agressief over 'zijn' botje

[Daisy@]

Ik vind dat altijd heel dubbel. Het is de hond zijn eten, de eerste levensbehoefte, dus hij moet/mag dat verdedigen. Met kat mag het van mij gewoon, geen problemen mee. Indy hoeft ook niet aan hun brokjes te komen.
Wel leer ik mijn honden dat ze van ons geen kwaad hoeven te verwachten. Ik leer dat ik gewoon hun botje pak en ze het terug krijgen, mét wat lekkers erbij. Ik maak er ook nooit zoveel drukte om. Weten ze eenmaal dat ik geen kwaad in zin heb dan vind ik het verder ook best.
Indy wilde als pup behoorlijk haar kluifje beschermen, prima. Maar door het ruilen en lekkers erbij heeft ze geleerd dat ik het nooit afpak voorgoed. Maar gewoon ruil en ze het weer terug krijgt.

Het dubbele zit hem in het feit dat ik vind dat ze het mogen verdedigen. Maar de andere kant is dat als ze iets in hun bek hebben wat kwaad kan, bv iets van straat vreten wat je niet vertrouwd, het dan ook handig is als je het kunt pakken.

Maar dat heb je hen niet gegeven
Wat ik ze geef mogen ze houden. Als ze iets vinden moeten ze t soms loslaten. Krijgen ze dan weer iets anders voor daarom loop ik ook altijd met zak vol brokjes

Nee, ik begin er gelijk mee als ik merk dat ze moeilijk gaan lopen doen. En eigenlijk nooit problemen gehad met een hond wat dat soort dingen betreft. Dus ergens gaat dat wel goed

[Sita]

Dat jullie zeggen dat je er naar de katten niets mee doet - volledig mee eens, maar hoe doen jullie het als de hond het dus op jou richt? Doen jullie er dan wel wat mee? En zo ja, wat?

die zou van mij verbaal te horen krijgen dat ik het niet eens ben met dat gedrag - daarna zou ik hem bij me roepen en mijn missie zou pas geslaagd zijn als hij daarbij een vriendelijke houding (gezicht, oortjes, staart) heeft. zijn bot zou hij overigens op dat moment niet moeten afgeven maar zolang hij gromt maak ik hem het leven lastig tot hij zich normaal kan gedragen, dan wordt hij als beloning meteen met rust gelaten.

Zo heb ik het ook met Rowan gedaan. Hij vindt het nog steeds spannend als we dicht in de buurt komen, maar grommen of lipjes trekken zal hij niet doen. Ze mogen ook het eten naar elkaar verdedigen zolang ze er mee bezig zijn. Niet als ze ermee klaar zijn, maar het niet aan een ander gunnen. Dus erbij gaan liggen en dan gaan verdedigen. Dan krijgt diegene een verbale correctie en pak ik het af.

[ranetje]

Als honden niet meer uit hun bak eten (als er nog eten in zit) gaan die bakken weg.
Zo heb ik het altijd gedaan.
En ik wil geen strijd tussen de honden over eten.
Elk in een andere hoek eten in de keuken en niet bij de bak van de ander komen.
Daar zorg ik wel voor.

Grommen als hij een bot heeft wil ik niet, maar ik kan me ook niet herinneren dat dat hier is gebeurd
Misschien omdat ik de honden hun bot op hun plaats geef?
Daar mogen ze er op knagen.
Ze liggen dan uit de loop en hebben rust.

Zowel Rana als Ita komen/kwamen soms hun bot brengen.
Dan mag ik het vasthouden terwijl ze er op knagen, vinden ze gemakkelijker
Dat is toch ook een blijk van vertrouwen

[_Leonie]

Ayleen was als pup erg verdedigend. Wat hier vooral werkte is het totaal negeren van de hond, als ze het botje heeft. Het botje is zó niet interessant, dat we op geen enkele manier gingen bevestigen dat het lekker was. Gewoon voorbij lopen.
Zo leerde Ayleen dat er niks te vrezen viel: wij wilden het botje toch niet.
De twee/drie keer dat ze wel echt uitgevallen is (één keer met pijnlijke hand), hebben we wel gecorrigeerd.

