Ruw spelen en interpretatie

[marian*]

Kiki is niet zo van het beuken maar plet kleine hondjes graag en ik vind dat géén goed idee van haar, dus zodra ik zie dat ze het van plan is kap ik het af.
Er zijn ook honden die met geluid spelen en soms zit dat ook in het ras (mijn vorige Drent deed dat en ik ken meer Drenten die het doen) zodat je dat zelf wel herkent, maar andere bazen kunnen zich het heen en weer schrikken. En hoelang leuk spelen leuk spelen blijft verschilt ook nog weleens; ik denk dat honden ook vrij snel weten wie ze wel en niet mogen en met wie het leuk is.
Want dat spel kan overgaan in vechten weet ik wel heel zeker; de een vindt wat de ander doet ineens niet meer leuk en je ziet de spanningsboog strakker gaan staan. Ook dat is natuurlijk een moment om de boel af te kappen en verder te gaan.
Daarbij vertrouw ik maar gewoon op mijn eigen ervaring en inzicht en wacht niet op wat de andere baas al dan niet gaat doen.

[Marjoleine]

Je moet je linkjes tussen url zetten en anders niet in je bericht wijzigen, want er is niets meer zichtbaar nu

Hoe dan ook: wild spelen en beuken en zo mag alleen binnen de groep hier en het heeft absoluut een doel. Er wordt plaats mee bepaald.
Momenteel is er een discussie ophanden die zo wordt uitgezocht. Ze doen dat alleen buiten waar ik erbij ben zodat ik in kan grijpen. Ik denk dat veel honden zulke dingen bewust alleen doen waar de leider erbij is om in te grijpen trouwens.

Met andere honden wordt niet gespeeld behalve door de jongste, maar alleen renspelletjes. Nooit playfighting.
Soms zijn ze wel van harte bereid iets serieus uit te gaan leggen, maar op real fighting zit ik niet te wachten dus dat mag niet.

edit: je zei op de eerste pagina nog iets over onbegrip onderling vanwege verschillen in uiterlijk: dat is onzin. Er zitten verschillen in gedrag bij de verschillende rassen.
Wetters spelen enorm wild en woest, met veel geluid. Ze hebben ook specifieke dingetjes, ze trekken aan poten bv en rukken de andere hond onderuit door ze vol in de nek te grijpen. Wetters hebben dikke huiden en zware vachten, die kunnen dat hebben. Het lijkt me helder dat ze dit niet bij vreemde honden mogen doen.

Vaak hebben rassen/rastypes hun eigen taal die door andere honden slecht verstaan wordt. Dat is niet alleen maar buitenkant, het zit ook gewoon in de aard van de rassen.

[Kitsune]

Je moet je linkjes tussen url zetten en anders niet in je bericht wijzigen, want er is niets meer zichtbaar nu

Hoe dan ook: wild spelen en beuken en zo mag alleen binnen de groep hier en het heeft absoluut een doel. Er wordt plaats mee bepaald.
Momenteel is er een discussie ophanden die zo wordt uitgezocht. Ze doen dat alleen buiten waar ik erbij ben zodat ik in kan grijpen. Ik denk dat veel honden zulke dingen bewust alleen doen waar de leider erbij is om in te grijpen trouwens.

Met andere honden wordt niet gespeeld behalve door de jongste, maar alleen renspelletjes. Nooit playfighting.
Soms zijn ze wel van harte bereid iets serieus uit te gaan leggen, maar op real fighting zit ik niet te wachten dus dat mag niet.

edit: je zei op de eerste pagina nog iets over onbegrip onderling vanwege verschillen in uiterlijk: dat is onzin. Er zitten verschillen in gedrag bij de verschillende rassen.
Wetters spelen enorm wild en woest, met veel geluid. Ze hebben ook specifieke dingetjes, ze trekken aan poten bv en rukken de andere hond onderuit door ze vol in de nek te grijpen. Wetters hebben dikke huiden en zware vachten, die kunnen dat hebben. Het lijkt me helder dat ze dit niet bij vreemde honden mogen doen.

Vaak hebben rassen/rastypes hun eigen taal die door andere honden slecht verstaan wordt. Dat is niet alleen maar buitenkant, het zit ook gewoon in de aard van de rassen.

