En dat werkt voor ons perfect, als het gesprek wat langer duurt kan het zelfs zijn dat hij een tukje gaat doen.
Wat ik wel zorgelijk zou vinden is het aanblaffen van je schoonmoeder, schrikt hij dan van haar als zij opstaat?
Als niemand zich met hem bemoeid kan ik ook rustig een gesprek voeren op straat. Maar dat Ezio ondertussen een tukje zou doen dat zal wel nooit gaan gebeuren, te veel te zien en "zaken" waar hij op moet letten. Hij is echter dan wel rustig, gaat gewoon zitten, soms liggen.
Moeder is wel een beetje geval apart in de zin dat ze ook niet zonder slag of stoot uit haar stoel is, doet dus in zijn ogen w.s. bijzonder gek. Maar hij heeft wel een probleem met visite (alleen hebben wij zelden visite dus het is geen zich regelmatig voordoend probleem) Ik heb wel eens aan bench training gedacht in relatie tot visite krijgen (ik zou verder niet weten waarom hij een bench nodig zou hebben) Maar zoals gezegt, zo vaak hebben wij geen volk over de vloer (vreemden voor Ezio)
Wel jammer want juist daardoor blijft het voor hem ook zo'n afwijkend gebeuren, denk ik (niet dat wij nu zo verlegen zitten om visite) Zijn "vrienden" mogen altijd binnen komen, geen enkel probleem.
En ondertussen lees ik veel over wat te doen als er visite komt, hoe te reageren; afleiden en belonen als hij niet blaft, "nee" en naar zijn plaats sturen als hij wel blaft, de combinatie dus van beide ?????
Wat ik merk is dat b.v. mijn moeder (die keren dat ze komt) het inmiddels weet te negeren waardoor het blaffen afneemt en/of soms nog eens een "blafje voor de vorm" is.
Dit pleit dus voor meer visite met duidelijke instructies.
Overigens even in zijn algemeenheid; een hond negeren als hij je aanblaft is super moeilijk hoor want een schrikreactie is zo moeilijk beheersbaar, ik denk dat de meeste honden heus wel weten dat hun geblaf impact heeft. Misschien niet direct het beoogde resultaat (ze gaan weg) maar mogelijk wel iets van "mmmm misschien moet ik nog even volhouden, ik zie mogelijkheden"