Vandaag getrained met beide honden, zoals gewoonlijk eerst Jack en daarna Jones.
Als de een aan de beurt is zit de ander in de auto, ze zien elkaar niet.
Met Jones wilde ik nog een moeilijke over water doen, een stuk verder nog dan wat we normaal geoefend hadden en een meterslange rietkraag aan beide oevers.
De dummy's lagen al aan de overkant, ik was helemaal omgelopen en dacht ineens: hmm misschien is dit iets too much.
Maar het was een flink eind lopen die dummy's weer op te gaan halen en eigenlijk wilde ik Jones niet sturen omdat ik hem niet onzeker wil maken, ik wil puur voor succes gaan.
Ik had er 4 neergelegd omdat ik deze toch ook nog even met Jack wilde doen en ineens bedacht ik me: Jack kan het voordoen!
De auto stond vlakbij dus Jack uit de auto geplukt.
Jones met een "blijf" achter me neergezet en Jack naar de overkant gestuurd.
Jones keek zijn ogen uit, heel alert en keek prima af wat Jack deed.
Toen Jack terug was Jones gestuurd en het had gewerkt, hij had prima opgelet en deed snel en foutloos zijn grote broer na.
Daarna mocht Jack voor de 2e keer en toen ik Jones achter me neerzette had hij prima door wat er nu ging gebeuren, Jack zou nu een dummy mogen halen en hij moest wachten
En ineens zat hij er zo bij (op het filmpje niet heel duidelijk te zien maar hij zat helemaal te shaken):
Gewoon niet wetend wat hij met zichzelf aanmoet.
Hij is gewend om in een groep te trainen en dan is het geen probleem, ik zet hem dan ook vaak even "weg" zodat hij opzichzelf zit, gaat ook prima.
Maar Jack en ik aan het werk terwijl hij moet wachten is schijnbaar dus toch andere koek.
Nu wil ik dat hij hier toch aan gaat wennen, hij is 100% steady maar hij zit erbij alsof hij een geestelijke marteling ondergaat.
Wat denken jullie? dit toch zo nu en dan doen en hem maar gewoon negeren of het voorlopig niet meer doen en over een tijdje kijken hoe het gaat?