Aangepast

[Dartel]

Ik herken dat laatste ook. Ik noem mijn schapendoezen ook altijd racistisch. Op een doezendag met allemaal doezen kun je precies horen waar er een ander ras loopt. De hele bende slaat dan aan. Met andere honden moeten toch altijd even uitgebreider kennis gemaakt worden.

Mijn roedel speelt eigenlijk nooit met andere honden, ze hebben genoeg aan elkaar. Met doezen kan gespeeld worden, met vergelijkbare honden, herderachtige of langharig tuig, wil nog wel eens een leuk renspelletje gedaan worden. Maar grote lompe honden vinden ze niet leuk of spannend. Dan komt het hoogop tot een beetje rennen en veel blaffen.

En hier zie ik dan ook het roedelgedrag. Als een van mijn jonkies wil spelen buiten de roedel moet ik de anderen echt in de gaten houden. Want als het jonkie een keer piept omdat het spel iets ruwer is dan gepland vliegt de rest van de familie er op af om die andere hond op zijn plaats te zetten. En dat gaat echt niet vriendelijk! Dan klapt de hele boel op elkaar en is de vreemde hond de pineut. Dat laat ik dus niet gebeuren.

Het stukje over het onderzoek geeft ook aan dat grommen SOMS iets anders betekent in spel dan in andere situaties. Er wordt ook gezegd dat de intonatie van die grommen anders is. Dat herken ik ook. Als het menens is dan is de grom dieper. Maar dan hebben we het wel over honden die in staat zijn om de universele hondentaal te begrijpen. En ik ken heel veel honden die daar echt moeite mee hebben. Die gewoon geen NEE begrijpen als een andere hond grommend zegt dat die op moet rotten. Er wordt ook aangegeven dat het gaat om honden die elkaar kennen en die de hondentaal beheersen.

Ik weet niet in hoeverre dat onderzoek te vertalen is naar een Nederlandse wijk waar zoveel verschillende rassen en mensen samen hun hond uitlaten. Mensen die nauwelijks verstand hebben van hondentaal maar wel met een lompe boxer lopen. Die boxer zal het misschien vriendelijk bedoelen, maar het hele hondenveld stroomt leeg omdat niemand zijn hond meer wil blootstellen aan het "vriendelijke" spel van die hond. En het vrouwtje maar klagen omdat mijn honden zo agressief zijn, die blaffen haar boxer, die alleen maar wil spelen, iedere keer uit.

Het risico van dit soort artikeltjes vind ik dan dat mensen dat ongenuanceerd overnemen en het gebruiken wanneer het hun uitkomt. Er wordt uitgegaan van een bepaalde werkelijkheid. In een rescuecenter waar honderden honden vreedzaam samenleven, waar een groep honden in 9 jaar nooit meer dan een kras hebben opgelopen. Maar ik vermoed dat de meeste asiels toch in een andere werkelijkheid leven. Waar je de honden toch echt apart op moet sluiten omdat het anders op vechtpartijen uitloopt.

[Marjoleine]

Ik herken dat laatste ook. Ik noem mijn schapendoezen ook altijd racistisch. Op een doezendag met allemaal doezen kun je precies horen waar er een ander ras loopt. De hele bende slaat dan aan. Met andere honden moeten toch altijd even uitgebreider kennis gemaakt worden.

Dat is hier ook, op de KC wordt elke stabij begroet alsof het ouwe maten zijn, ook als ze het beest nooit eerder hebben gezien. De rest wordt met heel wat meer argwaan bekeken.

Ik denk dat er zat honden zijn met een bord voor hun kop trouwens, net als bij mensen

[Jokkebrok]

Gelukkig woon ik heel ver bij allerlei mensen vandaan en dus kunnen mijn honden gewoon dagelijks spelen zoals het hen blieft. Het zien van grote groene open velden is nogal eens aanleiding om te beginnen, maar ook in het uurtje voor het eten wordt er in huis of in de tuin op eenzelfde manier gekeet. Ik grijp nooit in, als ze moe zijn of iemand is het zat dan houdt het vanzelf op.