Ik zal nooit haar eten of botje afpakken, tenzij er een noodgeval is. Ik bevestig daarmee voor haar, dat het belangrijk is: want ik wil het.
Zelf vond ik het erg lastig probleem hoor: je verwacht niet dat jouw lieve pupje zo grommend boven het eten staat. Doordat ik telkens schrok en stiekem bang was had ze ook succes.

[ranetje]

Grommen als hij een bot heeft wil ik niet, maar ik kan me ook niet herinneren dat dat hier is gebeurd

in die zin zou je mijn antwoord ook in de voorwaardelijke wijs moeten lezen want het is hier ook nog nooit gebeurd.

Ja maar ........

Ik zou er geen woord aan vuil maken tegen de hond.
Zou wel geschokt zijn denk ik
Ik zou mezelf afvragen waarom die hond denkt dat het bot afgepakt gaat worden, want anders zou hij toch niet grommen?
Iets in mijn houding ........... of een te groot gebrek aan vertrouwen?

[renee-uk]

Grommen als hij een bot heeft wil ik niet, maar ik kan me ook niet herinneren dat dat hier is gebeurd

in die zin zou je mijn antwoord ook in de voorwaardelijke wijs moeten lezen want het is hier ook nog nooit gebeurd.

Ja maar ........

Ik zou er geen woord aan vuil maken tegen de hond.
Zou wel geschokt zijn denk ik
Ik zou mezelf afvragen waarom die hond denkt dat het bot afgepakt gaat worden, want anders zou hij toch niet grommen?
Iets in mijn houding ........... of een te groot gebrek aan vertrouwen?

het is mij ook nooit gebeurd, maar het had wel gekund die eerste tijd met rietje.
daarom heb ik riet met botje (dat begraven werd tussen leuning en zitkussens van de bank ) gewoon met rust gelaten.
ik ga dat soort uitdagingen helemaal niet aan met een hond waarvan ik het vertrouwen nog niet heb, maar had ze gebromd als ik langs was gelopen had ik het gedaan zoals ik hierboven zeg: door wat te zeggen aangeven dat ik het wel opgemerkt heb, maar door mijn onverschillige houding tegelijkertijd aangeven dat ik er niet van onder de indruk ben.
ik ben nog steeds van mening dat je het best zo min mogelijk aandacht kunt geven aan dit soort gedrag, hoe meer je er een punt van maakt des te belangrijker wordt het in de ogen van de hond.

[dayake]

Hier ook, toen ze hier nog maar net een week was gromde ze ook over haar botje. Nu doet ze dat niet meer, mag hem afpakken wanneer ik wil. Maar daar heb ik niks speciaals voor gedaan. Is normaal gedrag dat ze haar botje/eten verdedigd. Vind ook niet dat je dat zou moeten trainen, jij zou immers ook niet willen dat jouw lekkere bord patat zomaar word weggehaald

Mocht je er wel wat aan willen doen, zou ik gaan oefenen met ruilen. Dus als zij haar kluifje afgeeft krijgt ze een stukje worst/kaas daarvoor in de plaats. Zo niet, gewoon met rust laten en laat haar lekker kluiven/eten.

[renee-uk]

Mocht je er wel wat aan willen doen, zou ik gaan oefenen met ruilen. Dus als zij haar kluifje afgeeft krijgt ze een stukje worst/kaas daarvoor in de plaats. Zo niet, gewoon met rust laten en laat haar lekker kluiven/eten.

ik zou ook zeker ruilen aanleren, maar niet met dat botje dat blijkbaar zo vreselijk belangrijk is.
ik zou voor het ruilen oefenen iets minder belangrijks nemen

[ranetje]

Ja maar ........

