Sinds enkele weken begint onze hond steeds vreemder te doen, het betreft hier een teckel kruising van bijna 12 jaar.
Recent (4 maanden terug nu) is mijn moeder 4 dagen in de week gaan werken, daar waar zij voorheen maar 1,5 uur per dag werkte, mijn vader werkt 5 dagen in de week van 's ochtends tot 's avonds, mijn broertje is daarintegen net begonnen met de universiteit en is hierdoor redelijk vaak thuis om de tijden die mijn moeder weg is weer een beetje op te vangen. Ikzelf ben net afgestudeerd en werkzaam in een dierenwinkel bij mij in de buurt, soms hele en soms halve dagen.
Het begon allemaal met dat hij wat zenuwachtiger begon te doen op het moment dat wij weg gingen, daar waar hij altijd prima alleen kon/kan zijn lijkt het alsof zijn wereld instort als we allemaal weg moeten, uiteraard woord hij 's ochtends lekker een flink stuk uitgelaten en degene die thuis is of als eerste thuis komt laat de hond uit. dit ging tijden goed, mede doordat dit eigenlijk is wat hij al 12 jaar gewend is, dat er op onregelmatige tijden soms niemand thuis is. Hij loopt los in de woonkamer en bijkeuken en heeft meerdere slaaplekken, waaronder gewoon de bank, een stretscher en alle andere plekken waar hij kan komen.
Op een gegeven moment kwam mijn vader 's ochtends beneden, en trof de hond aan op de eetkamertafel, lijkt me niet de meest comfortabele plek om te slapen en daar leek de hond het ook mee eens te zijn, die stond namelijk en wist niet meer hoe hij er af moest.
Naja kan gebeuren zou je zeggen, echter blijft dit regelmatig gebeuren waardoor wij nu elke avond de tafel zo verschuiven zodat hij niet meer via het bankje erop kan springen.
Toen bedacht hij een nieuw grapje... alle kasten open zetten die open kunnen, en er dingen uithalen. Bijvoorbeeld schoenen of een doos tissues, voor de rest doet hij er niks mee, hij haalt het er alleen uit. Verder niet echt een probleem... Tot dat wij net tot ons schrik zagen, dat hij zowel de deur naar de bijkeuken als naar de trap naar boven de deuren kapotgebeten heeft, aan kauwmateriaal en speeltjes niet tekort overigens!
Dit gaat toch echt een stap te ver, ik woon niet de hele week thuis maar zit ook regelmatig bij mijn vriend, dus ik kan hem niet elke nacht bij mij laten slapen (hij mag niet mee naar mijn vriend ivm hun kat) en dan zou hij bij mijn broertje of ouders op hun kamer moeten en die vinden dat een iets groter probleem als ik (het is overigens niet mijn hond maar van de familie).
Dit plotselinge vreemde gedrag doet zich zowel 's nachts voor, en ik heb het idee dat hij de hele nacht loopt te ijsberen door de kamer in verwoede pogingen om boven bij ons te zijn (alle dingen lijken nogal verlatingsangst achtig) maar ook overdag word nu dus een probleem, en hoewel hij over het algemeen maar een paar uurtjes alleen is gebeurd het ook wel eens dat hij lang alleen moet zijn, wat echt nooit een probleem was.
Deuren kapot bijten is echt een stap te ver, aangezien mijn ouders binnen 1 a 2 jaar willen verhuizen is het niet handig dat de hond nu plotseling al het opgeknapte werk kapot gaat bijten.
Voor de nachten dat ik niet thuis ben overwegen we nu een hele grote bench aan te schaffen.. Maar ik ben heel bang dat dat ook maar een tijdelijke oplossing zal zijn.
Voor overdag heb ik een hele mooie oplossing, mijn hond mag namelijk altijd mee naar mijn werk, alleen daar maakt hij ook problemen die op verlatingsangst lijken, hij piept.. de hele dag door, na 1 a 2 uur vind hij enigszins rust en kan hij ergens gaan liggen, maar hij blijft door het raam van het kantoor kijken en zodra ik langsloop begint hij weer.
Al met al een heel lang verhaal, de symptomen lijken mij het meeste op dementie, maar wat kan ik er mee en hoe ga ik dit oplossen om het ook nog voor onze hond leuk te houden?
Alle tips zijn welkom!!