Overigens hoeft u het filmpje niet uit te kijken, het is allemaal een variatie op hetzelfde thema

[lieke]

Ik herken dat laatste ook. Ik noem mijn schapendoezen ook altijd racistisch. Op een doezendag met allemaal doezen kun je precies horen waar er een ander ras loopt. De hele bende slaat dan aan. Met andere honden moeten toch altijd even uitgebreider kennis gemaakt worden.

Dat is hier ook, op de KC wordt elke stabij begroet alsof het ouwe maten zijn, ook als ze het beest nooit eerder hebben gezien. De rest wordt met heel wat meer argwaan bekeken.

Ik denk dat er zat honden zijn met een bord voor hun kop trouwens, net als bij mensen

Ik denk dat honden rasgenoten herkennen. Bij colliebijeenkomsten zie je dat ook. Gek genoeg was mijn hondagressieve Cody als een lámmetje bij andere collies terwijl hij met genoegen veters wilde maken van andere honden.

[Dinos]

Heerlijk ravotten op soms stevige manier is heerlijk . Nee dit gaat niet met alle honden, Dinos weet degene er direct uit te pikken die dit ook geweldig vinden, en dat zijn niet alleen molosser's hoor.
Zelfs met Mechelaar komt dit voor , al gaat hij dan eerder in slachtoffer rol en laat de herder zich uitleven op hem.
Ik heb nog nooit meegemaakt dat dit spel tot venijn leid, natuurlijk is er wel eens een piep of jank, maar dat heb je ook als je op ongelijkmatig grasveld loopt en ze zich verstappen in kuil.
10 minuten spelen op deze manier staat gelijk aan een wandeling van 1.5 uur en is gewoon gezond voor je hond lichamelijk en geestelijk.

[mum]

[quote="Tara"]Het zal mij eerlijk gezegd een worst zijn of het nog als normaal hondengedrag gezien moet worden of niet.
IK vind het vervelend en grenzeloos gedrag, het brengt risico's op ernstige blessures met zich mee, en mijn honden hebben er ook een hekel aan waardoor de kans groot is dat de vlam in de pan slaat. Dan slaat dat 'normale hondse spelgedrag' ineens om in een gevecht.
Nou... Dank u.[/quote

neuh, idd, zulke honden jaag ik zelf al wel weg voordat dat klapkakie aan knokken denkt..

[marian*]

Heerlijk ravotten op soms stevige manier is heerlijk . Nee dit gaat niet met alle honden, Dinos weet degene er direct uit te pikken die dit ook geweldig vinden, en dat zijn niet alleen molosser's hoor.
Zelfs met Mechelaar komt dit voor , al gaat hij dan eerder in slachtoffer rol en laat de herder zich uitleven op hem.
Ik heb nog nooit meegemaakt dat dit spel tot venijn leid, natuurlijk is er wel eens een piep of jank, maar dat heb je ook als je op ongelijkmatig grasveld loopt en ze zich verstappen in kuil.
10 minuten spelen op deze manier staat gelijk aan een wandeling van 1.5 uur en is gewoon gezond voor je hond lichamelijk en geestelijk.

Daar is ook niks mis mee zolang ze het allemáál leuk vinden, maar als je geen beuktype hebt kan het heel snel omslaan.

[marian*]

Kiki en een Dalmatier. Ging hartstikke leuk en we hebben ze dan ook laten gaan.

[Gollum]

@Letshavefun en Gollum, dat kan uiteraard ook en is het andere uiterste. Heeft idd eveneens te maken met het niet goed begrijpen van hondentaal. Ik zie het zelf niet vaak, maar dat komt oa ook omdat onze hond meteen stopt als de ander aan geeft dat ie er niet van gediend is en andersom is die van ons ook assertief genoeg om duidelijk te maken wanneer haar grenzen bereikt zijn (is nog nooit geëscaleerd).

Ik heb denk ik honden die het niet duidelijk genoeg aangeven of niet serieus genoeg genomen worden door andere honden. Ik denk het laatste want ik zie wel wanneer ze iets of iemand zat zijn en van elkaar zien ze en respecteren ze het ook. Aangezien ze het zelf niet altijd kunnen regelen heb ik ze geleerd dat wanneer ze bij mij komen schuilen (tussen de benen staan of liggen) ik de andere hond (of mens) blok.
Ik ken ook wel veel beleefde honden hoor, daar wandel ik ook regelmatig mee. Ik woon pal aan een losloopgebied en vooral in het weekend kom ik vaak losgeslagen projectielen tegen.