Ik zou er geen woord aan vuil maken tegen de hond.
Zou wel geschokt zijn denk ik
Ik zou mezelf afvragen waarom die hond denkt dat het bot afgepakt gaat worden, want anders zou hij toch niet grommen?
Iets in mijn houding ........... of een te groot gebrek aan vertrouwen?

het is mij ook nooit gebeurd, maar het had wel gekund die eerste tijd met rietje.
daarom heb ik riet met botje (dat begraven werd tussen leuning en zitkussens van de bank ) gewoon met rust gelaten.
ik ga dat soort uitdagingen helemaal niet aan met een hond waarvan ik het vertrouwen nog niet heb, maar had ze gebromd als ik langs was gelopen had ik het gedaan zoals ik hierboven zeg: door wat te zeggen aangeven dat ik het wel opgemerkt heb, maar door mijn onverschillige houding tegelijkertijd aangeven dat ik er niet van onder de indruk ben.
ik ben nog steeds van mening dat je het best zo min mogelijk aandacht kunt geven aan dit soort gedrag, hoe meer je er een punt van maakt des te belangrijker wordt het in de ogen van de hond.

Jij hebt Rietje ook veel later gekregen als herplaatser .
Mijn honden zijn bij me vanaf 8 weken oud.
Denk dat dat ook verschil maakt (zou moeten maken?)

Ik ben met je eens dat je van zoiets geen punt moet maken.

En voor oefenen van afgeven (als je dat al wilt) door te ruilen, zou ik inderdaad eerst ook iets nemen wat minder belangrijk is voor de hond dat zo'n botje

[renee-uk]

Ja maar ........

Ik zou er geen woord aan vuil maken tegen de hond.
Zou wel geschokt zijn denk ik
Ik zou mezelf afvragen waarom die hond denkt dat het bot afgepakt gaat worden, want anders zou hij toch niet grommen?
Iets in mijn houding ........... of een te groot gebrek aan vertrouwen?

het is mij ook nooit gebeurd, maar het had wel gekund die eerste tijd met rietje.
daarom heb ik riet met botje (dat begraven werd tussen leuning en zitkussens van de bank ) gewoon met rust gelaten.
ik ga dat soort uitdagingen helemaal niet aan met een hond waarvan ik het vertrouwen nog niet heb, maar had ze gebromd als ik langs was gelopen had ik het gedaan zoals ik hierboven zeg: door wat te zeggen aangeven dat ik het wel opgemerkt heb, maar door mijn onverschillige houding tegelijkertijd aangeven dat ik er niet van onder de indruk ben.
ik ben nog steeds van mening dat je het best zo min mogelijk aandacht kunt geven aan dit soort gedrag, hoe meer je er een punt van maakt des te belangrijker wordt het in de ogen van de hond.

Jij hebt Rietje ook veel later gekregen als herplaatser .
Mijn honden zijn bij me vanaf 8 weken oud.
Denk dat dat ook verschil maakt (zou moeten maken?)

Ik ben met je eens dat je van zoiets geen punt moet maken.

En voor oefenen van afgeven (als je dat al wilt) door te ruilen, zou ik inderdaad eerst ook iets nemen wat minder belangrijk is voor de hond dat zo'n botje

riet vertrouwde niet zoveel in het begin, dus denk dat dat inderdaad wel verschil maakt, maar ik heb nog nooit problemen gehad met honden en botjes of honden en eten, niet bij mijn puppen en niet bij mijn andere herplaatsers.
zal vast ook aan de honden gelegen hebben hoor, maar ik denk dat het feit dat ik geen gedoe maak van eten en etenswaren er zeker ook toe bijgedragen heeft.
mijn honden krijgen altijd op een vaste plek eten en worden daar met rust gelaten, als ik meerdere honden heb zorg ik ook dat die niet bij de bakken van de andere honden komen.
net zoals jij het doet dus.
ik blijf er wel altijd bij als ze eten, ben meestal aan het koken, maak mijn eigen lunch of ik hang wat tegen het aanrecht maar ze weten niet beter dan dat ik ook in die keuken rondloop of rondhang en ik denk dat dat ook wel van invloed is.

[Marjoleine]

Alleen Willemijn heeft er last van soms. De eerste keer was ik zo geschokt dat ik iets riep als: Ben je nou helemaal bedonderd!
Ik ben gaan oefenen toen maar ze vindt het nog steeds erg moeilijk.
Ze is verder boterzacht en ik kan alles doen, dus ik doe er verder niet moeilijk over.
Ik laat haar gewoon de ruimte als ze iets heeft.

