou een dure grap kunnen worden .

Geld erop zetten zou ik alleen doen als ik de uitvoerder was
Dan weet ik namelijk 100% zeker dat het superconsequent gebeurd én dat ze pas weg gaan als er ontspanning is.

[WesleyS]

Ik zet er wel een McFlurry op in.

[ranetje]

Hij leert niet alleen dat wat hij aanblaft weggaat, het doet nog zeer ook met die prikker waar de baas ook nog de spanning ophoudt.
Ik krijg van die hond niet bepaald de indruk dat hij het een leuk spelletje vindt gezien zijn houding.

Hond is gewoon onzeker, kent en verstaat niets van het hele gedoe.
heeft ook 0 gevoel voor en met de persoon die de riem vasthoudt (die op zijn beurt dan weer 0 gevoel voor de hond heeft ook).

Hond doet maar iets en doet het zelfde als wat hij ganse dagen in zijn kennel doet; blaffen en rondjes draaien.

Hoe je hier iets van kunt leren of kunt aantonen wat te maken heeft met gedrag naar auto's toe, geen idee.
Ga met dezelfde hond voor een weide vol huppelende konijntjes staan of galopperende paarden op het strand staan, en je krijgt hetzelfde beeld.

Triestig voor de hond.

[Sandra212]

Ik heb dus precies hetzelfde probleem.
Het grootste probleem is gewoon dat hij totaal geen aandacht voor mij heeft zodra hij fietsers/joggers/spelende kinderen ziet.

En het voor zijn, ook dat gaat niet echt werken, omdat hij al reageert op een fietser die zeker 40 tot 50 meter van ons vandaan is. Hij ziet alles veel sneller dan ik, ook al kijk ik constant in het rond.

Onzin. Ik heb zo'n 15 jaar met honden gelopen waar je bij moest uitkijken en als je oplet zie je eigenlijk alles eerder dan je hond.

Aandacht voor je hebben is trouwens iets dat je oplegt. Daar zijn oefeningen voor maar het is vooral een kwestie van basale baas-hondrelatie. Zodra je je eerste aanstalten maakt om te gaan wandelen zorg je voor aandacht en je zorgt dat je hem houdt.

En wat is er dan precies de "onzin" in mijn uitleg?
Als ik hier langs de sloot loop, gescheiden van de weg door een strookje gras, heb ik 3 zijstraten, de straat voor en achter me om in de gaten te houden. Als ik voor me kijk en er komt niks, draai ik mijn hoofd naar achter om te kijken en ineens komt er uit de zijstraat van voren een fietser. En dat moet ik voor kunnen zijn dan? Sorry, maar ik heb geen 4 paar ogen om alle kanten tegelijk in de gaten te houden, dus nee, ik kan het gewoon niet altijd voor zijn!

En misschien kun je wat van die aandachtsoefeningen aanraden? Als ik mijn hond aanlijn, heeft hij alle aandacht voor me. Als ik naar buiten stap nog steeds. En dan komt de weg in het oog en ben ik de aandacht al kwijt. Of ik hem nu strak naast me laat lopen of niet... De weg met bijbehorend verkeer is op dit moment voor Caine interessanter dan ik.

Ook ik heb gisteren van mijn trainster op de hondenschool advies gekregen om de "harde aanpak" te gebruiken. Zij is sowieso nogal fan van de harde aanpak met alles wat je doet met je hond. En ik weet niet wat ik nu moet met aanpak. Harde aanpak of niet?

[DaniBanani]

Ik interpreteer 'hard' niet als streng maar als zware straf uitdelen - meesleuren, ruk geven, schreeuwen, fysieke correcties. Dat is echt geen goed idee, daar verhoog je alleen de spanning bij de hond mee en die snapt nog steeds niet wat jij nu eigenlijk verwacht. Streng zijn kan uiteraard prima, maar dan moet de hond wel weten wat wél en niet alleen maar wat níet.