[gyanty]

Dat een hond steeds terugkomt, die op zijn rug gebeukt wordt, is nog steeds geen overtuiging dat die hond het leuk vind/ Zeker voor de gemiddelde labrador van tegenwoordig niet....

Voor elk onderzoek is minstens 1 tegenonderzoek te vinden: als jou achtergrond echt zo wetenschappelijk zou zijn, zou een dergelijk onderzoek juist meer vraagtekens geven, en is het nooit wetenschappelijk genoeg. Weet je ook dat je altijd die onderzoeken zoekt en vind die jou eigen standpunt bij voorbaat al verdedigen. Natuurlijk leuk om te lezen, maar puur een bevestiging van wat jij wil zien.

Je hebt het over een kruising herder/stafford, tja dan kan ik iets in zijn gedrag voorstellen. Hoe oud is je hond? Vermoedelijk nog niet zo oud? Geholpen, reu teef? Lekker laten spelen met honden waar dat mee past, maar wel degelijk iets om juist van te weten dat het risicovol is. Ik heb een teef die van ruw spel houdt, maar enkel met onze eigen reu nog. Ze is hier gekomen met 2 jaar en kon toen nog redelijk met andere honden spelen. Inmiddels laten we haar niet meer bij vreemde honden. Spel draaide altijd om mot uit, puur omdat ze gefrustreerd raakte in het spel, steeds ruwer ging spelen, tot ze gewoon over de rooie ging. Want tja spelen is leuk, maar als herder wel gecontroleerd en willen ze wel altijd winnen....
Mijn reu is een softie. Heeft wel altijd prima met van alles en nog wat kunnen spelen, zelfs heel ruw. Maar tja het werd zijn eigen valkuil. Hij werd ook lekker fanantiek, maar de gemiddelde stafford die kleiner is dan hem is wel minsten vaak 2 keer zo zwaar. Hij heeft van alles gebroken weten we inmiddels. Niet dat je het zag hoor. Even een snauw en gewoon weer door gaan, maar duidelijk met een korter lontje door de pijn. Leuk vond hij het nog steeds, dat wel, maar goed was het niet voor hem. Tja bij die fanatieke herder moet je soms zelf aan de rem trekken, zelf doen ze het niet in ieder geval.

Thuis spelen ze wel lekker ruw met elkaar. Maar Kay vind het met Norah niet altijd leuk, omdat ze altijd nog een schepje er boven op doet. Dus die snauwt hij op gegeven moment wel af. Maar dat heeft mevrouw soms niet altijd oren naar en soms vind ze het onterecht en wil haar zin doordrijven. Tja heb je zo maar ineens vlam in de pan. Gebeurd inmiddels zelden gelukkig, omdat ze weten wat ze aan elkaar hebben (behalve met de bal bij de dogtrail )

[blondie]

Heerlijk ravotten op soms stevige manier is heerlijk . Nee dit gaat niet met alle honden, Dinos weet degene er direct uit te pikken die dit ook geweldig vinden, en dat zijn niet alleen molosser's hoor.
Zelfs met Mechelaar komt dit voor , al gaat hij dan eerder in slachtoffer rol en laat de herder zich uitleven op hem.
Ik heb nog nooit meegemaakt dat dit spel tot venijn leid, natuurlijk is er wel eens een piep of jank, maar dat heb je ook als je op ongelijkmatig grasveld loopt en ze zich verstappen in kuil.
10 minuten spelen op deze manier staat gelijk aan een wandeling van 1.5 uur en is gewoon gezond voor je hond lichamelijk en geestelijk.

Daar is ook niks mis mee zolang ze het allemáál leuk vinden, maar als je geen beuktype hebt kan het heel snel omslaan.

Eens met Marie José, Finn kon ook best flink spelen met bepaalde types, gezien zijn gestel was dat niet geheel bevorderlijk maar dan liet ik het maar even gaan. Maar als er dan een vreemde bij kwam die ook dacht zo leuk te spelen, dan kon het hommeles worden. Hij speelde met een beperkt aantal honden en was daar best kieskeurig in. En overigens ook erg duidelijk als het te ruw werd. Bij hem liet ik geen vreemde hond die aan kwam stormen, reu of teef maakte voor hem dan geen verschil.