[heimwee]

Bedankt voor jullie reacties allemaal.
Het is dus tot nu toe ook nog nooit een probleem geweest. De katten mogen zelfs met hem mee uit de brokken bak eten, heb ook gewoon, zowel voor de katten als voor de hond de hele dag brokken klaar staan, kunnen ze lekker eten wanneer ze zin hebben en hoeven ze ook nooit te twijfelen of er wel genoeg is.

Heb gisteravond nog even "getest" met zijn bak brokken en gewone gedroogde knauwoor is het nog steeds geen probleem. Met het bot zonder vlees ook niet, dat kwam hij me later zelfs brengen. Daarom schrok ik er ook zo van dat hij echt even lelijk deed toen ik in de buurt kwam van zijn bot met vlees.
Op straat en onderweg mag ik ook prima de vieze dingen van hem afnemen.

Hij hoeft van mij dat lekkere bot ook zeker niet af te geven, maar wil voorkomen dat wanneer er iemand eens per ongeluk bij hem in de buurt komt hij het nodig vind om uit te vallen.
Ik heb ooit een aflevering gezien van Cesar Milan van een gezin met een klein kindje en een labrador met baknijd, dat was gewoon echt akelig om te zien. Dat zou echt mijn nachtmerrie zijn

Om daar gewoon maar even niet vanuit te gaan ga ik er even geen aandacht aan schenken en met alle andere eet momentjes laten merken dat hij van mij toch echt niets te vrezen hoeft te hebben - geef je mij dat, dan krijg je er iets nog lekkerders voor in de plaats!

Dan zullen we volgende weekend wel eens zien hoe meneer met zijn bot met vlees om gaat..

[Daisy@]

Ik heb wel gemerkt dat iets met 'vers vlees' ook anders is dan een gewoon kauwbot.
Tenminste, hier dan met 2 rottweilers vroeger. Dat waren 8 poten op 1 buik, konden alles van elkaar hebben.
Tot de teef een stuk vers vlees van de reu wilde pakken. Teef heeft een week met een stijve nek gelopen, piepte als ze hem wilde bewegen. (wel naar de da geweest toen en spierverslappers en pijnstillers gehad, want als zij piepte was er wel degelijk iets aan de hand)
Terwijl ik met kauwbotten nooit zoiets bij hun heb meegemaakt.

[Sita]

Rowan is de eerste bij ons die dit had. Als pupje van 8 weken stond hij met opgetrokken lipjes zijn botje te verdedigen naar mij. Heb hem toen bij mij geroepen en geaaid, totdat ik hem voelde ontspannen. Dit nog een paar keer gedaan en laat hem op een rustige plaats kluiven. Hij blijft het spannend vinden, terwijl wij dus nooit zijn bot hebben afgepakt. Zit gewoon in hem.

[ranetje]

Bedankt voor jullie reacties allemaal.
Het is dus tot nu toe ook nog nooit een probleem geweest. De katten mogen zelfs met hem mee uit de brokken bak eten, heb ook gewoon, zowel voor de katten als voor de hond de hele dag brokken klaar staan, kunnen ze lekker eten wanneer ze zin hebben en hoeven ze ook nooit te twijfelen of er wel genoeg is.

Heb gisteravond nog even "getest" met zijn bak brokken en gewone gedroogde knauwoor is het nog steeds geen probleem. Met het bot zonder vlees ook niet, dat kwam hij me later zelfs brengen. Daarom schrok ik er ook zo van dat hij echt even lelijk deed toen ik in de buurt kwam van zijn bot met vlees.
Op straat en onderweg mag ik ook prima de vieze dingen van hem afnemen.

Hij hoeft van mij dat lekkere bot ook zeker niet af te geven, maar wil voorkomen dat wanneer er iemand eens per ongeluk bij hem in de buurt komt hij het nodig vind om uit te vallen.
Ik heb ooit een aflevering gezien van Cesar Milan van een gezin met een klein kindje en een labrador met baknijd, dat was gewoon echt akelig om te zien. Dat zou echt mijn nachtmerrie zijn

Om daar gewoon maar even niet vanuit te gaan ga ik er even geen aandacht aan schenken en met alle andere eet momentjes laten merken dat hij van mij toch echt niets te vrezen hoeft te hebben - geef je mij dat, dan krijg je er iets nog lekkerders voor in de plaats!