Aandachtsoefening. "Fikkie, kijk eens!" En dat je dan met iets Heel Lekkers staat te zwaaien. In huis beginnen en binnen een paar minuten staat de hond hoopvol naar je op te kijken zodra je die woorden hebt uitgesproken. Geef hem een stuk frikadel, speel met de bal, ga enthousiast brokjes rondstrooien. "Kijk eens" = iets leuks van of met de baas. Uiteraard geef je die beloning pas als hij naar jou opkijkt, want dat is immers wat je wil bereiken. Daarna ga je dat ook in de tuin doen en daarna buiten. Vlak voor de voordeur zou ik zeggen, om te beginnen. Zo te horen is je eigen omgeving niet ideaal, ga als het kan dus met de hond ergens heen waar je wat meer overzicht hebt. Geen zijstraatjes. Polderwegen, een bos met een fietspad erdoor, zoiets. Daar ga je bij iedere fietser of auto die je in de verte aan ziet komen al beginnen met aandacht vragen. Tussendoor kleine beloningen maar de jackpot hou je in zicht en díe krijgt hij pas als de auto/fietser is gepasseerd. Reageert hij toch? Niet boos worden, gewoon kort houden en opnieuw aandacht vragen. Zodra je die aandacht weer hebt - belonen. De associatie is nu jogger/fietser/auto/brommer = uitvallen en boze baas. De associatie die je wil krijgen is jogger/fietser/auto/brommer = naar baas kijken want Beloning! Zodra je dat een beetje voor elkaar hebt zou ik ook heel actief gaan wandelen. Stevig tempo, en véél oefeningen tussendoor zodat hij meer met jou bezig is dan met de omgeving. Niet hem een uur zijn eigen gang laten gaan, zeg maar.

Ik denk dat de methode van Miranda trouwens effectiever en sneller is, maar dan moet je dus wel heel consequent en geduldig zijn. En zeker weten dat je ontspanning herkent en niet verwart met een vermoeide maar nog steeds gespannen hond. En ik zou echt eens gaan wandelen waar het iets rustiger is, voor een hond die zo gefixeerd is op verkeer is wandelen langs een drukke weg ook wel héél moeilijk - en voor jullie als baasjes net zo goed.

[ranetje]

Als ik hier langs de sloot loop, gescheiden van de weg door een strookje gras, heb ik 3 zijstraten, de straat voor en achter me om in de gaten te houden. Als ik voor me kijk en er komt niks, draai ik mijn hoofd naar achter om te kijken en ineens komt er uit de zijstraat van voren een fietser. En dat moet ik voor kunnen zijn dan? Sorry, maar ik heb geen 4 paar ogen om alle kanten tegelijk in de gaten te houden, dus nee, ik kan het gewoon niet altijd voor zijn!

En misschien kun je wat van die aandachtsoefeningen aanraden? Als ik mijn hond aanlijn, heeft hij alle aandacht voor me. Als ik naar buiten stap nog steeds. En dan komt de weg in het oog en ben ik de aandacht al kwijt. Of ik hem nu strak naast me laat lopen of niet... De weg met bijbehorend verkeer is op dit moment voor Caine interessanter dan ik.

Ook ik heb gisteren van mijn trainster op de hondenschool advies gekregen om de "harde aanpak" te gebruiken. Zij is sowieso nogal fan van de harde aanpak met alles wat je doet met je hond. En ik weet niet wat ik nu moet met aanpak. Harde aanpak of niet?

Daar zou ik ook stapelgek van worden.

Ik denk dat ik dan niet op al die zijstraten zou letten, maar alleen een scherp oog voor de hond.
Dat is nog beter zien wanneer er spanning komt en dan dus de uitbarsting voor zijn.

Het zou wel fijner zijn als je niet meteen in die drukte plonst.
Kan je op rustiger plaatsen lopen?
Bijv. eerst een stukje in de auto en dan ergens lopen ......

Wat bedoelt de trainster (en jij) met harde aanpak?
Wat doe je dan?

[Zoie]

Dus gewoon "kijk" of speeltje of aandacht vragen werkt niet, maar zorgen dat hij heel hard over iets anders aan het nadenken is wel .
Nu nog even bedenken hoe ik dit verder kan gebruiken en uitbouwen.
Mss is dit ook een tip voor TS.

interessante observatie, ben benieuwd hoe het verder gaat.

[Sandra212]

Ik heb dus precies hetzelfde probleem.
Het grootste probleem is gewoon dat hij totaal geen aandacht voor mij heeft zodra hij fietsers/joggers/spelende kinderen ziet.

En het voor zijn, ook dat gaat niet echt werken, omdat hij al reageert op een fietser die zeker 40 tot 50 meter van ons vandaan is. Hij ziet alles veel sneller dan ik, ook al kijk ik constant in het rond.

Onzin. Ik heb zo'n 15 jaar met honden gelopen waar je bij moest uitkijken en als je oplet zie je eigenlijk alles eerder dan je hond.

Aandacht voor je hebben is trouwens iets dat je oplegt. Daar zijn oefeningen voor maar het is vooral een kwestie van basale baas-hondrelatie. Zodra je je eerste aanstalten maakt om te gaan wandelen zorg je voor aandacht en je zorgt dat je hem houdt.