En ik merk dat ik nu met die kleine bewust er mee bezig ben wat ik wel en niet toesta. Net lekker donderjagen met Sookie en de anderen, maar toen het te gek werd en hij geïrriteerd raakte omdat ze hem te snel af was heb ik hem aangelijnd. Hij ging zoals zoveel herders doen proberen te happen in de kont, grommend erachteraan etc. ik wil dat zoveel mogelijk in banen lijden. Het hielp dus ook niet toen een mevrouw die haar hond aan de lijn had deze ineens losklikte en die hond in een lijn druk op ons af kwam rennen. Hij was nog helemaal in de hapmodus en najaagmodus, deze hond riep ook hetzelfde op, dus ben ik maar een andere kant even opgelopen en heb Aki afgeleid. Spelen prima, donderjagen ook, maar er zijn wel grenzen vind ik. Ik wil geen hond die op alles af gaat rennen en denkt dat najagen, happen en beuken voor alle honden een leuk spel is.

[Kitsune]

Dat een hond steeds terugkomt, die op zijn rug gebeukt wordt, is nog steeds geen overtuiging dat die hond het leuk vind/ Zeker voor de gemiddelde labrador van tegenwoordig niet....

Voor elk onderzoek is minstens 1 tegenonderzoek te vinden: als jou achtergrond echt zo wetenschappelijk zou zijn, zou een dergelijk onderzoek juist meer vraagtekens geven, en is het nooit wetenschappelijk genoeg. Weet je ook dat je altijd die onderzoeken zoekt en vind die jou eigen standpunt bij voorbaat al verdedigen. Natuurlijk leuk om te lezen, maar puur een bevestiging van wat jij wil zien.

Je hebt het over een kruising herder/stafford, tja dan kan ik iets in zijn gedrag voorstellen. Hoe oud is je hond? Vermoedelijk nog niet zo oud? Geholpen, reu teef? Lekker laten spelen met honden waar dat mee past, maar wel degelijk iets om juist van te weten dat het risicovol is. Ik heb een teef die van ruw spel houdt, maar enkel met onze eigen reu nog. Ze is hier gekomen met 2 jaar en kon toen nog redelijk met andere honden spelen. Inmiddels laten we haar niet meer bij vreemde honden. Spel draaide altijd om mot uit, puur omdat ze gefrustreerd raakte in het spel, steeds ruwer ging spelen, tot ze gewoon over de rooie ging. Want tja spelen is leuk, maar als herder wel gecontroleerd en willen ze wel altijd winnen....
Mijn reu is een softie. Heeft wel altijd prima met van alles en nog wat kunnen spelen, zelfs heel ruw. Maar tja het werd zijn eigen valkuil. Hij werd ook lekker fanantiek, maar de gemiddelde stafford die kleiner is dan hem is wel minsten vaak 2 keer zo zwaar. Hij heeft van alles gebroken weten we inmiddels. Niet dat je het zag hoor. Even een snauw en gewoon weer door gaan, maar duidelijk met een korter lontje door de pijn. Leuk vond hij het nog steeds, dat wel, maar goed was het niet voor hem. Tja bij die fanatieke herder moet je soms zelf aan de rem trekken, zelf doen ze het niet in ieder geval.

Thuis spelen ze wel lekker ruw met elkaar. Maar Kay vind het met Norah niet altijd leuk, omdat ze altijd nog een schepje er boven op doet. Dus die snauwt hij op gegeven moment wel af. Maar dat heeft mevrouw soms niet altijd oren naar en soms vind ze het onterecht en wil haar zin doordrijven. Tja heb je zo maar ineens vlam in de pan. Gebeurd inmiddels zelden gelukkig, omdat ze weten wat ze aan elkaar hebben (behalve met de bal bij de dogtrail )

Beetje late reactie, erg druk en niet gezien dat er nieuwe reacties waren....Je hebt helemaal gelijk dat er altijd wel onderzoek te vinden is wat in je straatje past. En door ervaringen van mensen in dit topic heb ik ook weer een hoop geleerd (ik ben altijd bereid om me in andere standpunten te verdiepen). Ik heb bijv. zelf nog nooit ervaren dat spelen uiteindelijk omsloeg in vechten.