Dan zullen we volgende weekend wel eens zien hoe meneer met zijn bot met vlees om gaat..

Daar werd door CM een behoorlijke inschattingsfout gemaakt.

Maar vooral............... het ontstaan van die baknijd is daar niet aan de orde geweest.
En ik sluit niet uit dat die is ontstaan door "te trainen om baknijd te voorkomen, door middel van het steeds afnemen van de bak met voer"
Iets wat een aantal jaren geleden nogal eens (en nu door sommigen ook nog) werd geadviseerd helaas

[Zoie]

ik leer hier Abra snacks, oren e.d. te lossen voor iets lekkers, waarna ze het mag houden ( ben natuurlijk met iets simpelers begonnen, een tennisbal. ) Ook voeg ik met regelmaat iets lekkers aan haar etensbak toe. Moet ze op straat iets lossen, altijd belonen met lekkers. - Naar ons grommen is ondenkbaar. Lossen doet ze tot nu toe alles.

voor de rest moeten de honden en de eventuele oppashonden elkaar met rust laten als er gegeten of geknaagd wordt. Desnoods scheiden, als dat makkelijker is voor het toezicht. Kleinkinderen moeten ook uit de buurt van etende honden blijven.

Rondom eten en snacks mogen er geen conflicten ontstaan, vind ik. Trainen en begeleiden, kan niet fout gaan.

Wat CM met die voerbaknijd deed, was onwijs. Goed voorbeeld hoe het niet moet, zou ik zeggen.

[heimwee]

Toch nog weer even terug in dit topic, ik blijf het namelijk interessant en ook spannend vinden.
Ik heb zojuist het nieuwere topic over voernijd gelezen naar aanleiding van t topic over Puck.

Ik denk dat het bij Kalev ook samenhangt met dingen die hij erg bijzonder of erg lekker vind. Zoals gezegd, met gewone brokken is het geen probleem, mogen de katten ook fijn bij hem in de buurt komen ed.
Mix ik er iets lekkers doorheen (een beetje blikvoer van de katten wat over is) dan gaat hij altijd een tikkeltje sneller eten en wil dan nog wel eens verstijven als je in de buurt komt. Echter met een positieve "Zo boef, is het lekker, geniet maar lekker van je brokken!" Mag ik hem dan prima over zijn hoofd aaien. Een duidelijkere "He joh, doe niet zo belachelijk!" kan tot gevolg dat hij idd denkt dat ik er iets mee wil waardoor er een buikgrom op volgt.

Nu zijn we rondom de kerstdagen 1,5 week in Nederland geweest, en omdat ik de brokken vergeten was.. (ja stom! Tas met speeltjes en alle andere zut wel, maar zijn tas met brokken niet..) meteen maar Barf gehaald. Kreeg hij bij de fokker ook en zou ik hem het liefst ook normaal geven. Maar goed, Barf is dus mega speciaal en mega lekker en daar mag absoluut niemand bij in de buurt komen. Dat uit zich door idd eerst verstijven, dan grommen en dan uitvallen. Dit kon ik perfect volgen toen meneer dacht dat ik het wilde hebben, terwijl ik hem alleen terug de keuken in wilde bonjouren omdat ik niet wilde dat hij op het vloerkleed zou eten..

Gelukkig gaat het bij al het andere eten wel goed, hij weet dat hij niet met zijn neus in de koelkast dan wel boodschappen tassen hoeft te komen. En wij kunnen prima op de bank eten terwijl hij rustig ligt te slapen. Een verbale correctie in de vorm van "Hey wegwezen!" wordt makkelijk geaccepteerd, en dat is dan vooral omdat hij ook tijdens het eten het liefst tussen ons in op de bank wil liggen.

Gewone gedroogde bullepezen, runderoren ed zijn absoluut geen probleem, die zijn niet speciaal genoeg om te moeten verdedigen, daar mag ik lekker naast hem zitten en komt hij lekker naast mij zitten om te kroelen tijdens het knauwen.

De poezen krijgen hier apart hun eten, de brokkenbak staat in de gang op een hogere tafel en het natvoer krijgen ze in de keuken met gesloten deur.