En wat is er dan precies de "onzin" in mijn uitleg?

Och, is het weer zo ver? Niet op letten. Dat is een stopwoord. Mijn schuld.
Ik vind alleen niet dat een hond alles eerder ziet als je zelf ook oplet.

Als ik hier langs de sloot loop, gescheiden van de weg door een strookje gras, heb ik 3 zijstraten, de straat voor en achter me om in de gaten te houden. Als ik voor me kijk en er komt niks, draai ik mijn hoofd naar achter om te kijken en ineens komt er uit de zijstraat van voren een fietser. En dat moet ik voor kunnen zijn dan? Sorry, maar ik heb geen 4 paar ogen om alle kanten tegelijk in de gaten te houden, dus nee, ik kan het gewoon niet altijd voor zijn!

Ik heb ook geen 4 paar ogen maar gelukkig wel een nek en kan mijn hoofd draaien. En dat doe ik. Heel geregeld.
Dat moet want ik kan mijn hond niet opvoeden als de boel me constant overvalt.

En misschien kun je wat van die aandachtsoefeningen aanraden? Als ik mijn hond aanlijn, heeft hij alle aandacht voor me. Als ik naar buiten stap nog steeds. En dan komt de weg in het oog en ben ik de aandacht al kwijt. Of ik hem nu strak naast me laat lopen of niet... De weg met bijbehorend verkeer is op dit moment voor Caine interessanter dan ik.

Die aandacht is denk ik een kwestie van opleggen. Natuurlijk vraag je er om en doe je zingend zwarte pietensalto's met gebraden kippenpoten in je handen bij het aanleren maar als dat niet genoeg is graai ik een hond ook gerust in zijn rug want ik word niet bewust genegeerd namelijk.
Er is ook zoiets als discipline en nadat we het hele circus van het aanleren doorlopen hebben is aandacht hebben niet vrijblijvend meer. Dan moet je me niet negeren want dan krijg je een klapje voor je kanisje. En dat bedoel ik inderdaad verkleind. Geen grof geweld maar wel genoeg om de aandacht ook echt op te eisen.
Aandacht moet. Punt.
Een tijdje geleden ging ik met vrienden en hun honden wandelen en ik had Hein al drie keer vermaand om zijn geschreeuw en bijbehorende gemoedstoestand. Ik zie hem naar me kijken en beslissen dat hij het wel gescheten vond en hij ging vrolijk verder. Ja, en dát pik ik dus niet. Hij heeft een ego en die respecteer ik maar ik heb er ook een en ik wens in acht genomen te worden. Oh.

Dat kun je ook toepassen op uitvallen. Je leert je hond op je te letten en netjes te zitten en dat doe je heus met veel geduld. Maar als hij het eenmaal kan dan wens ik op zijn minst twijfel te zien. Het hoeft niet allemaal perfect maar je moet wel opeisen dat je in ieder geval een belangrijke factor bent en dat gaat niet altijd alleen maar met koek en kusjes. Leren en discipline hebben zijn twee dingen die er allebei moeten zijn.
De wortel én de zweep. De bonus én de boete.
Kwestie van motiveren. Het is geweldig als je het goed doet het levert iets op. Maar als je het niet doet levert het iets anders op. Sancties horen er bij. Het zijn beesten. Ze hebben geen eigen mores.

Ook ik heb gisteren van mijn trainster op de hondenschool advies gekregen om de "harde aanpak" te gebruiken. Zij is sowieso nogal fan van de harde aanpak met alles wat je doet met je hond. En ik weet niet wat ik nu moet met aanpak. Harde aanpak of niet?

Nou, het hoeft niet zozeer hard maar ze noemen het ook weer niet voor niets "Het baasje". Het gaat er om dat je de optimale balans tussen omkopen en afpersen vindt.
Niet gaan slaan, schreeuwen of aan riemen rukken. Subtiel. Zachtjes praten maar wel even knijpen. Demonstratief de tennisbal in de vuilnisbak en aanlijnen. Op de een of andere manier hebben mijn honden het altijd prima begrepen wat het betekent als mijn stem een octaaf omlaag gaat en ik "Oh, doen we dat zo?" zeg. Misschien zien ze ook wel de ijzige gezichtsuitdrukking. Hoe dan ook, ze worden er onmiddellijk heel braaf van en dat heeft niets te maken met angst of "harde aanpak". Ik denk dat ze weten dat het geduld dan op is en ze gedegradeerd worden tot aanhangsel waar ik niets meer van wens te horen of te merken. "Papa houdt niet meer van jou."