Sira is vermoedelijk 8 jaar, teef, geholpen. Corgi/Stafford kwam uit een commerciële DNA test die niet bepaalt betrouwbaar is....blijft gissen dus . Dat willen winnen herken ik soms wel en dan grijp ik vaak ook in (overigens is het nog nooit uit de hand gelopen, maar te fanatiek tolereer ik niet). Ze lijkt te weten dat ze van sterkere/zwaardere staffords niet kan "winnen" en dan zet ze haar wendbaarheid/snelheid en vrouwelijke charmes in .

[Kitsune]

Gelukkig woon ik heel ver bij allerlei mensen vandaan en dus kunnen mijn honden gewoon dagelijks spelen zoals het hen blieft. Het zien van grote groene open velden is nogal eens aanleiding om te beginnen, maar ook in het uurtje voor het eten wordt er in huis of in de tuin op eenzelfde manier gekeet. Ik grijp nooit in, als ze moe zijn of iemand is het zat dan houdt het vanzelf op.

Overigens hoeft u het filmpje niet uit te kijken, het is allemaal een variatie op hetzelfde thema

Mooi filmpje! Genieten om honden zo te zien spelen. Bij sommige honden speelt Sira net zo....op de achterpoten, elkaar wat vast pakken.

[Miella]

@ Kitsune, het is voor mij heel simpel. Wat je thuis doet met je hond (en) moet je zelf weten. Op een openbare plaats moet je je gewoon aan bepaalde gedragsregels houden. Dat geldt voor mensen ,dus ook voor honden. Ik ga er gemakshalve van uit , dat iedereen zijn /haar hond het beste kent. De ene hond is de andere niet en zo zouden de honden elkaar ook zo moeten benaderen.(Taak van t baasje!) Als de baas ziet (en de ander ook!)dat het goed is , is hij/ zij degene die bepaald of er gevochten wordt, gespeeld wordt , gesnuffeld wordt etc. Zeker buiten in t openbaar is daar een onmiskenbare taak weggelegd voor de baasjes. Grommen en grauwen en spelen (ruw of al niet...) vind ik allemaal prima, alleen niet bij diegenen die daar geen prijs op stellen.
Ik las dat je ook schrijft , dat je nog nooit een vechtpartij gezien hebt, neem ik aan uit jouw tekst tenminste, neem van mij aan; sommige honden geven 1! waarschuwing, daarna vallen ze aan, tot bloedens toe!
En voor mij is een ruzie tussen honden het gevecht al. Alles wat daarvoor gebeurt is aftasten en waarschuwen! Van velen hier in dit Topic lees ik of zie ik de pretentie dat ze de situatie liever controleren , voordat de vlam in de pan slaat. Ik sluit me daar volkomen bij aan.

[Zoie]

Dat een hond steeds terugkomt, die op zijn rug gebeukt wordt, is nog steeds geen overtuiging dat die hond het leuk vind/ Zeker voor de gemiddelde labrador van tegenwoordig niet....)

in ieder geval vind ik het als baas niet leuk, en het is een van de redenen waarom ik Abra niet graag met een bepaald type, en aangezien Abra redelijk racistisch is, eigenlijk liever met geen enkele labrador zie spelen ( uitzonderingen daargelaten. )

Abra speelt ook best graag beukend en worstelend, maar bij labardors zie ik daar vaak overduidelijk iets van 'er onder werken 'bij komen, en dan zie je vaak dat die labardor dan ook niet van ophouden weet. Ik vind dit tussen niet - roedelgenoten geen fijn gedrag, en ik kap het af, al willen beide honden door.

Bij ruw spel let ik altijd op minstens twee dingen: is het spel om en om ( dan de een boven, dan de ander ) en worden er speelachtige buigingen gemaakt. Dan is het wat mij betreft oke. Tuurlijk volg ik ook verzoeken van de andere baas ( in het redelijke. Had is eens een man die me achter na liep met zijn hond en verlangde dat ik Abra aan zou lijnen. Loop lekker de andere kant op denk ik dan. )

En bij belangrijk krachtverschil kijk ik ook naar de mogelijkheid van blessures.