Barf en verse botten houden we voorlopig maar gewoon even niet, dat is te speciaal, en als we hem toch een bot met vlees willen geven krijgt hij dat mooi op t balkon zodat de poezen er niet bij kunnen en hij in alle rust kan eten.

Soms vraag ik me nu af - na het lezen van de eerdere genoemde topics, of ik nu niet toch ook zijn brokken niet onbeperkt moet laten staan en de poezen niet in de buurt moet laten als hij eet. Het gaat nu goed, maar breng ik zo dan toch niet teveel onbewuste spanning in het geheel? Of zorg ik juist voor die spanning wanneer de brokken niet meer onbeperkt aanwezig zijn?

[Marjoleine]

Hij vindt brokken niet heel lekker blijkbaar
Ik heb eens een vrieskist overgenomen van iemand die meende dat de hond vals werd van vers. Want daarbij gromde hij en bij brokken niet.
Mijn conclusie is dan best simpel, namelijk dat de hond die brokken niet echt lekker vindt en de rest wel.
En daar kun je moeilijk over doen maar je kunt ook gewoon zorgen dat de eetplek veilig is. Dan hoef je je verder niet druk te maken dus.
Of ben jij even fanatiek over een droge boterham als over je !lievelingseten?

[heimwee]

Haha ja die conclusie valt er inderdaad ook uit te trekken
Nu is het zo dat vers hier in Italië niet tot nauwelijks verkrijgbaar is, KKV kent men niet - zelfs de vooruitstrevende dierenwinkel hier is er van overtuigd dat het door het weer te snel zal bederven En het gewone vlees is een stuk duurder en van mindere kwaliteit (mijn mening).
Dus hier blijft het bij zo af en toe een lekker soepbot en dat dan veilig op het balkon weg van mij en de poezen

Mochten we weer op vakantie zijn in Nederland dan dus inderdaad maar zorgen dat hij zijn bak met KKV niet mee kan slepen naar het vloerkleed zodat ik hem ook niet terug of te sturen naar de keuken.
Mochten we in de toekomstweer terug verhuizen en hij wel fulltime op KKV of vers kunnen, dan idd maar zorgen dat er een rustige eetplek is.
Opzich absoluut geen probleem, maar wel interessant om zo te zien en van te leren.

De brokken eet hij overigens goed hoor, maar t is gewoon niet zo lekker

[blondie]

Dingen die heel lekker zijn worden tegenwoordig door de kleine ook snel meegenomen. Te bang dat de andere hond of een van de katten er mee aan de haal gaat denk
Hier geen overdreven beschermers van eigen voer of bot. Jol heeft dat wel feller, ook naar mensen toe. Maar ze waarschuwt en ik vind het verder prima.
In plaats van afgeven/ruilen van voer wat al dan niet gegeven is riep ik mijn vorige hond(en) wel eens weg bij de bak. Dan kregen ze wat anders lekkers en mochten daarna weer verder eten. Het was een keer nodig en handig dat ze dat deden omdat ik medicatie was vergeten toe te voegen aan het voer. Mijn principe is dus wel gegeven blijft gegeven en wegroepen van de honden maakte niet dat ik terwijl ze aten ineens de bakken weghaalde.
Of bij pens heb ik ook wel eens 1 van de honden weggeroepen omdat madam een hele grote lap eerder die week had verstopt en naderhand weer opgroef. Slim, maar ik wilde ook graag de andere hond daar ook nog een stuk van geven.
Afpakken heb ik dus nooit gedaan, ervan wegroepen vond ik wel fijn dat dat kon.
Zo doet iedereen het weer anders denk ik.

Vertrouwen kat en hond in combi met eten geven deed ik overigens ook wel (en nog) door ze allemaal te roepen en te laten zitten. Allemaal een voor een kregen ze dan wat lekkers wat snel weg te eten is. Weet ook niet of dat wijs is voor anderen om te doen. Maar zowel met de vorige honden, als de huidige leverde dat geen problemen op. De katten zijn nog steeds dezelfde katten en die zitten braaf naast de honden te wachten wat ze krijgen. Met de kleine pup hebben we dit "kunstje" ook vrij snel gedaan. Het gaf mij aan dat de honden en katten in deze samenstelling hier toch wel snel al vertrouwd waren met elkaar.