Het moet wel toonbaar blijven. Dat je niet straks zo'n hond hebt die alleen luistert als je keihard schreeuwt. Dat had ik bij mijn eerste hond verkeerd gedaan en het was vreselijk. Ik had hem onbewust aangeleerd dat ik het tegen hem had als ik bulderde en anders niet. Heel vervelend. Zag ik in de verte een ander patsreu aankomen en de enige manier om hem van twee meter afstand onmiddellijk bij me te roepen was een soort oerschreeuw. Heel genant!
Ik heb er van geleerd en mijn honden zijn tegenwoordig op fluistertoon te sturen. Kwestie van hoe je het aanleert. Kleine hulpen. Rij je paard, toevallig? Want dan weet je wat ik bedoel.

Zo is het ook met correcties. Correcties horen naar voor de hond te zijn dus dat moet ook echt vervelend zijn voor de hond maar als je met dreigend opgeheven vuisten moet gaan staan loeren doe je het verkeerd. Even bij het sikje pakken en in stilte een flinke blik wisselen komt net zo goed aan als ordinair wapengekletter. Een tik mag ook maar voor de vorm. Het is veel meer een belediging dan een pijnprikkel.

En daar moet je heel goed bij zorgen dat je hond niet te zeer gestrest raakt want dan krijg je juist meer van dat ongeremde instinctieve gedrag van. Want dat is uitvallen naar verkeer, hoor. Het is instinctiviologisch verklaarbaar tot op een bepaalde leeftijd maar dan moet het stoppen. Manieren leren is heel normaal. We schijten ook niet op de keukentafel ook al is hoog willen poepen heel redelijk voor een zelfverzekerde hond.
Juist om dat beestachtige instinct in te dammen is het belangrijk dat je je hond de kalmte gunt om te kunnen denken. Stress maakt dom. Stress wil je voorkomen. Daar kun je voor zorgen door de gezelligheid meteen weer in te voeren na de correctie. Een goede boodschap heeft een begin en een eind en dat is bij honden ook zo. Even een toontje lager zetten is prima maar een hond moet niet met dat gevoel rond blijven lopen. Na de correctie geef je meteen weer een echte nieuwe kans om het goed te doen. En je doet ook je best om je hond door het gewenste scenario heen te leiden. Als je ziet dat je hond het moeilijk vind om te blijven liggen dan hurk je er even naast. Of je houdt een bal voor zijn neus om hem te richten.
Heus wel helpen maar naast de hulp ook grenzen stellen.

Ik denk, en dan bedoel ik niet gemeen, dat je nog niet zo goed door hebt hoe je de baas moet uithangen. Dat zit veel meer tussen je eigen oren dan tussen die van je hond. Helemaal niet raar. Het duurt jaren voor je echt leert paardrijden en bij honden is het niet anders.
Als ik jou was zou ik even stoppen met werken aan het gedrag. Laat het maar even. Lekker lezen over hondengedrag en welke trainingsmethodes er zijn en hoe honden leren.
Dat idiote gedoe gaat echt weer over. Dat komt goed. Maar je moet eerst zelf heel uitstekend weten wat je wil, wat kan en hoe je het wenst te bereiken. Kennis is macht. Zeker als het om dieren trainen gaat.

Bedankt voor je heldere uitleg
Weet je, dit is niet mijn eerste hond, maar wel de eerste puber. Natuurlijk lees ik veel over gedrag e.d., maar eerlijk is eerlijk... Er is teveel verschillende informatie. Ik zal daar inderdaad uit moeten kiezen wat ik wil en wat het beste werkt voor mijn hond. Ik ben van mening dat ik als eerste vooral moet focussen op de aandacht krijgen als ik het vraag.
Vanmorgen weer zo'n "hels" rondje met hem gelopen, in het begin gaat het nog redelijk goed, maar naarmate er meer "prikkels" langskomen, hoe minder bereikbaar hij wordt. Ik zal mijn weg daarin moeten gaan vinden.

Helaas is ergens anders uitlaten geen optie. Natuurlijk zijn er wel plekken waar het rustiger is, maar dat is niet op loopafstand en een auto heb ik niet.
Zelf kamp ik momenteel met een enkel en scheenbeen blessure, dus kan ik niet altijd snel en ver lopen met hem. Op goede dagen loop ik wel verder met hem naar een klein gebied waar geen verkeer komt. Dan luistert hij goed en heeft ook aandacht voor me, in die zin dat hij gelijk komt als ik hem roep en ook kijkt waar ik ben. Het kan dus wel als het maar rustig genoeg is en daarom is het zo naar dat ik het nog niet voor elkaar krijg op de drukkere plekken.